Πατερικές αναφορές στο ΙΕΖΕΚΙΗΛ 41:18

Διότι, άκουσε τον ίδιο τον Θεό να λέει στον Μωυσή να κατασκευάσει δύο γλυπτές και χωνευτές εικόνες χερουβίμ, που να επισκιάζουν το ιλαστήριο. Και πάλι, όταν ο Θεός έδειξε τον ναό στον Ιεζεκιήλ, λέει ότι είχε γλυπτά πρόσωπα λεόντων και φοινίκων και ανθρώπων και χερουβίμ, από το δάπεδό του έως το φάτνωμα της στέγης. Όντως είναι φοβερός αυτός ο λόγος. Ο Θεός, ο οποίος έδωσε την εντολή στον Ισραήλ να μην κατασκευάσει κανένα γλυπτό ούτε εικόνα ούτε ομοίωμα από όσα υπάρχουν στον ουρανό και από όσα υπάρχουν επάνω στη γη, ο ίδιος προστάζει τον Μωυσή να φτιάξει γλυπτά όντα, τα χερουβίμ, και ο ίδιος ο Θεός δείχνει στον Ιεζεκιήλ τον ναό γεμάτο από εικόνες και γλυπτές παραστάσεις λεόντων, φοινίκων και ανθρώπων. Και ο Σολομών, λαμβάνοντας τον τύπο από τον νόμο, γέμισε τον ναό με χάλκινα γλυπτά βοδιών, φοινίκων και ανθρώπων, και δεν κατακρίθηκε από τον Θεό για αυτό.

Τα οποία βεβαίως, παρότι ήταν κατασκευασμένα από ύλη, ήταν όλα προσκυνητά και άγια. Το ποια και πόσα κατασκεύασε η σοφία και η δύναμη του Σολομώντα, και τις μορφές των ασωμάτων δυνάμεων που είχε εκείνος ο περίφημος ναός, θα τα αφήσουμε σε αυτούς που θέλουν να τα ερευνήσουν με φιλοπονία, επειδή και εμείς σε άλλα κείμενα έχουμε πραγματευθεί αυτά τα θέματα με περισσότερη λεπτομέρεια. Επιπλέον, τα θεοπαράδοτα λόγια διασαφηνίζουν και όσα είδε και αποκαλύφθηκαν στον θεσπέσιο Ιεζεκιήλ. Διότι γύρω στους τοίχους του ναού που περιγραφόταν και υποδεικνυόταν, υπήρχαν σκαλισμένα Χερουβίμ και φοίνικες· τα οποία βεβαίως είχαν αποτυπωθεί και ιστορηθεί σύμφωνα με εκείνες τις αψευδείς οράσεις, στα οποία περιλαμβάνονταν και τα άγια των αγίων. Και είδε τον οίκο γεμάτο από τη δόξα του Κυρίου, οπότε και έπεσε με το πρόσωπο στη γη· και άκουσε να δίνεται αυστηρή εντολή προς τον οίκο του Ισραήλ που πίκραινε τον Θεό, να παύσει αμέσως τις ανομίες του και όλες εκείνες τις πράξεις με τις οποίες, παραβαίνοντας τη διαθήκη του Κυρίου, βεβήλωναν τα άγια, όπως ακριβώς βλέπουμε και τώρα να γίνονται με πιο σκληρό και άθεο τρόπο από εκείνους που παρανομούν και βεβηλώνουν τα αγιώτερα από εκείνα τα άγια. Άραγε λοιπόν, για να χρησιμοποιήσω τα δικά του λόγια, μόνο αυτά διέλαθαν της προσοχής του σοφότατου, ή του έχουν διαφύγει και πάρα πολλά άλλα κείμενα που συγκλίνουν στον ίδιο σκοπό και λόγο και στηλιτεύουν τη δική του παραφροσύνη;

Διότι και εδώ ολοφάνερα πολεμούν τον Χριστό· διότι όσα είχαν διαταχθεί στον θείο Ιεζεκιήλ, τα οποία ήταν Χερουβίμ και φοίνικες, είχαν ιστορηθεί στον ιουδαϊκό ναό, εκτός αν νομίζουν ότι το Πνεύμα ψευδολογεί. Και ο Χριστός δεν τα καθαίρεσε, αλλά τον αποκάλεσε οίκο του Πατρός και παρήγγειλε σε όσους εκδιώχθηκαν από εκεί να μην τον κάνουν οίκο εμπορίου και σπήλαιο ληστών. Αυτός μάλιστα, ούτε την εικόνα του Καίσαρα δεν φάνηκε να ατιμάζει, και μάλιστα ενός ανθρώπου ειδωλολάτρη και εθνικού, αλλά την έκρινε άξια τιμής, λέγοντας να αποδίδονται τα του Θεού στον Θεό και τα του Καίσαρα στον Καίσαρα. Άραγε, λοιπόν, αυτοί που φλυαρούν λέγοντας αυτά, ακολούθησαν τους αγιωτάτους Πατέρες μας και τις ιερές συνόδους; Ποιος έχει ολισθήσει τόσο πολύ στο άκρο της κτηνωδίας και της αφροσύνης, ώστε να τολμήσει να ισχυριστεί ότι έτσι έχουν τα πράγματα; Ή μήπως δεν αποδεικνύονται μάλλον πολέμιοι στα πάντα; Διότι, όσα εκείνοι περιέβαλαν διαρκώς με σεβασμό ως σεπτά και τίμια, αυτοί τα απωθούσαν και τα έφτυναν ως βδελυρά και ατιμασμένα· και όσα εκείνοι ονόμασαν σεπτά και προσκυνητά, αυτοί δεν δείλιασαν να τα καθυβρίσουν με το όνομα των ειδώλων.

Ας παρουσιαστεί λοιπόν ο Λεόντιος (διότι είναι πλέον ώρα να ακούσουμε τα λόγια του) με ύφος λεονταρίσιο και αγέρωχο, κοιτάζοντας με βλοσυρό βλέμμα και βγάζοντας ένα φοβερό και ισχυρό βρυχηθμό, και ας τρομάξει τη δόλια αλεπού των αιρετικών, την οποία τρέφουν νεκρά και δυσώδη δόγματα, ώστε να κρυφτούν στα σκοτεινά και ανήλιαγα σπήλαιά τους και να μην εκδηλώνεται πλέον ελεύθερα η πανουργία και η δυστροπία της ασέβειας. Του Λεοντίου, επισκόπου Νεαπόλεως της Κύπρου, από τον πέμπτο λόγο υπέρ της απολογίας των Χριστιανών κατά των Ιουδαίων και περί των εικόνων των αγίων. Εμπρός λοιπόν, ας κάνουμε μια απολογία περί των σεπτών εικόνων, ώστε να φραχτούν τα στόματα των ανόμων που λαλούν αδικία· διότι και αυτή η παράδοση είναι σύμφωνη με τον Νόμο. Και άκουσε τον Θεό να λέει στον Μωυσή να κατασκευάσει εικόνες δύο χρυσών γλυπτών Χερουβίμ που θα επισκιάζουν το ιλαστήριο. Και πάλι ο Θεός έδειξε τον ναό στον Ιεζεκιήλ· «Μορφές», είπε, «φοινίκων και λεόντων και ανθρώπων και Χερουβίμ, από το έδαφός του έως το φάτνωμα της στέγης». Όντως είναι φοβερός ο λόγος που έδωσε εντολή στον Ισραήλ να μην κατασκευάσει κανενός είδους γλυπτό, ούτε εικόνα, ούτε ομοίωμα από όσα υπάρχουν στον ουρανό και από όσα υπάρχουν πάνω στη γη. Αυτός ο ίδιος όμως προστάζει τον Μωυσή να κατασκευάσει γλυπτά όντα, τα Χερουβίμ, και στον Ιεζεκιήλ δείχνει τον ναό με αυτόν τον τρόπο, γεμάτο από εικόνες και γλυπτά ομοιώματα λεόντων, φοινίκων και ανθρώπων.