Πατερικές αναφορές στο ΠΡΟΣ ΓΑΛΑΤΑΣ 2:3

Διότι ο Θεός προνόησε να δώσει τη δωρεά του Αγίου Πνεύματος και την οπτασία του αγγέλου και την αποδοχή της προσευχής, των νηστειών και των αγαθοεργιών, ώστε αυτό που εμπιστεύθηκαν οι απόστολοι, και μάλιστα ο άγιος Πέτρος και οι υπόλοιποι απόστολοι, να μην το στερήσουν από εκείνον που είχε αληθινά κληθεί από τον Θεό. 4. Αλλά αυτά βέβαια διαδραματίστηκαν τότε, υποκινούμενα από τον προαναφερθέντα ψευδαπόστολο Κήρινθο, όπως και άλλη φορά ο ίδιος και οι οπαδοί του προκάλεσαν ταραχή μέσα στην ίδια την Ιερουσαλήμ, όταν ο Παύλος ανέβηκε μαζί με τον Τίτο, και όπως ισχυρίστηκε αυτός, ότι «έφερε μαζί του απερίτμητους άνδρες», εννοώντας τον Τίτο, «και έχει βεβηλώσει (λέει) τον άγιο τόπο». Γι' αυτό και ο Παύλος λέει: «Αλλά ούτε ο Τίτος που ήταν μαζί μου, αν και ήταν Έλληνας, δεν αναγκάστηκε να περιτμηθεί· εξαιτίας δε των παρείσακτων ψευδαδέλφων, οι οποίοι εισχώρησαν κρυφά για να κατασκοπεύσουν την ελευθερία μας την οποία έχουμε εν Χριστώ, στους οποίους δεν υποκύψαμε με υποταγή ούτε για μία ώρα». Και παραγγέλλοντας σε όσους ήταν απερίτμητοι έλεγε: «Μην περιτέμνεσθε· διότι εάν περιτμηθείτε, ο Χριστός σε τίποτα δεν θα σας ωφελήσει». Διότι η περιτομή διήρκεσε υπηρετώντας για ένα χρονικό διάστημα, μέχρι που ήλθε η μεγαλύτερη περιτομή, δηλαδή το λουτρό της παλιγγενεσίας, όπως είναι φανερό στον καθένα και αποδεικνύεται σαφέστερα από όσα έχουν λεχθεί από τους αποστόλους, και μάλιστα από τον άγιο απόστολο Παύλο· διότι δηλώνει τα εξής: «στους οποίους δεν υποκύψαμε με υποταγή ούτε για μία ώρα».

«Σε αυτούς που είχαν κύρος», λέει, εκφράζοντας μαζί με τη δική του γνώμη και την κοινή απόφαση όλων. «Αλλά ούτε ο Τίτος που βρισκόταν μαζί μου, αν και ήταν Έλληνας, αναγκάστηκε να περιτμηθεί». Τι σημαίνει, «αν και ήταν Έλληνας»; Καταγόταν από Έλληνες, λέει, και ήταν απερίτμητος.

Με την πάροδο του χρόνου, και ενώ εκείνος κήρυττε στα έθνη το Ευαγγέλιο χωρίς περιτομή, κάποιοι σκανδαλίζονταν, καθώς οι γύρω από τον Πέτρο δεν καταργούσαν την περιτομή, ενώ μόνο αυτός την καταργούσε. Γι' αυτό, το Άγιο Πνεύμα, θέλοντας να αποκόψει αυτό το σκάνδαλο των άλλων, τον πρόσταξε να ανέβει με μάρτυρες και να εκθέσει στους αποστόλους το κήρυγμα χωρίς περιτομή, ώστε, με τη σύμφωνη γνώμη και εκείνων, να διαλυθεί αυτό το σκάνδαλο των ανθρώπων. «Αλλ' ούτε ο Τίτος, που ήταν μαζί μου, αν και ήταν Έλληνας, αναγκάστηκε να περιτμηθεί». Προφανώς από τους αποστόλους· πράγμα που αποτελούσε τρανή απόδειξη ότι δεν κατέκριναν τον Απόστολο επειδή δεν περιέτεμνε τα έθνη. «Και εξαιτίας των παρείσακτων ψευδαδέλφων, οι οποίοι εισχώρησαν για να κατασκοπεύσουν την ελευθερία μας, την οποία έχουμε εν Χριστώ Ιησού». Το «διά» έχει τεθεί αντί του «κατά». Το δε νόημα είναι το εξής.

Γαλ. 2,3-5 «Αλλά ούτε και ο Τίτος που ήταν μαζί μου, αν και Έλληνας.» Ούτε τον Τίτο, λέει, παρόλο που ήταν ολοφάνερο ότι είχε γεννηθεί από ελληνική γενιά, δεν τον ανάγκασαν οι απόστολοι να περιτμηθεί, παρότι έβλεπαν να είναι παρόντες και οι ψευδάδελφοι. Διότι το «αλλά ούτε» πρέπει να εκληφθεί από κοινού, δηλαδή: αλλά ούτε ο Τίτος αναγκάστηκε, λέει, να περιτμηθεί ούτε «εξαιτίας των παρείσακτων ψευδαδέλφων». Τι συμβαίνει λοιπόν; Γιατί περιέτεμε τον Τιμόθεο, αν δεν υπολογίζει τους ψευδαδέλφους; Ούτε εκείνον τον περιέτεμε εξαιτίας αυτών -μη γένοιτο- αλλά για να κερδίσει αυτούς που σκανδαλίζονταν εξαιτίας της αδυναμίας των λογισμών τους. Διότι στους αδυνάμους πρέπει κανείς να συγκαταβαίνει για την ήπια θεραπεία της αρρώστιας τους, ενώ σε αυτούς που ορμώνται από κακοβουλία και πονηρή πρόθεση δεν πρέπει να υποχωρεί ούτε στο ελάχιστο. Διότι αυτοί όχι μόνο δεν δέχονται θεραπεία, εφόσον το πάθος έχει ριζωθεί μέσα τους ισχυρότερα από κάθε θεραπεία, αλλά ζητούν να μολύνουν και τους πλησίον τους με τη δική τους νόσο. Γι' αυτό «ούτε προς στιγμήν δεν υποχωρήσαμε σε αυτούς», όπως αποφαίνεται και ο θείος Παύλος.