Εἰ δὲ δὴ λέγοι Θεός· «Τίνα ἀποστείλω; καὶ τίς πορεύσεται πρὸς τὸν λαὸν τοῦτον;» οὐκ ἠπορηκότος εἶναί φαμεν τὴν φωνὴν, οὐδὲ οἷον ἐν σπάνει γεγονότος τοῦ πεμφθησομένου, καταιτιωμένου δὲ μᾶλλον τὸν Ἰσραὴλ ὡς ἀπειθῆ λίαν, καὶ εἴξαντα μὲν οὐδενὶ τῶν προαπεσταλμένων, ἀπεκτονότα δὲ μᾶλλον αὐτούς. Τοὺς μὲν γὰρ ὕβρισαν, τοὺς δὲ ἐλιθοβόλησαν, τοὺς δὲ ἀπέκτειναν, καθά φησιν ὁ Χριστὸς, τὴν ἐν τοῖς Εὐαγγελίοις ἡμῖν συντιθεὶς παραβολήν. Τίνα δὴ οὖν ἄρα, φησὶν, ἀποστείλω; Καὶ τίς πορεύσεται πρὸς τὸν λαὸν τοῦτον; οἳ τοῖς ἤδη προαπεσταλμένοις ἠπειθηκότες, σκληροί τέ εἰσι, καὶ δυσάντητοι, καὶ δι᾽ αὐτῶν ἔδειξαν τῶν πραγμάτων, ὡς οὐκ ἂν εἴη τοῦ τυχόντος προσβαλεῖν αὐτοῖς, μόνου δὲ τάχα τοῦ καὶ αὐτῆς ἀπεγνωκότος τῆς ἰδίας ζωῆς. Ὅτι δὲ γέγονεν ἀκαμπὴς, καὶ ἀνουθέτητος ἄγαν ὁ Ἰσραὴλ, ἀναμάθοι τις ἂν καὶ δι᾽ ὧν ἔφη Θεὸς πρὸς τὸν μακάριον Ἐζεχιήλ. Ἔχει δὲ οὕτως· «Υἱὲ ἀνθρώπου, βάδιζε, εἴσελθε εἰς τὸν οἶκον τοῦ Ἰσραὴλ, καὶ λάλησον τοὺς λόγους μου πρὸς αὐτὸν, διότι οὐ πρὸς λαὸν βαθύχειλον καὶ βραδύγλωσσον ἐξαποστέλλῃ, πρὸς οἶκον τοῦ Ἰσραὴλ, οὐδὲ πρὸς λαοὺς πολλοὺς ἀλλοφώνους, ἢ ἀλλογλώσσους, οὐδὲ στιβαροὺς τῇ γλώσσῃ ὄντας, ὧν οὐκ ἀκούσῃ τοὺς λόγους αὐτῶν.
Μετάφραση
Αν όμως ο Θεός λέει: «Ποιον να αποστείλω; Και ποιος θα πορευτεί προς αυτόν τον λαό;», λέμε ότι η φωνή αυτή δεν ανήκει σε κάποιον που βρίσκεται σε αμηχανία, ούτε ότι υπάρχει έλλειψη εκείνου που πρόκειται να σταλεί, αλλά μάλλον ότι κατηγορεί τον Ισραήλ ως υπερβολικά απειθή, ο οποίος δεν υπάκουσε σε κανέναν από όσους είχαν αποσταλεί προηγουμένως, αλλά μάλλον τους σκότωσε. Διότι άλλους τους ύβρισαν, άλλους τους λιθοβόλησαν, και άλλους τους σκότωσαν, όπως ακριβώς λέει ο Χριστός, συνθέτοντας για εμάς την παραβολή στα Ευαγγέλια. Ποιον λοιπόν, λέει, να αποστείλω; Και ποιος θα πορευτεί προς αυτόν τον λαό; Οι οποίοι, έχοντας ήδη απειθήσει σε όσους είχαν προαποσταλεί, είναι σκληροί και δύστροποι, και απέδειξαν μέσω αυτών των ίδιων των πράξεών τους, ότι δεν θα ήταν υπόθεση του καθενός τυχαίου να τους πλησιάσει, αλλά ίσως μόνο εκείνου που έχει απελπιστεί ακόμα και για την ίδια του τη ζωή. Και το ότι ο Ισραήλ έγινε άκαμπτος και εξαιρετικά ανεπίδεκτος νουθεσίας, μπορεί κανείς να το μάθει και από όσα είπε ο Θεός προς τον μακάριο Ιεζεκιήλ. Τα οποία έχουν ως εξής: «Υιέ ανθρώπου, βάδισε, είσελθε στον οίκο του Ισραήλ, και μίλησέ τους τα λόγια μου, διότι δεν αποστέλλεσαι προς λαό ακατάληπτο και βραδύγλωσσο, προς τον οίκο του Ισραήλ, ούτε προς πολλούς λαούς με διαφορετική φωνή ή διαφορετική γλώσσα, ούτε που έχουν βαριά γλώσσα, των οποίων δεν θα καταλάβεις τα λόγια τους».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες