καὶ μεθ᾽ ἕτερα δευτεροῖ τὴν αὐτὴν προφητείαν λέγων «καὶ ῥύσομαι αὐτοὺς ἀπὸ πασῶν τῶν ἀνομιῶν αὐτῶν ὧν ἡμάρτοσαν ἐν αὐταῖς, καὶ καθαριῶ αὐτούς, καὶ ἔσονταί μοι εἰς λαόν, καὶ ἐγὼ ἔσομαι αὐτοῖς εἰς θεόν· καὶ ὁ δοῦλός μου Δαυὶδ ἄρχων ἐν μέσῳ αὐτῶν· καὶ ποιμὴν ἔσται πάντων αὐτῶν». καὶ αὖθις ἐπιλέγει «καὶ Δαυὶδ ὁ δοῦλός μου ἄρχων αὐτῶν εἰς τὸν αἰῶνα». θέα δὲ ἐν πᾶσιν τούτοις ὡς ὁ μὲν θεὸς οὐ ποιμὴν οὐδὲ ἄρχων ἀλλὰ θεὸς ἔσεσθαι τῶν τοῦ μακαρίου τέλους καταξιωθησομένων λέγεται· τῶν δὲ αὐτῶν τούτων προφητεύεται ἄρχων καὶ ποιμὴν γενήσεσθαι ὁ Δαυίδ, ἐπικεκαλυμμένως ἐνταῦθα τοῦ Δαυὶδ τὸν Χριστὸν αἰνιττομένου διὰ τὸ «ἐκ σπέρματος» αὐτοῦ γεγονέναι. τοῦτο δὲ δῆλον ἐκ τοῦ προτεθνηκέναι τὸν Δαυὶδ τοῦ χρόνου καθ᾽ ὃν ταῦτ᾽ ἐλέγετο. σαφέστερον δὲ ταῦτα καὶ Δανιὴλ ὁ προφήτης θεσπίζει τὸν Χριστὸν τοῦ θεοῦ υἱὸν ἀνθρώπου ὀνομάζων λευκῶς οὕτως, ὥσπερ οὖν καὶ ἡ τῶν ἱερῶν Εὐαγγελίων εἴωθεν αὐτὸν ἀποκαλεῖν γραφή. λέγει δὲ τοῦτον τὸν τρόπον· «ἐθεώρουν ἐν ὁράματι τῆς νυκτός, καὶ ἰδοὺ μετὰ τῶν νεφελῶν τοῦ οὐρανοῦ ὡς υἱὸς ἀνθρώπου ἐρχόμενος ἦν, καὶ ἕως τοῦ παλαιοῦ τῶν ἡμερῶν ἔφθασεν· καὶ προσηνέχθη 〈αὐτῷ〉. καὶ αὐτῷ ἐδόθη ἡ ἀρχὴ καὶ ἡ τιμὴ καὶ ἡ βασιλεία, καὶ πάντες οἱ λαοί, φυλαί, γλῶσσαι αὐτῷ δουλεύσουσιν· ἡ ἐξουσία αὐτοῦ ἐξουσία αἰώνιος ἥτις οὐ παρελεύσεται, καὶ ἡ βασιλεία αὐτοῦ οὐ διαφθαρήσεται».
Μετάφραση
Και μετά από άλλα, επαναλαμβάνει την ίδια προφητεία λέγοντας: «και θα τους λυτρώσω από όλες τις ανομίες τους με τις οποίες αμάρτησαν, και θα τους καθαρίσω, και θα είναι δικός μου λαός, και εγώ θα είμαι Θεός τους· και ο δούλος μου Δαβίδ θα είναι άρχοντας ανάμεσά τους· και θα είναι ποιμένας όλων τους». Και πάλι προσθέτει: «και ο Δαβίδ ο δούλος μου θα είναι άρχοντάς τους στον αιώνα». Πρόσεξε δε σε όλα αυτά ότι ο μεν Θεός λέγεται πως δεν θα είναι ποιμένας ούτε άρχοντας, αλλά Θεός εκείνων που θα αξιωθούν το μακάριο τέλος· για αυτούς τους ίδιους όμως προφητεύεται ότι άρχοντας και ποιμένας θα γίνει ο Δαβίδ, υποδηλώνοντας εδώ συγκαλυμμένα με το όνομα του Δαβίδ τον Χριστό, επειδή προήλθε «εκ σπέρματός» του. Αυτό δε είναι φανερό από το ότι ο Δαβίδ είχε πεθάνει πριν από τον χρόνο κατά τον οποίο λέγονταν αυτά. Σαφέστερα δε αυτά τα προφητεύει και ο προφήτης Δανιήλ, ονομάζοντας τον Χριστό του Θεού ξεκάθαρα Υιό ανθρώπου, όπως ακριβώς συνηθίζει να τον αποκαλεί και η γραφή των ιερών Ευαγγελίων. Λέγει δε με αυτόν τον τρόπο: «έβλεπα σε νυχτερινό όραμα, και ιδού, ερχόταν με τις νεφέλες του ουρανού κάποιος όμοιος με Υιό ανθρώπου, και έφθασε έως τον Παλαιό των Ημερών· και οδηγήθηκε ενώπιόν του. Και σε αυτόν δόθηκε η εξουσία και η τιμή και η βασιλεία, και όλοι οι λαοί, οι φυλές, οι γλώσσες θα τον δουλεύσουν· η εξουσία του είναι εξουσία αιώνια, η οποία δεν θα παρέλθει, και η βασιλεία του δεν θα καταστραφεί».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες