Πατερικές αναφορές στο ΙΕΖΕΚΙΗΛ 8:10

Ποιους δε αυτούς; Προφανώς τους χωνευτούς θεούς. Διότι οι διδάσκαλοι των Ιουδαίων, ενώ υποκρίνονταν θεοσέβεια και έστω φαινομενικά υπέτασσαν τον αυχένα στα νομικά θεσπίσματα, έκρυβαν στον νου και την καρδιά τους τη νόσο της αποστασίας, προσκυνώντας ανύπαρκτους θεούς· και, κλείνοντάς τους στα εσωτερικά δωμάτια των ίδιων τους των σπιτιών, προσέφεραν κρυφά θυσίες. Έχει γραφτεί εξάλλου στον Ιεζεκιήλ: «Υιέ ανθρώπου, σκάψε. Και έσκαψα λοιπόν στον τοίχο. Και είδα, λέει, και ιδού κάθε ομοίωμα ερπετού και κτήνους, και όλα τα είδωλα του οίκου Ισραήλ να είναι ζωγραφισμένα ολόγυρα πάνω του. Και μου είπε: Είδες, υιέ ανθρώπου; Μήπως είναι μικρά για τον οίκο Ισραήλ αυτά που κάνει ο καθένας στον κρυφό κοιτώνα του;» Πρόσεξε λοιπόν πώς ο καθένας τους, έχοντας στον κρυφό κοιτώνα του την παγίδα που του είχε στηθεί, δηλαδή την ειδωλολατρία, υποκρινόταν τον σεβασμό των νόμων. Γι' αυτόν τον λόγο λέει: Έγιναν λεία, και δεν υπήρχε κανείς να τους γλιτώσει από την αρπαγή, και δεν υπήρχε αυτός που θα έλεγε, Δώσε πίσω. Διότι, εφόσον ο Θεός δεν τους προστάτευε, ποιος θα τους γλίτωνε από μια τόσο βαριά και αγιάτρευτη συμφορά; Και εφόσον Εκείνος δεν επέπληττε αυτούς που τους άρπαζαν, ποιος θα τους έλεγε, Δώσε πίσω; Διότι ο Θεός δεν τους αναζήτησε πλέον ως δικό Του κλήρο, αλλά μάλλον τους εγκατέλειψε, σαν να είχαν γίνει ξένοι προς Αυτόν, επειδή στράφηκαν σε ανύπαρκτους θεούς.

Σημαίνει, λοιπόν, εδώ το «μην αγνοείς», το «μη γίνεσαι μωρός», μήτε γεμάτος από ακραία ασυνεσία. Και πάλι, όμως, ελέγχει εκείνους που βρίσκονταν στα Ιεροσόλυμα, δηλαδή τον Ιούδα, ως υποκριτή και ανόσιο υβριστή, επειδή πατούσε και στα δύο, ή μάλλον επειδή χώλαινε και στα δύο πόδια, σύμφωνα με τη φωνή του προφήτη. Διότι, από τη μία πλευρά, υποκρινόταν ότι επιδίωκε και αγαπούσε την ευσέβεια προς τον Θεό, και τελούσε τις θυσίες σύμφωνα με τον νόμο· από την άλλη πλευρά, όμως, καθόλου δεν είχε απαλλαγεί από το να σπεύδει να προσκυνά και τα ίδια τα δαιμόνια, κι αν όχι εντελώς φανερά, πάντως κρυφά και αθόρυβα. Γι' αυτό, άλλωστε, και ο μακάριος προφήτης Ιεζεκιήλ διατάχθηκε να σκάψει στον τοίχο· έπειτα είδε όλα τα είδωλα του οίκου Ισραήλ ζωγραφισμένα πάνω στους τοίχους. Και τι του λέει ο Θεός των όλων; «Είδες, υιέ ανθρώπου, αυτά που κάνουν οι πρεσβύτεροι του οίκου Ισραήλ εδώ; Ο καθένας τους μέσα στον κρυφό του κοιτώνα, διότι είπαν: 'Μας εγκατέλειψε ο Κύριος, δεν επιβλέπει ο Κύριος τη γη'». Λέει, επίσης, ο προφήτης ότι είδε και γυναίκες να κάθονται και να θρηνούν τον Θαμούζ, που είναι ο Άδωνις στην ελληνική γλώσσα. Πρόσεξε, λοιπόν, πώς, αν και περιέβαλλαν με τιμή τον θείο ναό και προσποιούνταν ότι ακολουθούν τη λατρεία κατά τον νόμο, μολύνονταν κρυφά, μοιραζόμενοι σε λατρείες αλλόκοτες και δαιμονικές, και μισητές στον Θεό.

Επειδή δε σκεπτόταν να τιμωρήσει εκείνους που του συμπεριφέρονταν υβριστικά με το να λατρεύουν άλλους θεούς, εξηγεί περαιτέρω στον προφήτη τα τολμήματα, ή μάλλον τα υποδεικνύει σαφώς: «Άκουγε λοιπόν», λέει ο Ιεζεκιήλ. «Και συνέβη κατά το έκτο έτος, τον πέμπτο μήνα, την πέμπτη ημέρα του μηνός, ενώ εγώ καθόμουν στον οίκο μου, ήλθε πάνω μου το χέρι του Κυρίου Αδωναΐ, και είδα, και ιδού ένα ομοίωμα ανδρός, από την οσφύ του και κάτω ήταν πυρ, και από την οσφύ του και πάνω ήταν ως όψη ηλέκτρου. Και εξέτεινε ένα ομοίωμα χεριού, και με έπιασε από την κορυφή της κεφαλής μου, και με σήκωσε το Πνεύμα ανάμεσα στη γη και ανάμεσα στον ουρανό, και με οδήγησε στην Ιερουσαλήμ σε όραμα Θεού». Και μετά από άλλα πάλι αμέσως: «Και με εισήγαγε», λέει, «στα πρόθυρα της αυλής, και είδα, και ιδού μια οπή στον τοίχο, και μου είπε: Υιέ ανθρώπου, σκάψε τώρα στον τοίχο. Και έσκαψα στον τοίχο, και ιδού μία θύρα. Και μου είπε: Είσελθε και δες τις πονηρές ανομίες που αυτοί πράττουν εδώ σήμερα. Και εισήλθα και είδα: και ιδού κάθε ομοίωμα ερπετού και κτήνους, μάταια βδελύγματα, και είδα όλα τα είδωλα των υιών Ισραήλ ζωγραφισμένα πάνω του ολόγυρα. Και εβδομήντα άνδρες από τους πρεσβυτέρους του οίκου Ισραήλ, και ο Ιεχονίας, ο γιος του Σαφεθέμ, βρίσκονταν ανάμεσά τους και στέκονταν ενώπιόν τους. Και ο καθένας είχε το θυμιατήριό του στο χέρι, και ο καπνός του θυμιάματος ανέβαινε».

Αδιαφορώντας δε με σπουδή για ό,τι είναι από τη φύση του κατεξοχήν ωφέλιμο, επισώρευσαν στα κεφάλια τους αυτόκλητη τιμωρία. Διότι στράφηκαν ανόσια στην επιδίωξη να περιορίσουν την ανείπωτη και υπερφυή δόξα του Θεού που κυβερνά τα πάντα. Και αφού κατασκεύασαν είδωλα, τα εναπέθεσαν στα σπίτια τους, με την ιδέα ότι τάχα θα μπορούσαν να ξεφύγουν από την προσοχή του παντεπόπτη Θεού. Όμως, αυτό το εγχείρημα κατέληξε σε αφόρητη ζημιά γι' αυτούς. Έτσι λοιπόν μίλησε ο θεσπέσιος προφήτης Ιεζεκιήλ: «Και με οδήγησε στα πρόθυρα της αυλής, και είδα, και ιδού μια οπή στον τοίχο, και μου είπε: Υιέ ανθρώπου, σκάψε τώρα στον τοίχο, και ιδού μια θύρα. Και μου είπε: Είσελθε και δες τις πονηρές ανομίες, τις οποίες αυτοί πράττουν εδώ σήμερα. Και εισήλθα και είδα, και ιδού κάθε ομοίωμα ερπετού, και μάταια βδελύγματα κτηνών. Και είδα όλα τα είδωλα του Ισραήλ, ζωγραφισμένα ολόγυρα πάνω του. Και επτά άνδρες από τους πρεσβυτέρους του οίκου Ισραήλ, και ο Ιεχονίας, ο γιος του Σαφάν, στέκονταν στο μέσο τους, ενώπιόν τους. Και ο καθένας κρατούσε το θυμιατήριό του στο χέρι του, και ο καπνός του θυμιάματος ανέβαινε. Και μου είπε: Είδες, υιέ ανθρώπου;»

Ο δε Ιερεμίας αναφέρει: «Σήκωσε ολόγυρα τα μάτια σου και δες· πού δεν εκπόρνευσαν;» Γι' αυτόν τον λόγο, βλέποντάς την πλανεμένη, περιόρισε τον ναό σε έναν μόνο τόπο. Αλλά ούτε αυτό τη σταμάτησε από εκείνη την ακολασία, παρά, σαν να φιλονικούσε για να αποδείξει στον Δεσπότη ότι, όσα κι αν κάνει Εκείνος, αυτή δεν πρόκειται να αποστεί από τη μανία της, έφερε τους μοιχούς μέσα στον ίδιο τον δεσποτικό οίκο, άλλοτε μεν στήνοντας εκεί ένα τετραπρόσωπο είδωλο, άλλοτε δε ζωγραφίζοντας πάνω στον τοίχο όλα τα βδελύγματα των ερπετών και των κτηνών. Και αυτό μας το φανέρωσε ο Ιεζεκιήλ· διότι, αφού μεταφέρθηκε από τη Βαβυλώνα στον ναό και τους είδε να προσφέρουν θυμίαμα στον ήλιο και να θρηνούν τον Άδωνι, καθώς και να προσκυνούν όλα τα υπόλοιπα είδωλα μέσα στον ίδιο τον ναό, θρήνησε γοερά.

Πώς πρέπει να συμπεριφέρεται ο Πνευματικός σε όσους ντρέπονται. Μεγάλη τέχνη και σύνεση πρέπει να μεταχειρίζεσαι, Πνευματικέ, με αυτούς οι οποίοι, εξαιτίας της ντροπής, είτε δεν εξομολογούνται καθόλου τις αμαρτίες τους είτε τις εξομολογούνται μισές και όχι ολόκληρες. Μερικές φορές, από τη μικρή αμαρτία που σου εξομολογούνται, πρέπει εσύ, ερευνώντας λίγο-λίγο, να ανακαλύψεις τη μεγαλύτερη. Λόγου χάριν, αν κάποιος από αυτούς σου εξομολογήθηκε μόνο ότι είδε ένα πρόσωπο και συνομίλησε μαζί του ερωτικά, εσύ με διακριτικό τρόπο πρέπει να του αναφέρεις τους αισχρούς λογισμούς που ακολούθησαν εξαιτίας αυτού· από τους λογισμούς, στη συγκατάθεση· και από τη συγκατάθεση, στην πράξη. Όπως ακριβώς και ο Θεός έκανε τον Ιεζεκιήλ, από μία μόνο τρύπα που φαινόταν στον τοίχο, να σκάψει και να βρει πόρτα, και από την πόρτα να μπει και να δει εκεί μέσα πολλά κρυμμένα είδωλα και βδελύγματα: «Και ιδού, μια οπή στον τοίχο, και μου είπε: Υιέ ανθρώπου, σκάψε· και έσκαψα, και ιδού μια θύρα· και μου είπε: Είσελθε και δες τις ανομίες που αυτοί πράττουν· και εισήλθα και είδα, και ιδού, μάταια βδελύγματα». Πρέπει όμως να προσέχεις καλά, Πνευματικέ, μήπως τυχόν διδάξεις σε κανέναν αγνό την αμαρτία εκείνη που δεν γνώριζε.