Καὶ εἰ πρὸς τοιούτους ἐξαπέστειλά σε, αὐτοὶ ἂν εἰσήκουσάν σου· ὁ δὲ οἶκος τοῦ Ἰσραὴλ οὐ μὴ θελήσουσιν ἀκοῦσαί σου, διότι οὐ βούλονται εἰσακοῦσαί μου, ὅτι πᾶς ὁ οἶκος τοῦ Ἰσραὴλ φιλόνεικοί εἰσι, καὶ σκληροκάρδιοι.» Εἰκότως δὴ οὖν μονονουχὶ ἀπορήσας, μᾶλλον δὲ, ὡς ἔφην, ἀρτίως ἐπὶ πολλῇ λίαν ὠμότητι καταιτιώμενος τοὺς ἐξ Ἰσραήλ. Τίνα δὴ οὖν ἀποστείλω; Μελλήσας δὴ οὖν ὁ προφήτης κατ᾽ οὐδένα τρόπον· «Ἰδοὺ ἐγὼ,» φησὶν, «ἀπόστειλόν με.» Ὅταν τοίνυν καὶ ἡμῶν ὁ θεῖος ἄνθραξ ἐπιθιγγάνῃ, καθαροὶ μὲν ἐσόμεθα τῶν διεπταισμένων, πρόθυμοι δὲ καὶ νεανικοὶ πρὸς ἀποστολὴν, ὃ δὴ καὶ πεπράχασιν οἱ θεσπέσιοι μαθηταί.
Μετάφραση
«Και αν σε είχα αποστείλει σε τέτοιους ανθρώπους, αυτοί θα σε εισάκουγαν· ο οίκος του Ισραήλ όμως δεν θα θελήσει να σε ακούσει, διότι δεν θέλουν να εισακούσουν εμένα, επειδή όλος ο οίκος του Ισραήλ είναι φιλόνεικοι και σκληρόκαρδοι.» Εύλογα, λοιπόν, σχεδόν απορώντας, ή μάλλον, όπως μόλις είπα, κατηγορώντας τους Ισραηλίτες για πάρα πολύ μεγάλη σκληρότητα, αναρωτιέται: «Ποιον, λοιπόν, να αποστείλω;» Χωρίς να διστάσει, επομένως, καθόλου ο προφήτης, λέει: «Ιδού εγώ, απόστειλέ με». Όταν, λοιπόν, και εμάς μας αγγίξει ο θείος άνθρακας, θα καθαριστούμε από τα σφάλματά μας και θα γίνουμε πρόθυμοι και ακμαίοι για την αποστολή, πράγμα που έπραξαν άλλωστε και οι θεσπέσιοι μαθητές.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες