γέγραπται δὲ οὕτως ἐν τῷ Ἕσδρᾳ πάλιν “Καὶ ἤκουσαν οἱ θλίβοντες ”Ἰούδαν καὶ Βενιαμὶν, ὅτι οἱ υἱοὶ τῆς ἀποικίας οἰκοδομοῦσιν “οἶκον τῷ Κυρίῳ Θεῷ Ἰσραήλ· καὶ ἤγγισαν πρὸς Ζορο- ”βάβελ καὶ πρὸς τοὺς ἄρχοντας τῶν πατριῶν, καὶ εἶπον “αὐτοῖς Οἰκοδομήσομεν μεθ᾽ ὑμῶν, ὅτι ὡς ὑμεῖς ἐκζητοῦ- ”μεν τὸν Θεὸν ὑμῶν, καὶ αὐτῷ ἡμεῖς θυσιάζομεν ἀπὸ “ἡμερῶν Σαρσάθου βασιλέως Ἀσοὺρ τοῦ ἐνέγκαντος ἡμᾶς ”ὧδε. καὶ εἶπε πρὸς αὐτοὺς Ζοροβάβελ καὶ Ἰησοῦς καὶ “οἱ κατάλοιποι τῶν ἀρχόντων τῶν πατριῶν τοῦ Ἰσραήλ ”Οὐχ ὑμῖν καὶ ἡμῖν τοῦ οἰκοδομῆσαι οἶκον τῷ Θεῷ ἡμῶν, “ὅτι ἡμεῖς αὐτοὶ ἐπὶ τὸ αὐτὸ οἰκοδομήσομεν Κυρίῳ τῷ Θεῷ ”ἡμῶν, ὡς ἐνετείλατο ἡμῖν Κῦρος ὁ βασιλεὺς Περσῶν. καὶ “ἦν ὁ λαὸς τῆς γῆς ἐκλύων τὰς χεῖρας τοῦ λαοῦ Ἰούδα, ”καὶ ἐνεπόδιζον αὐτοὺς τοῦ οἰκοδομεῖν, καὶ μισθούμενοι ἐπ᾽ “αὐτοὺς, βουλευόμενοι τοῦ διασκεδάσαι βουλὴν αὐτῶν.” ἀλλ᾽ ἐπεβούλευον μὲν, ἄπρακτος δὲ καὶ τούτοις ἡ ἐπιχείρησις ἦν. ὅτι δὲ τῆς λαθραίου λοιπὸν ἀτονούσης ἐπιβουλῆς τὸν πολέμου νόμον ᾔεσαν στρατευόμενοι πάντες οἱ περίοικοι τῶν ἐθνῶν, ἥλωσάν τε καὶ πεπτώκασι, κἀντεῦθεν ἂν μάθοις. γράφει γὰρ ὧδε πάλιν καὶ ἐν τῷ δευτέρῳ βιβλίῳ. “Καὶ ”ἐγένετο ὡς ἤκουσεν Ἀναβαλὰτ καὶ Τωβίας καὶ οἱ Ἄραβες “καὶ οἱ Ἀμμανῖται ὅτι ἀνέβη ἡ φυὴ τοῖς τείχεσιν Ἱερου- ”σαλὴμ, καὶ ὅτι ἤρξαντο αἱ διασφαγαὶ ἀναφράσσεσθαι, “πονηρὸν αὐτοῖς ἐφάνη σφόδρα.
Μετάφραση
Είναι γραμμένο λοιπόν πάλι στο βιβλίο του Έσδρα ως εξής: «Και άκουσαν οι εχθροί του Ιούδα και του Βενιαμίν ότι οι γιοι της μετοικεσίας οικοδομούν οίκο στον Κύριο, τον Θεό του Ισραήλ. Και πλησίασαν τον Ζοροβάβελ και τους άρχοντες των πατριών και τους είπαν: Θα οικοδομήσουμε μαζί σας, διότι όπως κι εσείς, έτσι και εμείς αναζητούμε τον Θεό σας, και σε αυτόν προσφέρουμε θυσίες από τις ημέρες του Σαρσάθου, του βασιλιά της Ασσυρίας, ο οποίος μας έφερε εδώ. Και τους απάντησε ο Ζοροβάβελ και ο Ιησούς και οι υπόλοιποι άρχοντες των πατριών του Ισραήλ: Δεν αρμόζει σε εσάς και σε εμάς να οικοδομήσουμε μαζί τον οίκο του Θεού μας, διότι εμείς οι ίδιοι θα οικοδομήσουμε μαζί για τον Κύριο, τον Θεό μας, όπως μας έδωσε εντολή ο Κύρος, ο βασιλιάς των Περσών. Και ο λαός του τόπου αποδυνάμωνε τα χέρια του λαού του Ιούδα, και τους εμπόδιζαν να οικοδομούν, και μίσθωναν ανθρώπους εναντίον τους, σχεδιάζοντας πώς να ματαιώσουν τον σκοπό τους». Αν και απεργάζονταν λοιπόν επιβουλές, η απόπειρά τους αυτή παρέμεινε χωρίς αποτέλεσμα. Ότι δε, όταν πλέον ατόνησε η μυστική τους επιβουλή, προσέφυγαν στον νόμο του πολέμου και εκστράτευσαν όλα τα γειτονικά έθνη, τα οποία όμως νικήθηκαν και έπεσαν, μπορείς να το μάθεις από τα εξής. Διότι γράφει πάλι έτσι και στο δεύτερο βιβλίο: «Και συνέβη, όταν άκουσαν ο Αναβαλάτ και ο Τωβίας και οι Άραβες και οι Αμμανίτες ότι προχώρησε η ανοικοδόμηση στα τείχη της Ιερουσαλήμ, και ότι άρχισαν να κλείνουν τα ρήγματα, αυτό τους φάνηκε πολύ κακό».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες