Πατερικές αναφορές στο ΠΡΟΣ ΓΑΛΑΤΑΣ 3:14

Δες δε πώς γράφει και στους Γαλάτες, λέγοντας: «Για να έλθει η ευλογία του Αβραάμ εν Χριστώ Ιησού, ώστε να λάβουμε την επαγγελία του Πνεύματος δια της πίστεως»· και πάλι: «Επειδή δε είστε υιοί, εξαπέστειλε ο Θεός το Πνεύμα του Υιού του στις καρδιές σας, το οποίο κράζει: Αββά, ο Πατήρ. Ώστε δεν είσαι πλέον δούλος, αλλά υιός. Και αν είσαι υιός, είσαι και κληρονόμος του Θεού δια του Χριστού». Στους δε Εφεσίους έλεγε τα εξής: «Και μην λυπείτε το Πνεύμα το άγιο του Θεού, με το οποίο σφραγισθήκατε για την ημέρα της απολυτρώσεως»· και πάλι: «Φροντίζοντας να τηρείτε την ενότητα του Πνεύματος μέσω του συνδέσμου της ειρήνης». Προς δε τους Φιλιππησίους έγραφε με παρρησία: «Τι σημασία έχει λοιπόν; Πλην του ότι με κάθε τρόπο, είτε με πρόφαση είτε με αλήθεια, ο Χριστός κηρύττεται, και σε αυτό χαίρομαι, αλλά και θα χαρώ. Διότι γνωρίζω ότι αυτό θα μου αποβεί σε σωτηρία, δια της δικής σας δεήσεως και της επιχορηγίας του Πνεύματος του Ιησού Χριστού, σύμφωνα με την έντονη προσδοκία και την ελπίδα μου, ότι σε τίποτα δεν θα ντροπιαστώ»· και πάλι: «Διότι εμείς είμαστε η περιτομή, εμείς που λατρεύουμε με το Πνεύμα του Θεού και καυχόμαστε εν Χριστώ Ιησού».

Πρόσεξε δε πώς γράφει και στους Γαλάτες λέγοντας: «Για να έλθει η ευλογία του Αβραάμ εν Χριστώ Ιησού, ώστε να λάβουμε την επαγγελία του Πνεύματος δια της πίστεως»· και πάλι: «Επειδή δε είστε υιοί, εξαπέστειλε ο Θεός το Πνεύμα του Υιού του στις καρδιές σας, το οποίο κράζει· Αββά, ο Πατήρ. Ώστε δεν είσαι πλέον δούλος, αλλά υιός. Και εάν είσαι υιός, είσαι και κληρονόμος του Θεού δια του Χριστού». Στους δε Εφεσίους έλεγε τα εξής: «Και μη λυπείτε το άγιο Πνεύμα του Θεού, με το οποίο σφραγιστήκατε για την ημέρα της απολυτρώσεως»· και πάλι: «Να φροντίζετε να τηρείτε την ενότητα του Πνεύματος δια του συνδέσμου της ειρήνης». Προς δε τους Φιλιππησίους έγραφε με παρρησία: «Τι σημασία έχει; Αρκεί ότι με κάθε τρόπο, είτε με πρόφαση είτε με αλήθεια, κηρύττεται ο Χριστός, και για αυτό χαίρομαι, αλλά και θα χαρώ. Διότι γνωρίζω ότι αυτό θα αποβεί προς σωτηρία μου, δια της δικής σας δεήσεως και της επιχορηγίας του Πνεύματος του Ιησού Χριστού, σύμφωνα με τη θερμή προσδοκία και την ελπίδα μου, ότι σε τίποτα δεν θα ντροπιαστώ»· και πάλι: «Διότι εμείς είμαστε η περιτομή, εμείς που λατρεύουμε με το Πνεύμα του Θεού και καυχόμαστε εν Χριστώ Ιησού».

Γι' αυτό, λοιπόν, έλεγε στους Ιουδαίους που δεν τον είχαν πιστέψει: «Αν πιστεύατε στον Μωυσή, θα πιστεύατε και σε μένα. Διότι εκείνος έγραψε για μένα». Δικαιωνόμαστε, λοιπόν, όχι από τα έργα του νόμου, αλλά μάλλον από την πίστη στον Χριστό: «Διότι όσοι στηρίζονται στα έργα του νόμου, βρίσκονται υπό κατάρα. Επειδή είναι γεγραμμένο: Επικατάρατος είναι καθένας που δεν εμμένει σε όλα όσα είναι γεγραμμένα στο βιβλίο του νόμου, ώστε να τα πράξει. Αλλά από την κατάρα του νόμου μας εξαγόρασε ο Χριστός, γενόμενος για χάρη μας κατάρα. Διότι είναι γεγραμμένο ότι επικατάρατος είναι καθένας που κρεμάται πάνω σε ξύλο, προκειμένου η ευλογία του Αβραάμ να έρθει στα έθνη εν Χριστώ Ιησού, για να λάβουμε την επαγγελία του Πνεύματος δια της πίστεως». ΠΑΛΛ. Αλλά, ω γενναίε, αν νομίζεις σωστό, ας προχωρήσουμε μάλλον σε κάτι άλλο, σχετικό με τη διδασκαλία του Χριστού. διότι αυτά είναι αρκετά όσον αφορά τον νόμο και την κατ' αυτόν οικονομία. ΚΥΡ. Πες, λοιπόν, αυτό που είναι αρεστό σε σένα, και για μένα δεν είναι από τα εντελώς ανέφικτα να το εξηγήσω. ΠΑΛΛ. Και βέβαια η απορία δεν είναι πολύ ανηφορική, δηλαδή δύσβατη. Και νομίζω ότι θα επιλυθεί με μεγάλη ευκολία το ζητούμενο, εφόσον ο Χριστός ενσταλάξει μέσα μας το θείο φως.

δʹ. Όπως λοιπόν, πεθαίνοντας, ελευθέρωσε από τον θάνατο εκείνους που επρόκειτο να πεθάνουν, έτσι και, αφού δέχθηκε ο ίδιος την κατάρα, τους απάλλαξε από την κατάρα. Ώστε να έλθει στα έθνη η ευλογία του Αβραάμ. Με ποιον τρόπο στα έθνη; «Στο σπέρμα σου», λέγει, «θα ευλογηθούν όλα τα έθνη», δηλαδή εν Χριστώ. Εάν δε αυτό λεγόταν για τους Ιουδαίους, πώς θα ήταν λογικό εκείνοι που ήσαν υπόδικοι στην κατάρα εξαιτίας της παράβασης, να γίνουν οι ίδιοι αίτιοι ευλογίας για άλλους; Διότι κανένας από όσους βρίσκονται υπό κατάρα δεν μεταδίδει σε άλλον ευλογία την οποία ο ίδιος στερείται. Επομένως, είναι φανερό ότι τα πάντα έχουν λεχθεί για τον Χριστό· διότι αυτός ήταν το σπέρμα του Αβραάμ, και μέσω αυτού έχουν ευλογηθεί τα έθνη, και έτσι έρχεται η επαγγελία του Πνεύματος. Αυτό ακριβώς δηλώνοντας έλεγε: «Για να λάβουν την επαγγελία του Πνεύματος διά της πίστεως». Επειδή δηλαδή δεν ήταν δυνατόν να έλθει η χάρη του Πνεύματος σε άνθρωπο αχάριστο και παραβάτη, πρώτα ευλογούνται με την αφαίρεση της κατάρας· έπειτα, αφού δικαιωθούν διά της πίστεως, ελκύουν τη χάρη του Πνεύματος. Ώστε, ο μεν σταυρός έλυσε την κατάρα· η δε πίστη εισήγαγε τη δικαιοσύνη· και η δικαιοσύνη είλκυσε τη χάρη του Πνεύματος.

Επειδή, λοιπόν, και εκείνος που κρεμιέται είναι καταραμένος, και εκείνος που παραβαίνει τον νόμο είναι καταραμένος, ενώ εκείνος που επρόκειτο να λύσει εκείνη την κατάρα δεν έπρεπε να καταστεί υπόλογος σε αυτήν, αλλά έπρεπε να δεχθεί μια κατάρα στη θέση της – εννοώ στη θέση εκείνης που καταδικάζει όποιον δεν τηρεί όλα τα γεγραμμένα –, για τον λόγο αυτόν, από την πρώτη έμεινε ελεύθερος· διότι «δεν βρέθηκε δόλος στο στόμα του»· έλαβε όμως τούτη την (άλλη) κατάρα, η οποία καθιστά ένοχο αυτόν που κρεμιέται πάνω σε ξύλο, και μέσω αυτής έλυσε εκείνη την πρώτη κατάρα. Και όπως ακριβώς, όταν κάποιος έχει καταδικαστεί να πεθάνει, αν κάποιος άλλος, που είναι αθώος, επιλέξει να πεθάνει στη θέση του τον απαλλάσσει από την τιμωρία, έτσι έπραξε και ο Χριστός. Όπως, δηλαδή, αυτός που πέθανε ως ανεύθυνος (αθώος) γλίτωσε από τον θάνατο με τον δικό του θάνατο εκείνους που επρόκειτο να πεθάνουν, έτσι και ο Χριστός, αφού δέχθηκε ο Ίδιος κατάρα, απάλλαξε από την κατάρα. «Για να έλθει στα έθνη η ευλογία του Αβραάμ εν Χριστώ Ιησού». Πώς θα έλθει στα έθνη; «Στο σπέρμα σου», λέει, «θα ευλογηθούν τα έθνη», δηλαδή στο πρόσωπο του Κυρίου. Όπως ακριβώς λέει και ο ίδιος κάπου: Δεν είπε «Και στα σπέρματά σου», σαν να πρόκειται για πολλούς, αλλά «Στο σπέρμα σου», σαν να πρόκειται για έναν, δηλαδή στον Χριστό. Διότι δεν ήταν καν δυνατόν να ευλογηθούν τα έθνη μέσω των Ιουδαίων. Πώς, άλλωστε, αυτοί που εξαιτίας του νόμου βρίσκονταν υπό κατάρα, θα μπορούσαν να γίνουν πρόξενοι ευλογίας για άλλους; «Για να λάβουμε την επαγγελία του Πνεύματος μέσω της πίστεως».

Και φανερώνεται ότι είστε επιστολή του Χριστού, η οποία διακονήθηκε από εμάς, γραμμένη όχι με μελάνι, αλλά με το Πνεύμα του ζωντανού Θεού, όχι σε πέτρινες πλάκες, αλλά σε σάρκινες πλάκες της καρδιάς. Και «όταν όμως επιστρέψει προς τον Κύριο, αφαιρείται το κάλυμμα· ο δε Κύριος είναι το Πνεύμα· και όπου υπάρχει το Πνεύμα του Κυρίου, εκεί υπάρχει ελευθερία· και όλοι εμείς, με ανακαλυμμένο πρόσωπο, αντικατοπτρίζοντας τη δόξα του Κυρίου, μεταμορφωνόμαστε στην ίδια εικόνα, από δόξα σε δόξα, όπως ακριβώς ενεργεί ο Κύριος, που είναι Πνεύμα». Και, «με μακροθυμία, με χρηστότητα, με Πνεύμα Άγιο, με αγάπη ανυπόκριτη». Και στην προς Γαλάτας: «Αυτό μόνο θέλω να μάθω από εσάς: από τα έργα του νόμου λάβατε το Πνεύμα, ή από την ακοή της πίστεως;». Και, «για να έλθει η ευλογία του Αβραάμ δια του Ιησού Χριστού, ώστε να λάβουμε την ευλογία του Πνεύματος μέσω της πίστεως». Και, «ο καρπός του Πνεύματος είναι αγάπη, χαρά, ειρήνη» και τα εξής. Και, «εάν ζούμε με το Πνεύμα, με το Πνεύμα και ας πορευόμαστε». Και στην προς Εφεσίους: «και ερχόμενος ευαγγελίστηκε ειρήνη σε εσάς, σε όσους ήταν μακριά και σε όσους ήταν κοντά· διότι μέσω αυτού έχουμε την προσαγωγή και οι δύο, με ένα Πνεύμα, προς τον Πατέρα». Και, «μη λυπείτε το Πνεύμα το Άγιο του Θεού, με το οποίο σφραγιστήκατε για την ημέρα της απολυτρώσεως». Και, «επιδιώκοντας με σπουδή να τηρείτε την ενότητα του Πνεύματος μέσω του συνδέσμου της ειρήνης».