Πατερικές αναφορές στο ΙΕΖΕΚΙΗΛ 3:6

«Και αν σε είχα αποστείλει σε τέτοιους ανθρώπους, αυτοί θα σε εισάκουγαν· ο οίκος του Ισραήλ όμως δεν θα θελήσει να σε ακούσει, διότι δεν θέλουν να εισακούσουν εμένα, επειδή όλος ο οίκος του Ισραήλ είναι φιλόνεικοι και σκληρόκαρδοι.» Εύλογα, λοιπόν, σχεδόν απορώντας, ή μάλλον, όπως μόλις είπα, κατηγορώντας τους Ισραηλίτες για πάρα πολύ μεγάλη σκληρότητα, αναρωτιέται: «Ποιον, λοιπόν, να αποστείλω;» Χωρίς να διστάσει, επομένως, καθόλου ο προφήτης, λέει: «Ιδού εγώ, απόστειλέ με». Όταν, λοιπόν, και εμάς μας αγγίξει ο θείος άνθρακας, θα καθαριστούμε από τα σφάλματά μας και θα γίνουμε πρόθυμοι και ακμαίοι για την αποστολή, πράγμα που έπραξαν άλλωστε και οι θεσπέσιοι μαθητές.

Αυτά, λοιπόν, ισχύουν για τους Νινευίτες. Ο παράφρων όμως Ισραήλ απειθεί στον νόμο· χλευάζει τα λόγια του Μωυσή, δεν υπολογίζει καθόλου τα λόγια των προφητών. Και γιατί το λέω αυτό; Έγινε και κυριοκτόνος, καθώς δεν υπάκουσε ούτε στον ίδιο τον Σωτήρα όλων μας Χριστό. Επομένως, σε καλύτερη μοίρα βρίσκονταν οι Νινευίτες, και αυτό το απέδειξε αληθινό ο Θεός των όλων, λέγοντας κάπως έτσι προς τον μακάριο προφήτη Ιεζεκιήλ: «Υιέ ανθρώπου, βάδισε, είσελθε προς τον οίκο του Ισραήλ, όχι προς πολλούς λαούς αλλόφωνους ή αλλόγλωσσους, ούτε προς εκείνους που έχουν δυσνόητη γλώσσα, των οποίων δεν θα καταλαβαίνεις τα λόγια· και αν σε τέτοιους λαούς σε είχα αποστείλει, αυτοί θα σε εισάκουαν. Όμως ο οίκος του Ισραήλ δεν πρόκειται να θελήσει να σε ακούσει, διότι δεν θέλουν να εισακούσουν εμένα, επειδή όλος ο οίκος του Ισραήλ είναι φιλόνεικοι και σκληρόκαρδοι».

Διότι οι αλλόγλωσσοι και αυτοί που μιλούν με ακατάληπτη γλώσσα και είναι υπερόπτες στα λόγια, δηλαδή οι Νινευίτες, τίμησαν το θεϊκό άγγελμα και προχώρησαν στη δέουσα μετάνοια χωρίς καθυστέρηση· αντίθετα, ο φιλόνικος Ισραήλ δεν τίμησε, όπως είπα, ούτε καν τον ίδιο τον Δεσπότη του νόμου και των προφητών. «Και έφτασε ο λόγος στον βασιλιά της Νινευή, και σηκώθηκε από τον θρόνο του, και αφαίρεσε τη στολή του, και ντύθηκε με σάκο, και κάθισε πάνω σε στάχτη· και κηρύχθηκε και ειπώθηκε στη Νινευή από τον βασιλιά και τους μεγιστάνες του λέγοντας: Οι άνθρωποι και τα κτήνη, τα βόδια και τα πρόβατα, ας μην γευτούν τίποτα, ούτε να βοσκήσουν, και νερό να μην πιουν. Και ντύθηκαν με σάκους οι άνθρωποι και τα κτήνη, και αναβόησαν προς τον Θεό εκτενώς, και απομακρύνθηκε ο καθένας από την πονηρή του οδό και από την αδικία που υπήρχε στα χέρια τους, λέγοντας: Ποιος ξέρει αν μετανοήσει ο Θεός και αποστρέψει από μας την οργή του θυμού του, ώστε να μην καταστραφούμε;» Εντείνει πάρα πολύ τον έπαινο για την ευπείθειά τους, και θαυμάζει σε μέγιστο βαθμό την ετοιμότητα προς υπακοή όσων κλήθηκαν σε μετάνοια.

Απειλεί, λοιπόν, με τα φοβερά και πάλι υπόσχεται τα αγαθά, ώστε με τα πρώτα να απομακρύνει από την αμαρτία, και με τα δεύτερα να προσελκύσει στην αρετή αυτόν που υπακούει, εφόσον ο άνθρωπος έχει αυτεξούσια και αβίαστη την κλίση και προς τα δύο. Παντού ο Θεός δείχνει, λόγω της υπερβάλλουσας αγαθότητάς Του, ότι δεν έχει παραλείψει τίποτα από όσα συντελούν στη δική μας σωτηρία, ώστε σε όσους καταφρόνησαν τις εντολές και πρόκειται να υποβληθούν στη δίκαιη αγανάκτησή Του να απομένει το αναπολόγητο, και για να γνωρίζουμε ότι, παρόλο που γνωρίζει την απείθεια ορισμένων, εντούτοις πράττει τα πάντα για τη φροντίδα τους, επιδεικνύοντας τη δική Του φιλανθρωπία. Άκου τι λέει στον μακάριο προφήτη Ιεζεκιήλ: «Υιέ ανθρώπου, βάδιζε προς τον οίκο του Ισραήλ που με παραπικραίνει, και μίλησέ τους τα λόγια μου· διότι δεν αποστέλλεσαι προς λαό βαθύχειλο και βαρύγλωσσο, δηλαδή προς τον οίκο του Ισραήλ, ούτε προς πολλούς λαούς αλλόφωνους ή αλλόγλωσσους, ούτε με δύσκολη γλώσσα, των οποίων τα λόγια δεν θα καταλαβαίνεις· και αν σε είχα αποστείλει σε τέτοιους, αυτοί θα σε είχαν εισακούσει, ο οίκος του Ισραήλ όμως δεν θα θελήσει να σε υπακούσει, διότι δεν θέλουν να εισακούσουν εμένα».