Πατερικές αναφορές στο ΠΡΟΣ ΓΑΛΑΤΑΣ 1:19

Αλλά εξαιτίας μεν του νόμου ονομάστηκε σύζυγός της, σύμφωνα όμως με την ακολουθία από την παράδοση των Ιουδαίων αποδεικνύεται ότι η παρθένος δεν του παραδόθηκε με σκοπό να συζευχθεί μαζί του, αλλά για να διαφυλαχθεί ως μαρτυρία των μελλοντικών γεγονότων, ότι δηλαδή δεν επιδήμησε ως νόθα η οικονομία της ένσαρκης παρουσίας, αλλά μαρτυρημένη με αλήθεια, χωρίς σπέρμα άνδρα, και οικονομημένη αληθινά διά του Αγίου Πνεύματος. Διότι πώς ήταν δυνατόν ένας τόσο ηλικιωμένος άνδρας να έχει παρθένο γυναίκα, όντας χήρος από την πρώτη του γυναίκα τόσα χρόνια; Επειδή αυτός ο Ιωσήφ είναι αδελφός του Κλωπά, και ήταν γιος του Ιακώβ, ο οποίος επονομαζόταν Πάνθηρ· και οι δύο αυτοί γεννήθηκαν από αυτόν που επονομαζόταν Πάνθηρ. Και αυτός ο Ιωσήφ πήρε την πρώτη του γυναίκα από τη φυλή του Ιούδα, και αυτή του γέννησε έξι παιδιά στον αριθμό, τέσσερα αγόρια και δύο κορίτσια, όπως ακριβώς διασαφήνισαν το κατά Μάρκον και το κατά Ιωάννην Ευαγγέλιο. Απέκτησε λοιπόν ως πρωτότοκο τον Ιάκωβο, που επονομάστηκε Ωβλίας, που ερμηνεύεται «τείχος», και επονομάστηκε «δίκαιος», όντας δε Ναζιραίος, που ερμηνεύεται «άγιος». Και αυτός πρώτος έλαβε την καθέδρα της επισκοπής, στον οποίο ο Κύριος εμπιστεύτηκε πρώτο τον θρόνο του επί της γης· ο οποίος και ονομαζόταν αδελφός του Κυρίου, όπως ακριβώς συμφωνεί με αυτά και ο απόστολος, λέγοντας κάπου τα εξής: «κανέναν άλλον από τους αποστόλους δεν είδα, παρά μόνο τον Ιάκωβο, τον αδελφό του Κυρίου», και τα λοιπά.

Ο ίδιος στο έβδομο βιβλίο του ίδιου έργου λέει επιπλέον και τα εξής για αυτόν: «Στον Ιάκωβο τον Δίκαιο, στον Ιωάννη και στον Πέτρο παρέδωσε τη γνώση ο Κύριος μετά την ανάσταση, αυτοί την παρέδωσαν στους υπόλοιπους αποστόλους, και οι υπόλοιποι απόστολοι στους εβδομήκοντα, ένας εκ των οποίων ήταν και ο Βαρνάβας. Υπήρξαν δε δύο Ιάκωβοι, ο ένας ο Δίκαιος, που ρίχτηκε από το πτερύγιο (του ναού) και χτυπήθηκε μέχρι θανάτου με ξύλο από έναν γναφέα, και ο άλλος που αποκεφαλίστηκε». Αυτόν ακριβώς τον Δίκαιο μνημονεύει και ο Παύλος γράφοντας: «Κανέναν άλλον από τους αποστόλους δεν είδα, παρά μόνο τον Ιάκωβο, τον αδελφό του Κυρίου». Στο μεταξύ, εκπληρωνόταν και η υπόσχεση του Σωτήρα μας προς τον βασιλιά των Οσροηνών. Ο Θωμάς, λοιπόν, από θεία παρόρμηση, αποστέλλει στην Έδεσσα τον Θαδδαίο ως κήρυκα και ευαγγελιστή της διδασκαλίας για τον Χριστό, όπως δηλώσαμε λίγο πιο πριν βάσει του εγγράφου που βρέθηκε εκεί. Αυτός, όταν έφτασε στους τόπους εκείνους, θεραπεύει τον Άβγαρο με τον λόγο του Χριστού και εκπλήσσει όλους τους κατοίκους με τα παράδοξα των θαυμάτων του. Και αφού τους προετοίμασε επαρκώς με τα έργα του και τους οδήγησε στον σεβασμό της δύναμης του Χριστού, τους κατέστησε μαθητές της σωτήριας διδασκαλίας. Μέχρι και σήμερα, από τότε, ολόκληρη η πόλη των Εδεσσηνών είναι αφιερωμένη στο όνομα του Χριστού, φέροντας ένα διόλου τυχαίο δείγμα της ευεργεσίας του Σωτήρα μας και προς αυτούς.

Και παρέμεινα κοντά του δεκαπέντε ημέρες. Το να ταξιδέψει, λοιπόν, κανείς για χάρη του αποτελούσε δείγμα μεγάλης τιμής· το να παραμείνει όμως και τόσες ημέρες αποτελούσε δείγμα φιλίας και σφοδρότατης αγάπης. Άλλον όμως από τους αποστόλους δεν είδα, παρά μόνο τον Ιάκωβο, τον αδελφό του Κυρίου.

Παρατήρησε πώς τρέφει μεγαλύτερη φιλία προς τον Πέτρο· διότι για χάρη του ταξίδεψε και κοντά του παρέμεινε. Αυτά δε τα λέω συνεχώς και ζητώ να τα διατηρείτε στη μνήμη σας, ώστε όταν ακούσετε εκείνα που φαίνεται να έχει πει εναντίον του Πέτρου, κανείς να μην υποπτευθεί με κακή πρόθεση τον Απόστολο. Διότι γι' αυτόν τον λόγο και ο ίδιος, προνοώντας να προλάβει κάθε παρεξήγηση, τα αναφέρει αυτά, ώστε όταν λέει ότι «Αντιστάθηκα στον Πέτρο», κανείς να μη νομίσει ότι αυτά τα λόγια προέρχονται από έχθρα και φιλονικία· διότι τιμά τον άνδρα και τον αγαπά περισσότερο από όλους. Λέει, λοιπόν, ότι δεν ανέβηκε για κανέναν άλλο από τους αποστόλους, παρά μόνο για εκείνον. «Άλλον δε από τους αποστόλους δεν είδα», λέει, «παρά μόνο τον Ιάκωβο». Τον είδα, λέει, αλλά δεν διδάχθηκα τίποτα από αυτόν. Παρατήρησε όμως με πόση τιμή ανέφερε και τούτον. Διότι δεν είπε απλώς «τον Ιάκωβο», αλλά πρόσθεσε και τον τιμητικό χαρακτηρισμό: «Τον αδελφό του Κυρίου»· τόσο πολύ ήταν απαλλαγμένος από κάθε φθόνο.

Διότι, εάν ήθελε να υποδείξει ποιον εννοούσε, ήταν δυνατόν να το κάνει σαφές και από κάποιο άλλο γνώρισμα, και να πει «τον γιο του Κλωπά», όπως ακριβώς ανέφερε και ο ευαγγελιστής. Αλλά δεν είπε έτσι, παρά, επειδή θεωρούσε τους τίτλους τιμής των αποστόλων ως δικούς του, σαν να ανύψωνε τον εαυτό του, με τον ίδιο τρόπο τιμά και εκείνον. Διότι δεν τον ονόμασε έτσι, όπως είπα, αλλά πώς; «Τον αδελφό του Κυρίου». Αν και βέβαια δεν ήταν κατά σάρκα αδελφός του Κυρίου, αλλά έτσι εθεωρείτο· όμως ούτε και έτσι απέφυγε να αναφέρει το αξίωμα του ανδρός. Και από πολλά άλλα σημεία αποδεικνύεται ότι διέκειτο προς όλους τους αποστόλους με τόση γνησιότητα, όπως ακριβώς του άρμοζε. «Αυτά δε που σας γράφω, ιδού ενώπιον του Θεού διαβεβαιώνω ότι δεν λέω ψέματα». Είδες πώς μέσα από όλα ομοίως εκλάμπει η ταπεινοφροσύνη αυτής της άγιας ψυχής; Διότι, σαν να αγωνιζόταν σε δικαστήριο και επρόκειτο να λογοδοτήσει, με τέτοια σπουδή φρόντισε να απολογηθεί.

βʹ. Εσύ όμως παρατήρησέ μου τη δύναμη του Χριστού. Διότι από αυτούς ακριβώς που έλεγαν αυτά τα λόγια, αναδείχθηκε ο πρώτος επίσκοπος των Ιεροσολύμων, ο μακάριος Ιάκωβος, για τον οποίο και ο Παύλος λέει: «Άλλον από τους αποστόλους δεν είδα, παρά μόνο τον Ιάκωβο, τον αδελφό του Κυρίου». Λέγεται δε ότι και ο Ιούδας αναδείχθηκε θαυμαστός. Αν και αυτοί ήταν παρόντες και στην Κανά, όταν έγινε το θαύμα με το κρασί· όμως τότε δεν ωφελήθηκαν καθόλου. Από πού λοιπόν προήλθε σε αυτούς τόση απιστία; Από πονηρή διάθεση και φθόνο· διότι ο συγγενής που υπερέχει συνηθίζεται κατά κάποιον τρόπο να φθονείται από εκείνους που δεν υπερέχουν. Και ποιους εννοούν εδώ λέγοντας μαθητές;

Τι είναι το σφραγισμένο βιβλίο, παρά βεβαίως η αμόλυντη Παρθένος; Από ποιους θα δοθεί; Προφανώς από τους ιερείς. Σε ποιον θα δοθεί αυτό; Στον τέκτονα Ιωσήφ. Αυτός ο Ιωσήφ, αφού προηγουμένως είχε συνάψει σεμνό γάμο και είχε αποκτήσει υιούς, έχασε τη σύζυγό του, και στο εξής διήγε βίο εν σωφροσύνη, ανατρέφοντας τα παιδιά του με παιδεία και νουθεσία Κυρίου. Εξάλλου, όταν ο απόστολος Παύλος βγήκε στο κήρυγμα και συνάντησε έναν από τους υιούς του, γράφει λέγοντας: «Άλλον δε από τους αποστόλους δεν είδα, παρά μόνο τον Ιάκωβο τον αδελφό του Κυρίου»· ο οποίος δεν γεννήθηκε από την παρθένο Μαρία, αλλά από τον Ιωσήφ. Επειδή, λοιπόν, οι ιερείς αρραβώνιασαν τη Μαρία με τον Ιωσήφ, θεωρώντας τον σώφρονα άνδρα, και του την παρέδωσαν αναμένοντας τον καιρό του γάμου· αυτός όμως, αφού την παρέλαβε, επρόκειτο να διατηρήσει την παρθένο εν αφθαρσία. Αυτό προανήγγειλε από παλιά ο προφήτης: «Θα δοθεί», λέγει, «το σφραγισμένο βιβλίο σε άνδρα που γνωρίζει γράμματα», δηλαδή σε κάποιον που έχει ήδη έλθει εις γάμου κοινωνία, και εκείνος θα πει: «Δεν μπορώ να το διαβάσω». Γιατί δεν μπορείς, ω Ιωσήφ; «Δεν μπορώ», λέγει, «να το διαβάσω· διότι το βιβλίο είναι σφραγισμένο».

Έπειτα, μετά από τρία έτη, ανέβηκα στα Ιεροσόλυμα για να γνωρίσω τον Πέτρο, και παρέμεινα κοντά του δεκαπέντε ημέρες· άλλον δε από τους αποστόλους δεν είδα, παρά μόνο τον Ιάκωβο, τον αδελφό του Κυρίου.

Γαλ. 1,16-22 «Δεν συμβουλεύτηκα σάρκα.» Δεν παρεξέκλινα προς την άνεση και την ηδυπάθεια, ούτε επαναπαύθηκα σε ραστώνη και ολιγωρία θεωρώντας ότι έχω κατορθώσει κάτι σπουδαίο, αλλά διήνυα με ένταση τον δρόμο του Ευαγγελίου. —Ή ως εξής: Δεν προτίμησα να δω συγγενείς ή την οικία μου ή την πατρίδα, αλλά, αφού τα εγκατέλειψα όλα —διότι ούτε σε αυτό υστερώ σε σχέση με τους μαθητές γύρω από τον Πέτρο και τον Ιωάννη— αμέσως «στην Αραβία» και στη «Δαμασκό» και στο κήρυγμα έτρεχα. «Ούτε ανέβηκα στα Ιεροσόλυμα.» Δεν ανέβηκα, λέει, στα Ιεροσόλυμα για να δω «τους πριν από εμένα αποστόλους» και να μάθω κάτι από αυτούς· διότι ανέβηκε μεν στα Ιεροσόλυμα από τη Δαμασκό, όπως δηλώνουν οι Πράξεις, αλλά όχι για να μαθητεύσει, παρά για να κηρύξει και ο ίδιος τον Χριστό και να διδάξει την πίστη. Διότι με τον ίδιο τρόπο, λέει, που αναχώρησα για την Αραβία για να κηρύξω, και πάλι στη Δαμασκό, με τον ίδιο τρόπο πήγα και στα Ιεροσόλυμα. «Και μετά από τρία έτη» από τότε που κήρυττα και δίδασκα, ανέβηκα για να δω τον Πέτρο, όχι για να μάθω κάτι από αυτόν —διότι ήδη εγώ ευαγγελιζόμουν και κήρυττα. —Ή ως εξής: Από τον Πέτρο δεν έμαθα, μόνο τον είδα. Από τον Ιάκωβο δεν έμαθα, διότι και εκείνον μόνο τον είδα. Άλλον από τους αποστόλους δεν είδα. Μήπως όμως έμαθα από κάποιο άλλο, πιο ταπεινό και όχι τόσο επιφανές πρόσωπο;