Πατερικές αναφορές στο ΠΡΟΣ ΓΑΛΑΤΑΣ 4:20

Και πράγματι δεν τους εμπόδιζαν· αλλά δεν το έκαναν αυτό επειδή το έθεταν ως δόγμα, παρά δείχνοντας συγκατάβαση στην αδυναμία των πιστών που προέρχονταν από τους Ιουδαίους. Ο Παύλος, όμως, εφόσον κήρυττε στα έθνη, δεν είχε ανάγκη από αυτήν τη συγκατάβαση. Όταν, λοιπόν, βρέθηκε στην Ιουδαία, χρησιμοποίησε και ο ίδιος αυτήν τη συγκατάβαση. Αλλά εκείνοι που τους εξαπατούσαν, επειδή δεν ανέφεραν τις αιτίες για τις οποίες και αυτός και εκείνοι έδειχναν συγκατάβαση, παραπλανούσαν τους πιο απλοϊκούς λέγοντας ότι δεν πρέπει να ανέχονται τον Παύλο· διότι αυτός εμφανίστηκε χθες και σήμερα, ενώ εκείνοι, ο Πέτρος και ο κύκλος του, ήταν οι πρώτοι· και αυτός μεν έγινε μαθητής των αποστόλων, ενώ εκείνοι του Χριστού· και αυτός μεν είναι μόνος, ενώ εκείνοι είναι πολλοί και στύλοι της Εκκλησίας. Τον διέβαλλαν επίσης για υποκρισία, λέγοντας ότι και αυτός ο ίδιος που καταργεί την περιτομή, φαίνεται να έχει χρησιμοποιήσει αυτές τις πρακτικές και αλλού, και ότι κηρύττει διαφορετικά πράγματα σε εσάς, και διαφορετικά σε άλλους. Επειδή, λοιπόν, είδε να πυρπολείται ένα ολόκληρο έθνος και να έχει ανάψει μια φοβερή πυρκαγιά εναντίον της Εκκλησίας των Γαλατών, και το οικοδόμημα να κλονίζεται και να κινδυνεύει να καταρρεύσει, κατεχόμενος αφενός από δίκαιο οργή και αφετέρου από θλίψη –διότι και αυτό το φανέρωσε λέγοντας: «Θα ήθελα να βρίσκομαι κοντά σας αυτήν τη στιγμή και να αλλάξω τη φωνή μου»–, γράφει την Επιστολή, απολογούμενος για όλα αυτά.

Γ'. Διότι αυτό που πάντοτε λέω, και δεν θα παύσω να λέω, είναι ότι και η παραμικρή παρέκκλιση εξαφάνισε ολόκληρη την όψη και κατέστρεψε τη μορφή. Θα ήθελα να βρίσκομαι τώρα κοντά σας και να αλλάξω τη φωνή μου. Παρατήρησέ μου τον ανυπόμονο, τον θερμό, αυτόν που δεν μπορεί να αντέξει τέτοια πράγματα. Διότι τέτοια είναι η αγάπη· δεν αρκείται στα λόγια, αλλά επιζητεί και την προσωπική παρουσία.

«Ώστε να αλλάξω τη φωνή μου», λέει. Δηλαδή, να μεταβάλω τη φωνή σε οδυρμό, να χύσω δάκρυα και να τα παρακινήσω όλα σε θρήνο. Διότι μέσω επιστολής δεν ήταν δυνατόν να φανερώσει δάκρυα ούτε οδυρμό· γι' αυτό φλέγεται επιζητώντας να είναι παρών. «Διότι βρίσκομαι σε αμηχανία για εσάς». Επειδή δεν έχω τι να πω, λέει, δεν έχω τι να σκεφτώ. Πώς εσείς, που ανεβήκατε στην ίδια την κορυφή των ουρανών, τόσο με τους κινδύνους που υπομείνατε για την πίστη, όσο και με τα θαυμαστά σημεία που επιδείξατε μέσω της πίστεως, τώρα τόσο ξαφνικά καταπέσατε σε τέτοια ευτέλεια, ώστε να σύρεστε στην περιτομή και στην τήρηση του σαββάτου και να εξαρτάστε από τους ιουδαΐζοντες; Γι' αυτό και στην αρχή έλεγε: «Απορώ που τόσο γρήγορα μεταβάλλετε φρόνημα»· και εδώ λέει: «Βρίσκομαι σε αμηχανία για εσάς»· σαν να έλεγε: «Τι να πω; Τι να λαλήσω; Τι να σκεφτώ; Απορώ». Γι' αυτό και είναι ανάγκη να οδύρομαι· πράγμα το οποίο κάνουν στις αδιέξοδες καταστάσεις και οι προφήτες.

Διότι πώς είναι καλός εκείνος, που τους επαναφέρει πάλι στον ζυγό της δουλείας; «Αλλά θέλουν να σας αποκλείσουν, για να τους ακολουθείτε με ζήλο». Να σας αποκλείσουν βέβαια από την ευαγγελική χάρη. Διότι αυτό έκαναν, θέλοντας αφενός να τους αποβάλουν από την τέλεια γνώση και αφετέρου να τους επαναφέρουν στη νόθα, για κανέναν άλλο λόγο, παρά μόνο για να βρεθούν οι ίδιοι στη θέση των διδασκάλων, και να καταστήσουν τους Γαλάτες στη θέση των μαθητών. «Καλό είναι δε να επιδεικνύεται ζήλος για το καλό πάντοτε, και όχι μόνο όταν είμαι παρών κοντά σας». Εδώ υπονοεί ότι η απουσία του προκάλεσε αυτά, και ότι αυτό είναι μακάριο, το να διατηρούν οι μαθητές την πρέπουσα τάξη ακόμη και όταν απουσιάζει ο δάσκαλος. «Τεκνία μου, για τα οποία πάλι κοιλοπονώ, μέχρις ότου μορφωθεί ο Χριστός μέσα σας». Φθείρατε, λέει, την εικόνα, χάσατε τη μορφή, χρειάζεστε άλλη αναγέννηση και ανάπλαση, δηλαδή διδασκαλία· πάλι σας γεννώ μέσω της κατήχησης. «Θα ήθελα δε να είμαι παρών κοντά σας τώρα, και να αλλάξω τη φωνή μου». Για ποιον λόγο λέει ότι επιζητεί την παρουσία, και γιατί ζητεί να αλλάξει τη φωνή, παρά για να δακρύσει και να θρηνήσει, και να οδυρθεί, και να παρασύρει τους πάντες σε θρήνο; Διότι μέσω επιστολής δεν ήταν δυνατόν να δείξει δάκρυα, ούτε οδυρμό. «Διότι βρίσκομαι σε απορία για εσάς».