Πατερικές αναφορές στο ΙΕΖΕΚΙΗΛ 44:4

Διότι αυτός που περιέκλεισε τα καταχθόνια, στερέωσε τη γη πάνω στα ύδατα, περιέβαλε σαν τείχος τη θάλασσα με την άμμο και «άπλωσε τον ουρανό σαν σκηνή», και στους έσχατους καιρούς θανάτωσε τον θάνατο μέσω του θανάτου του, και όταν αναστήθηκε από τους νεκρούς δεν κατέλυσε τις σφραγίδες του τάφου, και ενώ οι θύρες ήταν κλειστές παρουσία του Θωμά, εισήλθε και εξήλθε με κάθε ελευθερία, είχε ασφαλώς τη δύναμη να διέλθει με ανερμήνευτο τρόπο και μέσα από την παρθενική πύλη και να μην παραβιάσει καθόλου τα σήμαντρα της παρθενίας, αλλά να είναι και να παραμείνει γεμάτος δόξα αυτός ο έμψυχος οίκος του Κυρίου, όπως είναι γραμμένο.

Το ποια και πόσα έργα κατεργάστηκε η σοφία και η εξουσία του Σολομώντα, καθώς και τις απεικονίσεις των ασωμάτων που είχε εκείνος ο περίφημος ναός, θα τα αφήσουμε σε όσους επιθυμούν να τα ερευνήσουν με φιλοπονία, επειδή κι εμείς έχουμε πραγματευτεί αυτά τα θέματα πιο λεπτομερώς σε άλλα έργα. Επιπλέον, τα θεοπαράδοτα λόγια διασαφηνίζουν και όσα είδε και του αποκαλύφθηκαν του θεσπέσιου Ιεζεκιήλ. Διότι, στους τοίχους ολόγυρα του ναού που περιγράφεται και υποδεικνύεται, καθώς και στα θυρώματα, ήταν σκαλισμένα Χερουβείμ και φοίνικες, τα οποία βέβαια, σύμφωνα με εκείνες τις αψευδείς οράσεις, είχαν αποτυπωθεί και ιστορηθεί. Μεταξύ αυτών, είδε και τα Άγια των αγίων, και τον οίκο πλήρη από τη δόξα του Κυρίου, οπότε και έπεσε πρηνής. Και Τον άκουγε να απευθύνεται με αυστηρότητα προς τον οίκο του Ισραήλ, που Τον παρόργιζε, προστάζοντας να σταματήσουν αμέσως τις ανομίες τους και όλα όσα έκαναν βεβηλώνοντας τα άγια κατά παράβαση της διαθήκης του Κυρίου. Όπως ακριβώς και τώρα βλέπουμε να διαπράττονται αθέως ακόμη πιο οδυνηρά πράγματα από όσους ανομούν και βεβηλώνουν αυτά που είναι αγιότερα από εκείνα τα άγια.

Τα οποία βεβαίως, παρότι ήταν κατασκευασμένα από ύλη, ήταν όλα προσκυνητά και άγια. Το ποια και πόσα κατασκεύασε η σοφία και η δύναμη του Σολομώντα, και τις μορφές των ασωμάτων δυνάμεων που είχε εκείνος ο περίφημος ναός, θα τα αφήσουμε σε αυτούς που θέλουν να τα ερευνήσουν με φιλοπονία, επειδή και εμείς σε άλλα κείμενα έχουμε πραγματευθεί αυτά τα θέματα με περισσότερη λεπτομέρεια. Επιπλέον, τα θεοπαράδοτα λόγια διασαφηνίζουν και όσα είδε και αποκαλύφθηκαν στον θεσπέσιο Ιεζεκιήλ. Διότι γύρω στους τοίχους του ναού που περιγραφόταν και υποδεικνυόταν, υπήρχαν σκαλισμένα Χερουβίμ και φοίνικες· τα οποία βεβαίως είχαν αποτυπωθεί και ιστορηθεί σύμφωνα με εκείνες τις αψευδείς οράσεις, στα οποία περιλαμβάνονταν και τα άγια των αγίων. Και είδε τον οίκο γεμάτο από τη δόξα του Κυρίου, οπότε και έπεσε με το πρόσωπο στη γη· και άκουσε να δίνεται αυστηρή εντολή προς τον οίκο του Ισραήλ που πίκραινε τον Θεό, να παύσει αμέσως τις ανομίες του και όλες εκείνες τις πράξεις με τις οποίες, παραβαίνοντας τη διαθήκη του Κυρίου, βεβήλωναν τα άγια, όπως ακριβώς βλέπουμε και τώρα να γίνονται με πιο σκληρό και άθεο τρόπο από εκείνους που παρανομούν και βεβηλώνουν τα αγιώτερα από εκείνα τα άγια. Άραγε λοιπόν, για να χρησιμοποιήσω τα δικά του λόγια, μόνο αυτά διέλαθαν της προσοχής του σοφότατου, ή του έχουν διαφύγει και πάρα πολλά άλλα κείμενα που συγκλίνουν στον ίδιο σκοπό και λόγο και στηλιτεύουν τη δική του παραφροσύνη;

Εξ αυτών, λοιπόν, εγκαθίστανται επίσκοποι και χειροτονούνται περισσότεροι ιερείς και ανεγείρονται άγιοι ναοί· και εκείνοι που πριν δεν ήταν λαός, αλλά βάρβαρο έθνος, τώρα γίνονται και ονομάζονται «λαός Θεού». Και τη μη ελεηθείσα κληρονομιά των Βουλγάρων, ο Θεός την ονομάζει ελεηθείσα, Αυτός που καλεί τα μη όντα ως όντα (ας συμφωνήσει επ' αυτού ο Παύλος με τον Ωσηέ)· και ο λαός που καθόταν προηγουμένως στο σκοτάδι της άγνοιας, είδε τώρα το μεγάλο και αληθινό φως της επιγνώσεως, το οποίο φωτίζει κάθε άνθρωπο που έρχεται στον κόσμο. Μπορούσε, λοιπόν, να δει κανείς από τότε να πληθαίνουν και πάλι οι εκκλησίες και, τους θείους ναούς που είχαν κατεδαφίσει οι προαναφερθέντες Όμβροι και οι Βούλγαροι, τους ανοικοδόμησαν άριστα και τους ανήγειραν εκ θεμελίων και γέμιζαν εδώ όλη τη γη με τη δόξα και την αίνεση του Κυρίου. Εδώ βέβαια εκπληρωνόταν αυτό που ειπώθηκε από τον προφήτη Ιεζεκιήλ: «πλήρης δόξης ο οίκος Κυρίου»· και πάλι ο ίδιος λέει: «πλήρης πάσα η γη της δόξης Κυρίου». Αλλά και ο Δαβίδ αναφέρει ότι η αίνεσή του βρίσκεται «εν εκκλησία οσίων»· και πάλι, «εν εκκλησίαις ευλογείτε τον Θεόν, Κύριον εκ πηγών Ισραήλ», ήτοι από τη φυλή των Βουλγάρων.