Πατερικές αναφορές στο ΠΡΟΣ ΓΑΛΑΤΑΣ 1:23

Είδε τα ουράνια θαύματα, γνώρισε την αλήθεια, προσέφυγε στον Δεσπότη, συναριθμήθηκε με τους μάρτυρες. Ανανέωσε την τάξη των μαθητών. Απήλθε ο Ιούδας, και στη θέση του εισήχθη ο Ματθίας. Έγινε μιμητής του Παύλου, ο χθες διώκτης, που σήμερα ευαγγελίζεται.

Διότι κανένας από τους πιστούς δεν τολμούσε ούτε να τον αντικρίσει τον καιρό που μας πολεμούσε· ήταν γεμάτος από τόσο φονικό μένος και από τόση μανία. Γι' αυτό όλοι απομακρύνονταν, όλοι τρέπονταν σε φυγή, αν κάπου τον έβλεπαν να εμφανίζεται, και δεν τολμούσαν ούτε το βλέμμα τους να στρέψουν πάνω του· σε τέτοιο βαθμό είχε εκθηριωθεί εναντίον των πιστών. Μόνο άκουγαν ότι εκείνος που άλλοτε μας καταδίωκε, τώρα κηρύττει την πίστη, την οποία κάποτε προσπαθούσε να εξολοθρεύσει. Επειδή, λοιπόν, αγνοούσαν το πρόσωπό του και τον ήξεραν μόνο ακουστά, εάν το όνομά του είχε μεταβληθεί αμέσως, ούτε και αυτοί που τα άκουγαν δεν θα αντιλαμβάνονταν ότι αυτός που καταδίωκε την πίστη, είναι ο ίδιος που τώρα την κηρύττει.

Γι' αυτό τον λόγο, ούτε καν σε μια απλή συνάντηση δεν τους είδε· και αυτό καθίσταται σαφές από όσα ακολουθούν. Διότι, λέγει, «ήμουν άγνωστος κατά πρόσωπο στις Εκκλησίες της Ιουδαίας. Μόνον άκουγαν ότι εκείνος που κάποτε μας κατεδίωκε, τώρα ευαγγελίζεται την πίστη, την οποία κάποτε προσπαθούσε να καταστρέψει». Τι θα μπορούσε να είναι πιο μετριόφρον από αυτήν την ψυχή; Διότι, όταν μεν αναφερόταν σε όσα αποτελούσαν κατηγορία εναντίον του, όπως το ότι κατεδίωκε την Εκκλησία και την κατέστρεφε, τα εξέθεσε με πολλή υπερβολή, διαπομπεύοντας ο ίδιος τον προηγούμενο βίο του· εκείνα όμως που επρόκειτο να τον αναδείξουν λαμπρό, αυτά τα αντιπαρέρχεται.

Και ενώ μπορούσε, εάν το επιθυμούσε, να αναφέρει όλα τα κατορθώματά του, δεν παραθέτει κανένα από αυτά, αλλά, προσπερνώντας με έναν μόνο λόγο ένα άφατο πέλαγος, και λέγοντας ότι «Ήλθα στα μέρη της Συρίας και της Κιλικίας», και ότι «Άκουγαν μόνον ότι εκείνος που κάποτε μας κατεδίωκε, τώρα κηρύττει την πίστη την οποία άλλοτε προσπαθούσε να καταστρέψει», δεν πρόσθεσε τίποτε περισσότερο. Τι θέλει να πει, όμως, λέγοντας ότι «Ήμουν άγνωστος στις Εκκλησίες της Ιουδαίας»; Για να κατανοήσεις ότι απείχε τόσο πολύ από το να τους κηρύξει την περιτομή, ώστε δεν τους ήταν γνωστός ούτε καν εξ όψεως. «Και δόξαζαν στο πρόσωπό μου τον Θεό».

«Αυτά δε που σας γράφω, ιδού, ενώπιον του Θεού βεβαιώνω ότι δεν λέγω ψέματα. Έπειτα πήγα στις περιοχές της Συρίας και της Κιλικίας. Ήμουν δε άγνωστος προσωπικά στις εν Χριστώ Εκκλησίες της Ιουδαίας· μόνο είχαν ακούσει ότι "Εκείνος που κάποτε μας κατεδίωκε, τώρα κηρύττει την πίστη που άλλοτε προσπαθούσε να εξολοθρεύσει"· και δόξαζαν εξαιτίας μου τον Θεό.» ΚΕΦΑΛΑΙΟ Βʹ. «Έπειτα, μετά από δεκατέσσερα χρόνια, ανέβηκα πάλι στα Ιεροσόλυμα μαζί με τον Βαρνάβα, παίρνοντας μαζί μου και τον Τίτο· και ανέβηκα κατόπιν αποκαλύψεως.» Δεν ήλθα για να διδαχθώ, λέγει, αλλά για να επισκεφθώ από κοντά· πράγμα το οποίο αποτελεί απλώς ένδειξη τιμής προς αυτόν. «Και τους εξέθεσα το Ευαγγέλιο που κηρύττω στα έθνη· κατ' ιδίαν δε στους εξέχοντες, μήπως τυχόν τρέχω ή έτρεξα μάταια.» Στην αρχή, βέβαια, όταν δέχθηκε το Ευαγγέλιο, δεν ανέβηκε, ούτε το εξέθεσε στους αποστόλους. Διότι, αφού το είχε μάθει από τον Χριστό, δεν είχε ανάγκη από τη δική τους διδασκαλία.