καὶ εἰ οἷοί τέ ἐστε, ὑμῖν ἑαυτοῖς 〈ματαίαν παράκλησιν〉 καὶ παραμυθίαν εὑρεῖν ταύτης ἑαυτοῖς 〈ὑψώσατε〉. ⌜Τὴν διὰ τῶν μετὰ χεῖρας ταλανιζομένην 〈Ἀριὴλ〉 καὶ αὐτοὶ οἱ Ἰουδαίων παῖδες ὁμολογοῦσι τὴν Ἰερουσαλὴμ εἶναι· φασὶ δὲ ἰδίως τὸ θυσιαστήριον τὸ πρὸ τοῦ ναοῦ συνεστὸς 〈Ἀριὴλ〉 ὠνομάσθαι, καὶ τοῦτο δῆλον εἶναι ἀπὸ τοῦ Ἰεζεκιήλ, οὗ πρὸς τοῖς τελευταίοις ἐπὶ τῆς διαγραφῆς τῆς πόλεως οὕτως εἴρηται· «Καὶ ταῦτα τὰ μέτρα τοῦ θυσιαστηρίου ἐν πήχει πήχεως καὶ πήχεως καὶ παλαιστῆς· κόλπωμα βάθος ἐπὶ πῆχυν». καὶ ἑξῆς ἐπιφέρει· «καὶ τὸ Ἀριὴλ πήχεων τεσσάρων, καὶ ἀπὸ τοῦ Ἀριὴλ καὶ ὑπεράνω τῶν κεράτων πῆχυς. καὶ τὸ Ἀριὴλ πηχῶν δώδεκα μήκους πήχεις δώδεκα πλάτος, τετράγωνον ἐπὶ τὰ τέσσαρα μέρη αὐτοῦ». ἑρμηνεύεσθαι δέ φασι τὸ 〈Ἀριὴλ〉 λέων θεοῦ, ἐπειδὴ γὰρ τοῦ θεοῦ ἦν τὸ θυσιαστήριον, κατήσθιέ τε πάντα τὰ ἐν αὐτῷ προσφερόμενα ζῴων θύματα, τούτου χάριν ταύτην εἰληφέναι τὴν προσηγορίαν.⌝ ⌜τὸ δέ· 〈πόλις, ἣν ἐπολέμησε Δαυίδ〉, οὔ φασιν εἰρῆσθαι ἐν τῷ Ἑβραϊκῷ, ἀλλὰ κατὰ μὲν τὸν Ἀκύλαν· 〈πολίχνη παρεμβλήσεως Δαυίδ〉, κατὰ δὲ τὸν Σύμμαχον· 〈πόλις παρεμβολῆς Δαυίδ〉· ἀλλόφυλον γὰρ οὖσαν αὐτὴν πρότερον ὁ Δαυὶδ ὑποχείριον ἐποιήσατο τοὺς ἀλλοφύλους ἐλάσας ἐξ αὐτῆς, ὥστε δύνασθαι ἡμᾶς καὶ τοῖς Ἑβδομήκοντα ἐφαρμόσαι τὴν διάνοιαν τὴν αὐτήν.
Μετάφραση
Και αν είστε ικανοί να βρείτε για τον εαυτό σας «μάταιη παράκληση» και παρηγοριά, υψώστε την για τον εαυτό σας. Την «Αριήλ», η οποία θρηνείται στο προκείμενο κείμενο, και οι ίδιοι οι απόγονοι των Ιουδαίων ομολογούν ότι είναι η Ιερουσαλήμ· λένε δε ότι ειδικότερα το θυσιαστήριο που είχε στηθεί μπροστά από τον ναό ονομαζόταν «Αριήλ», και αυτό είναι φανερό από τον Ιεζεκιήλ, στου οποίου το βιβλίο, προς το τέλος, σχετικά με την περιγραφή της πόλεως αναφέρονται τα εξής: «Και αυτά είναι τα μέτρα του θυσιαστηρίου: ένας πήχυς που ισούται με έναν πήχυ και μία παλάμη· το βάθος του κοιλώματος είναι ένας πήχυς». Και στη συνέχεια προσθέτει: «Και το Αριήλ έχει τέσσερις πήχεις, και από το Αριήλ και πάνω από τα κέρατα είναι ένας πήχυς. Και το Αριήλ έχει μήκος δώδεκα πήχεις και πλάτος δώδεκα πήχεις, όντας τετράγωνο και στις τέσσερις πλευρές του». Λένε δε ότι το «Αριήλ» ερμηνεύεται ως «λέων του Θεού», διότι, επειδή το θυσιαστήριο ανήκε στον Θεό και κατέτρωγε όλα τα θύματα των ζώων που προσφέρονταν σε αυτό, για αυτόν τον λόγο έλαβε αυτή την ονομασία. Όσον αφορά το: «πόλη, την οποία πολέμησε ο Δαβίδ», λένε ότι δεν αναφέρεται στο εβραϊκό κείμενο, αλλά σύμφωνα με τον Ακύλα είναι: «πολίχνη της στρατοπεδεύσεως του Δαβίδ», και σύμφωνα με τον Σύμμαχο: «πόλη της στρατοπεδεύσεως του Δαβίδ»· διότι, επειδή προηγουμένως ανήκε σε αλλόφυλους, ο Δαβίδ την καθυπέταξε εκδιώκοντας τους αλλόφυλους από αυτήν, ώστε να μπορούμε και στους Εβδομήκοντα να εφαρμόσουμε την ίδια έννοια.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες