Πατερικές αναφορές στο ΠΡΟΣ ΓΑΛΑΤΑΣ 4:18

3 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

καλὸν δὲ τὸ ζηλοῦσθαι ἐν καλῷ πάντοτε καὶ μὴ μόνον ἐν τῷ παρεῖναί με πρὸς ὑμᾶς.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–3 από 3

Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὴν πρὸς Ἑβραίους ἐπιστολήν
Καὶ πάλιν, Ὁ ὀργιζόμενος τῷ ἀδελφῷ αὐτοῦ εἰκῆ, ἔνοχος ἔσται τῇ γεέννῃ. Πάλιν ὁ ζῆλος καλὸν καὶ ἡ ἐπιθυμία, ἡ μὲν, ὅταν εἰς παιδοποιίαν γίνηται, ὁ δὲ, ὅταν πρὸς τὰ καλὰ τὴν μίμησιν ἔχῃ. Ὥσπερ καὶ Παῦλος λέγει· Καλὸν δὲ τὸ ζηλοῦσθαι ἐν καλῷ πάντοτε· καὶ πάλιν, Ζηλοῦτε τὰ χαρίσματα τὰ κρείττονα.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και πάλι, «Όποιος οργίζεται εναντίον του αδελφού του χωρίς λόγο, θα είναι ένοχος για τη γέεννα». Πάλι, ο ζήλος και η επιθυμία είναι καλά πράγματα, η μεν επιθυμία, όταν γίνεται για την τεκνοποιία, ο δε ζήλος, όταν αποβλέπει στη μίμηση των καλών. Όπως λέει και ο Παύλος: «Είναι δε καλό να επιδεικνύει κανείς πάντοτε ζήλο για το καλό»· και πάλι: «Να επιδιώκετε με ζήλο τα ανώτερα χαρίσματα».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὴν πρὸς Γαλάτας ἐπιστολήν
Ζηλοῦσιν ὑμᾶς οὐκ ἀληθῶς, ἀλλ᾽ ἐκκλεῖσαι ὑμᾶς θέλουσιν, ἵνα αὐτοὺς ζηλοῦτε. Ἔστι γὰρ καὶ ζῆλος ἀγαθὸς, ὅταν τις οὕτω ζηλοῖ, ὥστε μιμήσασθαι τὴν ἀρετήν· ἔστι καὶ ζῆλος πονηρὸς, ὥστε ἐκβάλλειν τῆς ἀρετῆς τὸν κατορθοῦντα· ὃ δὴ καὶ αὐτοὶ νῦν ἐπιχειροῦσι, τῆς μὲν τελείας γνώσεως ἐκβάλλειν θέλοντες, εἰς δὲ τὴν ἠκρωτηριασμένην καὶ νόθον ἀγαγεῖν, δι᾽ οὐδὲν ἕτερον, ἀλλ᾽ ἵνα αὐτοὶ μὲν ἐν τάξει κάθωνται διδασκάλων, ὑμᾶς δὲ τοὺς νῦν ὑψηλοτέρους αὐτῶν ὄντας ἐν τάξει καταστήσωσι μαθητῶν. Τοῦτο γὰρ ἐδήλωσεν εἰπών· Ἵνα αὐτοὺς ζηλοῦτε. Ἐγὼ δὲ τοὐναντίον βούλομαι, φησὶν, ὑμᾶς αὐτῶν καλλίονας, καὶ ὑπόδειγμα γίνεσθαι τῶν τελειοτέρων. Ὃ δὴ καὶ ἐγένετο, ὅτε πρὸς ὑμᾶς ἤμην· διὸ καὶ ἐπάγει λέγων· Καλὸν δὲ τὸ ζηλοῦσθαι ἐν καλῷ πάντοτε, καὶ μὴ μόνον ἐν τῷ παρεῖναί με πρὸς ὑμᾶς. Ἐνταῦθα γὰρ αἰνίττεται, ὅτι ἡ ἀπουσία αὐτοῦ ταῦτα εἰργάσατο, καὶ ὅτι τὸ μὲν μακάριον τοῦτό ἐστι, μὴ παρόντος τοῦ διδασκάλου μόνον, τοὺς μαθητὰς τὴν δέουσαν ἔχειν γνώμην, ἀλλὰ καὶ ἀπόντος· ἐπειδὴ δὲ ἐκεῖνοι οὐδέπω ἦσαν πρὸς τοῦτο τελειότητος ἀφιγμένοι, πάντα ποιεῖται, ὥστε εἰς τοῦτο αὐτοὺς ἐμβιβάσαι. Τεκνία μου, οὓς πάλιν ὠδίνω, ἄχρις οὗ μορφωθῇ Χριστὸς ἐν ὑμῖν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Επιδεικνύουν ζήλο για εσάς όχι με ειλικρίνεια, αλλά θέλουν να σας αποκόψουν, ώστε να δείχνετε εσείς ζήλο για αυτούς. Διότι υπάρχει βέβαια καλός ζήλος, όταν κάποιος έχει τέτοιο ζήλο ώστε να μιμείται την αρετή· υπάρχει όμως και πονηρός ζήλος, ο οποίος αποσκοπεί στο να απομακρύνει από την αρετή εκείνον που την κατορθώνει. Αυτό ακριβώς επιχειρούν και αυτοί τώρα, θέλοντας να σας απομακρύνουν από την τέλεια γνώση και να σας οδηγήσουν στην ακρωτηριασμένη και νόθη, για κανέναν άλλο λόγο παρά μόνο για να καθίσουν οι ίδιοι σε θέση διδασκάλων, και εσάς, που τώρα είστε ανώτεροί τους, να σας καταστήσουν σε θέση μαθητών. Διότι αυτό φανέρωσε λέγοντας: «Για να δείχνετε ζήλο για αυτούς». Εγώ όμως αντίθετα, λέει, θέλω εσείς να είστε καλύτεροί τους, και να γίνετε υπόδειγμα των τελειότερων. Πράγμα που βέβαια συνέβη, όταν ήμουν μαζί σας· γι' αυτό και προσθέτει λέγοντας: «Είναι δε καλό να αποτελείτε αντικείμενο καλού ζήλου πάντοτε, και όχι μόνο όταν είμαι παρών ανάμεσά σας». Διότι εδώ υπονοεί ότι η απουσία του τα προκάλεσε αυτά, και ότι το μακάριο είναι τούτο: να έχουν οι μαθητές το ορθό φρόνημα όχι μόνο όταν ο δάσκαλος είναι παρών, αλλά και όταν απουσιάζει· επειδή όμως εκείνοι δεν είχαν φτάσει ακόμη σε αυτή την τελειότητα, κάνει τα πάντα ώστε να τους οδηγήσει σε αυτήν. Παιδιά μου, για τα οποία πάλι δοκιμάζω ωδίνες τοκετού, μέχρις ότου μορφωθεί ο Χριστός μέσα σας.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός Εἰς τὰς ἐπιστολὰς τοῦ Παύλου
Πῶς γὰρ ἐκεῖνος καλὸς, ὁ πάλιν εἰς τὸν ζυγὸν αὐτοὺς καταφέρων τῆς δουλείας; «Ἀλλὰ ἐκκλεῖσαι ὑμᾶς θέλουσιν, ἵνα αὐτοὺς ζηλῶτε.» Ἐκκλεῖσαι μὲν τῆς εὐαγγελικῆς χάριτος. Τοῦτο γὰρ ἐποίουν, τοὺς μὲν [γὰρ] τελείας γνώσεως ἐκβαλεῖν θέλοντες, εἰς δὲ τὴν νόθον πάλιν ἀνάγοντες, δι᾽ οὐδὲν ἕτερον, ἀλλ᾽ ἵνα αὐτοὶ μὲν ἐν τάξει διδασκάλων γένωνται, Γαλάτας δὲ ἐν τάξει καταστήσωσι μαθητῶν. «Καλῶς δὲ ζηλοῦσθε ἐν καλῷ πάντοτε, καὶ μὴ μόνον ἐν τῷ παρεῖναί με πρὸς ὑμᾶς.» Ἐνταῦθα αἰνίττεται, ὅτι ἡ ἀπουσία αὐτοῦ ταῦτα εἰργάσατο, καὶ ὅτι τοῦτο μακάριον, τὸ καὶ ἀπόντος τοῦ διδασκάλου τὴν δέουσαν τάξιν σώζειν τοὺς μαθητάς. «Τεκνία μου, οὓς πάλιν ὠδίνω, ἄχρις οὗ μορφωθῇ Χριστὸς ἐν ὑμῖν.» Ἐφθείρατε, φησὶ, τὴν εἰκόνα, ἀπωλέσατε τὴν μορφὴν, ἀναγεννήσεως ἑτέρας ὑμῖν δεῖ καὶ ἀναπλάσεως, διδαχῆς δηλονότι· πάλιν γεννῶ διὰ κατηχήσεως. «Ἤθελον δὲ παρεῖναι πρὸς ὑμᾶς ἄρτι, καὶ ἀλλάξαι τὴν φωνήν μου.» Τίνος ἕνεκεν ζητεῖ τὴν παρουσίαν λέγει, καὶ τίνος ἢ τοῦ ἀλλάξαι τὴν φωνὴν, ἀντὶ τοῦ δακρῦσαι καὶ θρηνῆσαι, καὶ ὀλοφύρασθαι, καὶ πάντας εἰς θρῆνον ἐπισπᾶσθαι; Διὰ γὰρ ἐπιστολῆς οὐκ ἦν δάκρυα δεῖξαι, οὐδὲ ὀλοφυρμόν. «Ὅτι ἀποροῦμαι ἐν ὑμῖν.»
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι πώς είναι καλός εκείνος, που τους επαναφέρει πάλι στον ζυγό της δουλείας; «Αλλά θέλουν να σας αποκλείσουν, για να τους ακολουθείτε με ζήλο». Να σας αποκλείσουν βέβαια από την ευαγγελική χάρη. Διότι αυτό έκαναν, θέλοντας αφενός να τους αποβάλουν από την τέλεια γνώση και αφετέρου να τους επαναφέρουν στη νόθα, για κανέναν άλλο λόγο, παρά μόνο για να βρεθούν οι ίδιοι στη θέση των διδασκάλων, και να καταστήσουν τους Γαλάτες στη θέση των μαθητών. «Καλό είναι δε να επιδεικνύεται ζήλος για το καλό πάντοτε, και όχι μόνο όταν είμαι παρών κοντά σας». Εδώ υπονοεί ότι η απουσία του προκάλεσε αυτά, και ότι αυτό είναι μακάριο, το να διατηρούν οι μαθητές την πρέπουσα τάξη ακόμη και όταν απουσιάζει ο δάσκαλος. «Τεκνία μου, για τα οποία πάλι κοιλοπονώ, μέχρις ότου μορφωθεί ο Χριστός μέσα σας». Φθείρατε, λέει, την εικόνα, χάσατε τη μορφή, χρειάζεστε άλλη αναγέννηση και ανάπλαση, δηλαδή διδασκαλία· πάλι σας γεννώ μέσω της κατήχησης. «Θα ήθελα δε να είμαι παρών κοντά σας τώρα, και να αλλάξω τη φωνή μου». Για ποιον λόγο λέει ότι επιζητεί την παρουσία, και γιατί ζητεί να αλλάξει τη φωνή, παρά για να δακρύσει και να θρηνήσει, και να οδυρθεί, και να παρασύρει τους πάντες σε θρήνο; Διότι μέσω επιστολής δεν ήταν δυνατόν να δείξει δάκρυα, ούτε οδυρμό. «Διότι βρίσκομαι σε απορία για εσάς».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες