Πατερικές αναφορές στο ΠΡΟΣ ΓΑΛΑΤΑΣ 4:16

Παρουσιάζοντας δε τον Θεό ωσάν να κοιμάται, όταν για λόγους δοκιμασίας μάς παρέδωσε στις αντικείμενες δυνάμεις, τον εξεγείρει. Ίσως δε και όταν παρέδωσε τον Σωτήρα υπέρ όλων ημών, ο Πατέρας κοιμόταν ως προς αυτόν· εγείρεται όμως σώζοντάς τον, πατάσσοντας τους εχθρούς του, είτε τους Ιουδαίους είτε τους νοητούς που παραλόγως τον εχθρεύονται. Διότι ο άγιος είναι ειρηνικός με αυτούς που τον μισούν, αγαπώντας τους εχθρούς του· κατά τα ανθρώπινα, όποιος δεν εχθρεύεται μάταια επιθυμεί να αμυνθεί, κατά τον θεοσεβέστερο τρόπο όμως, αυτό γίνεται επειδή λέει την αλήθεια. Διότι είπε ο Παύλος: «Έγινα εχθρός σας λέγοντάς σας την αλήθεια». Παρόμοιο είναι και εκείνο που αναφέρεται στους Ψαλμούς: «Δεν μίσησα, Κύριε, εκείνους που σε μισούν;» Αλλά δεν πρέπει να εννοηθεί ως επιβουλευτική έχθρα, αλλά ως αποτρεπτική, καθώς η κακία διαχέεται σε πολλούς.

Πώς, λοιπόν, δεν είναι άτοπο, όταν μεν καταδιωκόμουν και εκδιωκόμουν, να με δέχεστε ως άγγελο του Θεού, ενώ, όταν σας συμβουλεύω τα δέοντα, να μην με δέχεστε; Ποιος ήταν λοιπόν ο μακαρισμός σας; Διότι μαρτυρώ για εσάς ότι, αν ήταν δυνατόν, θα εξορύσσατε τους οφθαλμούς σας και θα μου τους δίνατε. Ώστε, έγινα εχθρός σας επειδή σας λέω την αλήθεια;

Εδώ απορεί και εκπλήσσεται, και ζητά να μάθει από αυτούς την αιτία της μεταβολής. Διότι, ποιος σας εξαπάτησε, λέγει, και σας έπεισε να αποκτήσετε διαφορετική διάθεση απέναντί μας; Δεν είστε εσείς εκείνοι που μας περιποιούνταν και μας φρόντιζαν, και μας θεωρούσαν πιο πολύτιμους και από τα ίδια τους τα μάτια; Τι λοιπόν συνέβη; Από πού προέκυψε η έχθρα, από πού η υποψία; Επειδή σας είπα την αλήθεια; Εξαιτίας αυτού ακριβώς, λοιπόν, έπρεπε να με τιμάτε και να με περιποιείστε περισσότερο· τώρα όμως έχω γίνει εχθρός σας επειδή σας λέω την αλήθεια. Διότι εγώ, λέγει, δεν γνωρίζω άλλη αιτία από το ότι σας λέω την αλήθεια. Και παρατήρησε με πόση ταπεινοφροσύνη απολογείται. Διότι αποδεικνύει ότι είναι αδύνατον να λέγονται αυτά από κακοβουλία, όχι βασιζόμενος σε όσα ο ίδιος έδειξε προς αυτούς, αλλά σε όσα εκείνοι έδειξαν προς αυτόν. Διότι δεν μίλησε ως εξής: Και πώς είναι δυνατόν αυτός που μαστιγώθηκε, που καταδιώχθηκε, που υπέφερε μύρια δεινά για εσάς, τώρα να σας επιβουλεύεται; Αλλά από εκείνα για τα οποία μπορούσαν αυτοί να καυχώνται, από αυτά συνάγει το συμπέρασμα λέγοντας: πώς είναι δυνατόν αυτός που τιμήθηκε από εσάς, αυτός που έγινε δεκτός ως άγγελος, να σας ανταποδώσει με τα αντίθετα;

Πώς λοιπόν δεν είναι παράλογο, όταν διώκομαι να με δέχεστε ως άγγελο, ενώ όταν σας συμβουλεύω τα πρέποντα, να μην με δέχεστε; «Πού είναι λοιπόν ο μακαρισμός σας; Διότι σας βεβαιώνω ότι, αν ήταν δυνατόν, θα βγάζατε τα μάτια σας και θα μου τα δίνατε. Ώστε έγινα εχθρός σας, επειδή σας λέω την αλήθεια;» Εδώ απορεί και εκπλήσσεται, και ζητά να μάθει από τους ίδιους την αιτία της μεταβολής. Δεν ήσασταν εσείς, λέει, που με ακολουθούσατε και με περιποιούσασταν, και με θεωρούσατε πολυτιμότερο και από τα μάτια σας; Από πού προήλθε λοιπόν η έχθρα; Από πού η καχυποψία; Επειδή σας είπα την αλήθεια; Διότι εγώ, λέει, δεν γνωρίζω άλλη αιτία, παρά το ότι σας λέω την αλήθεια. «Δείχνουν ζήλο για εσάς, όχι με καλό σκοπό.» Σας παρακινούν, λέει, να έχετε έναν ζήλο που δεν είναι καλός.

Εκείνη δε, κλαίγοντας, ύψωσε το βλέμμα της στον ουρανό. Και είπαν οι πρεσβύτεροι: «Ενώ εμείς περπατούσαμε μόνοι μας στον παράδεισο (κήπο), εισήλθε αυτή μαζί με δύο υπηρέτριες, έδιωξε τις υπηρέτριες, και κλείδωσε τις θύρες του παραδείσου. Και ήλθε προς αυτήν ένας νεαρός, ο οποίος ήταν κρυμμένος, και πλάγιασε μαζί της. Και η συναγωγή πίστεψε τους πρεσβυτέρους του λαού και κριτές, και την καταδίκασαν σε θάνατο. Αναβόησε τότε η Σωσάννα με δυνατή φωνή και είπε: Θεέ αιώνιε, που γνωρίζεις τα κρυπτά, εσύ γνωρίζεις ότι κατέθεσαν ψευδείς μαρτυρίες εναντίον μου.» «Μη μηχανεύεσαι ψέμα εις βάρος του αδελφού σου· μη κάνεις το ίδιο στον φίλο. Μην επιθυμείς να λες κανένα απολύτως ψέμα· διότι η συνεχής επανάληψή του δεν οδηγεί σε καλό.» «Πονηρό ψεγάδι στον άνθρωπο είναι το ψέμα.» «Από κάτι ακάθαρτο τι μπορεί να καθαριστεί; Και από το ψέμα τι μπορεί να προκύψει αληθινό;» «Προτιμότερος είναι ο κλέφτης παρά εκείνος που εμμένει στο ψέμα· και οι δύο όμως θα κληρονομήσουν την απώλεια.» «Κάποιος άνδρας ονόματι Ανανίας, μαζί με τη Σαπφείρα τη γυναίκα του, πούλησε ένα κτήμα, και υπεξαίρεσε μέρος από το αντίτιμο, εν γνώσει και της γυναίκας του.» «Κανένα ψέμα δεν προέρχεται από την αλήθεια.» «Έγινα εχθρός σας, λέγοντάς σας την αλήθεια.» Ούτε στα δικαστήρια, ούτε στις άλλες πράξεις αρμόζει το ψέμα σε όσους έχουν επιλέξει την ορθή και αληθινή οδό του βίου.