Πατερικές αναφορές στο ΙΕΖΕΚΙΗΛ 34:22

Επειδή λοιπόν έλαμψε ο Χριστός, ο καλός ποιμένας που θυσίασε τη ζωή του για τα πρόβατα, βοσκήσαμε σε κήπους και ποιμανθήκαμε ανάμεσα σε κρίνα, σύμφωνα με το γεγραμμένο· και αναπαυθήκαμε σε ασφαλή μαντριά· διότι βρήκαμε κατάλυμα σε εκκλησίες και σε άγιους ναούς, χωρίς κανείς να μας εκφοβίζει και να μας διαρπάζει, χωρίς να μας επιτίθεται λύκος, χωρίς να μας καταπατά λιοντάρι, χωρίς να μας διαρρηγνύει κλέφτης, χωρίς να έρχεται πλέον κανείς εναντίον μας «για να κλέψει και να σφάξει και να καταστρέψει». Αντιθέτως, ζούμε πλέον με ασφάλεια και σιγουριά, μετέχοντας σε κάθε αγαθό, έχοντας ως προστάτη μας τον ίδιο τον Σωτήρα των πάντων, δηλαδή τον Χριστό. Και αυτό μας το έκανε φανερό ο Θεός και Πατέρας μέσω της φωνής του Ιεζεκιήλ, λέγοντας: «Αυτά λέει ο Κύριος: Εγώ θα σώσω τα πρόβατά μου, και θα κρίνω ανάμεσα σε κριάρι και σε κριάρι, και θα αναστήσω για αυτά έναν ποιμένα, τον δούλο μου τον Δαβίδ, και αυτός θα είναι ο ποιμένας τους». <Χαίρε σφόδρα, θυγατέρα της Σιών, κήρυττε, θυγατέρα της Ιερουσαλήμ, ευφραίνου και τέρπου με όλη σου την καρδιά, θυγατέρα της Ιερουσαλήμ.>

Αλλά ο Ισραήλ αγνόησε τη θεία οικονομία, αν και οι άγιοι προφήτες διακήρυτταν σαφώς το μυστήριο σχετικά με αυτόν. Διότι ο ένας έλεγε: «Δυναμώστε, χέρια παραλυμένα και γόνατα αδύναμα· παρηγορήστε, οι ολιγόψυχοι στη διάνοια· δυναμώστε, μη φοβάστε.» Και αλλού: «Ιδού ο Θεός μας· ιδού, ο Κύριος έρχεται με ισχύ, και ο βραχίονας Του με εξουσία. Σαν βοσκός θα ποιμάνει το ποίμνιό Του, θα συνάξει τα αρνιά.» Ένας άλλος λοιπόν, ο Ιεζεκιήλ, αυτός ο άριστος των προφητών λέει: «Αυτά λέει ο Κύριος ο Θεός: Ιδού, εγώ θα κρίνω ανάμεσα σε δυνατό πρόβατο και ανάμεσα σε αδύναμο πρόβατο· επειδή με τα πλευρά και τους ώμους σας σπρώχνατε, και με τα κέρατά σας χτυπούσατε, και συνθλίβατε κάθε αδύναμο, θα σώσω τα πρόβατά μου, και δεν θα αποτελούν πλέον λεία· και θα κρίνω ανάμεσα σε κριάρι και κριάρι, και θα αναδείξω σε αυτά έναν ποιμένα, και θα τα ποιμάνει», τον δούλο μου τον Δαβίδ. «Και αυτός θα είναι σε αυτά ποιμένας· και εγώ, ο Κύριος, θα είμαι Θεός τους, και ο Δαβίδ άρχοντας ανάμεσά τους. Εγώ, ο Κύριος, μίλησα, και θα συνάψω με τον Δαβίδ διαθήκη ειρήνης, και θα εξαφανίσω τα πονηρά θηρία από τη γη.» Ακούς πώς συνεχώς ονομάζει Δαβίδ τον Χριστό, ο οποίος προήλθε κατά σάρκα από το σπέρμα του Δαβίδ, υποδεικνύοντας ότι θα γίνει εν καιρώ ποιμένας αυτών που προέρχονται από τον Ισραήλ;

Ψ. Από τον Ιεζεκιήλ. Μ΄. Εξαιτίας αυτού, αυτά λέει ο Κύριος: Ιδού, εγώ θα κρίνω ανάμεσα σε πρόβατο ισχυρό και σε πρόβατο ασθενές. Επειδή με τα πλευρά και τους ώμους σας τα απωθούσατε και με τα κέρατά σας τα χτυπούσατε· κάθε εξασθενημένο το συνθλίψατε. Και θα σώσω τα πρόβατά μου, και δεν θα γίνουν πλέον λεία, και θα κρίνω ανάμεσα σε κριάρι και κριάρι. Και θα αναστήσω για αυτά άλλον ποιμένα, τον δούλο μου Δαβίδ, και θα τα ποιμάνει, και αυτός θα είναι ποιμένας τους, και εγώ θα είμαι Θεός τους, και ο Δαβίδ θα είναι άρχοντας ανάμεσά τους· εγώ ο Κύριος μίλησα. Και θα συνάψω με τον Δαβίδ καινή διαθήκη, διαθήκη ειρήνης. Επειδή και σε άλλα χωρία τον προφητευόμενο Δαβίδ δεν τον ταυτίζουμε με κανέναν άλλον παρά με τον Σωτήρα μας που γεννήθηκε από το σπέρμα του Δαβίδ, για αυτόν ακριβώς τον λόγο σημειώσαμε και εδώ αυτήν την περικοπή· διότι ποιος άλλος θα μπορούσε να είναι εκείνος που πρόκειται να ποιμάνει τα πρόβατα του Κυρίου, αφού πρώτα κριθούν από Αυτόν, παρά ο μόνος καλός ποιμένας, ο οποίος δεν παρέβλεψε τα λογικά πρόβατα της δικής του ποίμνης όταν απωθούνταν και καταστρέφονταν από τις αντίπαλες δυνάμεις, αλλά προσέφερε την ίδια του την ψυχή υπέρ της σωτηρίας τους; Αυτόν, άλλωστε, υπόσχεται ο Θεός και Πατέρας του να καταστήσει άρχοντά τους μετά τον καιρό της κρίσεως, συνάπτοντας μαζί του διαθήκη ειρήνης, όταν, αφού υποταχθούν σε αυτόν οι εχθροί, θα καταργηθεί τελευταίος από όλους και αυτός ο ίδιος ο θάνατος, ο οποίος τώρα αντιτίθεται στον Λόγο, στη Σοφία και στη Ζωή;

Διότι σε άλλους μεν θα είναι δεσπότης, σε άλλους βασιλιάς, και σε άλλους κάτι διαφορετικό· για όλους όμως ανεξαιρέτως θα είναι Θεός, γινόμενος για αυτούς τα πάντα μέσω των θεϊκών αρετών και δυνάμεων που υπάρχουν σε Αυτόν. Αυτόν τον σκοπό της τρισμακάριας ελπίδας υπέδειξε ο μέγας απόστολος λέγοντας: «για να είναι ο Θεός τα πάντα σε όλους». Αλλά σε όλους μεν θα είναι τα πάντα, χορηγώντας τους τις διάφορες εκφάνσεις της θεότητάς Του ανάλογα με τη δύναμη του καθενός, μόνο όμως στον μονογενή Του Υιό θα διαφυλάξει την εξαίρετη και πατρική δόξα και τιμή και βασιλεία, η οποία είναι αμετάδοτη σε όλους τους υπολοίπους. Αν όμως πρέπει αυτά να επισφραγιστούν με προφητική σφραγίδα, για την ασφαλή επιβεβαίωση των λεγομένων θα χρησιμοποιήσω ως μάρτυρα το προφητικό πνεύμα μέσω του προφήτη Ιεζεκιήλ, το οποίο διακηρύττει ακριβώς αυτά με τα εξής λόγια: «Αυτά λέει ο Κύριος ο Θεός: Ιδού, εγώ θα αναζητήσω τα πρόβατά μου και θα τα επισκεφθώ. Όπως αναζητά ο ποιμένας το ποίμνιό του την ημέρα που υπάρχει γνόφος και συννεφιά ανάμεσα στα σκορπισμένα πρόβατα, έτσι θα αναζητήσω τα πρόβατά μου.» Και μετά από άλλα προσθέτει: «Και θα σώσω τα πρόβατά μου, και δεν θα γίνουν πλέον λεία, και θα κρίνω μεταξύ κριού και κριού. Και θα αναδείξω σε αυτά ποιμένα και θα τα ποιμάνει, τον δούλο μου Δαβίδ, και αυτός θα είναι ο ποιμένας τους. Και εγώ ο Κύριος θα είμαι Θεός για αυτούς, και ο Δαβίδ θα είναι άρχοντας ανάμεσά τους. Εγώ ο Κύριος μίλησα, και θα συνάψω με τον Δαβίδ διαθήκη».