Καὶ γοῦν ἐπὶ τῇ φιλομαθεστάτῃ Μαριὰμ ἔφη που Χριστὸς, ὅτι τὴν καλὴν μερίδα ἐξελέξατο, ἥτις οὐκ ἀφαιρεθήσεται ἀπ᾽ αὐτῆς. Πλὴν μικροῦ καὶ μεγάλου ἱερέως καὶ λαοῦ, καὶ πάντων τῶν ἁπαξαπλῶς ἡ λύτρωσις ἐν Χριστῷ καὶ τὸ τῆς ἐλπίδος ἀσφαλές. ΠΑΛΛ. Ἀπεμπωλήσει δὴ οὖν τὸν ἴδιον κλῆρον ὁ Ἰσραὴλ, τῆς λυτρώσεως τὸν ἐνιαυτὸν οὐκ ἐπεγνωκώς· ἔσται γε μὴν ἐν καθέξει τῆς ἐλπίδος τὰ ἔθνη, καὶ τῶν τῆς φύσεως ἀγαθῶν ἐπανάληψις ἔσται διὰ Χριστοῦ. ΚΥΡ. Οὕτω φημί· κατασφραγιεῖ δὲ τὸν λόγον ἡμῶν εἰς τὸ ἀληθὲς, ὁ τῶν ὅλων Θεὸς καὶ καθ᾽ ἕτερον τοῦτο σημαίνων τρόπον, διὰ φωνῆς Ἰεζεχιὴλ, ἐν τῇ τοῦ οἴκου διαμετρήσει· «Τάδε λέγει Κύριος· Ἐὰν δῷ ὁ ἀφηγούμενος δόμα ἑνὶ ἐκ τῶν υἱῶν αὐτοῦ, ἐκ τῆς κληρονομίας αὐτοῦ, τοῦτο τοῖς υἱοῖς αὐτοῦ ἔσται· ἢ ἑνὶ τῶν παίδων αὐτοῦ, καὶ ἔσται αὐτῷ ἕως τοῦ ἔτους τῆς ἀφέσεως. Καὶ ἀποδώσει τῷ ἀφηγουμένῳ, πλὴν τῆς κληρονομίας τῶν υἱῶν αὐτοῦ αὐτοῖς ἔσται, καὶ οὐ μὴ λάβῃ ὁ ἀφηγούμενος ἐκ τῆς κληρονομίας τοῦ λαοῦ αὐτοῦ καταδυναστεῦσαι αὐτοὺς ἐκ τῆς κατασχέσεως αὐτοῦ, ἀπὸ κληρονομίας αὐτοῦ κατακληρονομῆσαι τοῖς υἱοῖς αὐτοῦ, ὅπως μὴ διασκορπίζηται ὁ λαός μου, ἕκαστος ἀπὸ κατασχέσεως αὐτοῦ.» Ἆρά σοι σαφὲς τὸ χρησμῴδημα, καὶ ψιλὸς ὁρᾶται τῆς ἱστορίας ὁ νοῦς; ΠΑΛΛ. Οὐδαμῶς· ἀναμάθοιμι δ᾽ ἂν ὡς ἥδιστά γε. ΚΥΡ.
Μετάφραση
Και βέβαια, για την πιο φιλομαθή Μαρία είπε κάπου ο Χριστός ότι διάλεξε την καλή μερίδα, η οποία δεν θα της αφαιρεθεί. Εξάλλου, για μικρούς και μεγάλους, ιερείς και λαό, και γενικά για όλους απολύτως, η λύτρωση βρίσκεται στον Χριστό, όπως και η ασφάλεια της ελπίδας. ΠΑΛΛ. Θα εκποιήσει λοιπόν ο Ισραήλ τον δικό του κλήρο, επειδή δεν αναγνώρισε το έτος της λυτρώσεως; Όμως τα έθνη θα έχουν την ελπίδα στην κατοχή τους, και μέσω του Χριστού θα γίνει η επανάκτηση των αγαθών της φύσεως. ΚΥΡ. Έτσι λέω. Και ο Θεός των όλων θα επισφραγίσει ως αληθινό τον λόγο μας, υποδεικνύοντας το αυτό και με άλλον τρόπο, μέσω της φωνής του Ιεζεκιήλ, κατά τη μέτρηση του οίκου: «Αυτά λέει ο Κύριος: Αν ο ηγεμόνας δώσει ένα δώρο σε κάποιον από τους γιους του, από την κληρονομιά του, αυτό θα ανήκει στους γιους του· ή αν το δώσει σε κάποιον από τους δούλους του, θα είναι δικό του μέχρι το έτος της αφέσεως. Τότε θα το επιστρέψει στον ηγεμόνα· όμως η κληρονομιά των γιων του θα ανήκει σε αυτούς, και ο ηγεμόνας δεν θα πάρει από την κληρονομιά του λαού του καταδυναστεύοντάς τους από την ιδιοκτησία τους, για να δώσει κληρονομιά στους γιους του μόνο από τη δική του περιουσία, ώστε να μη διασκορπίζεται ο λαός μου, ο καθένας μακριά από την ιδιοκτησία του». Σου είναι άραγε σαφής ο χρησμός, και φαίνεται καθαρά το νόημα της ιστορίας; ΠΑΛΛ. Καθόλου· πολύ ευχαρίστως όμως θα ήθελα να το μάθω. ΚΥΡ.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες