Πατερικές αναφορές στο ΠΡΟΣ ΓΑΛΑΤΑΣ 3:21

6 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

ὁ οὖν νόμος κατὰ τῶν ἐπαγγελιῶν τοῦ Θεοῦ; μὴ γένοιτο. εἰ γὰρ ἐδόθη νόμος ὁ δυνάμενος ζωοποιῆσαι, ὄντως ἂν ἐκ νόμου ἦν ἡ δικαιοσύνη·

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–6 από 6

Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Γλαφυρά εἰς τὴν Πεντάτευχον
Οὐ λέγει, Καὶ τοῖς σπέρμασιν, ὡς ἐπὶ πολλῶν, ἀλλ᾽ ὡς ἐφ᾽ ἑνός. Καὶ τῷ σπέρματί σου, ὅς ἐστι Χριστός. Τοῦτο δὲ λέγω διαθήκην κεκυρωμένην ὑπὸ Θεοῦ. Ὁ μετὰ τετρακόσια καὶ τριάκοντα ἔτη γεγονὼς νόμος, οὐκ ἀκυροῖ εἰς τὸ καταργῆσαι τὴν ἐπαγγελίαν. Εἰ γὰρ ἐκ νόμου ἡ κληρονομία, οὐκέτι ἐξ ἐπαγγελίας, τῷ δὲ Ἀβραὰμ δι᾽ ἐπαγγελίας κεχάρισται ὁ Θεός.» Προσεπάγει δὲ τούτοις καὶ τὴν αἰτίαν εὐθὺς τῆς τοῦ νόμου προεισβολῆς, οὕτω λέγων· «Τί οὖν ὁ νόμος, τῶν παραβάσεων χάριν προσετέθη ἄχρις οὗ ἔλθῃ τὸ σπέρμα ὃ ἐπήγγελται, διαταγεὶς δι᾽ ἀγγέλων ἐν χειρὶ μεσίτου. Ὁ δὲ μεσίτης ἑνὸς οὐκ ἔστιν. Ὁ δὲ Θεὸς εἷς ἐστιν· ὁ οὖν νόμος κατὰ τὴν ἐπαγγελίαν τοῦ Θεοῦ; μὴ γένοιτο. Εἰ γὰρ ἐδόθη νόμος ὁ δυνάμενος ζωογονῆσαι, ὄντως ἐκ νόμου ἂν ἡ δικαιοσύνη ἦν. Ἀλλὰ συνέκλεισεν ἡ Γραφὴ τὰ πάντα ὑπὸ ἁμαρτίαν, ἵνα ἡ ἐπαγγελία ἐκ πίστεως Ἰησοῦ Χριστοῦ δοθῇ τοῖς πιστεύουσι· πρὸ δὲ τοῦ ἐλθεῖν τὴν πίστιν, ὑπὸ νόμον ἐφρουρούμεθα, συγκλειόμενοι εἰς τὴν μέλλουσαν δόξαν ἀποκαλυφθῆναι. Ὥστε ὁ νόμος παιδαγωγὸς ἡμῶν γέγονεν εἰς Χριστὸν, ἵνα ἐκ πίστεως δικαιωθῶμεν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Δεν λέει, «Και στους απογόνους», σαν να πρόκειται για πολλούς, αλλά σαν να πρόκειται για έναν: «Και στον απόγονό σου», ο οποίος είναι ο Χριστός. Αυτό λοιπόν λέω: τη διαθήκη που έχει προηγουμένως επικυρωθεί από τον Θεό, ο νόμος, ο οποίος δόθηκε ύστερα από τετρακόσια τριάντα χρόνια, δεν την ακυρώνει, ώστε να καταργήσει την υπόσχεση. Διότι, αν η κληρονομιά προέρχεται από τον νόμο, δεν προέρχεται πλέον από υπόσχεση· στον Αβραάμ όμως ο Θεός την χάρισε μέσω της υπόσχεσης». Και προσθέτει σε αυτά αμέσως και την αιτία της παρεμβολής του νόμου, λέγοντας τα εξής: «Τι είναι λοιπόν ο νόμος; Προστέθηκε εξαιτίας των παραβάσεων, μέχρι να έρθει ο απόγονος στον οποίο δόθηκε η υπόσχεση, και θεσπίστηκε μέσω αγγέλων δια χειρός ενός μεσίτη. Ο μεσίτης, όμως, δεν υπάρχει όταν πρόκειται για έναν μόνο, ενώ ο Θεός είναι ένας. Μήπως λοιπόν ο νόμος είναι αντίθετος προς τις υποσχέσεις του Θεού; Μη γένοιτο. Διότι, αν είχε δοθεί νόμος ικανός να δώσει ζωή, τότε πραγματικά η δικαίωση θα προερχόταν από τον νόμο. Αντίθετα, η Γραφή περιόρισε τα πάντα κάτω από την αμαρτία, ώστε η υπόσχεση να δοθεί στους πιστούς μέσω της πίστεως στον Ιησού Χριστό. Πριν όμως έρθει η πίστη, φρουρούμασταν κάτω από τον νόμο, συγκλεισμένοι ενόψει της δόξας που επρόκειτο να αποκαλυφθεί. Επομένως, ο νόμος έγινε ο παιδαγωγός μας για να μας οδηγήσει στον Χριστό, ώστε να δικαιωθούμε μέσω της πίστεως.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Περὶ τῆς ἐν πνεύματι καὶ ἀληθείᾳ προσκυνήσεως καὶ λατρείας
Παραβάσεως δὲ καὶ τῆς ἐπὶ τοῦτο ῥᾳστώνης πῶς ἄν τις ἴδοι τὴν ἄφεσιν, οὐ προκατακρίναντος ἡμᾶς τοῦ νόμου; Ὅτι δὲ ἀληθὲς ὅ φημι, καὶ οὐκ ἐξίτηλός τις ἢ ἀκαλλὴς ὁ ἐπὶ τῷδε λόγος, συλλήψεται λέγων ὁ Παῦλος· «Ὥστε ὁ νόμος τῶν παραβάσεων χάριν προσετέθη, ἄχρις οὗ ἔλθῃ τὸ σπέρμα ὃ ἐπήγγελται, διαταγῇ ἀγγέλων.» Σοφὸς δὲ ἄγαν ὢν τὰς ἐσομένας ἔσθ᾽ ὅτε παρά τινων εὑρεσιλογίας καὶ ἐπαπορήσεις προανακόπτειν ἐπιχειρεῖ· ἦν γὰρ δή τινας εἰκὸς τῆς ἐν πίστει δικαιοσύνης ἐπαιτιᾶσθαι τὴν μέλλησιν καὶ τὴν μεταξὺ τοῦ νόμου παρεισδρομὴν, εἰς ἀθέτησιν τῆς ἀρχαίας ἐκείνης ἐπαγγελίας γενέσθαι λέγειν. Τοιγάρτοι φησίν· «Ὁ οὖν νόμος κατὰ τῶν ἐπαγγελιῶν τοῦ Θεοῦ; μὴ γένοιτο. Εἰ γὰρ ἐδόθη νόμος ὁ δυνάμενος ζωοποιῆσαι, ὄντως ἐν νόμῳ ἂν ἦν ἡ δικαιοσύνη.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Πώς θα μπορούσε κανείς να δει την άφεση της παράβασης και της ευκολίας με την οποία ρέπει κάποιος προς αυτήν, εάν ο νόμος δεν μας είχε πρώτα καταδικάσει; Και ότι είναι αληθινό αυτό που λέω, και δεν είναι σαθρός ή άκομψος ο λόγος περί αυτού, θα μας βοηθήσει ο Παύλος, λέγοντας: «Ο νόμος, λοιπόν, προστέθηκε εξαιτίας των παραβάσεων, μέχρι να έρθει το σπέρμα στο οποίο δόθηκε η υπόσχεση, και διατάχθηκε μέσω αγγέλων». Επειδή δε είναι υπερβολικά σοφός, επιχειρεί να προλάβει τις σοφιστείες και τις απορίες που ενδέχεται να προκύψουν από κάποιους. Διότι ήταν βέβαια επόμενο κάποιοι να κατακρίνουν την καθυστέρηση της δικαιοσύνης μέσω της πίστης και να πουν ότι η ενδιάμεση παρεμβολή του νόμου έγινε προς αθέτηση εκείνης της αρχαίας υπόσχεσης. Γι' αυτό λοιπόν λέει: «Είναι άραγε ο νόμος αντίθετος προς τις υποσχέσεις του Θεού; Μη γένοιτο. Διότι, εάν είχε δοθεί νόμος που να έχει τη δύναμη να ζωοποιήσει, τότε όντως η δικαιοσύνη θα προερχόταν από τον νόμο».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὴν πρὸς Γαλάτας ἐπιστολήν
Ὁρᾷς πῶς δείκνυσιν, ὅτι καὶ τὸν νόμον αὐτὸς ἔδωκεν; Εἰ τοίνυν αὐτὸς ἔδωκε, κύριος ἂν εἴη καὶ λῦσαι πάλιν. Ὁ οὖν νόμος κατὰ τῶν ἐπαγγελιῶν τοῦ Θεοῦ; εἰ γὰρ ἐν τῷ σπέρματι τοῦ Ἀβραὰμ αἱ εὐλογίαι δέδονται, ὁ δὲ νόμος κατάραν εἰσάγει, ἄρα κατὰ τῶν ἐπαγγελιῶν τοῦ Θεοῦ. Πῶς οὖν λύει τὴν ἀντίθεσιν;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Βλέπεις πώς αποδεικνύει ότι και τον νόμο ο ίδιος τον έδωσε; Εάν λοιπόν ο ίδιος τον έδωσε, θα ήταν κύριος και να τον καταργήσει πάλι. Μήπως λοιπόν ο νόμος είναι κατά των επαγγελιών του Θεού; Διότι, εάν στο σπέρμα του Αβραάμ έχουν δοθεί οι ευλογίες, ο δε νόμος εισάγει κατάρα, άρα είναι κατά των επαγγελιών του Θεού. Πώς λοιπόν επιλύει την αντίθεση;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὴν πρὸς Γαλάτας ἐπιστολήν
Πρῶτον μὲν ἀπαγορεύει, εἰπών· Μὴ γένοιτο· ἔπειτα καὶ κατασκευάζει, οὕτω λέγων· Εἰ γὰρ ἐδόθη νόμος ὁ δυνάμενος ζωοποιῆσαι, ὄντως ἂν ἐκ νόμου ἦν ἡ δικαιοσύνη. Ὃ δὲ λέγει, τοῦτό ἐστιν· Εἰ μὲν ἐν αὐτῷ, φησὶ, τὴν ἐλπίδα τῆς ζωῆς εἴχομεν, καὶ αὐτὸς ἦν ὁ τὸ κῦρος ἔχων τῆς ἡμετέρας σωτηρίας, ἴσως ταῦτα καλῶς ἔλεγες· εἰ δὲ ἀπὸ πίστεως σώζει, κἂν ἐπικαταράτους ποιῇ, οὐδὲν ἐβλάβης ἐρχομένης ἐκείνης καὶ πάντα λυούσης. Εἰ μὲν γὰρ δι᾽ ἐκείνου ἡ ἐπαγγελία, εἰκότως ἐδεδοίκεις μὴ τῆς δικαιοσύνης ἐκπέσῃς, ἐκπίπτων τοῦ νόμου· εἰ δὲ διὰ τοῦτο ἐδόθη, ἵνα συγκλείσῃ πάντας, τουτέστιν, ἵνα ἐλέγξῃ, καὶ δείξῃ τὰ οἰκεῖα αὐτῶν πλημμελήματα, οὐ μόνον οὐ κωλύει σε τοῦ τυχεῖν τῆς ἐπαγγελίας, ἀλλὰ καὶ συμπράττει πρὸς τὸ τυχεῖν. Τοῦτο γοῦν δηλῶν ἔλεγεν· Ἀλλὰ συνέκλεισεν ἡ Γραφὴ τὰ πάντα ὑπὸ ἁμαρτίαν, ἵνα ἡ ἐπαγγελία ἐκ πίστεως Ἰησοῦ Χριστοῦ δοθῇ τοῖς πιστεύουσιν. Ἐπειδὴ γὰρ Ἰουδαῖοι οὐδὲ τῶν ἁμαρτημάτων ᾐσθάνοντο τῶν οἰκείων, οἱ δὲ μὴ αἰσθανόμενοι, οὐδὲ ἀφέσεως ἐπεθύμουν, ἔδωκε τὸν νόμον ἐλέγχοντα τὰ τραύματα, ἵνα ποθήσωσι τὸν ἰατρόν. Τὸ γὰρ, Συνέκλεισεν, ἤλεγξέν ἐστι, καὶ ἐλέγξας κατεῖχεν ἐν φόβῳ. Εἶδες ὅτι οὐ μόνον κατὰ τῶν ἐπαγγελιῶν τοῦ Θεοῦ οὐκ ἔστιν, ἀλλὰ καὶ ὑπὲρ τῶν ἐπαγγελιῶν ἐδόθη;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Πρώτον μεν το απορρίπτει, λέγοντας: «Μη γένοιτο»· έπειτα το τεκμηριώνει, λέγοντας τα εξής: «Διότι, αν είχε δοθεί νόμος ικανός να ζωοποιήσει, τότε όντως η δικαιοσύνη θα προερχόταν από τον νόμο». Και αυτό που εννοεί είναι το εξής: Αν μεν, λέει, είχαμε σε αυτόν (στον νόμο) την ελπίδα της ζωής, και αυτός ήταν που είχε το κύρος της δικής μας σωτηρίας, ίσως να τα έλεγες σωστά αυτά· αν όμως σώζει μέσω της πίστεως, έστω και αν (ο νόμος) καθιστά κάποιους επικατάρατους, δεν υπέστης καμία βλάβη, εφόσον ήλθε εκείνη (η πίστη) και τα καταλύει όλα. Διότι, αν μεν η επαγγελία ερχόταν μέσω εκείνου (του νόμου), εύλογα θα φοβόσουν μήπως εκπέσεις από τη δικαιοσύνη με το να εκπέσεις από τον νόμο· αν όμως δόθηκε γι' αυτόν τον σκοπό, για να τους συγκλείσει όλους, δηλαδή, για να τους ελέγξει και να τους δείξει τα δικά τους παραπτώματα, όχι μόνο δεν σε εμποδίζει από το να επιτύχεις την επαγγελία, αλλά και συμπράττει προς την επίτευξή της. Αυτό ακριβώς, λοιπόν, θέλοντας να δηλώσει έλεγε: «Αλλά η Γραφή συνέκλεισε τα πάντα υπό την αμαρτία, ώστε η επαγγελία εκ πίστεως Ιησού Χριστού να δοθεί σε αυτούς που πιστεύουν». Επειδή, δηλαδή, οι Ιουδαίοι δεν αντιλαμβάνονταν καν τα δικά τους αμαρτήματα, και εφόσον δεν τα αντιλαμβάνονταν, ούτε την άφεση επιθυμούσαν, έδωσε τον νόμο για να ελέγχει τα τραύματα, ώστε να ποθήσουν τον ιατρό. Διότι το «συνέκλεισε» σημαίνει «ήλεγξε», και αφού ήλεγξε, τους συγκρατούσε με τον φόβο. Είδες ότι (ο νόμος) όχι μόνο δεν εναντιώνεται στις επαγγελίες του Θεού, αλλά και ότι δόθηκε υπέρ των επαγγελιών;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός Εἰς τὰς ἐπιστολὰς τοῦ Παύλου
Εἰ γὰρ ἃ ἐπηγγείλατο ἐκείνη, οὐκ ἐκείνη δίδωσιν, ἀλλ᾽ ἕτερος ἀντ᾽ ἐκείνης, τουτέστιν ὁ νόμος, ἐκβέβληται ἡ διαθήκη· καὶ πῶς ἂν ἔχοι τοῦτο λόγον; Ἀντὶ τοῦ, ἢ προστίθησιν. «Τί οὖν ὁ νόμος; τῶν παραβάσεων χάριν προσετέθη.» Ἵνα μή τις νομίσῃ περιττὸν τὸν νόμον, καὶ τοῦτο διορθοῦται τὸ μέρος, δεικνὺς ὅτι οὐκ εἰκῆ, ἀλλὰ πάνυ χρησίμως ἐδόθη, ἵνα μὴ ἐξῇ Ἰουδαίους ἀδεῶς ζῇν, καὶ εἰς ἔσχατον ἐξολισθαίνειν κακίας, ἀλλὰ ἀντὶ χαλινοῦ ὁ νόμος αὐτοῖς ἐπικείμενος ᾖ, παιδεύων, ῥυθμίζων, κωλύων παραβαίνειν, εἰ καὶ μὴ πάσας, ἀλλ᾽ ὅμως κἂν ἐνίας τῶν ἐντολῶν. Ὥστε οὐ μικρὸν τὸ κέρδος τοῦ νόμου. Ἀλλ᾽ ἄχρι τίνος; Ἄχρις οὗ ἔλθῃ τὸ σπέρμα ᾧ ἐπηγγείλατο. «Ἄχρις οὗ ἔλθῃ τὸ σπέρμα ὃ ἐπήγγελται διὰ διαταγῆς δι᾽ ἀγγέλων.» Σπέρμα μὲν τὸν Χριστόν φησι. Λέγει δέ· Μέχρι τῆς Χριστοῦ παρουσίας δέδοται· τί περαιτέρω καὶ καρὰ καιρὸν αὐτὸν ἕλκεις; «Ἐν χειρὶ Μεσίτου. Ὁ δὲ Μεσίτης ἑνὸς οὐκ ἔστιν· ὁ δὲ Θεὸς εἷς ἐστιν.» Τὸν Χριστὸν ἐνταῦθά φησι, τὸν καὶ πάλαι δεδωκότα τὸν νόμον. Εἰ δὲ τὸν νόμον αὐτὸς ἔδωκε, κύριος ἂν εἴη καὶ λῦσαι πάλιν. «Ὁ οὖν νόμος κατὰ τῶν ἐπαγγελιῶν τοῦ Θεοῦ; μὴ γένοιτο. Εἰ γὰρ ἐδόθη νόμος ὁ δυνάμενος ζωοποιῆσαι, ὄντως ἐκ νόμου ἦν ἡ δικαιοσύνη.» Εἰ γὰρ τῷ σπέρματι τοῦ Ἀβραὰμ αἱ εὐλογίαι δέδονται, ὁ δὲ νόμος κατάραν εἰσάγει, ἄρα κατὰ τῶν ἐπαγγελιῶν τοῦ Θεοῦ ὁ νόμος. Πῶς οὖν λύει αὐτὸν, σκόπει.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι, εάν όσα υποσχέθηκε εκείνη, δεν τα δίνει εκείνη, αλλά άλλος αντί για εκείνη, δηλαδή ο νόμος, τότε η διαθήκη έχει ακυρωθεί· και πώς θα μπορούσε αυτό να είναι λογικό; Αντί του, ή προσθέτει. «Τι είναι λοιπόν ο νόμος; Προστέθηκε εξαιτίας των παραβάσεων.» Για να μη νομίσει κανείς ότι ο νόμος είναι περιττός, διορθώνει και αυτό το σημείο, δείχνοντας ότι δεν δόθηκε μάταια, αλλά αποδείχθηκε εξαιρετικά χρήσιμος, ώστε να μην επιτρέπεται στους Ιουδαίους να ζουν ανεξέλεγκτα και να ολισθήσουν στο έσχατο σημείο της κακίας, αλλά αντί για χαλινάρι να τους έχει επιβληθεί ο νόμος, εκπαιδεύοντάς τους, ρυθμίζοντάς τους, εμποδίζοντάς τους να παραβαίνουν, αν όχι όλες, τουλάχιστον μερικές από τις εντολές. Επομένως, δεν είναι μικρό το όφελος του νόμου. Αλλά μέχρι πότε; Μέχρι να έλθει το σπέρμα στο οποίο δόθηκε η υπόσχεση. «Μέχρις ότου έλθει το σπέρμα στο οποίο δόθηκε η υπόσχεση που διατάχθηκε μέσω αγγέλων.» Σπέρμα βέβαια εννοεί τον Χριστό. Και λέει: Έχει δοθεί μέχρι την παρουσία του Χριστού· γιατί τον παρατείνεις περαιτέρω και παράκαιρα; «Δια χειρός Μεσίτου. Ο δε μεσίτης δεν είναι ενός· ο δε Θεός είναι ένας.» Εδώ εννοεί τον Χριστό, ο οποίος είχε δώσει παλαιότερα και τον νόμο. Εάν όμως ο ίδιος έδωσε τον νόμο, είναι κύριος και να τον καταργήσει πάλι. «Είναι λοιπόν ο νόμος αντίθετος προς τις υποσχέσεις του Θεού; Μη γένοιτο. Διότι, εάν δινόταν νόμος που να μπορεί να ζωοποιήσει, τότε πράγματι η δικαιοσύνη θα προερχόταν από τον νόμο.» Διότι, εάν οι ευλογίες έχουν δοθεί στο σπέρμα του Αβραάμ, ο δε νόμος εισάγει κατάρα, άρα ο νόμος είναι αντίθετος προς τις υποσχέσεις του Θεού. Πρόσεξε, λοιπόν, πώς το επιλύει αυτό.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Μέγας Φώτιος Εἰς τὴν πρὸς Γαλάτας ἐπιστολήν (ἐν ταῖς σειραῖς)
Gal 3,20—21 〈Ὁ δὲ θεὸς εἷς ἐστιν.〉 ὁ δὲ θεὸς εἷς ἐστιν ὁ καὶ τὸν νόμον καὶ τὸ εὐαγγέλιον δούς, καὶ μεσιτεύσας καὶ ἀποκαταλλάξας τῷ πατρί, τοῦτ᾽ ἔστιν ὁ αὐτός ἐστιν ὅς ἐστι Χριστός. εἰ γὰρ καὶ δύο τὰ μεσιτευόμενα, ἀλλ᾽ ὁ μεσίτης εἷς ἐστιν· εἷς γὰρ καὶ ὀφείλει εἶναι. 〈Ὁ οὖν νόμος κατὰ τῶν ἐπαγγελιῶν τοῦ θεοῦ; μὴ γένοιτο.〉 ἀντίθησιν λύει· ἥρπασε γάρ, φαῖεν ἄν τινες, ὁ νόμος τὸ δικαίωμα τῶν ἐπαγγελιῶν καὶ γέγονε κατ᾽ αὐτῶν. ἀλλὰ μὴ γένοιτο· εἰ μὲν γὰρ ἠδύνατο 〈ζωοποιεῖν,〉 εἰκότως ἄν τις ἐνόμιζε 〈κατὰ τῶν ἐπαγγελιῶν〉 ἐκτεθεῖσθαι καὶ τὸ ἐκείνων δικαίωμα ὑφαρπάσαι ἅτε αὐτὸν ἰσχύοντα δικαιῶσαι. ἐπεὶ δὲ οὐδὲν τοιοῦτον ἰσχύει ποιῆσαι, οὔτε ζωοποιῆσαι οὔτε δικαιῶσαι, δῆλον ὅτι οὐκ ἐδόθη 〈κατὰ τῶν ἐπαγγελιῶν·〉 αὗται γὰρ τὸ οἰκεῖον ἐπιδείξονται δικαίωμα σώζουσαι καὶ δικαιοῦσαι τὸν 〈ἐκ πίστεως.〉 καὶ ὅρα σοφίαν· ὅπερ γὰρ ἄν τις ἕτερος εἰς διαβολὴν τοῦ νόμου προήνεγκεν, ὅτι οὐ ζωοποιεῖ οὐδὲ δικαιοῖ, τοῦτο αὐτὸς εἰς ἀπολογίαν ἐγκλήματος καὶ εἰς ἐγκώμιον συνεστήσατο. διὰ τοῦτο γάρ, φησίν, ὁ νόμος οὐ γέγονε κατὰ τῶν ἐπαγγελιῶν, ὅτι μηδὲ σώζειν μηδὲ δικαιοῦν ἴσχυσεν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Γαλ 3,20-21 <Ο δε Θεός είναι ένας.> Ο δε Θεός είναι ένας, αυτός που έδωσε και τον νόμο και το ευαγγέλιο, και που μεσίτευσε και μας συμφιλίωσε με τον Πατέρα, δηλαδή είναι ο ίδιος, ο οποίος είναι ο Χριστός. Διότι, έστω κι αν τα μέρη της μεσιτείας είναι δύο, ο μεσίτης όμως είναι ένας· διότι ένας οφείλει και να είναι. <Ο νόμος λοιπόν είναι αντίθετος προς τις υποσχέσεις του Θεού; Μη γένοιτο.> Εδώ λύνει μια αντίρρηση· διότι, θα μπορούσαν να πουν κάποιοι, ο νόμος άρπαξε το δικαίωμα των υποσχέσεων και στράφηκε εναντίον τους. Αλλά μη γένοιτο· διότι, αν μεν μπορούσε <να ζωοποιήσει>, εύλογα θα νόμιζε κανείς ότι θεσπίστηκε <εναντίον των υποσχέσεων> και ότι υφάρπαξε το δικό τους δικαίωμα, επειδή ο ίδιος είχε τη δύναμη να δικαιώσει. Επειδή όμως δεν έχει τη δύναμη να κάνει τίποτα τέτοιο, ούτε να ζωοποιήσει ούτε να δικαιώσει, είναι φανερό ότι δεν δόθηκε <εναντίον των υποσχέσεων>· διότι αυτές θα επιδείξουν το δικό τους δικαίωμα σώζοντας και δικαιώνοντας αυτόν που προέρχεται <εκ πίστεως>. Και δες σοφία· διότι, αυτό που κάποιος άλλος θα πρόβαλλε για να κατηγορήσει τον νόμο, ότι δηλαδή δεν ζωοποιεί ούτε δικαιώνει, αυτό ο ίδιος το παρουσίασε ως απολογία στην κατηγορία και ως εγκώμιο. Γι' αυτό, λέει, ο νόμος δεν έχει τεθεί εναντίον των υποσχέσεων, επειδή δεν μπόρεσε ούτε να σώσει ούτε να δικαιώσει.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες