Πατερικές αναφορές στο ΙΕΖΕΚΙΗΛ 33:6

Δεν είναι αυτό που σου είπα, ότι είσαι ανόητος και απερίτμητος στην καρδιά; Πού πέταξες τα λόγια μου; Γιατί βιάζεσαι να πέσεις στον βόθρο του διαβόλου; Γιατί σε τυφλώνει ο εχθρός ως προς αυτά που άκουσες; Δεν πήρες εντολή να παραδώσεις τον εαυτό σου στα χέρια του Θεού και στα χέρια του αββά σου; Δεν άκουσες ότι επιθυμεί τη σωτηρία της ψυχής σου όπως ακριβώς την ωφέλεια της δικής του ψυχής; Και δεν έπρεπε να τον παρακούσεις, ακόμη κι αν σου έλεγε να διαπράξεις φόνο, προπάντων για την ωφέλεια των αδελφών, την οποία με το πρόσχημα του δικαίου καταστρέφει από εσένα ο Σατανάς, ώστε ούτε εσύ να ωφεληθείς, ούτε κάποιος άλλος μέσω εσού. Και θέλεις να λάβεις το «ουαί» των Φαρισαίων και του σκοπού του Ιεζεκιήλ για την επερχόμενη ρομφαία. Έστω! Εσύ δεν μπορείς να ωφελήσεις κάποιον, γιατί δεν το λες σε αυτόν που μπορεί; Γιατί έγινες γρήγορα σαν τον σκύλο «που επιστρέφει στο ίδιο του το ξέρασμα», και σαν τον χοίρο που κυλιέται στον βούρκο, έτσι κι εσύ μένοντας άκαμπτος στη σκληροκαρδία σου; Σου έδωσε πάντως εντολή να πεις όσα γίνονται, έστω κι αν είναι δική του αμαρτία, και τον παροξύνεις όπως ο λαός τον Μωυσή. Ντρέψου λοιπόν, απόβαλε την παλιά σου συνήθεια και επίστρεψε, και ο Θεός σε δέχεται, διότι είναι ελεήμων. Και μην αποβλέπεις στην ανθρωπαρέσκεια, επειδή θα χαθείς και δεν θα γίνεις δούλος του Θεού. Πρόσεχε τον εαυτό σου, άθλιε, και να φοβάσαι τον Θεό.

Επομένως, τα αιτήματα πρέπει να γίνονται με πολλή περίσκεψη, σύμφωνα με το θέλημα του Θεού. Όταν όμως δεν εισακούονται, πρέπει να γνωρίζουμε ότι χρειάζεται είτε επιμονή είτε και ευτονία, σύμφωνα με την παραβολή του Κυρίου για το ότι πρέπει πάντοτε να προσευχόμαστε και να μην αποκάμνουμε, και σύμφωνα με αυτό που έχει ειπωθεί από Αυτόν σε άλλο σημείο, ότι «Εξαιτίας της αναιδείας του θα εγερθεί και θα του δώσει όσα χρειάζεται»· είτε ότι χρειάζεται διόρθωση και πνευματική επιμέλεια, σύμφωνα με τα όσα ειπώθηκαν από τον Θεό μέσω του προφήτη προς κάποιους: «Όταν εκτείνετε τα χέρια σας προς εμένα, θα αποστρέψω το πρόσωπό μου από εσάς· και εάν πληθύνετε τη δέηση, δεν θα σας εισακούσω. Διότι τα χέρια σας είναι γεμάτα αίμα. Λουστείτε, γίνετε καθαροί» και τα εξής. Για το ότι μάλιστα και σήμερα συμβαίνουν αυτά, και τα χέρια των πολλών είναι γεμάτα αίμα, δεν πρέπει καθόλου να αμφιβάλλουν όσοι πιστεύουν σε εκείνη την κρίση του Θεού, την οποία εξέδωσε εναντίον εκείνου που έλαβε την προσταγή να αναγγείλει το μήνυμα στον λαό αλλά σιώπησε, λέγοντας ότι: «Το αίμα εκείνου που αμάρτησε θα εκζητηθεί από τα χέρια του σκοπού».

ΞΔʹ. Για να προσπεράσουμε όμως τους πρεσβυτέρους στο βιβλίο του Δανιήλ –και πράγματι ας τους προσπεράσουμε, όπως και αυτό που ορθώς ελέχθη και προαναγγέλθηκε γι' αυτούς από τον Δεσπότη, ότι δηλαδή εξήλθε ανομία από τη Βαβυλώνα, από πρεσβυτέρους κριτές που φαίνονταν ότι κυβερνούν τον λαό–, πώς θα αντέξουμε τον Ιεζεκιήλ, τον επόπτη και εξηγητή των μεγάλων μυστηρίων και θεαμάτων; Πώς θα αντέξουμε αφενός όσα παραγγέλλει στους σκοπούς, δηλαδή να μην αποσιωπούν την κακία και τη ρομφαία που επέρχεται εξαιτίας της; Καθώς αυτό δεν ωφελεί ούτε τους ίδιους ούτε εκείνους που αμαρτάνουν· ενώ το να την προβλέπουν και να την προκηρύσσουν θα ωφελήσει και τους δύο, εάν οι μεν μιλήσουν και οι δε ακούσουν, ή, οπωσδήποτε, τουλάχιστον αυτούς που τα προμήνυσαν.

Και για τον λόγο αυτόν η τιμωρία είναι αναπόφευκτη, έστω και αν αυτός που χάθηκε τυγχάνει να είναι μόνο ένας· «διότι εάν, καθώς έρχεται η ρομφαία», λέγει, «δεν σαλπίσει στον λαό, ούτε σημάνει τον κίνδυνο ο σκοπός, και έλθει η ρομφαία και πάρει μία ψυχή, αυτή μεν πάρθηκε εξαιτίας της ανομίας της, το αίμα της όμως θα το εκζητήσω από το χέρι του σκοπού».

Και πάλι, επειδή προειδοποιεί: «Αν ο σκοπός δει τη ρομφαία να έρχεται και δεν σημάνει με τη σάλπιγγα, και ο λαός δεν προφυλαχθεί, και έλθει η ρομφαία και πάρει από αυτούς κάποια ψυχή, το αίμα θα το ζητήσω από το χέρι του σκοπού», από φόβο για την καταδίκη της σιωπής, τα αναγγέλλουμε σε όλους τους προέδρους των δικών μας Εκκλησιών, ώστε με παρρησία, κατά τον θείο Απόστολο, να πούμε: «Είμαστε καθαροί από το αίμα εκείνων που παραβαίνουν τις Κανονικές διατάξεις, και πολύ περισσότερο εκείνων που χειροτόνησαν ή χειροτονήθηκαν έναντι χρημάτων.» Διότι ο θείος Απόστολος Πέτρος, του οποίου την καθέδρα έλαβε ως κλήρο η αδελφική σας αγιότητα, τους καθαίρεσε όπως τον Σίμωνα τον μάγο. Γι' αυτόν τον λόγο, δεν διστάζουμε να αναγγέλλουμε την αλήθεια, διαφυλάσσοντας και κρατώντας όσα έχουν εκδοθεί κανονικώς από τους Αγίους Αποστόλους και τους αοιδίμους Πατέρες μας, και αν κάτι από αυτά παραβιάστηκε από κάποιους, το βδελυσσόμαστε.

Επειδή όμως και ο Ησαΐας λέει να μιλήσουν οι ιερείς στην καρδιά της Ιερουσαλήμ, και μέσω του Ιεζεκιήλ φοβερίζει ο Θεός τον φρουρό εκείνον, ο οποίος βλέπει τον πόλεμο όταν έρχεται και δεν το φανερώνει στον λαό για να προφυλαχθεί, ότι θα ζητήσει από τα χέρια του το αίμα εκείνων, γι' αυτό και εμείς, φοβούμενοι μήπως κατακριθούμε για τη σιωπή, φανερώνουμε σε όλους τους αρχιερείς το αμάρτημα αυτό για να προφυλαχθούν από αυτό. Και για να πούμε με τα λόγια του Αποστόλου, είμαστε καθαροί από το αίμα εκείνων που παραβαίνουν τους θείους Κανόνες, και χειροτονούν ή χειροτονούνται με χρήματα, τη στιγμή που ο Απόστολος Πέτρος έστειλε στην απώλεια τον μάγο Σίμωνα, ο οποίος πρώτος έδειξε τέτοιο αμάρτημα. Στη συνέχεια, ο Άγιος στρέφεται προς τον Πάπα και του λέει ότι η ασεβής αίρεση των Σιμωνιακών είναι βαρύτερη από την αίρεση του Πνευματομάχου Μακεδονίου και των οπαδών του. Διότι εκείνοι μεν έλεγαν ότι το Άγιο Πνεύμα είναι κτίσμα και δούλος του Πατέρα, ενώ οι Σιμωνιακοί καθιστούν το Άγιο Πνεύμα δικό τους δούλο.

Κατά της αιρέσεως των Θεοπασχιτών. Δεδομένου ότι η θεία φωνή αναβοά προς εμάς: «Σκοπό σε έθεσα στον οίκο του Ισραήλ», και έπειτα απειλεί με απειλή βαριά και φρικτή —διότι καταδικάζει όσους δεν αναγγέλλουν την ερχόμενη ρομφαία στους αδελφούς να απαιτηθεί από αυτούς το αίμα τους, τιμωρώντας την άδικη σιγή τους με την καταδίκη για το αίμα— και καθώς πάλι μια άλλη θεία εντολή παραγγέλλει, «θα αγαπήσεις τον πλησίον σου όπως τον εαυτό σου», για τους λόγους αυτούς παρακινηθήκαμε να μην αποσιωπήσουμε τα δικαιώματα του Κυρίου και να μη στερήσουμε από την αρετή σου, ανάμεσα στα άλλα, την πρόνοια που αρμόζει στους φίλους, την κοινή ωφέλεια και τον καρπό που διορθώνει την ασεβή δοξασία περί του Θείου· δηλαδή, το πώς πρέπει αφενός να παραμένει κανείς προσηλωμένος στην ευσέβεια, και αφετέρου να απομακρύνεται από την πλάνη. Βλέποντας δε μάλιστα να μας επιβάλλεται η ανάγκη που πηγάζει από την αγάπη, και χρησιμοποιώντας κάθε δυνατό τρόπο για να παρακαλέσουμε και να παραινέσουμε, ικετεύουμε τη μεγαλοπρεπή λαμπρότητά σου να μη φρονείς τίποτα εκτός της ευσέβειας, ούτε να φθείρεις τις άλλες αρετές αναφορικά με το σέβασμα.

«Ιδού, το γάλα καταναλώνετε και με το μαλλί ντύνεστε και το παχύ σφάζετε, αλλά τα πρόβατά μου δεν τα βόσκετε. Το αδύναμο δεν το ενισχύσατε και το άρρωστο δεν το θεραπεύσατε και το τσακισμένο δεν το επιδέσατε και εκείνο που έπασχε δεν το αναζωογονήσατε και το πλανεμένο δεν το επιστρέψατε και το χαμένο δεν το αναζητήσατε, αλλά το ισχυρό το καταπονήσατε με μόχθο, και με βία τα εξουσιάσατε και με εμπαιγμό, και διασκορπίστηκαν τα πρόβατά μου επειδή δεν υπήρχαν ποιμένες.» Και μετά από λίγα: «Αυτά λέγει ο Αδωναΐ Κύριος: Ιδού, εγώ στρέφομαι εναντίον των ποιμένων και θα αναζητήσω τα πρόβατά μου από τα χέρια τους και θα τους παύσω από το να ποιμαίνουν τα πρόβατά μου.» Και πάλι: «Και ο σκοπός, εάν δει τη ρομφαία να έρχεται και δεν σημάνει με τη σάλπιγγα, και έλθει η ρομφαία και πάρει από αυτούς μια ψυχή, αυτή μεν εξαιτίας της δικής της αμαρτίας πάρθηκε, το αίμα της όμως θα το ζητήσω από το χέρι του σκοπού.» Φοβερά είναι αυτά και άξια κάθε φρίκης, αδελφοί.

ΛΟΓΟΣ Ν'. Πρέπει να τρέμουν τις απειλές του Θεού οι ποιμένες. Πατέρες μου, αδελφοί και τέκνα, ακούγοντας τις πολλές απειλές που έχει θέσει ο Θεός εναντίον των ποιμένων, φρίττω, τρέμω και φοβάμαι. Διότι, μέσω του Ιεζεκιήλ λέει τα εξής: «Σε έθεσα φρουρό του οίκου Ισραήλ. Αν δεις τη ρομφαία να έρχεται και δεν το αναγγείλεις στον λαό μου, το αίμα του θα το ζητήσω από τα δικά σου χέρια». Στον δε θείο Ιερεμία, ονειδίζοντας τους κακούς ποιμένες, λέει: «Το αδύναμο δεν το ενισχύσατε, το άρρωστο δεν το περιποιηθήκατε, το πλανεμένο δεν το επιστρέψατε, το συντριμμένο δεν το επιδέσατε, το χαμένο δεν το αναζητήσατε, και το ισχυρό το καταπονήσατε. Και σκορπίστηκαν τα πρόβατά μου, επειδή δεν υπήρχαν ποιμένες». Και πάλι, μέσω του θεσπέσιου Ωσηέ λέει: «Ακούστε ιερείς, και προσέξτε, οίκε του Ισραήλ, διότι σε εσάς απευθύνεται η κρίση. Επειδή γίνατε παγίδα στη Σκοπιά, και σαν δίχτυ απλωμένο πάνω στο Ιταβύριο». Και στη συνέχεια, μέσω του πάνσοφου Ζαχαρία λέει: «Ω, ποιμένες της Ιερουσαλήμ που εγκαταλείψατε τα πρόβατά μου, ο βραχίονάς τους θα ξεραθεί τελείως, και ο δεξιός τους οφθαλμός θα τυφλωθεί».