Πατερικές αναφορές στο ΙΕΖΕΚΙΗΛ 44:2

Ο Χριστός, η απαρχή των πάντων, ο δεύτερος Αδάμ σύμφωνα με τις Γραφές, γεννήθηκε από το Πνεύμα, για να μεταβιβάσει και σε εμάς τη χάρη· διότι επρόκειτο και εμείς να μην ονομαζόμαστε πλέον τέκνα ανθρώπων, αλλά μάλλον Θεού, λαμβάνοντας την μέσω του Πνεύματος αναγέννηση πρωτίστως στο πρόσωπο του Χριστού, ώστε να γίνει ο ίδιος πρωτεύων στα πάντα, όπως λέγει ο πάνσοφος Παύλος. Με άκρως οικονομικό τρόπο ο καιρός της απογραφής έστειλε στη Βηθλεέμ την αγία Παρθένο, για να δούμε και μια άλλη προφητεία να εκπληρώνεται· διότι είναι γραμμένο όπως είπαμε: «Και εσύ Βηθλεέμ, οίκος του Εφραθά, είσαι πολύ μικρή για να συγκαταλέγεσαι μεταξύ των χιλιάδων του Ιούδα· από εσένα θα εξέλθει για χάρη μου εκείνος που θα είναι άρχοντας στον Ισραήλ». Προς εκείνους δε που λέγουν ότι, εάν η Παρθένος γέννησε σαρκικά, έχει φθαρεί· και εάν δεν έχει φθαρεί, τότε γέννησε κατά φαντασία, απαντούμε: Ο προφήτης λέγει ότι ο Κύριος ο Θεός του Ισραήλ εισήλθε και εξήλθε και η πύλη παραμένει κλειστή. Και εάν ο Λόγος έγινε σάρκα ασυγχύτως, αφού συνελήφθη αναντίρρητα χωρίς σπορά, γεννήθηκε και χωρίς φθορά. «Και έτεκε τον Υιό αυτής τον πρωτότοκο.» Ποιον άραγε πρωτότοκο;

Φλογοφόρε λαβίδα, την οποία ο μέγας μεταξύ των προφητών Ησαΐας είδε· όρος κατάσκιο από αρετές, το οποίο προείδε ο Αββακούμ· αλατόμητο όρος του Δανιήλ· πύλη του Ιεζεκιήλ που βλέπει προς τα ανατολικά· αγιότατε παράδεισε της Εδέμ· ζωηφόρο ξύλο που φέρει τον ωραιότατο και γλυκύτατο καρπό· εύοσμο μήλο, γλυκύπνοο ρόδο, αμάραντο άνθος, λευκότατο κρίνο, εσφραγισμένο βιβλίο, το οποίο κανείς δεν δύναται να αναγνώσει· άγραφε τύπε της παρθενίας, τίμιο όραμα των Προφητών, θεοποίκιλτη στολή, θεοΰφαντη πορφύρα· σαφέστατο πλήρωμα κάθε προφητείας, ασίγητο στόμα των Αποστόλων, ανίκητο θάρρος των αθλοφόρων, στήριγμα των βασιλέων, καύχημα των ιερέων, συγχώρεση όσων σφάλλουν, ικεσία προς τον δίκαιο Κριτή, ανάσταση των πεπτωκότων, κοσμοπόθητη ανάπλαση της δικής μου ψυχής και του σώματος.

Χαίρε, κεχαριτωμένη, η πύλη των ουρανών, για την οποία ο προφήτης αναφώνησε λέγοντας: Ιδού, η πύλη είναι κλεισμένη, και κανείς δεν θα εισέλθει μέσα από αυτήν, ούτε θα εξέλθει, παρά μόνο ο Κύριος ο Θεός· και η πύλη θα είναι κλεισμένη για τον ηγέτη, διότι αυτός θα ονομαστεί ηγέτης, και σε αυτόν θα ελπίζουν όλα τα έθνη.

Και πάλι ο Ιερεμίας λέει: Ιδού, έρχονται ημέρες, λέει ο Κύριος, που θα αναστήσω για τον Δαβίδ μια δίκαιη ανατολή, και θα βασιλεύσει ως βασιλιάς και θα επιδείξει σύνεση και θα εφαρμόσει κρίση και δικαιοσύνη πάνω στη γη. Στις ημέρες του θα σωθεί ο Ισραήλ και ο Ιούδας θα κατασκηνώσει με ασφάλεια σε αυτόν. 〈η〉 Ότι, δηλαδή, θα προέλθει από παρθένο— ο μέγας και ένδοξος Ησαΐας πρώτος αναφωνεί λέγοντας: Ιδού, η παρθένος θα συλλάβει και θα γεννήσει υιό, και θα καλέσουν το όνομά του Εμμανουήλ, το οποίο ερμηνεύεται «μαζί μας είναι ο Θεός». 〈θ〉 Ότι μετά τη γέννησή του θα διαφυλάξει εκείνη που τον γέννησε παρθένο— ο Ιεζεκιήλ λέει: Μου είπε ο Κύριος: Υιέ ανθρώπου, αυτή η πύλη θα παραμείνει κλειστή, κανείς δεν θα περάσει μέσα από αυτήν παρά μόνο ο Κύριος ο Θεός, και θα εισέλθει και θα καθίσει, διότι αυτός είναι ο άρχοντας, και θα εξέλθει και θα κλείσει τις θύρες πίσω του, και η πύλη θα παραμείνει κλειστή στους αιώνες των αιώνων. 〈ι〉 Ότι η μήτρα είναι πύλη— ο Ιώβ λέει: Γιατί δεν μου έκλεισες τις πύλες της κοιλιάς της μητέρας μου; 〈ια〉 Ότι η παρθένος θα γεννήσει χωρίς ωδίνες— ο Ησαΐας αναφωνεί λέγοντας: Πριν γεννήσει αυτή που επρόκειτο να νιώσει ωδίνες, πριν έρθουν οι πόνοι των ωδινών, απέφυγε τον πόνο και γέννησε άρρεν. 〈ιβ〉 Ότι χρίστηκε— ο Δαβίδ λέει στον 〈μδ〉 ψαλμό: Γι' αυτό ο Θεός, ο Θεός σου, σε έχρισε με έλαιο αγαλλιάσεως περισσότερο από τους μετόχους σου.

«Διότι εσύ είσαι Θεός, και δεν το γνωρίζαμε, Θεός του Ισραήλ, Σωτήρας.» Ο Ιεζεκιήλ αναφέρει: «Και με επέστρεψε ο Κύριος στον δρόμο της πύλης που βλέπει προς τα ανατολικά, και αυτή ήταν κλειστή· και μου είπε ο Κύριος: Υιέ ανθρώπου, η πύλη αυτή θα είναι κλειστή, και κανείς δεν πρόκειται να περάσει μέσα από αυτήν, διότι ο Κύριος ο Θεός του Ισραήλ θα εισέλθει και θα εξέλθει μέσα από αυτήν, και θα παραμείνει κλειστή.» Ο Ησαΐας: «Από την κοιλιά της μητέρας κάλεσα το όνομά του Κοφτερή Μάχαιρα.» Ο Δανιήλ: «Ιδού, αποκόπηκε λίθος χωρίς χέρια, και χτύπησε τον ανδριάντα, και έγινε μέγα όρος, και γέμισε την οικουμένη.» Ο λίθος, λοιπόν, που αποκόπηκε χωρίς χέρι, είναι αυτός που γεννήθηκε χωρίς σπορά ανδρός. Ο Ησαΐας πάλι: «Άκουε, ουρανέ, και δώσε προσοχή, γη, διότι ο Κύριος μίλησε: Γέννησα και ανέθρεψα υιούς, αυτοί όμως με αθέτησαν. Το βόδι γνώρισε αυτόν που το απέκτησε, και το γαϊδούρι τη φάτνη του κυρίου του· ο Ισραήλ όμως δεν με γνώρισε, ούτε ο λαός με κατανόησε.» Και πάλι: «Πάρε έναν τόμο μεγάλου νέου χαρτιού, και γράψε σε αυτόν με γραφίδα ανθρώπου, για να γίνει γρήγορα διαρπαγή λαφύρων. Και πλησίασα την προφήτιδα, και συνέλαβε, και γέννησε υιό· και μου είπε ο Κύριος: Κάλεσε το όνομά του, Ταχέως σκύλευσον, Οξέως προνόμευσον.» Ως νέο τόμο λοιπόν εννοούμε την Παρθένο· διότι όπως το νέο χαρτί είναι καθαρό, όντας άγραφο, έτσι και η αγία Παρθένος είναι αμύητη ανδρός.

Παρουσιάζει δε και το αξίωμα της Παρθένου και το βέβαιο της παρθενίας, καθώς και τον εξαιρετικό της βίο, που ήταν σε όλα άμεμπτος και, θα λέγαμε, παναμώμητος. Διότι, όντας πραγματικά παρθένος και φέροντας επάξια το όνομα, κατείχε απολύτως την πλήρη αγνεία, ούσα παρθένος και στο σώμα και στην ψυχή, και έχοντας όλες τις δυνάμεις της ψυχής και τις αισθήσεις του σώματος υψωμένες μακριά από κάθε μολυσμό, και τούτο τόσο κυριολεκτικά, σταθερά και, ας πούμε, κατοχυρωμένα και εντελώς απαραβίαστα καθ' όλο τον χρόνο, όπως ακριβώς η κλεισμένη πύλη διαφυλάσσει τα θησαυρισμένα και το σφραγισμένο βιβλίο κρατά τα γεγραμμένα ανέγγιχτα από τα μάτια. Επειδή και για αυτήν έχει γραφτεί: «Αυτό είναι το σφραγισμένο βιβλίο, και αυτή η πύλη θα παραμείνει κλεισμένη, και κανείς δεν θα περάσει μέσα από αυτήν».

Και μου είπε ο Κύριος: «Αυτή η πύλη θα παραμείνει κλειστή, δεν θα ανοιχτεί, και κανείς δεν θα περάσει μέσα από αυτήν, επειδή ο Κύριος ο Θεός του Ισραήλ και θα εισέλθει και θα εξέλθει, και θα παραμείνει κλειστή». «Κάθε αρσενικό που διανοίγει μήτρα, θα ονομαστεί άγιο στον Κύριο». Αυτός όμως δεν είναι μόνο άγιος. Όσο λοιπόν υπερέχει στην αγιότητα, τόσο πλεονεκτεί και στη γέννηση και έχει ξεπεράσει την εντολή του νόμου. Πλην όμως, «για να προσφέρουν θυσία, σύμφωνα με όσα λέγονται στον νόμο του Κυρίου, ένα ζεύγος τρυγόνια ή δύο νεοσσούς περιστεριών». Ο Λουκάς, όχι επειδή κυριεύτηκε από άγνοια, αλλά επειδή οδηγήθηκε από σοφία, εξέθεσε τον νόμο ατελώς. Ο μεν νόμος έλεγε: «έναν αμνό και έναν νεοσσό»· εάν όμως αυτός που προσφέρει δεν είχε την οικονομική ευχέρεια, πρόσταζε «ένα ζεύγος τρυγόνια ή δύο νεοσσούς περιστεριών και σιμιγδάλι». Ο Λουκάς λοιπόν παρέλειψε την προσφορά του πλουσίου· διότι μνημόνευσε τον φτωχό, αυτόν που εκούσια πτώχευσε για εμάς. Δεν υπήρχε γι' αυτόν, λέει, κατάλυμα· από πού να αποκτούσε αμνό; Έχοντας σπαργανωθεί σε φάτνη, από πού να πρόσφερε πρόβατο; Μάλλον όμως, δεν χρειαζόταν αμνό· διότι ο ίδιος ήταν «ο αμνός του Θεού», το αληθινό πρόβατο. Ο ίδιος θυσίαζε τον εαυτό του υπέρ του κόσμου· γι' αυτό εξέθεσε τι πρόσταζε ο νόμος, και επισήμανε τι οικονομεί ο Χριστός.

Ο Υιός τρεφόταν και πατέρας δεν βρισκόταν· ο αγρός καρποφορούσε και ο καρπός δεν είχε γεωργό, απέδωσε θερισμό και δεν δέχθηκε σπόρο· ποταμός έτρεχε και η πηγή ήταν από παντού κλειστή, ως ένδειξη ότι και μητέρα έγινες και τα των μητέρων δεν υπέστης· γέννησες ως γυναίκα και δεν φθάρθηκες ως γυναίκα· κυοφορούσες σύμφωνα με τον νόμο της φύσης, επειδή ανέμενες τον καθορισμένο καιρό των ωδινών· αλλά όμως συνέλαβες παρά τον νόμο της φύσης. Κάποιος άλλος σε ονόμασε Πύλη κλειστή, η οποία βρίσκεται στις ανατολές και εισάγει τον βασιλιά, ενώ οι θύρες είναι κλειστές. Έτσι, λοιπόν, σε ονόμασε και Πύλη εξόδου, επειδή έγινες θύρα της παρούσας ζωής για τον Μονογενή, Πύλη που βρίσκεται στις ανατολές, επειδή «το φως το αληθινό, που φωτίζει κάθε άνθρωπο ο οποίος έρχεται στον κόσμο» προέρχεται από τη δική σου γαστέρα σαν από κάποιον βασιλικό νυμφώνα.

Πώς ο ένας έλεγε; «Αυτή είναι η πύλη του Κυρίου», έλεγε, «και θα εισέλθει ο Κύριος μέσα από αυτήν και θα εξέλθει και η πύλη θα παραμείνει κλειστή.» Ο δε Δανιήλ: «Έβλεπα», λέει, «και ιδού ερχόταν πάνω στις νεφέλες του ουρανού κάποιος σαν Υιός ανθρώπου.» Στάσου δίπλα στον Ιακώβ και μάθε καλά τι λέει ανάμεσα στις ευλογίες: «Δεν θα εκλείψει άρχοντας από τον Ιούδα ούτε ηγέτης από τους απογόνους του, μέχρι να έλθει εκείνος στον οποίο ανήκει, και αυτός θα είναι η προσδοκία των εθνών.» Άγγιξε την κιθάρα του Πνεύματος και δες τι ακριβώς έψαλε ο Δαβίδ: «Μητέρα Σιών, θα πει ο άνθρωπος, και άνθρωπος γεννήθηκε μέσα σε αυτήν, και ο ίδιος ο Ύψιστος την εθεμελίωσε.» Διότι η μητέρα παρέμεινε παρθένος και μετά τον τοκετό, διαφυλάσσοντας ασάλευτες τις σφραγίδες της παρθενίας που έθεσε η φύση.

Πώς λοιπόν διάβαζες τον προφήτη Ησαΐα να βροντοφωνάζει: «Ιδού η παρθένος θα συλλάβει και θα γεννήσει υιό· και θα καλέσουν το όνομά του Εμμανουήλ, το οποίο μεθερμηνευόμενο σημαίνει: μαζί μας είναι ο Θεός»; Αλλά και το ότι μετά τον τοκετό παρέμεινε παρθένος, και αυτό το διδάχθηκες εκ των προτέρων από τον προφήτη Ιεζεκιήλ: «Με οδήγησε», λέει, «ο άγγελος και με έστησε στην πύλη της ανατολής και μου είπε: Υιέ ανθρώπου, τι βλέπεις; Και είπα: Εγώ βλέπω μία πύλη κλειστή. Και μου είπε: Σε αυτή την πύλη, κανείς δεν πρόκειται να εισέλθει μέσα από αυτήν ούτε να εξέλθει, παρά μόνο ο Κύριος Σαβαώθ μόνος· αυτός θα εισέλθει και θα εξέλθει, και η πύλη θα παραμείνει κλειστή». Αλλά και το ότι ο δεσπότης όλης της κτίσεως γεννήθηκε στο ευτελές χωριό της Βηθλεέμ, και αυτό το μάθαινες εκ των προτέρων από τον προφήτη Μιχαία που έλεγε: «Και εσύ, Βηθλεέμ, γη του Ιούδα, δεν είσαι καθόλου η ελάχιστη· διότι από εσένα θα προέλθει ηγέτης, ο οποίος θα ποιμάνει τον λαό μου τον Ισραήλ». Αλλά και το ότι ο Ηρώδης φονεύει τα νήπια εξαιτίας του ακατάληπτου Χριστού, ούτε αυτό αποσιωπήθηκε, αλλά έχει γραφτεί ως εξής: «Φωνή ακούστηκε στη Ραμά, θρήνος πολύς και οδυρμός· η Ραχήλ να κλαίει τα τέκνα της και δεν ήθελε να παρηγορηθεί, διότι δεν υπάρχουν πλέον». Αυτά λοιπόν τα μάθαινες εκ των προτέρων, ω Ιουδαίε, μέσω των προφητών για να προετοιμαστείς για την προϋπάντησή του, όχι για να του ετοιμάσεις σταυρό.

Σήμερα οικοδομήθηκε η πύλη που βλέπει προς την ανατολή, μέσα από την οποία θα εισέλθει και θα εξέλθει ο Χριστός, και θα παραμείνει κλειστή πύλη, στην οποία ο Χριστός είναι η θύρα των προβάτων· Ανατολή είναι το όνομά του, μέσω του οποίου αποκτήσαμε την προσαγωγή προς τον αρχίφωτο Πατέρα. Σήμερα έπνευσαν αύρες, προάγγελοι παγκόσμιας χαράς. Ας ευφραίνεται ο ουρανός άνωθεν και ας αγάλλεται η γη, ας σαλευθεί η θάλασσα του κόσμου. Διότι μέσα σε αυτήν γεννιέται το κοχύλι, το οποίο, από την αστραπή της θεότητας που έρχεται από τον ουρανό, θα συλλάβει στην κοιλιά του και θα γεννήσει τον πολύτιμο μαργαρίτη, τον Χριστό, από την οποία ο βασιλιάς της δόξης, αφού περιβληθεί την πορφύρα της σάρκας και επισκεφθεί τους αιχμαλώτους, θα κηρύξει άφεση. Ας σκιρτά η φύση· διότι γεννιέται η αμνάδα, από την οποία ο ποιμένας θα περιβληθεί το πρόβατο και θα διαρρήξει τους χιτώνες της παλαιάς νέκρωσης. Ας χορεύει η παρθενία, διότι γεννήθηκε η παρθένος σύμφωνα με τον Ησαΐα, η οποία θα συλλάβει στην κοιλιά της και θα γεννήσει υιό, και θα καλέσουν το όνομά του Εμμανουήλ, που σημαίνει ο Θεός είναι μαζί μας.

Πού λοιπόν θα αποδώσουμε τα κηρύγματα των προφητών; Όχι στο πρόσωπό σου, εάν βέβαια θελήσουμε να καταδείξουμε ότι αυτά είναι αληθινά; Διότι ποιος είναι ο Δαυιτικός πόκος, πάνω στον οποίο ο Υιός του Βασιλέως των συμπάντων Θεού, ο συνάναρχος και συμβασιλεύων με τον δικό Του Γεννήτορα, κατέβηκε σαν βροχή; Δεν είσαι ολοφάνερα εσύ; Και ποια είναι η Παρθένος, για την οποία ο Ησαΐας προφητικά προανήγγειλε ότι θα συλλάβει στη μήτρα της και θα γεννήσει Υιό, τον Θεό που είναι μαζί μας, δηλαδή Αυτόν που και μετά την ενανθρώπησή Του παρέμεινε Θεός; Και ποιο είναι το όρος του Δανιήλ, από το οποίο αποκόπηκε ο ακρογωνιαίος λίθος, ο Χριστός, χωρίς να υποστεί επέμβαση από ανθρώπινο εργαλείο; Δεν είσαι εσύ, που κυοφόρησες ασπόρως και παρέμεινες πάλι παρθένος; Ας έλθει ο θειότατος Ιεζεκιήλ και ας καταδείξει την κλεισμένη πύλη, από την οποία πέρασε ο Κύριος χωρίς να ανοιχθεί, όπως ακριβώς προανήγγειλε προφητικά· ας καταδείξει την εκπλήρωση των λόγων του. Εσένα οπωσδήποτε θα υποδείξει, την οποία αφού διήλθε ο επί πάντων Θεός και έλαβε σάρκα, δεν άνοιξε την πύλη της παρθενίας· διότι η σφραγίδα παραμένει όντως παντοτινή.

Χαίρε, η μόνη Παρθένος ανάμεσα στις παρθένους, που και πριν από τον τοκετό, και κατά τον τοκετό, και μετά τον τοκετό, παρέμεινες παρθένος. Χαίρε, η μόνη κεκλεισμένη πύλη ανάμεσα στις πύλες, και η μόνη οχυρωμένη πόλη ανάμεσα στις πόλεις. Χαίρε, η όντως κεχαριτωμένη, χαίρε, διότι εσύ είσαι αγιότερη από τους Αγγέλους και τιμιότερη από τους Αρχαγγέλους.

Γεννήθηκε λοιπόν από αυτήν ο Υιός του Θεού και Θεός σαρκωμένος, όχι ένας θεοφόρος άνθρωπος, αλλά ο Θεός σαρκωμένος, ο οποίος δεν χρίστηκε όπως οι προφήτες κατά ενέργεια, αλλά με την παρουσία ολόκληρου αυτού που τον έχρισε, έτσι ώστε το χρίσαν να γίνει άνθρωπος και το χριόμενο να γίνει Θεός, όχι με μεταβολή της φύσεως, αλλά με την καθ' υπόστασιν ένωση. Διότι ο Ίδιος ήταν και αυτός που έχριε και αυτός που χριόταν, χρίοντας ως Θεός τον εαυτό του ως άνθρωπο. Πώς, λοιπόν, δεν είναι Θεοτόκος αυτή που γέννησε από τον εαυτό της τον σαρκωμένο Θεό; Είναι όντως, κυριολεκτικά και αληθινά Θεοτόκος και κυρία, και δεσπόζει σε όλα τα κτίσματα, έχοντας καταστεί δούλη και μητέρα του Δημιουργού. Και όπως, όταν συνελήφθη, διατήρησε παρθένο αυτήν που τον συνέλαβε, έτσι και όταν γεννήθηκε διαφύλαξε την παρθενία της άτρωτη, περνώντας μόνος μέσα από αυτήν και διατηρώντας την κλεισμένη· διότι η σύλληψη έγινε μέσω της ακοής, ενώ η γέννηση μέσα από τη συνήθη έξοδο όσων γεννιούνται, αν και κάποιοι μυθολογούν ότι γεννήθηκε μέσα από την πλευρά της Θεομήτορος. Επειδή δεν του ήταν αδύνατο και να περάσει μέσα από την πύλη, και να μην παραβλάψει τα σήμαντρά της (τις σφραγίδες της παρθενίας).

Χαίρε, ευαερότατη πνοή που δροσίζει τους πιστούς. Χαίρε, τόξο της νεφέλης, σημείο της καταλλαγής του Θεού με τους ανθρώπους. Χαίρε, αδιάβατη πύλη, μέσα από την οποία διάβηκε ο Άγγελος της μεγάλης βουλής και την διατήρησε κλειστή.

Ναι βέβαια, ας αναζητήσουν τώρα πού βρίσκεται η κεκλεισμένη πύλη του Ιεζεκιήλ. Και γενικά, όποιος ακούει τα λόγια της Γραφής ακριβώς όπως λέγονται, χωρίς να μπορεί να διακρίνει κάποιο υψηλότερο νόημα, πρόκειται να πέσει σε πολλά αδιέξοδα και βάραθρα, είτε τύχει να είναι Ιουδαίος είτε οποιοσδήποτε άλλος, και δεν θα δώσει σε κανέναν ούτε πόσιμο νερό, επειδή δήθεν τηρεί το «η δική σου πηγή του νερού ας είναι μόνο για σένα» και ας μην έχει κανείς άλλος μερίδιο από αυτήν.

Άραγε, τι είδους νομίζεις ότι είναι η κεκλεισμένη πύλη του Ιεζεκιήλ, ω Ιουδαίε; Μήπως ότι είναι απλώς αισθητή και δεν έχει τίποτα περισσότερο από τις άλλες πύλες; Και πώς ο Θεός, που είναι υψηλότερος από κάθε ψηλό τείχος, από κάθε ψηλό πύργο, από κάθε ψηλό βουνό και από κάθε πλοίο της θάλασσας, σύμφωνα με τον άγιο Ησαΐα, εισέρχεται και εξέρχεται απλώς μέσα από μια τέτοια επίγεια πύλη; Εάν πάλι ισχυριστείς ότι είναι νοητή και δεν έχει απολύτως τίποτα το αισθητό, σε διαψεύδει ο ναός του Σολομώντα, διότι αυτή ήταν μία από τις δικές του πύλες, και μάλιστα η εξωτερική που βλέπει προς ανατολάς, όπως ακριβώς μας μυσταγωγεί όλους ο προφήτης που ομιλεί για αυτήν.

Επειδή, λοιπόν, επρόκειτο η όγδοη ημέρα να προτιμηθεί από όλες τις ημέρες και, τόσο στα λόγια όσο και στα έργα, να ονομαστεί Κυριακή, εξαιτίας της σωτήριας ανάστασης του Κυρίου, εύλογα πρόσταξε «ο Κύριος ο Κύριος» να αρχίζουν οι θυσίες από αυτήν. Και διπλασιάζει το «Κύριος», θέλοντας να δείξει ότι ο Λόγος του Θεού είναι εκείνος που εκφωνείται από αυτόν. «Και με επέστρεψε», λέει, «στον δρόμο της εξωτερικής πύλης του αγιαστηρίου, η οποία βλέπει προς ανατολάς, και αυτή ήταν κλειστή». Βλέπεις πώς αισθητή μεν είναι η πύλη, νοητή δε και υψηλή είναι η ενέργειά της και ο συμβολισμός της; Διότι διάφορες πύλες στα Άγια και στα Άγια των Αγίων κατασκεύασε ο Σολομών· και μία από αυτές ήταν η εξωτερική και αυτή που έβλεπε προς ανατολάς, η οποία αποτελούσε εικόνα και τύπο της αγνής Θεομήτορος, γι' αυτό και με προφητικά μάτια ο προφήτης την προείδε «κλειστή». Και την ονομάζει «εξωτερική», εξαιτίας εκείνου που επρόκειτο να εξέλθει για τη σωτηρία του λαού, για να σώσει τους δικούς του χρηστούς· «προς ανατολάς», εξαιτίας εκείνου που επρόκειτο να ανατείλει από εκεί, του «ήλιου της δικαιοσύνης», και να φωτίσει τα πέρατα του κόσμου· και «κλειστή», εξαιτίας του ότι επρόκειτο και μετά τον τοκετό να παραμείνουν ασάλευτα τα σήμαντρα της παρθενίας.

Και ότι αυτά έχουν το ίδιο νόημα, άκουσε και τα παρακάτω. «Και μου είπε ο Κύριος», λέει, «αυτή η πύλη θα είναι κλεισμένη, δεν θα ανοιχτεί, και κανείς απολύτως δεν θα περάσει μέσα από αυτήν». Γιατί; «Επειδή ο Κύριος», λέει, «ο Θεός του Ισραήλ θα εισέλθει μέσα από αυτήν, και θα παραμείνει κλεισμένη». Δες πώς φανέρωσε ξεκάθαρα την Παρθένο, που ήταν παρθένος πριν από τον τόκο, κατά τον τόκο και μετά τον τόκο. «Θα είναι κλεισμένη», λέει, δηλαδή πριν από τη σύλληψη· «δεν θα ανοιχτεί», δηλαδή μετά τη σύλληψη· «και κανείς δεν θα περάσει μέσα από αυτήν», δηλαδή κανείς άλλος δεν θα γεννηθεί από αυτήν, εκτός από τον «Κύριο τον Θεό του Ισραήλ», ο οποίος έχει τη δύναμη να διατηρήσει αυτήν την πύλη, δηλαδή την Παρθένο, πάλι παρθένο και μετά τον τόκο. Διότι «αυτός ο άρχοντας κάθεται σε αυτήν για να φάει τον άρτο». Ποιος άρχοντας; Αυτός που ονόμασε πριν από λίγο «Κύριο και Θεό του Ισραήλ», αυτός κάθεται σε αυτήν «για να φάει τον άρτο», δηλαδή αναπαύεται σε αυτήν για να περιβληθεί από αυτήν την ανθρώπινη φύση. «Θα εισέλθει από τον δρόμο του προστώου (αιλάμ) της πύλης και από τον ίδιο δρόμο θα εξέλθει».

Το δε Άγιο Πνεύμα μέσω του προφήτη πολλές φορές βεβαιώνει ότι διά της ευθείας οδού, δηλαδή διά της ακοής αφενός «θα εισέλθει», διά της παρθενικής και κεκλεισμένης πύλης αφετέρου «θα εξέλθει» παραδόξως αυτός «ο ηγούμενος Κύριος και Θεός του Ισραήλ», πράγμα για το οποίο και πείθομαι στον προφήτη ακολουθώντας τον μόνο με την πίστη, και για τον λόγο αυτόν τόλμησα να εισχωρήσω σε αυτά τα άδυτα.

Στο δε ένατο, σχετικά με το «Η δε πέτρα ήταν ο Χριστός», και σχετικά με το «Θα δείτε τη ζωή σας κρεμασμένη μπροστά στα μάτια σας», και σχετικά με το «Η πύλη αυτή θα είναι κλειστή», όλα αυτά ερμηνεύονται με ασέβεια. Στο δε δέκατο, σχετικά με το «Σε εσάς εστάλη ο λόγος της σωτηρίας», και σχετικά με το «Αυτός που δεν λυπήθηκε τον ίδιο Του τον Υιό», και σχετικά με το «Τα χέρια μας ψηλάφησαν, περί του Λόγου της ζωής», και σχετικά με το «Τόσο αγάπησε ο Θεός τον κόσμο, ώστε τον Υιό Του τον μονογενή» και τα εξής.

«Τώρα, λοιπόν, δέξου, σεμνή, δέξου αυτούς που με δέχθηκαν· διότι βρίσκομαι μέσα σε αυτούς, όπως ακριβώς μέσα στην αγκαλιά σου· και από εσένα δεν απομακρύνθηκα, και με εκείνους συμπορεύθηκα». Εκείνη τότε ανοίγει την πόρτα και δέχεται τη συνοδεία των μάγων· ανοίγει την πόρτα η απαραβίαστη πύλη, την οποία μόνο ο Χριστός διέβη· ανοίγει την πόρτα αυτή που, αν και ανοίχτηκε, δεν της εκλάπη διόλου ο θησαυρός της αγνείας· αυτή άνοιξε την πόρτα, από την οποία γεννήθηκε η θύρα, ένα νέο παιδί, ο προ αιώνων Θεός.

Γι' αυτό, παίρνοντας θάρρος, σε κρατώ σαν λύχνο. Διότι όποιος από τους ανθρώπους κρατά λύχνο, φωτίζεται, δεν καταφλέγεται. Γι' αυτό, καταύγασέ με, εσύ που είσαι ο άσβεστος λύχνος, ο μόνος φιλάνθρωπος.» Ακούγοντάς τα αυτά, στεκόταν και εκπλησσόταν η άσπιλη παρθένος, προς την οποία ο γέροντας είπε τα εξής: «Όλοι οι προφήτες κήρυξαν τον Υιό σου, τον οποίο γέννησες ασπόρως. Για σένα, επιπλέον, ένας προφήτης αναφώνησε και ανήγγειλε το θαύμα, ότι εσύ είσαι η κεκλεισμένη πύλη, Θεοτόκε. Διότι μέσα από σένα και εισήλθε και εξήλθε ο Δεσπότης, και δεν ανοίχτηκε ούτε μετακινήθηκε η πύλη της αγνείας σου, την οποία μόνο αυτός διέβη και διαφύλαξε ακέραιη, ο μόνος φιλάνθρωπος.

Η κεκλεισμένη πύλη του Θεού, την οποία διέβη μόνο ο Κύριος, κατεύθυνέ με σε θείες τρίβους, και άνοιξέ μου τις πύλες της σωτηρίας, θεοχαρίτωτη· διότι σε σένα καταφεύγω, Παρθένε, τη μόνη προστασία του γένους των ανθρώπων.

Ο Ιεζεκιήλ σε προείδε ως πύλη αδιάβατη, Αγνή, εσένα που ανοίγεις τις πύλες της μετανοίας σε όλους τους απελπισμένους· γι' αυτό σε ικετεύω, υπόδειξέ μου τους δρόμους που οδηγούν στην εκεί ανάπαυση.

ια'. Χαίρε, πύλη κεκλεισμένη, διά της οποίας ο Κύριος ο Θεός του Ισραήλ εισήλθε και εξήλθε, σύμφωνα με τον θεοπτικότατο Ιεζεκιήλ. ιβ'. Χαίρε, το αλάξευτο και υψηλότατο όρος, από το οποίο αποκόπηκε ο ακρογωνιαίος λίθος, σύμφωνα με τον θεολογικότατο Δανιήλ.