Πατερικές αναφορές στο ΠΡΟΣ ΓΑΛΑΤΑΣ 3:7

4 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

Γινώσκετε ἄρα ὅτι οἱ ἐκ πίστεως, οὗτοί εἰσιν υἱοὶ ᾿Αβραάμ.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–4 από 4

Ἀναστάσιος Σιναΐτης Διάλογος κατὰ Ἰουδαίων
Γινώσκετε οὖν ἄρα ὅτι οἱ ἐκ πίστεως, οὗτοί εἰσιν υἱοὶ Ἀβραάμ· τῷ δὲ Ἀβραὰμ ἐῤῥέθησαν αἱ ἐπαγγελίαι καὶ τῷ σπέρματι αὐτοῦ· οὐ λέγει, Ἐν τοῖς σπέρμασιν, ὡς ἐπὶ πολλῶν, ἀλλ’ ὡς ἐφ’ ἑνὸς, Ἐν τῷ σπέρματί σου· τοῦτο γάρ ἐστι διαθήκη προκεκυρωμένη ὑπὸ τοῦ Θεοῦ εἰς Χριστὸν, ὁ μετὰ τετρακόσια τριάκοντα ἔτη γεγονὼς νόμος οὐκ ἀκυροῖ εἰς τὸ καταργῆσαι τὴν ἐπαγγελίαν· καὶ ἡ παλαιὰ Γραφὴ διαθήκην τοῦ Θεοῦ καλεῖ τὴν πρὸς τὸν Ἀβραὰμ γεγενημένην ἐπαγγελίαν· ἐπηγγείλατο δὲ διὰ σπέρματος τοῦ Ἀβραὰμ εὐλογεῖν τὰ ἔθνη ὁ τῶν ὅλων Θεός· τοῦτο δὲ τὸ σπέρμα αὐτός ἐστιν ὁ Δεσπότης Χριστός· δι’ αὐτοῦ γὰρ πέρας ἡ ὑπόσχεσις ἔλαβεν· εἰ γὰρ ἐκ νόμου ἡ κληρονομία, οὐκ ἔστιν ἐξ ἐπαγγελίας· τῷ δὲ Ἀβραὰμ δι’ ἐπαγγελίας κεχάρισται ὁ Θεὸς τὸ σπέρμα. Τί οὖν; ὁ νόμος τῶν παραβάσεων χάριν προσετέθη, ἄχρις οὗ ἦλθε τὸ σπέρμα ὃ ἐπήγγελται, εἰς ἐπιμέλειαν ἐτέθη ὁ νόμος τοῦ γένους, ἐξ οὗ τὸ σπέρμα ἔμελλεν ἐκεῖνο κατὰ σάρκα βλαστάνειν· ἐτέθη δὲ ἀγγέλων ὑπουργούντων, καὶ τῇ τούτου θέσει Μωϋσέως διακονοῦντος. Εἰ δὲ Ἰουδαῖος ὀνομάζει καὶ ἐπαναπαύῃ τῷ νόμῳ, ὡς ἐν νόμῳ καυχᾶσθαι, διὰ τῆς παραβάσεως τοῦ νόμου τὸν Θεὸν ἀτιμάζεις· περιτομὴ μὲν ὠφελεῖ, ἐὰν νόμον πράσσεις· ἐὰν δὲ παραβάτης νόμου ᾖς, ἡ περιτομή σου ἀκροβυστία γέγονε, καθά φησιν Ἱερεμίας, ὅτι «Πάντα τὰ ἔθνη ἀπερίτμητα τῇ σαρκὶ, ὁ δὲ οἶκος Ἰσραὴλ ἀπερίτμητος τῇ καρδίᾳ.» —«Περιτμηθῆναι τῷ Θεῷ καὶ περιτμηθῆναι τὴν ἀκροβυστίαν τῆς καρδίας ὑμῶν.» —«Διὰ γὰρ νόμου ἐπίγνωσις ἁμαρτίας· νῦν γὰρ δικαιοσύνη Θεοῦ πεφανέρωται μαρτυρουμένη ὑπὸ νόμου καὶ τῶν προφητῶν· δικαιοσύνη δὲ Θεοῦ διὰ πίστεως Ἰησοῦ Χριστοῦ εἰς πάντας καὶ ἐπὶ πάντας τοὺς πιστεύοντας, δικαιούμεθα δωρεὰν τῇ αὐτοῦ χάριτι διὰ τῆς ἀπολυτρώσεως τῆς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ.»
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Να γνωρίζετε λοιπόν ότι όσοι είναι από την πίστη, αυτοί είναι υιοί του Αβραάμ. Στον Αβραάμ δε δόθηκαν οι επαγγελίες και στο σπέρμα του· δεν λέγει «στα σπέρματα», σαν να μιλά για πολλούς, αλλά σαν να μιλά για έναν: «στο σπέρμα σου». Διότι αυτή είναι διαθήκη προκυρωμένη από τον Θεό για τον Χριστό, την οποία ο νόμος, που δόθηκε ύστερα από τετρακόσια τριάντα χρόνια, δεν ακυρώνει, ώστε να καταργήσει την επαγγελία. Και η παλαιά Γραφή ονομάζει διαθήκη του Θεού την επαγγελία που δόθηκε προς τον Αβραάμ. Ο Θεός των όλων υποσχέθηκε ότι διά του σπέρματος του Αβραάμ θα ευλογήσει τα έθνη· και αυτό το σπέρμα είναι ο ίδιος ο Δεσπότης Χριστός· διότι δι’ αυτού η υπόσχεση έλαβε το πλήρωμά της. Εάν λοιπόν η κληρονομία προέρχεται από τον νόμο, τότε δεν προέρχεται πλέον από την επαγγελία· στον Αβραάμ όμως ο Θεός χάρισε το σπέρμα διά της επαγγελίας. Τι λοιπόν; Ο νόμος προστέθηκε εξαιτίας των παραβάσεων, έως ότου έλθει το σπέρμα στο οποίο είχε δοθεί η επαγγελία. Ο νόμος τέθηκε για την επιμέλεια του γένους, από το οποίο επρόκειτο εκείνο το σπέρμα να βλαστήσει κατά σάρκα· και τέθηκε με τη διακονία αγγέλων και με τον Μωυσή να υπηρετεί στη θέσπισή του. Εάν εσύ ονομάζεσαι Ιουδαίος και αναπαύεσαι στον νόμο, ώστε να καυχάσαι για τον νόμο, διά της παραβάσεως του νόμου ατιμάζεις τον Θεό. Η περιτομή βέβαια ωφελεί, εάν τηρείς τον νόμο· εάν όμως είσαι παραβάτης του νόμου, η περιτομή σου έγινε ακροβυστία, καθώς λέγει ο Ιερεμίας, ότι «όλα τα έθνη είναι απερίτμητα κατά τη σάρκα, ενώ ο οίκος του Ισραήλ είναι απερίτμητος στην καρδιά». «Περιτμηθείτε για τον Θεό και περιτμήστε την ακροβυστία της καρδιάς σας». Διότι διά του νόμου έρχεται η επίγνωση της αμαρτίας. Τώρα όμως φανερώθηκε η δικαιοσύνη του Θεού, μαρτυρούμενη από τον νόμο και τους προφήτες· δικαιοσύνη δε Θεού διά της πίστεως του Ιησού Χριστού σε όλους και πάνω σε όλους όσοι πιστεύουν. Δικαιωνόμαστε δωρεάν με τη χάρη Του, διά της απολυτρώσεως που έγινε εν Χριστώ Ιησού.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Ἐπιστολαὶ ἑορταστικαί
Αὐτὸς γέγονε πατὴρ πολλῶν ἐθνῶν, πάντας μὲν διὰ τῆς πίστεως ἕλκων ὡς ἑαυτὸν, ἐπὶ δὲ τῇ τῶν ἐθνῶν πληθύϊ καὶ μάλα γαννύμενος, καὶ λέγων· «Ἰδοὺ ἐγὼ καὶ τὰ παιδία μου, ἃ ἔδωκεν ὁ Θεός.» Καὶ ταῦτα μὲν περὶ τούτων ἡμεῖς. Εἰσίτω δὲ καὶ αὐτὸς τῆς ἀληθείας ὁ μάρτυς, ἐπαγωνιζέσθω τοῖς εἰρημένοις ὁ σοφώτατος Παῦλος, βοάτω σὺν ἐμοί· «Ὁ οὖν ἐπιχορηγῶν ὑμῖν τὸ Πνεῦμα, καὶ ἐνεργῶν δυνάμεις ἐν ὑμῖν ἐξ ἔργων νόμου ἢ ἐξ ἀκοῆς πίστεως, καθὼς Ἀβραὰμ ἐπίστευσε τῷ Θεῷ, καὶ ἐλογίσθη αὐτῷ εἰς δικαιοσύνην.» Γινώσκετε ἄρα ὅτι οἱ ἐκ πίστεως, οὗτοί εἰσιν υἱοὶ Ἀβραάμ. Οὐκοῦν βαδιεῖται τῆς ἐπαγγελίας ἡ δύναμις, οὐ πάντως εἰς τοὺς κατὰ σάρκα γεγονότας υἱοὺς, ἀλλ᾽ ἐπ᾽ ἐκείνους δηλαδὴ, ὅσοιπερ ἂν διὰ τῆς εἰς Χριστὸν πίστεως ἐπιγράψωνται πατέρα τὸν Ἀβραάμ. Τοῦτο γὰρ δή μοι καὶ διαῤῥήδην φαίνεται λέγων ὁ μακάριος Βαπτιστὴς τοῖς ἐξ Ἰσραὴλ γεγονόσιν, ὅτε δὴ καὶ ἐπὶ μόνῃ τῇ κατὰ σάρκα κοινωνίᾳ μεγαλαυχούμενοι, ἀρχέτην τοῦ γένους προετείνοντο τὸν Ἀβραάμ· «Ποιήσατε οὖν, φησὶ, καρποὺς ἀξίους τῆς μετανοίας, καὶ μὴ δόξητε λέγειν ἐν ἑαυτοῖς, ὅτι Πατέρα ἔχομεν τὸν Ἀβραάμ. Δύναται γὰρ ἐκ τῶν λίθων τούτων ὁ Θεὸς ἐγεῖραι τέκνα τῷ Ἀβραάμ.» Καὶ λίθους ἐνθάδε φησὶ τοὺς ἀπεσκληκότα μὲν ἔτι φρονοῦντας τὸν νοῦν, ἀναισθήτῳ δὲ ὥσπερ καρδίᾳ βεβαρυμένους.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αυτός έγινε πατέρας πολλών εθνών, προσελκύοντας τους πάντες προς τον εαυτό του διά της πίστεως, και αγαλλιώμενος σφόδρα για το πλήθος των εθνών, και λέγοντας: «Ιδού εγώ και τα παιδιά που μου έδωσε ο Θεός.» Και αυτά μεν λέμε εμείς περί αυτών. Ας εισέλθει όμως και ο ίδιος ο μάρτυρας της αλήθειας, ας συνηγορήσει υπέρ των λεγομένων ο σοφότατος Παύλος, ας αναφωνήσει μαζί με εμένα: «Εκείνος, λοιπόν, που σας επιχορηγεί το Πνεύμα και ενεργεί θαύματα ανάμεσά σας, το κάνει από τα έργα του νόμου ή από την ακοή της πίστεως; Όπως ακριβώς ο Αβραάμ πίστεψε στον Θεό, και του λογίστηκε ως δικαιοσύνη.» Να γνωρίζετε άρα ότι αυτοί που προέρχονται από την πίστη, αυτοί είναι υιοί του Αβραάμ. Επομένως, η δύναμη της επαγγελίας δεν θα μεταβεί σε κάθε περίπτωση στους κατά σάρκα υιούς, αλλά δηλαδή σε εκείνους, οι οποίοι μέσω της πίστεως στον Χριστό θα αναγνωρίσουν ως πατέρα τους τον Αβραάμ. Διότι αυτό ακριβώς μου φαίνεται ότι λέει ρητά και ο μακάριος Βαπτιστής σε αυτούς που κατάγονταν από τον Ισραήλ, όταν βέβαια καυχώνταν μόνο για τη σαρκική τους συγγένεια, και προέβαλαν ως γενάρχη τους τον Αβραάμ: «Κάντε, λοιπόν, λέει, καρπούς άξιους της μετανοίας, και μην νομίσετε ότι μπορείτε να λέτε μέσα σας πως έχουμε πατέρα τον Αβραάμ. Διότι ο Θεός μπορεί από αυτές τις πέτρες να αναδείξει τέκνα στον Αβραάμ.» Και με τη λέξη πέτρες εννοεί εδώ αυτούς που έχουν ακόμη σκληρό τον νου και είναι βεβαρημένοι με μια καρδιά σαν αναίσθητη.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὴν πρὸς Γαλάτας ἐπιστολήν
Οὐδὲ γὰρ νῦν ἔστι νόμος, ὥσπερ οὐδὲ τότε. Διὰ γὰρ τοῦτο ἀνελὼν τοῦ νόμου τὴν χρείαν, τότε τὸν πρὸ τοῦ νόμου δικαιωθέντα εἰσήγαγεν, ἵνα μὴ ταύτην δέξηται τὴν ἀντίθεσιν. Ὥσπερ γὰρ τότε οὐδέπω δοθεὶς ἦν, οὕτω καὶ νῦν δοθεὶς πέπαυται. Εἶτα ἐπειδὴ μέγα ἐφρόνουν ἐπὶ τῷ ἐξ Ἀβραὰμ γεγενῆσθαι, καὶ ἐδεδοίκεισαν, μὴ τὸν νόμον ἀφέντες, ἀλλοτριωθῶσι τῆς ἐκείνου συγγενείας· καὶ τοῦτο πάλιν εἰς τὸ ἐναντίον περιτρέπει, καὶ λύει τὸν φόβον ὁ Παῦλος, δεικνὺς ὅτι τὴν πρὸς ἐκεῖνον ἀγχιστείαν μάλιστα ἡ πίστις ἐργάζεται. Καὶ τοῦτο σαφέστερον μὲν ἐν τῇ πρὸς Ῥωμαίους κατεσκεύασεν, οὐχ ἧττον δὲ αὐτὸ καὶ ἐνταῦθα ἐργάζεται, λέγων οὕτω· Γινώσκετε ἄρα, ὅτι οἱ ἐκ πίστεως, οὗτοι υἱοί εἰσιν Ἀβραάμ. Εἶτα καὶ αὐτὸ τοῦτο ἀπὸ μαρτυρίας συνίστησι παλαιᾶς. Προϊδοῦσα γὰρ, φησὶν, ἡ Γραφὴ, ὅτι ἐκ πίστεως δικαιοῖ τὰ ἔθνη ὁ Θεὸς, προευηγγελίσατο τῷ Ἀβραὰμ, ὅτι Ἐν σοὶ εὐλογηθήσονται πάντα τὰ ἔθνη.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι ούτε τώρα ισχύει ο νόμος, όπως δεν ίσχυε ούτε τότε. Γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο, καταργώντας την αναγκαιότητα του νόμου, εισήγαγε ως παράδειγμα εκείνον που δικαιώθηκε πριν από τον νόμο, ώστε να μην αφήσει περιθώριο για αυτήν την αντίρρηση. Διότι, όπως τότε δεν είχε δοθεί ακόμη, έτσι και τώρα που έχει δοθεί, έχει πλέον παύσει να ισχύει. Έπειτα, επειδή υπερηφανεύονταν πολύ για την καταγωγή τους από τον Αβραάμ και φοβούνταν μήπως, εγκαταλείποντας τον νόμο, αποξενωθούν από τη συγγένεια μαζί του· πάλι ο Παύλος το ανατρέπει αυτό αποδεικνύοντας το αντίθετο και διαλύει τον φόβο τους, δείχνοντας ότι τη στενή συγγένεια προς εκείνον την κατεργάζεται πρωτίστως η πίστη. Και αυτό το τεκμηρίωσε βεβαίως σαφέστερα στην προς Ρωμαίους επιστολή, αλλά δεν το αναπτύσσει λιγότερο και εδώ, λέγοντας τα εξής: Να γνωρίζετε, λοιπόν, ότι όσοι προέρχονται από την πίστη, αυτοί είναι υιοί του Αβραάμ. Έπειτα, το ίδιο αυτό γεγονός το αποδεικνύει επικαλούμενος μια παλαιά μαρτυρία. Διότι, λέει, επειδή η Γραφή προείδε ότι ο Θεός δικαιώνει τα έθνη εκ πίστεως, προευαγγελίστηκε στον Αβραάμ ότι: Μέσω εσού θα ευλογηθούν όλα τα έθνη.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός Εἰς τὰς ἐπιστολὰς τοῦ Παύλου
Καὶ ἐπειδὴ μέγα ἐφρόνουν τῷ προπάτορι Ἀβραὰμ, καὶ ἐκ τούτου πάλιν αὐτοὺς ἐκδυσωπεῖ. Εἰ γὰρ Ἀβραὰμ ἐφ᾽ ᾧ φρονοῦσι μέγα, φαίνεται πρῶτος τὴν πίστιν δεξάμενος, καὶ δι᾽ αὐτῆς φίλος προσηγορευόμενος Θεοῦ, πόσῳ μᾶλλον οὗτοι προσδραμοῦνται αὐτῇ, εἴ γε τὴν ἐκείνου αὐχοῦσι συγγένειαν; «Γινώσκετε ἄρα ὅτι οἱ ἐκ πίστεως, οὗτοί εἰσιν υἱοὶ Ἀβραάμ.» Δείκνυσιν τὰ ἔθνη μᾶλλον διὰ τῆς πίστεως αὐχοῦντα πατέρα τὸν Ἀβραὰμ, ἢ τοὺς ἐκ περιτομῆς. Τὸν γὰρ Ἀβραὰμ φίλον ἐποίησε Θεοῦ ἡ πίστις, οὐχ ἡ περιτομὴ, εἴ γε σφραγὶς καὶ σημεῖον τῆς πίστεως γέγονεν ἡ περιτομή· τὸ δὲ σημεῖον ἐκείνου οὗ ἐστι σημεῖον, ἔλασσόν ἐστιν, ὥστε οἱ ἐκ πίστεως, μᾶλλον κληθεῖεν εἰκότως τοῦ Ἀβραὰμ υἱοὶ, ἢ οἱ ἐκ τῆς περιτομῆς, καὶ τοσούτῳ ὅσῳ χρυσὸς τῆς σφραγίδος αὐτοῦ. «Προϊδοῦσα ἡ Γραφὴ, ὅτι ἐκ πίστεως δικαιοῖ τὰ ἔθνη ὁ Θεός.» Ἵνα μὴ δόξῃ ἐνθυμηματικῶς τοῦτο κατασκευάζειν, καὶ τὴν Γραφὴν περὶ τούτου μαρτυροῦσαν φέρει. «Προευηγγελίσατο τῷ Ἀβραάμ.» Ὅρα πῶς τὴν περὶ τῶν ἐθνῶν συγγένειαν γινομένην πρὸς Ἀβραὰμ, Εὐαγγέλιον ἐκάλεσεν ἡ Γραφή. «Ὅτι ἐνευλογηθήσονται ἐν σοὶ πάντα τὰ ἔθνη.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και επειδή υπερηφανεύονταν πολύ για τον προπάτορα Αβραάμ, με βάση αυτό πάλι επιχειρεί να τους πείσει. Διότι, εάν ο Αβραάμ, για τον οποίο υπερηφανεύονται πολύ, φαίνεται ότι είναι ο πρώτος που δέχθηκε την πίστη, και μέσω αυτής ονομάστηκε φίλος του Θεού, πόσο μάλλον αυτοί θα πρέπει να προστρέξουν σε αυτήν, εφόσον βέβαια καυχώνται για τη συγγένειά τους με αυτόν; «Μάθετε, λοιπόν, ότι όσοι προέρχονται από την πίστη, αυτοί είναι υιοί του Αβραάμ». Αποδεικνύει ότι τα έθνη, μέσω της πίστεως, καυχώνται περισσότερο ότι έχουν πατέρα τον Αβραάμ, παρά εκείνοι που προέρχονται από την περιτομή. Διότι η πίστη έκανε τον Αβραάμ φίλο του Θεού, όχι η περιτομή, εφόσον βέβαια η περιτομή αποτέλεσε σφραγίδα και σημείο της πίστεως· και το σημείο είναι κατώτερο από εκείνο του οποίου αποτελεί σημείο, έτσι ώστε εκείνοι που προέρχονται από την πίστη θα ονομάζονταν πιο εύλογα υιοί του Αβραάμ, παρά εκείνοι που προέρχονται από την περιτομή, και μάλιστα κατά τόσο, όσο ανώτερος είναι ο χρυσός από τη σφραγίδα του. «Προβλέποντας δε η Γραφή ότι ο Θεός δικαιώνει τα έθνη εκ πίστεως». Για να μη φανεί ότι κατασκευάζει το επιχείρημα αυτό με δικούς του συλλογισμούς, φέρνει και τη Γραφή να μαρτυρεί περί τούτου. «Προανήγγειλε το Ευαγγέλιο στον Αβραάμ». Δες πώς η Γραφή ονόμασε Ευαγγέλιο τη συγγένεια των εθνών που δημιουργήθηκε με τον Αβραάμ. «Ότι δηλαδή, στο πρόσωπό σου θα ευλογηθούν όλα τα έθνη».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες