Πατερικές αναφορές στο ΙΕΖΕΚΙΗΛ 38:2

Βιβλίο κα΄. Ιεζεκιήλ, ο υιός του Βουζί, ο ιερέας: Αυτός βρέθηκε στην αιχμαλωσία μετά τον Ιερεμία, και κατά το πέμπτο έτος της αιχμαλωσίας του Ιωακείμ άρχισε να προφητεύει. Έγινε δε λόγος Κυρίου προς αυτόν, και το χέρι του Κυρίου τέθηκε επάνω του. Και στην αρχή μεν βλέπει ένα θαυμαστό, εκπληκτικότατο και δυσερμήνευτο όραμα ενός τετραπρόσωπου ζώου· προφητεύει δε εναντίον των προφητών του Ισραήλ, και περί του ξύλου της αμπέλου, και καταγράφει διήγηση περί του αετού, και καταμαρτυρεί στην Ιερουσαλήμ τις ανομίες και τις αμαρτίες της, καθώς και σχετικά με την παραβολή που έλεγαν: «Οι πατέρες έφαγαν όμφακα, και τα δόντια των τέκνων μούδιασαν». Επίσης, προφητεύει προς τους υιούς Αμμών, και περί της Οολά και της Ολιβά, και εκφωνεί θρήνο για τη Σουρ και για τη Σιδώνα, και ομιλεί περί της ημέρας του Κυρίου, και προς τον Φαραώ, τον βασιλιά της Αιγύπτου, και θρήνο για τον Φαραώ και την Αίγυπτο, και για το όρος Σηείρ, και περί των οστών που αναζωογονήθηκαν, και για τον Γωγ και τη γη του Μαγώγ. Καθώς και προς τον άρχοντα της Τύρου, και θρήνο εναντίον του, και προς τους υιούς του λαού του, και εναντίον των ποιμένων του Ισραήλ. Και στο τέλος, προφητεύει περιγράφοντας την οικοδόμηση του ναού και της Ιερουσαλήμ.

Τον Γωγ τον μνημονεύει και ο προφήτης Ιεζεκιήλ, ονομάζοντάς τον «άρχοντα Ρως, Μοσόχ και Θοβέλ»· με τη λέξη Ρως αινίσσεται, όπως φαίνεται, την πόλη των Ρωμαίων, επειδή και η αρχή και η κεφαλή στην εβραϊκή γλώσσα δηλώνονται με τη λέξη Ρως, με τη λέξη Μοσόχ αινίσσεται τη Μυσία και τα γύρω από αυτήν έθνη, όσα είναι τώρα οικεία στους Ρωμαίους, και με τη λέξη Θοβέλ την Ιβηρία, όπως δηλώνει ο Ιώσηπος, ο οποίος ισχυρίζεται ότι από τον Θοβέλ προήλθαν οι Θοβεήλοι, δηλαδή οι Ίβηρες. Άρχοντας όλων αυτών λέει ότι θα υψωθεί ο Γωγ κατά την παρουσία του προφητευόμενου Χριστού, τον οποίο «ο Θεός οδήγησε από την Αίγυπτο», όταν, σύμφωνα με τον Ματθαίο, καθώς ο Ηρώδης τον επιβουλευόταν όταν ήταν παιδί, ο Ιωσήφ «αφού έλαβε θεία ειδοποίηση, παρέλαβε το παιδί και τη μητέρα του, και επέστρεψε στη γη του Ισραήλ». Και «δόξα μονοκέρωτος» υπήρχε στον ίδιο τον Χριστό, επειδή «μέσα σε αυτόν» ευδόκησε να κατοικήσει «όλο το πλήρωμα της θεότητος», σύμφωνα με τον ιερό απόστολο. Γι' αυτόν τον λόγο, προβάλλοντας ως κέρας τον Θεό των όλων και Πατέρα του, ονομάστηκε «μονόκερως» και σε άλλες Γραφές.

ΙΕΖΕΚΙΗΛ, ΥΙΟΣ ΤΟΥ ΙΕΡΕΑ ΒΟΥΖΙ. Αυτός έζησε κατά την αιχμαλωσία μετά τον Ιερεμία και άρχισε να προφητεύει το πέμπτο έτος της αιχμαλωσίας του Ιωακείμ. Λόγος δε του Κυρίου απευθύνθηκε σε αυτόν· και εξαρχής βλέπει μια θαυμαστή, άκρως εκπληκτική και δυσερμήνευτη οπτασία ενός τετραπρόσωπου ζώου. Προφητεύει εναντίον των προφητών του Ισραήλ, και περί του ξύλου της αμπέλου, και εκθέτει μια διήγηση περί του αετού, και καταμαρτυρεί στην Ιερουσαλήμ τις ανομίες και τις αμαρτίες της· καθώς και σχετικά με την παραβολή, για την οποία έλεγαν: «οι πατέρες έφαγαν άγουρα σταφύλια, και τα δόντια των τέκνων μούδιασαν». Επίσης, προφητεύει για τους υιούς Αμμών, και περί της Οολάς και της Ολιβάς. Και εκφωνεί θρήνο για τη Σουρ, και για τη Σιδώνα, και περί της ημέρας του Κυρίου, και για τον Φαραώ τον βασιλιά της Αιγύπτου, και θρήνο για τον Φαραώ και την Αίγυπτο, και για το όρος Σηείρ, και περί των οστών που ξανάζησαν, και για τον Γωγ και τη γη του Μαγώγ· και για τον άρχοντα της Τύρου και θρήνο εναντίον του, και για τους υιούς του λαού του, και για τους ποιμένες του Ισραήλ· και, τέλος, προφητεύει περιγράφοντας την οικοδόμηση του ναού και της Ιερουσαλήμ.