Πατερικές αναφορές στο ΠΡΟΣ ΓΑΛΑΤΑΣ 6:8

35 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

ὅτι ὁ σπείρων εἰς τὴν σάρκα ἑαυτοῦ ἐκ τῆς σαρκὸς θερίσει φθοράν, ὁ δὲ σπείρων εἰς τὸ Πνεῦμα ἐκ τοῦ Πνεύματος θερίσει ζωὴν αἰώνιον.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–35 από 35

Ἀναστάσιος Σιναΐτης Λόγος Γ΄ περὶ τῆς κατασκευῆς τοῦ ἀνθρώπου κατ’ εἰκόνα Θεοῦ (κατὰ Μονοθελητῶν)
Ὅτι γὰρ τὴν ἁμαρτίαν πολλάκις σάρκα ὀνομάζει ὁ Παῦλος, ἄκουσον αὐτοῦ λέγοντος ὅτι Σὰρξ καὶ αἷμα βασιλείαν θεοῦ οὐ κληρονομήσουσι, καὶ Οἱ ἐν σαρκὶ ὄντες θεῷ ἀρέσαι οὐ δύνανται, καὶ Ὁ σπείρων εἰς τὴν σάρκα ἐκ τῆς σαρκὸς θερίσει φθοράν, καὶ Ἐὰν κατὰ σάρκα περιπατῆτε, μέλλετε ἀποθνῄσκειν, σάρκα τὴν ἁμαρτίαν ὀνομάζων, ἀλλ’ οὐ τὴν φύσιν τῆς ἡμετέρας σαρκός· ἐπεὶ εὑρίσκεται τὸν Χριστὸν ἐνυβρίζων τὸν λέγοντα ψηλαφήσατέ με, καὶ ἴδετε ὅτι πνεῦμα σάρκα καὶ ὀστέα οὐκ ἔχει, καθὼς ἐμὲ θεωρεῖτε ἔχοντα. Ὥστε τὸ σαρκικὸν θέλημα ἀλλότριον καὶ ξένον τοῦ Χριστοῦ οἱ ἅγιοι πατέρες ὁρίζουσι καὶ τὴν σαρκικὴν καὶ ἐμπαθῆ τῆς ἁμαρτίας ἐνέργειαν, οὐ τὴν φυσικήν, οὐ τὴν θεόκτιστον, οὐ τὴν κατ’ εἰκόνα καὶ ὁμοίωσιν θεοῦ ὑπάρχουσαν ἡμῶν ἄμωμον καὶ ἀδιάβλητον φυσικὴν θέλησιν καὶ ἐνέργειαν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι ότι ο Παύλος ονομάζει πολλές φορές την αμαρτία «σάρκα», άκουσέ τον να λέει: «Σάρκα και αίμα βασιλεία Θεού δεν θα κληρονομήσουν», και «όσοι είναι εν σαρκί δεν μπορούν να αρέσουν στον Θεό», και «όποιος σπέρνει στη σάρκα, από τη σάρκα θα θερίσει φθορά», και «αν ζείτε κατά σάρκα, πρόκειται να πεθάνετε»· ονομάζοντας «σάρκα» την αμαρτία, και όχι τη φύση της δικής μας σάρκας. Διότι αλλιώς βρίσκεται να υβρίζει τον Χριστό, ο οποίος λέγει: «Ψηλαφήστε με και δείτε ότι το πνεύμα δεν έχει σάρκα και οστά, όπως βλέπετε εμένα να έχω». Επομένως, οι άγιοι Πατέρες ορίζουν ως αλλότριο και ξένο προς τον Χριστό το σαρκικό θέλημα, καθώς και τη σαρκική και εμπαθή ενέργεια της αμαρτίας· όχι όμως τη φυσική, όχι τη θεόκτιστη, όχι την κατά το κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωσιν του Θεού υπάρχουσα σε εμάς άμωμη και αδιάβλητη φυσική θέληση και ενέργεια.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κεφάλαιο
{Τοῦ αὐτοῦ ἀκολούθως λόγος γʹ.}
Μέγας Αθανάσιος Μαρτυρίαι ἐκ τῶν γραφῶν
Καὶ πρὸς Κολοσσαεῖς πρὸς τοὺς οὐκ ἔχοντας τὴν γνῶσιν τοῦ Μονογενοῦς εἴρηται· «Ὅτι ὁ κρατῶν τὴν κεφαλὴν,» τουτέστι τὸν Χριστὸν, «ἐξ οὗ πᾶν τὸ σῶμα διὰ τῶν ἁφῶν, καὶ τῶν συνδέσμων,» καὶ τὰ ἑξῆς· καὶ τὸ, «Ἐκ τοῦ πληρώματος αὐτοῦ ἡμεῖς πάντες ἐλάβομεν.» Καὶ αὐτὸς ὁ Κύριος λέγει· «Ὅτι ἐκ τοῦ ἐμοῦ λήψεται, καὶ ἀναγγελεῖ ὑμῖν.» Καὶ πάλιν λέγει· «Ἔγνων δύναμιν ἐξελθοῦσαν ἐξ ἐμοῦ.» Περὶ τοῦ Πνεύματος· «Ὁ σπείρων εἰς τὸ Πνεῦμα ἐκ τοῦ Πνεύματος θερίσει ζωὴν αἰώνιον.» Καὶ ὁ Ἰωάννης φησίν· «Ἐν τούτῳ γινώσκομεν, ὅτι ἐν ἡμῖν ἐστιν ὁ Θεὸς, ἐκ τοῦ Πνεύματος αὐτοῦ, οὗ ἔδωκεν ἡμῖν.» Καὶ ὁ ἄγγελος λέγει· «Τὸ γὰρ ἐν αὐτῇ γεννηθὲν ἐκ Πνεύματός ἐστιν ἁγίου.» Ὁ Κύριός φησι· «Τὸ γεγεννημένον ἐκ τοῦ πνεύματος πνεῦμά ἐστιν.» Εἰ δὲ τὸ, «ἐξ οὗ,» ἐπιτάττοντός ἐστι, τουτέστι τοῦ Πατρὸς, ποῦ τις θήσει τὸ, «Οὐ γέγονεν ἀνὴρ ἐκ γυναικὸς, ἀλλ᾽ ἡ γυνὴ ἐξ ἀνδρός;» Ἆρα τὸν ἄνδρα Θεὸν ἐροῦμεν;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και προς τους Κολοσσαείς, προς εκείνους που δεν έχουν τη γνώση του Μονογενούς, έχει ειπωθεί: «Εκείνος που κρατά την κεφαλή», δηλαδή τον Χριστό, «από τον οποίο όλο το σώμα, διαμέσου των αρθρώσεων και των συνδέσμων», και τα εξής· και το, «Από το πλήρωμά του εμείς όλοι λάβαμε». Και ο ίδιος ο Κύριος λέγει: «Διότι από το δικό μου θα λάβει και θα σας το αναγγείλει». Και πάλι λέγει: «Εγώ αντιλήφθηκα ότι εξήλθε δύναμη από εμένα». Και σχετικά με το Πνεύμα: «Εκείνος που σπέρνει στο Πνεύμα, από το Πνεύμα θα θερίσει ζωή αιώνια». Και ο Ιωάννης λέγει: «Από τούτο γνωρίζουμε ότι ο Θεός κατοικεί μέσα μας, από το Πνεύμα του, το οποίο μας έδωσε». Και ο άγγελος λέγει: «Διότι αυτό που γεννήθηκε μέσα της είναι εκ Πνεύματος Αγίου». Ο Κύριος λέγει: «Εκείνο που έχει γεννηθεί από το Πνεύμα είναι πνεύμα». Εάν δε το «από τον οποίο» (εξ ου) αποτελεί γνώρισμα εκείνου που προστάζει, δηλαδή του Πατέρα, τότε πού θα τοποθετήσει κανείς το, «Δεν προήλθε ο άνδρας από τη γυναίκα, αλλά η γυναίκα από τον άνδρα;» Άραγε θα ονομάσουμε τον άνδρα Θεό;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Μέγας Βασίλειος Εἰς τὸν προφήτην Ἠσαΐαν
Μετὰ ταῦτά φησιν, ὅτι Τὸ κατάλοιπον Ἀδαμὰ (ὅπερ σημαίνει γῆν παρθενικὴν, ἀφ᾽ ἧς ἐγένετο τὸ σῶμα τοῦ Ἀδάμ) ἀποστελῶ ὡς ἑρπετὰ τὴν γῆν, τουτέστι τὸ κατάλοιπον τῶν ἀνθρώπων, τῶν τὰ γήϊνα φρονούντων, διὰ τοῦτο γεγεννῆσθαι ἐκ τῆς ἑαυτῶν κακίας ἑρπετὰ καὶ ἰοβόλα. Ἑρπετὰ μὲν, τῷ ἀποβαλεῖν τὸ ὕψος, ἐφ᾽ οὗ κατὰ τὴν πρώτην κατασκευὴν βεβηκότες ἐτύγχανον· ἰοβόλα δὲ, διὰ τὸ φθαρτικὸν τῶν συνόντων. Τούτους ἐξαποστέλλειν ὁ λόγος φησί. — Μετὰ οὖν τοὺς προτέρους Μωαβίτας, περὶ ὧν τὰ κρείττονα εἴρηται, εἴ τις ἐν τῇ γῇ καταλείπεται καὶ ὁμοιοῦται τῷ ὄφει, περὶ οὗ εἴρηται, ὅτι Γῆν φαγῇ πάσας τὰς ἡμέρας σου, οὗτος ἐξαποστέλλεται ὡς τὰ ἑρπετά. —Γῆν δὲ ἐσθίει ὁ σπείρων εἰς τὴν σάρκα, καὶ ἐκ τῆς σαρκὸς θερίζων φθοράν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Μετά από αυτά λέγει ότι, «Το υπόλοιπο της Αδαμά» (το οποίο σημαίνει παρθενική γη, από την οποία δημιουργήθηκε το σώμα του Αδάμ) «θα το εξαποστείλω ως ερπετά στη γη», δηλαδή το υπόλοιπο των ανθρώπων, εκείνων που φρονούν τα γήινα, οι οποίοι για τον λόγο αυτό έγιναν ερπετά και ιοβόλα εξαιτίας της δικής τους κακίας. Ερπετά αφενός, επειδή απέβαλαν το ύψος στο οποίο στέκονταν κατά την αρχική τους δημιουργία· ιοβόλα αφετέρου, λόγω του ότι φθείρουν όσους συναναστρέφονται μαζί τους. Αυτούς λέγει ο λόγος ότι εξαποστέλλει. — Μετά, λοιπόν, τους προηγούμενους Μωαβίτες, για τους οποίους έχουν λεχθεί τα καλύτερα, εάν κάποιος απομένει στη γη και εξομοιώνεται με τον όφι, για τον οποίο έχει ειπωθεί ότι «Γη θα τρως όλες τις ημέρες σου», αυτός εξαποστέλλεται όπως τα ερπετά. — Γη δε τρώει εκείνος που σπέρνει στη σάρκα και από τη σάρκα θερίζει φθορά.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Μέγας Βασίλειος Λόγος περὶ παρθενίας
Ὅταν Χριστὸς ὁ νυμφίος τὴν στοργὴν ἐνδείξηται, ὅταν στεναγμῷ στενάξῃ, τότε πάλιν μέμψεται ἑαυτήν, τότε πολλὰ μεταμεληθήσεται καὶ ἀνωφελὴς ἡ μετάνοια αὐτῆς ἔσται. Ἀλλὰ μὴ μόνον τὸ τῶν θηλείων γένος πειθέτωσαν ἁγνεύειν, ἀλλὰ καὶ οἱ ἄνδρες μὴ ῥᾳθυμείτωσαν πείθεσθαι πρὸς τὸ ἁγιάζειν τὰ ἑαυτῶν σώματα, οὕτως ἐκ τῶν θείων γραφῶν παραψάλλοντες τό· 〈Μακάριος ἀνὴρ οὗ ἐστι τὸ ὄνομα κυρίου ἐλπὶς αὐτοῦ,〉 καὶ τό· 〈Μακάριοι οἱ ἄμωμοι,〉 καὶ τό· Ὁ 〈ἄγαμος μεριμνᾷ τὰ τοῦ κυρίου,〉 καὶ τό· Μακάριοι οἱ ἐγκρατεῖς, ὅτι αὐτοῖς λαλήσει ὁ θεός, καὶ ὅτι· ἡ 〈φθορὰ οὐ κληρονομήσει τὴν ἀφθαρσίαν,〉 καὶ ὅτι· ὁ 〈σπείρων εἰς τὸ πνεῦμα θερίσει ζωὴν αἰώνιον,〉 καὶ ὅτι· 〈οἱ ἐν σαρκὶ ὄντες θεῷ ἀρέσαι οὐ δύνανται,〉 καὶ ὅτι· 〈εὔσχημον〉 καὶ ὅτι· 〈εὐπάρεδρον τῷ κυρίῳ ἀπερισπάστως,〉 καὶ ὅτι· 〈καλὸν τὸ οὕτως εἶναι ἀνθρώπῳ,〉 καὶ τὸ τῷ προφήτῃ Ἱερεμίᾳ ὑπὸ τοῦ κυρίου λεχθέν, ὅτι· 〈μὴ λάβῃς γυναῖκα καὶ οὐ γεννηθήσεταί σοι υἱὸς οὐδὲ θυγάτηρ ἐν τῷ τόπῳ τούτῳ,〉 καὶ τὸ ἐν τῷ προφήτῃ Ἡσαΐᾳ λεχθὲν ὑπὸ κυρίου λέγοντος, ὅτι· 〈μὴ λεγέτω ὁ εὐνοῦχος, ὅτι ἐγώ εἰμι ξύλον ξηρόν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Όταν ο Χριστός, ο Νυμφίος, επιδείξει τη στοργή Του, όταν στενάξει με στεναγμό, τότε πάλι εκείνη θα κατακρίνει τον εαυτό της, τότε θα μεταμεληθεί βαθύτατα και η μετάνοιά της θα είναι ανωφελής. Αλλά ας μην πείθουν μόνο το γένος των γυναικών να τηρεί την αγνεία του, αλλά και οι άνδρες ας μην επιδεικνύουν ραθυμία, αλλά να πείθονται να αγιάζουν τα δικά τους σώματα, ψάλλοντας κατ' αυτόν τον τρόπο τα εξής από τις Θείες Γραφές: «Μακάριος ο άνθρωπος του οποίου η ελπίδα είναι το όνομα του Κυρίου», και το: «Μακάριοι οι άμωμοι», και το: «Ο άγαμος μεριμνά τα του Κυρίου», και το: «Μακάριοι οι εγκρατείς, διότι σε αυτούς θα μιλήσει ο Θεός», και το ότι: «η φθορά δεν πρόκειται να κληρονομήσει την αφθαρσία», και το ότι: «εκείνος που σπέρνει στο πνεύμα θα θερίσει ζωή αιώνια», και το ότι: «όσοι ζουν σαρκικά δεν μπορούν να αρέσουν στον Θεό», και ότι είναι «ευπρεπές» και εξασφαλίζει «απερίσπαστη αφοσίωση στον Κύριο», και το ότι: «είναι καλό για τον άνθρωπο να παραμένει έτσι», καθώς και εκείνο που λέχθηκε στον προφήτη Ιερεμία από τον Κύριο, ότι: «μην πάρεις γυναίκα και δεν θα γεννηθεί σε σένα υιός ούτε θυγατέρα σε τούτον τον τόπο», και εκείνο που λέχθηκε στον προφήτη Ησαΐα από τον Κύριο που λέγει ότι: «ας μην λέει ο ευνούχος, ότι εγώ είμαι ξύλο ξηρό».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Μέγας Βασίλειος Περὶ τοῦ ἁγίου πνεύματος
Καὶ οὕτω γε κἀκείνως ὁμότιμοι ἀλλήλαις ἀναφανήσονται, ἐφ᾽ ἑνὸς προσώπου καὶ τοῦ αὐτοῦ τεταγμέναι. Ἀλλ᾽ ἐπὶ τὸ προκείμενον ἐπανέλθωμεν. Γράφων ὁ ἀπόστολος πρὸς Ἐφεσίους, φησίν· «Ἀληθεύοντες δὲ ἐν ἀγάπῃ, αὐξήσωμεν εἰς αὐτὸν τὰ πάντα, ὅς ἐστιν ἡ κεφαλὴ Χριστός, ἐξ οὗ πᾶν τὸ σῶμα συναρμολογούμενον καὶ συμβιβαζόμενον διὰ πάσης ἁφῆς τῆς ἐπιχορηγίας, κατ᾽ ἐνέργειαν ἐν μέτρῳ ἑνὸς ἑκάστου μέρους τὴν αὔξησιν τοῦ σώματος ποιεῖται.» Καὶ πάλιν ἐν τῇ πρὸς Κολασσαεῖς πρὸς τοὺς οὐκ ἔχοντας τοῦ Μονογενοῦς τὴν γνῶσιν εἴρηται ὅτι· «Ὁ κρατῶν τὴν κεφαλήν, τουτέστι τὸν Χριστόν, ἐξ οὗ πᾶν τὸ σῶμα, διὰ τῶν ἁφῶν καὶ συνδέσμων ἐπιχορηγούμενον, αὔξει τὴν αὔξησιν τοῦ Θεοῦ.» Ὅτι γὰρ Χριστὸς κεφαλὴ τῆς Ἐκκλησίας, ἑτέρωθι μεμαθήκαμεν, τοῦ ἀποστόλου λέγοντος· «Καὶ αὐτὸν ἔδωκε κεφαλὴν ὑπὲρ πάντα τῇ Ἐκκλησίᾳ.» Καί· «Ἐκ τοῦ πληρώματος αὐτοῦ ἡμεῖς πάντες ἐλάβομεν.» Καὶ αὐτὸς ὁ Κύριος· «Ὅτι ἐκ τοῦ ἐμοῦ λήψεται, καὶ ἀναγγελεῖ ὑμῖν.» Καὶ ὅλως, τῷ φιλοπόνως ἀναλεγομένῳ πολύτροποι αἱ χρήσεις ἀναφανήσονται τοῦ ἐξ οὗ. Καὶ γὰρ καὶ ὁ Κύριος· «Ἔγνων, φησί, δύναμιν ἐξελθοῦσαν ἐξ ἐμοῦ.» Ὁμοίως δὲ καὶ περὶ τοῦ Πνεύματος τετηρήκαμεν πολλαχοῦ τὸ ἐξ οὗ κείμενον. «Ὁ γὰρ σπείρων, φησίν, εἰς τὸ Πνεῦμα, ἐκ τοῦ Πνεύματος θερίσει ζωὴν αἰώνιον.» Καὶ ὁ Ἰωάννης· «Ἐκ τούτου γινώσκομεν, ὅτι ἐν ἡμῖν ἐστιν, ἐκ τοῦ Πνεύματος οὗ ἡμῖν ἔδωκε.»
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και έτσι βεβαίως και με τον άλλο τρόπο θα αποδειχθούν ισότιμες μεταξύ τους, εφόσον τάσσονται επί ενός και του αυτού προσώπου. Αλλά ας επανέλθουμε στο προκείμενο. Γράφοντας ο Απόστολος προς τους Εφεσίους, λέγει: «Αληθεύοντας δε με αγάπη, ας αυξήσουμε τα πάντα προς αυτόν, ο οποίος είναι η κεφαλή, ο Χριστός, από τον οποίο όλο το σώμα, συναρμολογούμενο και συνδεόμενο διά μέσου κάθε αρμού της επιχορηγίας, σύμφωνα με την ενέργεια στο μέτρο του καθενός μέρους ξεχωριστά, πραγματοποιεί την αύξηση του σώματος». Και πάλι στην προς Κολοσσαείς επιστολή, προς αυτούς που δεν έχουν τη γνώση του Μονογενούς, έχει ειπωθεί ότι: «Εκείνος που κρατά την κεφαλή, δηλαδή τον Χριστό, από τον οποίο όλο το σώμα, επιχορηγούμενο διά των αρμών και των συνδέσμων, αυξάνει την αύξηση του Θεού». Διότι το ότι ο Χριστός είναι η κεφαλή της Εκκλησίας, το έχουμε μάθει και αλλού, όταν ο Απόστολος λέγει: «Και αυτόν έδωσε ως κεφαλή πάνω από όλα στην Εκκλησία». Και: «Από το πλήρωμά του εμείς όλοι λάβαμε». Και ο ίδιος ο Κύριος: «Διότι από το δικό μου θα λάβει και θα σας το αναγγείλει». Και γενικότερα, σε εκείνον που μελετά με φιλοπονία, θα φανερωθούν ποικιλότροπες οι χρήσεις του «εξ ου». Διότι και ο Κύριος λέγει: «Κατάλαβα ότι εξήλθε δύναμη από εμένα». Ομοίως δε και περί του Πνεύματος έχουμε παρατηρήσει να χρησιμοποιείται σε πολλά χωρία το «εξ ου». «Διότι εκείνος που σπέρνει», λέγει, «στο Πνεύμα, εκ του Πνεύματος θα θερίσει αιώνια ζωή». Και ο Ιωάννης: «Από αυτό γνωρίζουμε ότι βρίσκεται μέσα μας, εκ του Πνεύματος το οποίο μας έδωσε».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τὴν πρὸς Ῥωμαίους ἐπιστολήν
ἀληθεύει δὴ οὖν ὁ θεσπέσιος Παῦλος εἰ τῷ μὲν νοῒ δουλεύειν τῷ θείῳ διισχυρίσαιτο νόμῳ, τῇ δὲ σαρκὶ νόμῳ ἁμαρτίας· καὶ τοῦτο οἶμαί ἐστιν ὅπερ ἔφη “Τὸ γὰρ ”θέλειν παράκειταί μοι, τὸ δὲ κατεργάζεσθαι τὸ καλὸν οὔ.” πάλαι μὲν οὖν, ὡς ἔφην, ἐνυπῆρχεν ἡμῖν τό γε ἧκον εἰς νοῦν καὶ τὴν ἐν αὐτῷ θέλησιν, τὸ ἑλέσθαι τῷ θείῳ δουλεύειν νόμῳ, κατεβιάζετο δὲ πρὸς ἁμαρτίαν ἡ σὰρξ τὸ οἰκεῖον ὥσπερ ἀντανιστᾶσα θέλημα. ἦν οὖν ἄρα κατάκριμα τοῖς ἐθέλουσι μὲν ἀποπεραίνειν τὸ ἀγαθὸν, οὐ μὴν ἔτι καὶ δυναμένοις διὰ τὸ τυραννεῖσθαι τοῖς πάθεσιν· ἀλλ᾽ ἐν Χριστῷ πέπαυται τὸ κατακρίνον, τουτέστιν ἡ τῶν σαρκικῶν κινημάτων πλεονεξία. <Ὁ γὰρ νόμος τοῦ πνεύματος τῆς ζωῆς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ.> Ἀναγκαῖον δὲ οἶμαι πρὸς ἀκριβῆ διασάφησιν τῶν ἐν τούτοις ἐννοιῶν ἐκεῖνο εἰπεῖν· ὥσπερ γὰρ ἁμαρτίας καὶ θανάτου νόμον τὸ σαρκικὸν ὀνομάζει φρόνημα, πρὸς πᾶν εἶδος φαυλότητος ἀποφέρον ἡμᾶς, οὕτω καὶ νόμον πνεύματος ζωῆς τὸ θέλημα τὸ πνευματικὸν, τουτέστι τὴν εἴς γε τὸ ἀγαθὸν τῆς διανοίας ῥοπήν· ἀλλ᾽ “ὁ μὲν σπείρων εἰς τὴν σάρκα ἐκ τῆς ”σαρκὸς θερίσει φθοράν· ὁ δὲ σπείρων εἰς τὸ πνεῦμα ἐκ “τοῦ πνεύματος θερίσει ζωὴν αἰώνιον.”
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αληθεύει λοιπόν ο θεσπέσιος Παύλος ισχυριζόμενος ότι με τον νου μεν δουλεύει στον θείο νόμο, με τη σάρκα δε στον νόμο της αμαρτίας. Και αυτό νομίζω είναι εκείνο που είπε: «Διότι το να θέλω το καλό είναι εύκολο για μένα, αλλά το να το πράττω, όχι». Παλαιότερα λοιπόν, όπως είπα, υπήρχε μέσα μας, όσον αφορά τουλάχιστον τον νου και τη θέληση που βρίσκεται σε αυτόν, η επιλογή να δουλεύουμε στον θείο νόμο, αλλά η σάρκα μας εξανάγκαζε προς την αμαρτία, προβάλλοντας ως αντίσταση τρόπον τινά το δικό της θέλημα. Υπήρχε επομένως κατάκριση για εκείνους που ήθελαν μεν να επιτελούν το αγαθό, αλλά δεν το μπορούσαν επειδή τυραννιούνταν από τα πάθη. Όμως εν Χριστώ έχει πάψει αυτό που κατακρίνει, δηλαδή η πλεονεξία των σαρκικών ορμών. <Διότι ο νόμος του πνεύματος της ζωής εν Χριστώ Ιησού.> Νομίζω δε ότι είναι αναγκαίο, για την ακριβή διασάφηση των εννοιών σε αυτά, να ειπωθεί το εξής: διότι όπως ακριβώς ονομάζει νόμο της αμαρτίας και του θανάτου το σαρκικό φρόνημα, το οποίο μας παρασύρει προς κάθε είδος φαυλότητας, έτσι ονομάζει και νόμο του πνεύματος της ζωής το πνευματικό θέλημα, δηλαδή την κλίση της διάνοιας προς το αγαθό. Αλλά «εκείνος που σπέρνει στη σάρκα, από τη σάρκα θα θερίσει φθορά· ενώ εκείνος που σπέρνει στο πνεύμα, από το πνεύμα θα θερίσει ζωή αιώνια».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τὸ κατὰ Ἰωάννην εὐαγγέλιον
οὐκοῦν ὅτῳ τὸ κολάζεσθαι πικρὸν, μὴ καταπιπτέτω πρὸς ἀνανδρίαν, μηδὲ ἀσθενείτω ποικίλως εἰς τὸ πλημμελεῖν, εἰς χρηστότητα βλέπων τὴν ἐν Θεῷ, ἀλλ᾽ ἑτοιμαζέτω “εἰς τὴν ἔξοδον αὐτοῦ τὰ ἔργα αὐτοῦ,” καθὰ γέγραπται, “καὶ παρασκευαζέσθω εἰς τὸν ἀγρὸν,” τουτέστιν, ἕως ἐστὶν ἐν τῷδε τῷ κόσμῳ. ἀγρὸν γὰρ τὸν κόσμον ἡρμήνευσεν ὁ Σωτήρ. παρασκευαζέσθω δὲ πρὸς ἀπόδειξιν ἁγιασμοῦ καὶ δικαιοσύνης ἐπὶ τοῦ θείου βήματος. οὐ γὰρ ἀκαίρως ὄντα φιλάνθρωπον θεωρήσει τὸν δικαστὴν, ἀλλ᾽ οὐδὲ τοῖς εἰς ἔλεον εἴκοντα λόγοις, τὸν ᾧπερ ἐχρῆν ἀμελητὶ καταπείθεσθαι καλοῦντι πρὸς σωτηρίαν, ὅτε καὶ ὁ τῆς ἡμερότητος ἐπεδίδου καιρὸς, καὶ τὴν ἐπὶ τοῖς ἤδη προεπταισμένοις ἐξαιτεῖν ἀμνηστίαν, καὶ τὴν ἐκ Θεοῦ τοῦ σώζοντος φιλανθρωπίαν ἐπιζητεῖν. <Ἐργάζεσθε μὴ τὴν βρῶσιν τὴν ἀπολλυμένην, ἀλλὰ τὴν βρῶσιν τὴν μένουσαν εἰς ζωὴν αἰώνιον.> Τοιοῦτόν τι πάλιν ἐπὶ τὸ καθόλου καὶ γενικώτερόν πως ἐκπλατύνων τὸν λόγον, ὁ Παῦλος ἡμᾶς ἐκδιδάσκει λέγων “Ὁ σπείρων εἰς τὴν σάρκα ἐκ τῆς σαρκὸς θερίσει φθοράν· ”ὁ δὲ σπείρων εἰς τὸ πνεῦμα ἐκ τοῦ πνεύματος θερίσει ζωὴν “αἰώνιον.”
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Επομένως, για όποιον η τιμωρία είναι πικρή, ας μην καταπίπτει σε δειλία, ούτε ας αποδυναμώνεται με ποικίλους τρόπους ώστε να αμαρτάνει, αποβλέποντας στην αγαθότητα του Θεού, αλλά ας ετοιμάζει «για την έξοδό του τα έργα του», καθώς είναι γραμμένο, «και ας προετοιμάζεται στον αγρό», δηλαδή, όσο βρίσκεται σε τούτον τον κόσμο. Διότι ως αγρό ερμήνευσε τον κόσμο ο Σωτήρας. Ας προετοιμάζεται, λοιπόν, για την απόδειξη του αγιασμού και της δικαιοσύνης ενώπιον του θείου βήματος. Διότι δεν θα βρει άκαιρα τον Κριτή να είναι φιλάνθρωπος, ούτε να υποχωρεί σε λόγια που εκλιπαρούν για έλεος, εκείνος που όφειλε, χωρίς αμέλεια, να υπακούσει σε Αυτόν που τον καλούσε προς σωτηρία, τότε που δινόταν ο καιρός της μακροθυμίας, και να ζητήσει συγχώρεση για όσα είχε ήδη σφάλει, και να επιζητήσει τη φιλανθρωπία από τον Θεό που σώζει. <Να εργάζεστε όχι για την τροφή που φθείρεται, αλλά για την τροφή που μένει στην αιώνια ζωή.> Κάτι τέτοιο πάλι, επεκτείνοντας τον λόγο σε μια πιο καθολική και γενικότερη βάση, μας διδάσκει ο Παύλος λέγοντας: «Εκείνος που σπέρνει στη σάρκα, από τη σάρκα θα θερίσει φθορά· ενώ εκείνος που σπέρνει στο πνεύμα, από το πνεύμα θα θερίσει ζωή αιώνια».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τὸ κατὰ Ματθαῖον εὐαγγέλιον (ἐν ταῖς σειραῖς)
Mt 24, 40 Ὅρα, ὅτι εἰς δύο τάγματα διαιρεῖ ὁ λόγος τοὺς ἀνθρώπους, εἴς τε τῶν σῳζομένων καὶ τῶν ἀπολλυμένων. καὶ τοὺς μὲν σῳζομένους λέγει 〈παραλαμβάνεσθαι〉, τοὺς δὲ ἀπολλυμένους 〈ἀφίεσθαι〉 ἤγουν ἀποδοκιμάζεσθαι. 〈ἀγρὸν〉 δὲ νοητέον ὧδε τὸν κόσμον, ἔνθα «ὁ» μὲν «εἰς τὸ πνεῦμα σπείρων θερίζει ζωὴν αἰώνιον, ὁ» δὲ «εἰς τὴν σάρκα, φθοράν». ταῖς δὲ 〈ἀληθούσαις〉 παρεικάζει τοὺς διδασκάλους, οἵτινες τρόπον τινὰ ἀπολεπτύνοντες τὰς γραφικὰς ἐννοίας εὐπαράδεκτα καὶ εὐνόητα τοῖς ἀνθρώποις τὰ θεῖα λόγια προτιθέασιν· καὶ γὰρ νόμος κελεύων μὴ λαμβάνεσθαι εἰς ἐνέχυρον μύλον ἢ ἐπιμύλιον, ἵνα μὴ τὰ τῆς τροφῆς ἐργαλεῖα λαβών τις ἐμποδίσῃ τοῖς τρεφομένοις δι᾽ αὐτῶν, αἰνιγματωδῶς τοὺς διδασκάλους ὑποσημαίνει.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ματθ. 24, 40 Δες ότι ο λόγος χωρίζει τους ανθρώπους σε δύο τάγματα, σε εκείνους που σώζονται και σε εκείνους που χάνονται. Και για όσους μεν σώζονται λέει ότι «παραλαμβάνονται», για όσους δε χάνονται ότι «αφήνονται», δηλαδή αποδοκιμάζονται. Ως «αγρό» εδώ πρέπει να εννοήσουμε τον κόσμο, όπου «εκείνος μεν που σπέρνει στο πνεύμα θερίζει ζωή αιώνια, εκείνος δε που σπέρνει στη σάρκα, φθορά». Με αυτές δε που «αλέθουν» παρομοιάζει τους δασκάλους, οι οποίοι, αναλύοντας κατά κάποιον τρόπο τις γραφικές έννοιες, προσφέρουν τα θεία λόγια ώστε να γίνονται εύκολα αποδεκτά και κατανοητά στους ανθρώπους· διότι και ο νόμος που προστάζει να μην λαμβάνεται ως ενέχυρο ο μύλος ή η μυλόπετρα, για να μην εμποδίσει κάποιος, παίρνοντας τα εργαλεία της τροφής, όσους τρέφονται μέσω αυτών, αινιγματωδώς υποδηλώνει τους δασκάλους.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τὸν Ἠσαΐαν προφήτην
Τότε γὰρ τότε, καθάπερ οἶκον ἀσφαλῆ καὶ ἐρηρεισμένον, οἰκήσομεν τὴν πολυειδῆ καὶ παμποίκιλον ἀρετὴν, πληθυνοῦμεν δὲ σίτων ὥσπερ κοιλάδες· εὐλογήσει δὲ ὁ τῶν ὅλων Θεὸς τὸν σπόρον ἡμῶν, καὶ αὐξήσει τὰ γεννήματα τῆς δικαιοσύνης ἡμῶν, καθά φησιν ὁ θεσπέσιος Παῦλος. <Οὐαὶ οἱ ἐγειρόμενοι τῷ πρωῒ, καὶ τὸ σίκερα διώκοντες, οἱ μένοντες τὸ ὀψέ· ὁ γὰρ οἶνος αὐτοὺς συγκαύσει. Μετὰ γὰρ κιθάρας καὶ ψαλτηρίου καὶ τυμπάνων, τὸν οἶνον πίνουσι, καὶ αὐλῶν, τὰ δὲ ἔργα Κυρίου οὐκ ἐμβλέπουσι, καὶ τὰ ἔργα τῶν χειρῶν αὐτοῦ οὐ κατανοοῦσιν.> Συνάπτει τοῖς πρώτοις ἕτερα καὶ παγχάλεπα τῶν πλουσίων ἐγκλήματα. Πάρεσται γὰρ αὐτοῖς, πρός γε τῷ βούλεσθαι πλεονεκτεῖν καὶ ἀκορέστως βιάζεσθαι τοὺς ἀσθενεστέρους, καὶ τὸ ἐν πότοις εἶναι φιλεῖν, καὶ τρυφαῖς ἐπιγάννυσθαι, κώμοις τε καὶ μέθαις ἀκαταλήκτοις, καὶ τοῖς ἐκ φιλοσαρκίας καταμιαίνεσθαι κακοῖς· καὶ τοῦτο ἐνδελεχῶς οἴεσθαι δεῖν αὐτοὺς ἐν παντὶ δὴ τοῦτο πράττειν καιρῷ. Ἱκανὸς γὰρ ὁ πλοῦτος ἀκονῆσαι πρὸς τρυφὰς, καὶ τὸν ἐπ᾽ αὐτοῖς ἀφανίσαι κόρον. Ἀλλ᾽ «ὁ σπείρων εἰς τὴν σάρκα,» καθά φησιν ὁ Παῦλος, «ἐκ τῆς σαρκὸς θερίσει φθοράν.» Τέλος γὰρ τῆς προσκαίρου τρυφῆς μακρὸν καὶ διηνεκὲς ἔσται δάκρυον, καὶ σαρκικῆς ἡδονῆς ὄλεθρος ὁ καρπός. Γράφει τοίνυν ἡμῖν ὁ προφήτης τὰς τῶν Ἰουδαίων ἀγερωχίας, καὶ τὸ ἐξίτηλον εἰς τρυφὰς, καὶ τὸ κεχυμένον εἰς ἀσωτίας.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι τότε πλέον, σαν σε σπίτι ασφαλές και θεμελιωμένο, θα κατοικήσουμε στην πολυειδή και ποικιλόμορφη αρετή, και θα πληθύνουμε από σιτάρι όπως οι κοιλάδες· ο Θεός των όλων θα ευλογήσει τον σπόρο μας, και θα αυξήσει τα γεννήματα της δικαιοσύνης μας, όπως λέει ο θεσπέσιος Παύλος. «Αλίμονο σε εκείνους που σηκώνονται το πρωί και αναζητούν μεθυστικά ποτά, οι οποίοι παραμένουν ως αργά το βράδυ· διότι το κρασί θα τους καταφλέξει. Διότι με κιθάρα και ψαλτήρι και τύμπανα και αυλούς πίνουν το κρασί, τα δε έργα του Κυρίου δεν τα βλέπουν, και τα έργα των χειρών του δεν τα κατανοούν.» Συνδέει με τα πρώτα και άλλα πολύ βαριά εγκλήματα των πλουσίων. Διότι υπάρχει σε αυτούς, εκτός από το να θέλουν να πλεονεκτούν και να καταδυναστεύουν αχόρταγα τους πιο αδύναμους, και το να αγαπούν να βρίσκονται στα ποτά, και να χαίρονται στις απολαύσεις, σε ξέφρενα συμπόσια και σε ατέλειωτες μέθες, και να μολύνονται με τα κακά που προέρχονται από τη φιλοσαρκία· και μάλιστα νομίζουν ότι πρέπει να τα κάνουν αυτά συνεχώς, σε κάθε απολύτως καιρό. Διότι ο πλούτος είναι ικανός να παρακινήσει προς τις απολαύσεις και να εξαφανίσει τον κορεσμό από αυτές. Αλλά «εκείνος που σπέρνει στη σάρκα», όπως λέει ο Παύλος, «από τη σάρκα θα θερίσει φθορά». Διότι το τέλος της πρόσκαιρης απόλαυσης θα είναι ένα μακρύ και διηνεκές δάκρυ, και ο καρπός της σαρκικής ηδονής είναι ο όλεθρος. Περιγράφει λοιπόν σε εμάς ο προφήτης τις αλαζονείες των Ιουδαίων, και τον ξεπεσμό στις απολαύσεις, και την παράδοση στις ασωτίες.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τὸν Ἠσαΐαν προφήτην
Τούτων δὲ, φησὶν, ἁπάντων συμβεβηκότων ὑψωθήσεται Κύριος Σαβαὼθ, ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ, τοῦτ᾽ ἔστι, κατ᾽ ἐκεῖνο τοῦ καιροῦ, καθ᾽ ὃν εἰς πέρας δραμεῖται τὰ ἐπ᾽ αὐτοῖς προηγορευμένα. Ὑψοῦται δὲ μόνος Κύριος Σαβαὼθ ἐν κρίματι, καὶ ἐν δικαιοσύνῃ, ὡς ὀρθῇ καὶ ὁσίᾳ τῇ ψήφῳ κολάσας τὸν ἀλαζόνα λαὸν, τὸν ἀπειθῆ καὶ φιλήδονον. Παραιτητέον οὖν ἄρα τὰς τρυφὰς, καὶ ὡς ἀπωτάτω ποιεῖσθαι σπουδάζωμεν τὰς ἀνονήτους φιλοσαρκίας, μᾶλλον δὲ τὰς μυσαρωτάτας, ἵνα μὴ κατατρυφήσῃ καὶ ἐφ᾽ ἡμῖν ὁ ἄπληστος ᾅδης. Μεμνήμεθα γὰρ τοῦ Σωτῆρος λέγοντος· «Οὐαὶ ὑμῖν τοῖς πλουσίοις, ὅτι ἀπέχετε τὴν παράκλησιν ὑμῶν.» Καὶ πάλιν, ὅτι «Μακάριοι οἱ πενθοῦντες νῦν, ὅτι γελάσετε·» καταλήξει γὰρ ὁ πόνος εἰς ἀναψυχὴν, καὶ ἀγαθῶν ἱδρώτων τὸ πέρας, τρυφῆς ἡμῖν ἔσται τῆς εἰς αἰῶνα πρόξενον. «Ὁ γὰρ σπείρων εἰς τὴν σάρκα, ἐκ τῆς σαρκὸς θερίσει φθορὰν,» καθὰ γέγραπται· «καὶ ὁ σπείρων εἰς τὸ πνεῦμα, ἐκ τοῦ πνεύματος θερίσει ζωὴν αἰώνιον.» <Καὶ βοσκηθήσονται οἱ διηρπασμένοι ὡς ταῦροι, καὶ τὰς ἐρήμους τῶν ἀπειλημμένων ἄρνες φάγονται.> Συνεστώσης ἔτι τῆς Ἰουδαίων χώρας καὶ ἐν ἀκμαῖς οὔσης τοῦ εὐημερεῖν, ἐμάχοντο μὲν πρὸς τοὺς ἐξ αἵματος Ἰσραὴλ τὰ περίοικα τῶν ἐθνῶν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Όταν δε, λέει, συμβούν όλα αυτά, θα υψωθεί ο Κύριος Σαβαώθ την ημέρα εκείνη, δηλαδή κατά τον καιρό εκείνο, κατά τον οποίο θα φτάσουν στο τέλος τους όσα έχουν προφητευθεί γι' αυτούς. Και υψώνεται μόνος ο Κύριος Σαβαώθ με κρίση και με δικαιοσύνη, καθώς τιμώρησε με ορθή και όσια απόφαση τον αλαζονικό λαό, τον απειθή και φιλήδονο. Πρέπει λοιπόν να αποφεύγουμε τις τρυφές, και να φροντίζουμε να απομακρύνουμε όσο το δυνατόν περισσότερο τις ανώφελες σαρκικές απολαύσεις, ή μάλλον τις πιο βδελυρές, για να μην εντρυφήσει και πάνω μας ο άπληστος άδης. Διότι θυμόμαστε τον Σωτήρα που λέει: «Αλίμονο σε εσάς τους πλουσίους, διότι έχετε ήδη λάβει την παρηγοριά σας». Και πάλι: «Μακάριοι όσοι πενθείτε τώρα, διότι θα γελάσετε»· επειδή ο πόνος θα καταλήξει σε ανακούφιση, και το τέλος των αγαθών ιδρώτων θα γίνει για εμάς πρόξενος της αιώνιας τρυφής. Διότι, «εκείνος που σπέρνει στη σάρκα, από τη σάρκα θα θερίσει φθορά», καθώς έχει γραφτεί· «ενώ εκείνος που σπέρνει στο πνεύμα, από το πνεύμα θα θερίσει ζωή αιώνια». <Και θα βοσκήσουν οι λεηλατημένοι σαν ταύροι, και τις ερήμους όσων έχουν αφαιρεθεί θα φάνε τα αρνιά.> Ενώ υπήρχε ακόμη η χώρα των Ιουδαίων και βρισκόταν στην ακμή της ευημερίας της, τα γειτονικά έθνη πολεμούσαν εναντίον των εξ αίματος Ισραηλιτών.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τὸν Ἠσαΐαν προφήτην
Καὶ ὡς ὁ Παῦλός φησιν, ὅτι «Ὃ ἐὰν σπείρῃ ἄνθρωπος, τοῦτο καὶ θερίσει, καὶ ὁ σπείρων εἰς τὸ πνεῦμα, ἐκ τοῦ πνεύματος θερίσει ζωὴν αἰώνιον·» ὅτι τοίνυν ἑαυτῇ κατασωρεύσει πλουσίως τὰ ἐκ τῆς πνευματικῆς εὐκαρπίας, διὰ τῶν προκειμένων ὑποδηλοῖ· «Οἱ δὲ τούτων τυχόντες δοξολογήσουσι, φησὶ, τὸν Κύριον, καὶ οἱ συνάγοντες πίονται αὐτὰ ἐν ταῖς ἐπαύλεσι ταῖς ἁγίαις.» Ἐντρυφήσουσι γὰρ ταῖς ἄνω μοναῖς οἱ τῆς ἐξαιρέτου ζωῆς ἀποτρυγήταντες τὰ αὐχήματα, καὶ τοὺς τῆς ὀρθῆς τε καὶ ἀμωμήτου πίστεως καρποὺς συναγείροντες. <Πορεύεσθε διὰ τῶν πυλῶν μου, καὶ ὁδοποιήσατε τῷ λαῷ μου, καὶ τοὺς λίθους τοὺς ἐκ τῆς ὁδοῦ διαῤῥίψατε, ἐξάρατε σύσσημον εἰς τὰ ἔθνη.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και όπως λέει ο Παύλος, ότι «Ό,τι σπείρει ο άνθρωπος, αυτό και θα θερίσει, και εκείνος που σπέρνει στο πνεύμα, από το πνεύμα θα θερίσει ζωή αιώνια»· το ότι, λοιπόν, θα συσσωρεύσει πλουσιοπάροχα για τον εαυτό της όσα προέρχονται από την πνευματική ευκαρπία, το υποδηλώνει μέσα από τα προκείμενα λόγια: «Εκείνοι δε που θα τα αποκτήσουν, λέει, θα δοξολογήσουν τον Κύριο, και αυτοί που τα συγκεντρώνουν θα τα πιουν στις άγιες επαύλεις». Διότι θα απολαύσουν τις άνω μονές εκείνοι που τρύγησαν τα καυχήματα της εξαίρετης ζωής, και συγκεντρώνουν τους καρπούς της ορθής και αμώμητης πίστης. <Πορευτείτε μέσα από τις πύλες μου, και ετοιμάστε τον δρόμο για τον λαό μου, και απομακρύνετε τις πέτρες από τον δρόμο, υψώστε λάβαρο στα έθνη.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τὸν Λουκᾶν (ἐν ταῖς σειραῖς)
Γέγραπται γάρ· «Νεκρώσατε τὰ μέλη τὰ ἐπὶ τῆς γῆς, πορνείαν, ἀκαθαρσίαν, πάθος, ἐπιθυμίαν κακὴν, καὶ τὴν πλεονεξίαν.» Ὅσοι οὖν τούτων ἕνεκα νεκροῦνται, οὗτοι σεσώκασι τὴν ἑαυτῶν ψυχήν· οἵ γε μὴν τὸν φιλήδονον ἀγαπῶντες βίον, τάχα που τὴν ἑαυτῶν οἴονται κτᾶσθαι ψυχήν· ἀπολλύουσι δὲ πάντως αὐτήν. «Ὁ γὰρ σπείρων, φησὶν, εἰς τὴν σάρκα, ἐκ τῆς σαρκὸς θερίσει φθοράν.» Ἀπολέσας δέ τις καὶ ἑτέρως τὴν ἑαυτοῦ ψυχὴν, διασώσει πάντως αὐτήν· τοῦτο πεπράχασιν οἱ μακάριοι μάρτυρες, τοὺς μέχρι ψυχῆς καὶ αἵματος διενεγκόντες ἀγῶνας, καὶ τῆς εἰς Χριστὸν ἀγάπης τὸ γνήσιον, οἷά τινα στέφανον, ταῖς ἑαυτῶν ἀνάψαντες κεφαλαῖς. Οἵ γε μὴν ἐξ ἀνάνδρου ψυχῆς καὶ γνώμης ἀρνησάμενοι τὴν πίστιν, καὶ τὸν παραυτίκα τῆς σαρκὸς διαφυγόντες θάνατον, οὗτοι φονευταὶ τῆς ἑαυτῶν γεγόνασι ψυχῆς· κατοιχήσονται γὰρ εἰς ᾅδου, τῆς κακανδρίας ὑφέξονται δίκας. <Ταύτῃ τῇ νυκτὶ ἔσονται δύο ἐπὶ κλίνης μιᾶς· ὁ εἷς παραληφθήσεται, καὶ ὁ ἕτερος ἀφεθήσεται.> (A f. 235 b, B f. 166 b, C f. 144 b, D f. 58 b) Νύκτα γε μὴν ὀνομάζει τὸν τῆς κρίσεως καιρὸν, διά τοι, καθάπερ ἡγοῦμαι, τὸ ἀσυμφανὲς καὶ ἀπροσδόκητον τῆς αὐτοῦ παρουσίας. Διὰ δὲ τῶν δύο τῶν ἐπὶ κλίνης ὄντων μιᾶς, ἔοικεν ὑπαινίττεσθαι τοὺς ἐν ἀναπαύσει καὶ πλούτῳ, καὶ ἰσομοιροῦντας ἀλλήλοις, κατά γε, φημὶ, τὸ ἐν εὐπαθείαις εἶναι κοσμικαῖς· κλίνη γὰρ, ἀναπαύσεως σύμβολον.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι έχει γραφτεί: «Νεκρώστε τα μέλη σας που είναι πάνω στη γη, την πορνεία, την ακαθαρσία, το πάθος, την κακή επιθυμία και την πλεονεξία». Όσοι λοιπόν νεκρώνονται ως προς αυτά, αυτοί έχουν σώσει την ψυχή τους· εκείνοι όμως που αγαπούν τον φιλήδονο βίο, ίσως νομίζουν ότι αποκτούν την ψυχή τους, αλλά οπωσδήποτε την καταστρέφουν. «Διότι εκείνος που σπέρνει», λέει, «στη σάρκα, από τη σάρκα θα θερίσει φθορά». Αν όμως κάποιος χάσει με άλλον τρόπο την ψυχή του, οπωσδήποτε θα τη διασώσει· αυτό έπραξαν οι μακάριοι μάρτυρες, οι οποίοι υπέμειναν αγώνες μέχρι ψυχής και αίματος, και έδεσαν το γνήσιο της αγάπης προς τον Χριστό, σαν ένα στεφάνι, στα κεφάλια τους. Εκείνοι όμως που από άνανδρη ψυχή και φρόνημα αρνήθηκαν την πίστη, και απέφυγαν τον πρόσκαιρο θάνατο της σάρκας, αυτοί έγιναν φονιάδες της ίδιας τους της ψυχής· διότι θα κατέλθουν στον άδη, και θα υποστούν τιμωρία για την ανανδρία τους. <Αυτή τη νύχτα θα είναι δύο σε ένα κρεβάτι· ο ένας θα παραληφθεί και ο άλλος θα αφεθεί.> (A f. 235 b, B f. 166 b, C f. 144 b, D f. 58 b) Νύχτα ονομάζει τον καιρό της κρίσης, εξαιτίας, όπως νομίζω, του αφανούς και απροσδόκητου της παρουσίας Του. Και με τους δύο που βρίσκονται σε ένα κρεβάτι, φαίνεται να υπαινίσσεται εκείνους που ζουν με ανάπαυση και πλούτο, και έχουν ίσο μερίδιο μεταξύ τους, εννοώ, στο να ζουν μέσα σε κοσμικές απολαύσεις· διότι το κρεβάτι είναι σύμβολο ανάπαυσης.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Ἐπιστολαὶ ἑορταστικαί
Τρυφῶσι δὲ καὶ ἑτέρως ἀχαλίνοις ᾄττοντες ὁρμαῖς πρὸς πᾶν ὁτιοῦν τῶν ἐκτοπωτάτων. Ἀλλ᾽ ἐκτελευτᾷ πρὸς κόλασιν ἡ τρυφὴ, καὶ τῆς φιλοσαρκίας τὸ πέρας, ἀπηνῆ καὶ ἄφυκτον αὐτοῖς ἐπαρτήσασα δίκην. «Ὁ γὰρ σπείρων, φησὶν, εἰς τὴν σάρκα, ἐκ τῆς σαρκὸς θερίσει φθοράν.» Τοῖς οὕτω βιοῦν εἰωθόσι καὶ ὁ θεσπέσιος προφήτης Ἀμὼς τὸ ἐξ ἀγάπης δάκρυον ἐπιστάζει, λέγων· «Οἱ καθεύδοντες ἐπὶ κλινῶν ἐλεφαντίνων, καὶ κατασπαταλῶντες ἐν ταῖς στρωμναῖς αὐτῶν, καὶ ἐσθίοντες ἐρίφους ἐκ ποιμνίων, καὶ μοσχάρια ἐκ μέσου βουκολίων γαλαθηνὰ, οἱ ἐπικροτοῦντες πρὸς τὴν φωνὴν τῶν ὀργάνων, ὡς ἑστῶτα ἐλογίσαντο, καὶ οὐχ ὡς φεύγοντα. Οἱ πίνοντες τὸν διυλισμένον οἶνον, καὶ τὰ πρῶτα μύρα χριόμενοι· καὶ οὐκ ἔπασχον οὐδὲν ἐπὶ τῇ συντριβῇ Ἰωσήφ. Διὰ τοῦτο νῦν αἰχμάλωτοι ἔσονται ἀπ᾽ ἀρχῆς δυναστῶν.» Ὁρᾷς ὅποι καταστρέφει τῆς ἐξιτήλου ζωῆς τὸ πέρας;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Απολαμβάνουν δε τη χλιδή και με άλλους τρόπους, ορμώντας με αχαλίνωτες επιθυμίες προς κάθε τι το πιο άτοπο. Όμως η απόλαυση καταλήγει στην κόλαση, καθώς το τέλος της φιλοσαρκίας επισύρει πάνω τους σκληρή και αναπόφευκτη καταδίκη. «Διότι εκείνος που σπέρνει», λέει, «στη σάρκα, από τη σάρκα θα θερίσει φθορά». Σε όσους έχουν συνηθίσει να ζουν με αυτόν τον τρόπο, και ο θεσπέσιος προφήτης Αμώς στάζει το δάκρυ της αγάπης του, λέγοντας: «Αυτοί που κοιμούνται σε ελεφάντινα κρεβάτια και ζουν έκλυτα στις στρωμνές τους, και τρώνε κατσίκια από τα ποίμνια και μοσχαράκια που θηλάζουν από τα κοπάδια, αυτοί που χειροκροτούν στον ήχο των μουσικών οργάνων, και τα θεώρησαν αυτά ως μόνιμα και όχι ως παροδικά. Αυτοί που πίνουν τον διυλισμένο οίνο και αλείφονται με τα πιο εκλεκτά μύρα, και δεν αισθάνονταν κανέναν πόνο για τη συντριβή του Ιωσήφ. Γι' αυτό τώρα θα γίνουν αιχμάλωτοι, πρώτοι ανάμεσα στους ισχυρούς». Βλέπεις πού καταλήγει το τέλος αυτής της παροδικής ζωής;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Περὶ τῆς ἐν πνεύματι καὶ ἀληθείᾳ προσκυνήσεως καὶ λατρείας
Ἀλλ᾽ ἐδίδου καὶ τότε τὸ σαρκοφαγεῖν, οὐκ εἰς μίαν, οὐδὲ εἰς δέκα τυχὸν, ἀλλ᾽ εἰς ἡμέρας τριάκοντα, δι᾽ οὗ σημαίνεται τῆς ἐπ᾽ αὐτοὺς ὀργῆς ἡ παράτασις. Ἐφίησι δὲ καὶ νῦν τοῖς ἀσχέτως ἀπονενευκόσιν εἰς κοσμικὰς ἡδονὰς, τὸ καὶ μετασχεῖν, εἰ ἕλοιντο, τῶν σαρκικῶν, καὶ εἰς χρόνους ἔσθ᾽ ὅτε μακρούς. Οὕτω γὰρ λέγεται παραδοῦναί τινας εἰς ἀδόκιμον νοῦν, ποιεῖν τὰ μὴ καθήκοντα. Ἀλλ᾽ ἐκείνοις γέγονεν εἰς χολέραν ἡ βρῶσις, καὶ τοῖς ἀγαπῶσι τὰ σαρκικὰ καὶ προτιμῶσι τοῦ μάννα τοῦ νοητοῦ, ὅ ἐστι ῥῆμα Θεοῦ, τὰ φθαρτὰ καὶ ἐπίγεια, καταλήξει πρὸς θάνατον τὸ ἐγχείρημα· καὶ ἔστιν, οἶμαι, τουτὶ τὸ, «Ὁ σπείρων εἰς τὴν σάρκα, ἐκ τῆς σαρκὸς θερίσει φθοράν.» Ἀῤῥωστίας δὲ τῆς τοιᾶσδε τυχὸν ἡ λύσις· «Πνεύματι περιπατεῖτε, καὶ ἐπιθυμίαν σαρκὸς οὐ μὴ τελέσητε.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αλλά επέτρεπε και τότε την κρεοφαγία, όχι για μία, ούτε ίσως για δέκα, αλλά για τριάντα ημέρες, με το οποίο υποδηλώνεται η παράταση της οργής του εναντίον τους. Επιτρέπει δε και τώρα σε αυτούς που έχουν στραφεί ανεξέλεγκτα προς τις κοσμικές ηδονές, το να συμμετέχουν, αν το επιλέξουν, στα σαρκικά, και μάλιστα κάποιες φορές για μεγάλες περιόδους. Διότι έτσι λέγεται ότι παρέδωσε κάποιους σε αδόκιμο νου, για να πράττουν τα μη πρέποντα. Αλλά σε εκείνους η βρώση κατέληξε σε χολέρα, και για αυτούς που αγαπούν τα σαρκικά και προτιμούν από το νοητό μάννα, που είναι ο λόγος του Θεού, τα φθαρτά και επίγεια, το εγχείρημα θα καταλήξει στον θάνατο· και αυτό είναι, νομίζω, το εξής: «Εκείνος που σπέρνει στη σάρκα, από τη σάρκα θα θερίσει φθορά». Η δε λύση μιας τέτοιας αρρώστιας είναι ίσως η εξής: «Να ζείτε σύμφωνα με το Πνεύμα, και δεν θα εκπληρώσετε την επιθυμία της σάρκας».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Περὶ τῆς ἐν πνεύματι καὶ ἀληθείᾳ προσκυνήσεως καὶ λατρείας
Ἀλλὰ φέρε λέγωμεν τὰ πνευματικὰ, καὶ τῶν εἰς νοῦν τε καὶ κεκρυμμένων ἐννοιῶν ἁπτώμεθα. ΠΑΛΛ. Ὡς καλὸν τὸ χρῆμα καὶ ὀνησιφόρον. ΚΥΡ. Χρὴ τοίνυν ἡμᾶς τοὺς ἐν Χριστῷ ζωοποιουμένους, ζωοποίησιν δέ φημι τὴν πνευματικὴν, νεκρῶν ἔργων ἀποφοιτᾷν, καὶ ὡς ἀπωτάτω χωρεῖν, εἶεν δ᾽ ἂν, οἶμαι, ταυτὶ, τὰ δι᾽ ὧν ἂν γένοιτο κατανεκροῦσθαι ψυχὴν, καὶ ἀποψύχεσθαι νοῦν, ἀχαλίνως ἐκνενευκότα πρὸς τὰ σαρκός τε καὶ κόσμου. Εἰ γάρ ἐστιν ἀληθὲς, ὡς ὁ εἰς τὴν σάρκα σπείρων, ἐκ τῆς σαρκὸς θερίσει φθοράν· καὶ οἱ κατὰ σάρκα ζῶντες Θεῷ ἀρέσαι οὐ δύνανται, ὅτι δὲ καὶ τεθνήξονται πῶς ἂν εἴη λοιπὸν ἢ πόθεν ἀμφίλογον; Νεκρὸς οὖν ἄρα, καὶ τοῖς τῆς νεκρότητος ἔργοις ἐνισχημένος, ὁ ψυχήν τε καὶ νοῦν ἐκμεμολυσμένος, καὶ μὴν καὶ φαυλότητος ἀνάπλεως κοσμικῆς. Καὶ νοητὴν ἀληθῶς, εἴπερ ἂν ἕλοιτό τις τὴν τοιάνδε λέπραν εἰπεῖν, οὐκ ἂν ἁμάρτοι τοῦ πρέποντος. Ἀκάθαρτος οὖν ὁ τοιοῦτος ἐν ὀφθαλμοῖς τοῦ Χριστοῦ. «Καταμιανεῖ γὰρ αὐτὸν,» φησὶν, «ὁ ἱερεύς.» Ἀκούσεται γὰρ ἐπὶ τοῦ θείου βήματος, τοῖς ἄγαν φιλαμαρτήμοσιν ἐναρίθμιος ὤν· «Πορεύετε ἀπ᾽ ἐμοῦ, ἐργάται ἀνομίας, οὐκ οἶδα ὑμᾶς.» Λεύκῃ γε μὴν καὶ οὐλῇ σημασίας παρεικαστέον τοὺς ἐν ψιλαῖς ταῖς ἐπιθυμίαις κειμένους ἔτι, καὶ οὔπω πρὸς ἔργον ἥκοντας λογισμοῦ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αλλά εμπρός, ας μιλήσουμε για τα πνευματικά και ας προσεγγίσουμε τις νοερές και κρυμμένες έννοιες. ΠΑΛΛ. Πόσο καλό και ωφέλιμο είναι αυτό. ΚΥΡ. Πρέπει λοιπόν εμείς που ζωοποιούμαστε εν Χριστώ, και εννοώ την πνευματική ζωοποίηση, να απομακρυνόμαστε από τα νεκρά έργα και να απέχουμε όσο το δυνατόν περισσότερο από αυτά, τα οποία είναι, νομίζω, εκείνα που προκαλούν τη νέκρωση της ψυχής και την απονέκρωση του νου, ο οποίος ρέπει αχαλίνωτα προς τα έργα της σαρκός και του κόσμου. Διότι αν είναι αλήθεια ότι εκείνος που σπέρνει στη σάρκα του, από τη σάρκα θα θερίσει φθορά, και ότι όσοι ζουν κατά σάρκα δεν μπορούν να αρέσουν στον Θεό, το ότι τελικά θα πεθάνουν πώς ή από πού θα μπορούσε να αμφισβητηθεί; Νεκρός λοιπόν, και δεσμευμένος στα έργα της νεκρότητας, είναι αυτός που έχει μολύνει και την ψυχή και τον νου του, και μάλιστα είναι γεμάτος από κοσμική φαυλότητα. Και αν κάποιος επέλεγε να την ονομάσει αληθινά νοητή λέπρα, δεν θα αστοχούσε καθόλου. Ακάθαρτος λοιπόν είναι ένας τέτοιος άνθρωπος στα μάτια του Χριστού. «Διότι θα τον κηρύξει ακάθαρτο», λέει, «ο ιερέας». Επειδή θα ακούσει μπροστά στο θείο βήμα, καθώς θα συγκαταλέγεται ανάμεσα στους σφόδρα φιλαμαρτήμονες: «Απομακρυνθείτε από εμένα, εργάτες της ανομίας, δεν σας γνωρίζω». Με τη λεύκη δε και το σημάδι της ουλής πρέπει να παρομοιάσουμε όσους παραμένουν ακόμη στις απλές επιθυμίες και δεν έχουν ακόμη προχωρήσει στην έμπρακτη πραγμάτωση του λογισμού.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἐφραίμ ὁ Σύρος Εἰς τὸ Πρόσεχε σεαυτῷ
Μισήσωμεν τὴν μέθην καὶ τὸν γέλωτα καὶ τοὺς ἀνωφελεῖς λόγους τῶν κακοφρόνων ἀνθρώπων. Πάντα γὰρ πράττουσι, πάντα ἐπινοοῦσι πρὸς τὸ μὴ ἀποτυχεῖν τῶν ἑαυτῶν ἡδονῶν. Σὺ δέ, ἀγαπητέ, ταῦτα φεῦγε, ὡς τῷ Θεῷ ἐπαγγειλάμενος ἀρέσαι· πάντα κατὰ Θεὸν πράττε. Θεὸς γὰρ οὐ μυκτηρίζεται, κατὰ τὸ λόγιον τοῦ Ἀποστόλου· ὃ γὰρ ἐὰν σπείρῃ ἄνθρωπος, τοῦτο καὶ θερίσει· ὅτι ὁ σπείρων εἰς τὴν ἑαυτοῦ σάρκα ἐκ τῆς σαρκὸς θερίσει φθοράν· ὁ δὲ σπείρων εἰς τὸ πνεῦμα, ἐκ τοῦ πνεύματος θερίσει ζωὴν αἰώνιον. Μὴ συνομίλει τοῖς ῥυπαροῖς λογισμοῖς, μήποτε κατάγωσί σε εἰς τὴν αἰσχρὰν αὐτῶν πρᾶξιν· ἀλλὰ τούτους βδελύσσου καὶ ἄπωσον, ὅπως γαληνιάσῃ σου ἡ διάνοια. Δεήθητι τοῦ Κυρίου, ὅπως φωτίσῃ σου τοὺς ὀφθαλμοὺς τῆς καρδίας· τὰ γὰρ παρὰ ἀνθρώποις ἀδύνατα παρὰ τῷ Θεῷ δυνατά. Ἑστὼς εἰς προσευχὴν μὴ μετεωρίζου, ἵνα μὴ εὑρεθῇς ὡς καταφρονῶν. Πρόσεχε σεαυτῷ, ἀγαπητέ, μήποτε θεωρῶν τοὺς ἐν τῷ νῦν αἰῶνι πλουτοῦντας, σπαταλῶντας καὶ τὰς σάρκας αὑτῶν διατρέφοντας, ὡς ἐν ἡμέρᾳ σφραγῆς, μακαρίσῃς αὐτοὺς διὰ τὴν πρόσκαιρον εὐθηνίαν· διότι οὐ πλούσιον, οὐ τρυφητήν, οὐ δυνάστην ἐμακάρισε τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον, πλὴν τῶν φοβουμένων τὸν κύριον· καθὼς γέγραπται· μακάριος ἀνὴρ ὁ φοβούμενος τὸν Κύριον· καί, μακάριοι πάντες οἱ φοβούμενοι τὸν Κύριον.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ας μισήσουμε τη μέθη, το γέλιο και τα ανωφελή λόγια των κακόφρονων ανθρώπων. Διότι τα πάντα πράττουν, τα πάντα επινοούν για να μη στερηθούν τις ηδονές τους. Εσύ όμως, αγαπητέ, αυτά να τα αποφεύγεις, καθώς υποσχέθηκες να αρέσεις στον Θεό. τα πάντα να τα πράττεις κατά Θεόν. Διότι ο Θεός δεν εμπαίζεται, σύμφωνα με τον λόγο του Αποστόλου: διότι ό,τι σπείρει ο άνθρωπος, αυτό και θα θερίσει. Επειδή εκείνος που σπέρνει στη δική του σάρκα, από τη σάρκα θα θερίσει φθορά. ενώ εκείνος που σπέρνει στο πνεύμα, από το πνεύμα θα θερίσει ζωή αιώνια. Μη συνομιλείς με τους ρυπαρούς λογισμούς, μήπως και σε παρασύρουν στην αισχρή πράξη τους, αλλά να τους αποστρέφεσαι και να τους απωθείς, ώστε να γαληνεύσει η διάνοιά σου. Παρακάλεσε τον Κύριο να φωτίσει τους οφθαλμούς της καρδιάς σου. διότι τα αδύνατα στους ανθρώπους είναι δυνατά στον Θεό. Όταν στέκεσαι στην προσευχή να μην αφαιρείσαι, για να μη βρεθείς ότι καταφρονείς τον Θεό. Πρόσεχε τον εαυτό σου, αγαπητέ, μήπως βλέποντας όσους πλουτίζουν στον παρόντα αιώνα, σπαταλούν και τρέφουν τις σάρκες τους σαν σε ημέρα σφαγής, τους μακαρίσεις για την πρόσκαιρη ευημερία τους. διότι το Άγιο Πνεύμα δεν μακάρισε κανέναν πλούσιο, ούτε τρυφηλό, ούτε δυνάστη, παρά μόνον όσους φοβούνται τον Κύριο. καθώς είναι γεγραμμένο: μακάριος ο άνθρωπος που φοβάται τον Κύριο. και, μακάριοι πάντες όσοι φοβούνται τον Κύριο.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἐφραίμ ὁ Σύρος Λόγοι παρααινετικοὶ πρὸς τοὺς ἐν Αἰγύπτῳ μοναχούς
Λέγε δέ μοι καὶ αὐτός, παρακαλῶ, ὅτι ἐὰν ἀρνησάμενος τὴν χάριν τοῦ καλέσαντός σε εἰς τὴν αἰώνιον αὐτοῦ βασιλείαν καὶ δόξαν, καὶ πορευθεὶς εἰς τὸν κόσμον, τί μέλλεις ποιεῖν, ὡς ὑπολαμβάνει σου ὁ λογισμός; Μᾶλλον δέ, τί σοι ἐνέβαλεν ὁ πολέμιος τῶν ψυχῶν ἡμῶν; Ὅτι, ἐὰν ἀθετήσῃς τὴν χάριν τὴν δοθεῖσάν σοι, βασιλεῦσαι ἔχῃς; Εἰ δὲ καὶ βασιλεύσεις, οὐχὶ θάνατός σε διαδέξεται; Εἰ δὲ καὶ οὐσίας πολλὰς κληρονομήσεις, καὶ συνάγῃς πλοῦτον εἰς πλῆθος, οὐχὶ ἄλλοις αὐτὰ καταλιπὼν γυμνὸς ἀπελεύσῃ ἐντεῦθεν; Κατὰ τὸ λόγιον τοῦ Ἀποστόλου· οὐδὲν γὰρ εἰσηνέγκαμεν εἰς τὸν κόσμον, οὐδὲ ἐξενεγκεῖν τι δυνάμεθα. Ὁ δὲ σπείρων εἰς τὸ Πνεῦμα, ἐκ τοῦ Πνεύματος θερίσει ζωὴν αἰώνιον. Κατὰ ἄνθρωπον λέγω· ἐάνπερ ἀπαρνησάμενος τὴν χάριν τοῦ Κυρίου, οὐ μὴ καταλάβῃς τὰς προτέρας ὑπολήψεις, ἃς εἶχες πρὸ τοῦ ἐνάρξασθαί σε ἐν τῷ μονήρει βίῳ· ἀλλὰ γείτοσί τε καὶ φίλοις, οἰκείοις τε καὶ συγγενέσι παραβάτης ἔσῃ. Τίς γὰρ ἠνάγκασέ σε ἐνάρξασθαι ἔργον, ὃ οὐκ ἠδύνασο πληρῶσαι; Εἰ καὶ ὁ νόμος οὐ λέγει τοῦτο; Ἐν γὰρ τῷ νόμῳ γέγραπται· εἴ τις ἐστὶν ἀνὴρ φοβούμενος καὶ δειλὸς τῇ καρδίᾳ, μὴ ἐκπορευέσθω εἰς πόλεμον· ἀποστραφήτω εἰς τὴν οἰκίαν αὐτοῦ, ἵνα μὴ δειλιάσῃ τὴν καρδίαν τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Πες μου όμως κι εσύ, σε παρακαλώ, αν αρνηθείς τη χάρη Εκείνου που σε κάλεσε στην αιώνια βασιλεία και δόξα Του, και επιστρέψεις στον κόσμο, τι σκοπεύεις να κάνεις, όπως υποθέτει ο λογισμός σου; Ή μάλλον, τι σου έβαλε στο μυαλό ο εχθρός των ψυχών μας; Ότι, αν αθετήσεις τη χάρη που σου δόθηκε, θα γίνεις βασιλιάς; Κι αν ακόμη γίνεις βασιλιάς, δεν θα σε διαδεχθεί ο θάνατος; Κι αν ακόμη κληρονομήσεις πολλές περιουσίες και συγκεντρώσεις άφθονο πλούτο, δεν θα τα αφήσεις σε άλλους και θα αναχωρήσεις από εδώ γυμνός; Σύμφωνα με τον λόγο του Αποστόλου: διότι τίποτα δεν φέραμε στον κόσμο, και τίποτα δεν μπορούμε να πάρουμε μαζί μας. Εκείνος όμως που σπέρνει στο Πνεύμα, από το Πνεύμα θα θερίσει ζωή αιώνια. Μιλώ σύμφωνα με την ανθρώπινη λογική: αν απαρνηθείς τη χάρη του Κυρίου, δεν πρόκειται να ανακτήσεις την προηγούμενη υπόληψη που είχες πριν ξεκινήσεις τον μοναχικό βίο, αλλά για τους γείτονες και τους φίλους, τους οικείους και τους συγγενείς θα θεωρείσαι παραβάτης. Διότι ποιος σε ανάγκασε να ξεκινήσεις ένα έργο, το οποίο δεν μπορούσες να ολοκληρώσεις; Μήπως και ο νόμος δεν το λέει αυτό; Διότι στον νόμο είναι γραμμένο: αν κάποιος άνδρας φοβάται και είναι δειλός στην καρδιά, ας μην εκστρατεύσει σε πόλεμο· ας επιστρέψει στο σπίτι του, για να μην κάνει και την καρδιά του αδελφού του να δειλιάσει.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἐφραίμ ὁ Σύρος Λόγος κατανυκτικός
Ταῦτα καὶ τὰ τοιαῦτα ὀδυρόμενος λέξεις καὶ οὐδὲν ὠφελήσεις· οὐ γάρ ἐστιν ἐκεῖ ὄφελος τοῦ μετανοῆσαι. Διὰ τοῦτο παραγγέλλουσι καὶ διαμαρτύρονται ἡμῖν αἱ θεῖαι Γραφαὶ τῶν ἁγίων Ἀποστόλων καὶ Προφητῶν, ὅτι τὰ ἀγαθά, ἃ ἡτοίμασεν ὁ Θεὸς τοῖς ἀγαπῶσιν αὐτόν, ὀφθαλμὸς οὐκ εἶδε καὶ οὖς οὐκ ἤκουσε καὶ ἐπὶ καρδίαν ἀνθρώπου ἁμαρτωλοῦ οὐκ ἀνέβη. Ἤκουσας πάλιν τοῦ Κυρίου λέγοντος· μὴ φοβεῖσθε ἀπὸ τῶν ἀποκτεινόντων τὸ σῶμα. Καὶ ἀλλαχοῦ πάλιν· μακάριοι οἱ δεδιωγμένοι ἕνεκεν ἐμοῦ. Διὰ τοῦτο λέγει καὶ ὁ Ἀπόστολος· μὴ πλανᾶσθε, Θεὸς οὐ μυκτηρίζεται· ὃ γὰρ ἐὰν σπείρῃ ἄνθρωπος, τοῦτο καὶ θερίσει· ὁ σπείρων εἰς τὴν σάρκα ἑαυτοῦ, ἐκ τῆς σαρκὸς θερίσει φθοράν· ὁ δὲ σπείρων εἰς τὸ πνεῦμα, ἐκ τοῦ πνεύματος θερίσει ζωὴν αἰώνιον· ὅτι οἱ σπείροντες ἐν δάκρυσιν, ἐν ἀγαλλιάσει θεριοῦσιν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αυτά και τα παρόμοια θα λες θρηνώντας και σε τίποτα δεν θα ωφεληθείς· διότι εκεί δεν υπάρχει κανένα όφελος από το να μετανοήσει κανείς. Γι' αυτόν τον λόγο μας παραγγέλλουν και μας διαβεβαιώνουν οι θείες Γραφές των αγίων Αποστόλων και Προφητών, ότι τα αγαθά, τα οποία ετοίμασε ο Θεός για εκείνους που τον αγαπούν, μάτι δεν τα είδε και αυτί δεν τα άκουσε και σε καρδιά αμαρτωλού ανθρώπου δεν ανέβηκαν. Άκουσες πάλι τον Κύριο να λέει: Μη φοβάστε αυτούς που σκοτώνουν το σώμα. Και κάπου αλλού πάλι: Μακάριοι όσοι διώκονται εξαιτίας μου. Γι' αυτό λέει και ο Απόστολος: Μην πλανάστε, ο Θεός δεν εμπαίζεται· διότι ό,τι σπείρει ο άνθρωπος, αυτό και θα θερίσει· όποιος σπέρνει στη σάρκα του, από τη σάρκα θα θερίσει φθορά· ενώ όποιος σπέρνει στο πνεύμα, από το πνεύμα θα θερίσει αιώνια ζωή· διότι εκείνοι που σπέρνουν με δάκρυα, με αγαλλίαση θα θερίσουν.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἐφραίμ ὁ Σύρος Λόγος κατανυκτικός
Βλέπετε, ἀδελφοί, μή τις ἄκαρπος εὑρεθῇ. Ὁ σπείρων εἰς τὴν σάρκα ἑαυτοῦ τὴν ἀπόλαυσιν τοῦ κόσμου, τρυφὴν καὶ δεῖπνα καὶ ἄριστα, ἐκ τῆς σαρκὸς θερίζει φθοράν· ὁ δὲ σπείρων εἰς τὸ πνεῦμα, προσευχὴν καὶ νηστείαν καὶ ἀγρυπνίαν, ἐκ τοῦ πνεύματος θερίσει ζωὴν αἰώνιον. Κατανοήσατε καὶ ἴδετε, ὅτι οὐδαμοῦ ἐπαινοῦνται οἱ τρυφῶντες, οὐδὲ οἱ μετεωριζόμενοι, οὔτε οἱ γελῶντες· ταῦτα γὰρ τὰ ἔθνη ποιοῦσιν. Ὁ δὲ ἡμέτερος νόμος ἐστὶν οὗτος· μακάριοι οἱ πτωχοὶ τῷ πνεύματι· μακάριοι οἱ πενθοῦντες· μακάριοι οἱ ἐλεήμονες· μακάριοι οἱ δεδιωγμένοι· μακάριοι οἱ ὀνειδιζόμενοι· μακάριοι οἱ καθαροὶ τῇ καρδίᾳ· μακάριοι οἱ ἐγκρατευόμενοι· μακάριοι οἱ τὸ βάπτισμα ἁγνὸν φυλάξαντες· μακάριοι οἱ διὰ τὸν Χριστὸν ἀποταξάμενοι τῷ κόσμῳ τούτῳ· μακάρια τὰ σώματα τῶν παρθένων· μακάριοι οἱ ἔχοντες γυναῖκας ὡς μὴ ἔχοντες· μακάριοι οἱ γρηγοροῦντες καὶ προσευχόμενοι· μακάριοι οἱ προβλέποντες τὸν ἐρχόμενον κρῖναι ζῶντας καὶ νεκρούς· μακάριοι οἱ δακρύοντες ἐν προσευχῇ. Ταῦτα τῆς θείας Γραφῆς τῶν Ὀρθοδόξων. Ποία δὲ Γραφὴ μακαρίζει τοὺς αὐλοῦντας καὶ κιθαρίζοντας ἢ τοὺς γελῶντας ἢ τοὺς τρυφῶντας ἢ τοὺς μεθύοντας καὶ ὀρχουμένους, τοὺς ἀγαπῶντας τὸν κόσμον καὶ τὰ ἐν τῷ κόσμῳ!
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Προσέχετε, αδελφοί, μήπως βρεθεί κανείς άκαρπος. Εκείνος που σπέρνει στη σάρκα του την απόλαυση του κόσμου, τρυφή και δείπνα και γεύματα, από τη σάρκα θερίζει φθορά· ενώ εκείνος που σπέρνει στο πνεύμα, προσευχή και νηστεία και αγρυπνία, από το πνεύμα θα θερίσει ζωή αιώνια. Κατανοήστε και δείτε ότι πουθενά δεν επαινούνται αυτοί που ζουν μέσα στην τρυφή, ούτε οι μετεωριζόμενοι, ούτε αυτοί που γελούν· διότι αυτά τα κάνουν οι εθνικοί. Ο δικός μας όμως νόμος είναι αυτός: μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι· μακάριοι οι πενθούντες· μακάριοι οι ελεήμονες· μακάριοι οι δεδιωγμένοι· μακάριοι οι ονειδιζόμενοι· μακάριοι οι καθαροί τη καρδία· μακάριοι οι εγκρατευόμενοι· μακάριοι αυτοί που φύλαξαν αγνό το βάπτισμα· μακάριοι αυτοί που απαρνήθηκαν αυτόν τον κόσμο για τον Χριστό· μακάρια τα σώματα των παρθένων· μακάριοι όσοι έχουν γυναίκες σαν να μην έχουν· μακάριοι όσοι αγρυπνούν και προσεύχονται· μακάριοι όσοι προσβλέπουν σε αυτόν που έρχεται να κρίνει ζώντες και νεκρούς· μακάριοι όσοι δακρύζουν στην προσευχή. Αυτά ανήκουν στη θεία Γραφή των Ορθοδόξων. Ποια όμως Γραφή μακαρίζει όσους παίζουν αυλό και κιθάρα ή όσους γελούν ή όσους ζουν στην τρυφή ή όσους μεθούν και χορεύουν, όσους αγαπούν τον κόσμο και τα του κόσμου;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἐφραίμ ὁ Σύρος Περὶ τῶν ἐπὶ ἀσελγείᾳ τὰς ψυχὰς δελεαζόντων, ὡς οὐδὲν κακόν ἐστιν
Χρὴ γὰρ πάντα Χριστιανόν, μᾶλλον δὲ πάντα ἄνθρωπον, τρέμειν καὶ ἀγωνιᾶν περὶ τῆς τοῦ πλησίον σωτηρίας, καθότι μέλη ἐσμὲν ἀλλήλων. Ἐξαιρέτως δὲ χρὴ ἀσκανδαλίστους διαφυγόντας πρὸς Κυρίον, δεδιότας τὴν ἀπειλὴν τοῦ εἰπόντος· ὃς δ᾽ ἂν σκανδαλίσῃ ἕνα τῶν μικρῶν τούτων τῶν πιστευόντων εἰς ἐμέ, συμφέρει αὐτῷ ἵνα κρεμασθῇ μύλος ὀνικὸς περὶ τὸν τράχηλον αὐτοῦ, καὶ καταποντισθῇ ἐν τῷ πελάγει τῆς θαλάσσης. Χρὴ οὖν ἐγρηγορέναι, καὶ νήφειν, καὶ νουθετεῖν, καὶ παρακαλεῖν εἷς τὸν ἕνα, πρὶν ἡμᾶς καταλάβῃ τὰ κακά. Ὥσπερ γὰρ οἱ σπείροντες ἐν δάκρυσιν, ἐν ἀγαλλιάσει θεριοῦσιν, οὕτως οἱ σπείροντες εἰς τὴν σάρκα ἑαυτῶν, ἐκ τῆς σαρκὸς θεριοῦσι φθοράν· καὶ οὐκ ἔστι προσωποληψία παρὰ τῷ Κυρίῳ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι πρέπει κάθε Χριστιανός, ή μάλλον κάθε άνθρωπος, να τρέμει και να αγωνιά για τη σωτηρία του πλησίον, επειδή είμαστε μέλη ο ένας του άλλου. Εξαιρέτως δε, πρέπει να καταφεύγουμε στον Κύριο παραμένοντας ασκανδάλιστοι, φοβούμενοι την απειλή Εκείνου που είπε: όποιος σκανδαλίσει έναν από αυτούς τους μικρούς που πιστεύουν σε εμένα, τον συμφέρει να κρεμαστεί μια μεγάλη μυλόπετρα στον λαιμό του και να καταποντιστεί στο πέλαγος της θάλασσας. Πρέπει, λοιπόν, να γρηγορούμε, να έχουμε πνευματική νήψη, να νουθετούμε και να παρακαλούμε ο ένας τον άλλον, προτού μας προφτάσουν τα κακά. Διότι, όπως εκείνοι που σπέρνουν με δάκρυα θα θερίσουν με αγαλλίαση, έτσι και εκείνοι που σπέρνουν στη σάρκα τους, από τη σάρκα θα θερίσουν φθορά· και δεν υπάρχει προσωποληψία εκ μέρους του Κυρίου.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἐφραίμ ὁ Σύρος Περὶ ὑπομονῆς καὶ συντελείας τοῦ αἰῶνος τούτου καὶ περὶ τῆς δευτέρας παρουσίας
Ἐργάτης τυγχάνεις τῆς ἀρετῆς, ἀδελφέ· ἐμισθώσατό σε. Ὡς καιρὸν ἔχεις, ἐργάζου τὸ ἀγαθόν. Ἄκουσον τοῦ Παύλου λέγοντος· ὃ δ᾽ ἂν σπείρῃ ἄνθρωπος, τοῦτο καὶ θερίσει. Σπεῖρον εἰς τὸ πνεῦμα, ἵνα θερίσῃς ζωὴν αἰώνιον· ὁ γὰρ σπείρων εἰς τὴν σάρκα, ἐκ τῆς σαρκὸς θερίσει φθοράν. Ἄκουε τοῦ καλοῦ παραινέτου λέγοντος· σπείρατε ἑαυτοῖς δικαιοσύνην· τρυγήσατε καρπὸν ζωῆς.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Είσαι εργάτης της αρετής, αδελφέ· σε έχει μισθώσει. Όσο έχεις καιρό, να εργάζεσαι το αγαθό. Άκουσε τον Παύλο που λέει: ό,τι σπείρει ο άνθρωπος, αυτό και θα θερίσει. Σπείρε στο πνεύμα, για να θερίσεις ζωή αιώνια· διότι εκείνος που σπέρνει στη σάρκα, από τη σάρκα θα θερίσει φθορά. Άκουσε τον καλό καθοδηγητή που λέει: σπείρετε για τους εαυτούς σας δικαιοσύνη· τρυγήστε καρπό ζωής.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Γρηγόριος ὁ Νύσσης Εἰς τὸν βίον Μωϋσέως
Ὁ γὰρ σπείρων εἰς τὸ πνεῦμα, φησίν, ἐκ τοῦ πνεύματος θερίσει ζωὴν αἰώνιον· ὁ δὲ σπείρων εἰς τὴν σάρκα, ἐκ τῆς σαρκὸς θερίσει φθοράν. Ἀλλ᾽ ἡ πρὸς τὸ κρεῖττον ἑτοιμασία μόνη κυρίως παρασκευὴ ὀνομάζεταί τε καὶ κυροῦται δήπουθεν τῷ νόμῳ, ἧς τὸ ἀπόθετον ἀφθαρσία ἐστί.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι, λέγει, εκείνος που σπέρνει στο πνεύμα, από το πνεύμα θα θερίσει αιώνια ζωή· ενώ εκείνος που σπέρνει στη σάρκα, από τη σάρκα θα θερίσει φθορά. Αλλά η ετοιμασία προς το ανώτερο είναι η μόνη που κυρίως ονομάζεται παρασκευή και βεβαίως επικυρώνεται από τον νόμο, της οποίας το απόθεμα είναι η αφθαρσία.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Γρηγόριος ὁ Νύσσης Εἰς τοὺς μακαρισμούς
Οὐχ οὗτοι μὲν δι᾽ ὧν ἐποίησαν, ἔσχον τὸν ἔλεον, οἱ δὲ τῷ πρὸς τοὺς ὁμοφύλους ἀπηνῶς ἔχειν, ἀπηνὲς ἑαυτοῖς τὸ Θεῖον ἐποίησαν; Οὐκ ἠλέησε τὸν τῷ πυλῶνι προσταλαιπωροῦντα πτωχὸν, ὁ ταῖς τρυφαῖς διακεχυμένος πλούσιος, διὰ τοῦτο ἑαυτῷ ἀποκόπτει τὸν ἔλεον, ἐλεηθῆναι δεόμενος, καὶ οὐκ ἀκουόμενος· οὐχ ὅτι ζημίαν ἔφερε μία ῥανὶς εἰς τὴν μεγάλην τοῦ παραδείσου πηγὴν, ἀλλ᾽ ὅτι ἡ τῆς ἐλεημοσύνης σταγὼν ἀμίκτως ἔχει πρὸς τὴν ἀπήνειαν. Τίς γὰρ κοινωνία φωτὶ πρὸς σκότος; Οἷα, φησὶν, ἂν σπείρῃ ὁ ἄνθρωπος, τοιαῦτα καὶ θερίσει· ὅτι ὁ σπείρων εἰς τὴν σάρκα, ἐκ τῆς σαρκὸς θερίσει φθοράν· ὁ δὲ σπείρων εἰς τὸ πνεῦμα ἐκ τοῦ πνεύματος θερίσει ζωὴν αἰώνιον. Σπορὰν οἶμαι τὴν ἀνθρωπίνην εἶναι προαίρεσιν· θέρος δὲ τὴν ἐπὶ τῇ προαιρέσει ἀντίδοσιν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Δεν έλαβαν το έλεος αυτοί μεν εξαιτίας των όσων έπραξαν, ενώ οι άλλοι, με το να συμπεριφέρονται σκληρά προς τους συνανθρώπους τους, έκαναν το Θείο σκληρό απέναντί τους; Δεν ελέησε τον φτωχό που ταλαιπωρούνταν στην πύλη του ο πλούσιος που ήταν παραδομένος στις απολαύσεις· γι' αυτό αποκόπτει το έλεος από τον εαυτό του, και, ενώ παρακαλεί να ελεηθεί, δεν εισακούγεται. Όχι επειδή μία σταγόνα θα προξενούσε ζημιά στη μεγάλη πηγή του παραδείσου, αλλά επειδή η σταγόνα της ελεημοσύνης είναι ασυμβίβαστη με τη σκληρότητα. Διότι, τι κοινωνία υπάρχει μεταξύ φωτός και σκότους; Ό,τι σπείρει ο άνθρωπος, λέει, αυτό και θα θερίσει· διότι εκείνος που σπέρνει στη σάρκα, από τη σάρκα θα θερίσει φθορά· ενώ εκείνος που σπέρνει στο πνεύμα, από το πνεύμα θα θερίσει αιώνια ζωή. Θεωρώ ότι η σπορά είναι η ανθρώπινη προαίρεση, ενώ το θέρος είναι η ανταπόδοση γι' αυτήν την προαίρεση.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Γρηγόριος Παλαμᾶς Ομιλίες ΜΓ΄–ΞΓ΄
Καιρὸς δὲ τοῦ τοιούτου σπόρου πᾶς ὁ βίος ἑκάστου τῶν ἀνθρώπων ἐστί, καὶ μάλιστα ὁ μετὰ τὴν παρουσίαν τοῦ Κυρίου μέχρι τῆς συντελείας πᾶς χρόνος. Καιρὸς δὲ θέρους τοῦ σπόρου τούτου κατὰ τὴν προσδοκωμένην δευτέραν ἐστὶν ἔλευσιν καὶ ἐπιφάνειαν τοῦ Κυρίου· διὸ καὶ ὁ Ἀπόστολος «ἐπ’ ἐλπίδι», φησὶν «ὀφείλει ὁ ἀροτριῶν ἀροτριᾶν» καὶ «ὁ σπείρων εἰς τὸ πνεῦμα, θερίσει ζωὴν αἰώνιον», καὶ ὁ Ψαλμῳδὸς προφήτης «οἱ σπείροντες ἐν δάκρυσι νῦν, ἐν ἀγαλλιάσει θεριοῦσι» τότε.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Καιρός για τέτοιου είδους σπορά είναι ολόκληρος ο βίος του κάθε ανθρώπου, και μάλιστα όλος ο χρόνος μετά την παρουσία του Κυρίου μέχρι τη συντέλεια του κόσμου. Καιρός δε θερισμού αυτής της σποράς είναι κατά την προσδοκώμενη δεύτερη έλευση και επιφάνεια του Κυρίου· γι' αυτό και ο Απόστολος λέει, «με ελπίδα οφείλει να οργώνει αυτός που οργώνει» και «εκείνος που σπέρνει στο πνεύμα, θα θερίσει ζωή αιώνια», και ο Ψαλμωδός προφήτης λέει: «εκείνοι που σπέρνουν με δάκρυα τώρα, με αγαλλίαση θα θερίσουν» τότε.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἡσύχιος ὁ Πρεσβύτερος Εἰς τοὺς ψαλμούς (ἐκ τοῦ μεγάλου ἑρμηνευτικοῦ)
ΨΑΛΜΟΣ ΟϚʹ. «Προκατελάβοντο φυλακὰς οἱ ὀφθαλμοί μου.» Ἄριστος εἰς θεωρίαν ὁ τῆς νυκτὸς καιρός, οὐκ ἀφελκούσης πρὸς ἕτερα οὔτε τῆς ἀκοῆς, οὔτε τῆς ὄψεως, ὧν ἑκάτερα τὸν νοῦν εἰς αὐτὴν περισπᾷ, τῆς θεωρίας ἀφέλκουσα· ἐν ταύτῃ τοίνυν ἠδολέσχησε, περὶ τὰς θεωρητικὰς κινήσεις ἀσχολούμενος. Τοῦτο γὰρ ἀδολεσχίαν ἐπὶ τοῦ παρόντος εἰρῆσθαι προλαβόντες ἐδείξαμεν. Ἔσκαλλε δὲ νῦν αὐτοῦ τὸ πνεῦμα· τουτέστιν, ἐδυσχέραινεν, οὔπω καταλαβεῖν περὶ τούτων δυνάμενον. Ὁ παρὼν βίος, δι’ ἄγνοιαν νύξ, ἐν ᾧ, φησίν, οὐχ ὕπνῳ παρέδωκα κατ’ ἄλλους τινὰς ἐμαυτὸν (Οἱ γὰρ καθεύδοντες, νυκτὸς καθεύδουσι· καὶ οἱ μεθυσκόμενοι, νυκτὸς μεθύουσιν)· νήφων δὲ μετὰ τοῦ νόμου περὶ τῶν πρακτέων διελεγόμην. Πρόσκαιρα γὰρ εἶναι τὰ παρόντα μαθών, καὶ τέλος ἕξειν, κατέλαβον τὰ περιεστηκότα δεινά. Γεωργικῶς δὲ τὸ ἐμὸν ἐσκάλευον πνεῦμα, ἵνα σπείρας ἐν αὐτῷ θερίσω ζωὴν αἰώνιον. Ὁ σπείρων γὰρ εἰς τὸ πνεῦμα, ἐκ τοῦ πνεύματος θερίσει ζωὴν αἰώνιον. Ἀνωτέρω μὲν οὖν πνεῦμα ἔλεγε τὴν ψυχήν· ἐνταῦθα δὲ τὸ πνεῦμα τοῦ ἀνθρώπου τὸ ἐν αὐτῷ. μεθ’ οὗ ἡ ψυχὴ σκάλλει τε καὶ ἀδολεσχεῖ· οὐ γὰρ δήπου τὸ σῶμα μετὰ τῆς ψυχῆς. Ἡ οὖν κυρίως ἀνθρώπου ψυχὴ ἀδολεσχεῖ μετὰ τοῦ νοῦ, καὶ σκάλλει τὸ πνεῦμα συνεζευγμένον τῷ νῷ. Προσεύξομαι γὰρ τῷ πνεύματι, προσεύξομαι καὶ τῷ νοΐ. «Αὔτη ἡ ἀλλοίωσις τῆς δεξιᾶς τοῦ Ὑψίστου.»
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
ΨΑΛΜΟΣ ΟΣΤ'. «Οι οφθαλμοί μου πρόλαβαν τις νυχτερινές φυλακές.» Άριστος για θεωρία είναι ο καιρός της νύχτας, καθώς ούτε η ακοή ούτε η όραση αποσπώνται προς άλλα πράγματα, καθένα από τα οποία περισπά τον νου προς αυτά, απομακρύνοντάς τον από τη θεωρία. Κατά τη διάρκειά της λοιπόν εντρυφούσε, ασχολούμενος με τις θεωρητικές κινήσεις. Διότι δείξαμε προηγουμένως ότι αυτό σημαίνει η λέξη «αδολεσχία» στην προκειμένη περίπτωση. Και τώρα το πνεύμα του ερευνούσε (έσκαλλε)· δηλαδή, δυσφορούσε, επειδή δεν μπορούσε ακόμη να τα κατανοήσει αυτά. Ο παρών βίος, εξαιτίας της άγνοιας, είναι νύχτα, στην οποία, λέει, δεν παρέδωσα τον εαυτό μου στον ύπνο όπως κάποιοι άλλοι (Διότι εκείνοι που κοιμούνται, κοιμούνται τη νύχτα· και εκείνοι που μεθούν, μεθούν τη νύχτα)· αλλά όντας νηφάλιος, συνομιλούσα με τον νόμο σχετικά με το τι πρέπει να πράττω. Επειδή έμαθα ότι τα παρόντα είναι πρόσκαιρα και θα λάβουν τέλος, αντιλήφθηκα τα δεινά που μας περιβάλλουν. Σαν γεωργός λοιπόν καλλιεργούσα το πνεύμα μου, προκειμένου, αφού σπείρω σε αυτό, να θερίσω ζωή αιώνια. Διότι αυτός που σπέρνει στο πνεύμα, από το πνεύμα θα θερίσει ζωή αιώνια. Πιο πάνω λοιπόν με τη λέξη «πνεύμα» εννοούσε την ψυχή· εδώ όμως εννοεί το πνεύμα του ανθρώπου που βρίσκεται μέσα του, με το οποίο η ψυχή ερευνά (σκάλλει) και εντρυφά (αδολεσχεί)· διότι βέβαια δεν το κάνει το σώμα μαζί με την ψυχή. Η κατεξοχήν λοιπόν ανθρώπινη ψυχή εντρυφά μαζί με τον νου, και ερευνά το πνεύμα που είναι συζευγμένο με τον νου. Διότι θα προσευχηθώ με το πνεύμα, θα προσευχηθώ και με τον νου. «Αυτή είναι η αλλοίωση της δεξιάς του Υψίστου.»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὴν πρὸς Γαλάτας ἐπιστολήν
Μὴ πλανᾶσθε· Θεὸς οὐ μυκτηρίζεται. Ὃ γὰρ ἐὰν σπείρῃ ἄνθρωπος, τοῦτο καὶ θερίσει· ὅτι ὁ σπείρων εἰς τὴν σάρκα ἑαυτοῦ, ἐκ τῆς σαρκὸς αὐτοῦ θερίσει φθοράν· ὁ δὲ σπείρων εἰς τὸ πνεῦμα, ἐκ τοῦ πνεύματος θερίσει ζωὴν αἰώνιον.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Μην πλανάσθε· ο Θεός δεν εμπαίζεται. Διότι ό,τι σπείρει ο άνθρωπος, αυτό και θα θερίσει· επειδή εκείνος που σπέρνει στη σάρκα του, από τη σάρκα θα θερίσει φθορά· ενώ εκείνος που σπέρνει στο πνεύμα, από το πνεύμα θα θερίσει ζωή αιώνια.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὴν πρὸς Κορινθίους α' ἐπιστολήν
Καὶ γὰρ πολλαχοῦ πάλιν τῇ προσηγορίᾳ ταύτῃ τὴν κακίαν ἐκάλεσεν εἰπών· Ὁ σπείρων εἰς τὴν σάρκα, ἐκ τῆς σαρκὸς θερίσει φθοράν. Εἰ δὲ περὶ σώματος ἔλεγεν, ἀλλ᾽ οὐ περὶ πονηρᾶς πράξεως, οὐκ ἂν εἶπε φθοράν· οὐδαμοῦ γὰρ τὸ σῶμα φθορὰν καλεῖ· οὐδὲ γάρ ἐστι φθορὰ, ἀλλὰ φθαρτόν. Διὸ προϊὼν καὶ περὶ αὐτοῦ διαλεγόμενος, οὐκ εἶπεν αὐτὸ φθορὰν, ἀλλὰ φθαρτὸν, λέγων· Δεῖ γὰρ τὸ φθαρτὸν τοῦτο ἐνδύσασθαι ἀφθαρσίαν. Εἶτα τὴν περὶ πολιτείας πληρώσας παραίνεσιν, ὅπερ ἀεὶ ποιεῖ, ὑπόθεσιν ὑποθέσει συνεχῶς ἀναμιγνὺς, εἰς τὸν περὶ ἀναστάσεως πάλιν τῶν σωμάτων ἐκβαίνει λόγον, οὕτω λέγων· Ἰδοὺ μυστήριον ὑμῖν λέγω.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι και σε πολλά άλλα σημεία, πάλι, με αυτήν την ονομασία προσδιόρισε την κακία, λέγοντας: «Εκείνος που σπέρνει στη σάρκα, από τη σάρκα θα θερίσει φθορά». Εάν όμως μιλούσε για το σώμα, και όχι για την πονηρή πράξη, δεν θα έλεγε «φθορά»· διότι πουθενά δεν ονομάζει το σώμα φθορά· διότι δεν είναι φθορά, αλλά φθαρτό. Γι' αυτό, προχωρώντας και μιλώντας για αυτό, δεν το ονόμασε φθορά, αλλά φθαρτό, λέγοντας: «Διότι πρέπει το φθαρτό αυτό να ενδυθεί την αφθαρσία». Έπειτα, αφού ολοκλήρωσε την προτροπή περί του τρόπου ζωής, πράγμα που κάνει πάντοτε, αναμειγνύοντας συνεχώς το ένα θέμα με το άλλο, μεταβαίνει πάλι στον λόγο περί της αναστάσεως των σωμάτων, λέγοντας τα εξής: «Ιδού, σας λέγω ένα μυστήριο».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸ κατὰ Ματθαῖον εὐαγγέλιον
Ὅτι γὰρ καὶ οἱ κακίαν μετιόντες κάμνουσι, παντί που δῆλόν ἐστι· καὶ γὰρ καὶ ὁ ἅρπαξ, καὶ ὁ μοιχὸς, καὶ ὁ συκοφάντης πολλὰ πονοῦσι καὶ ταλαιπωροῦνται, ὥστε τὴν αὐτῶν κακίαν εἰς τέλος ἀγαγεῖν· ἀλλ᾽ οὐ μόνον οὐδὲν ἀπὸ τῶν πόνων τούτων καρποῦνται τὸ κέρδος, ἀλλὰ καὶ πολλὴν ὑπομένουσι τὴν ζημίαν. Ἐπεὶ καὶ ὁ Παῦλος τοῦτο αἰνιττόμενος ἔλεγεν· Ὁ σπείρων εἰς τὴν σάρκα αὐτοῦ, ἐκ τῆς σαρκὸς αὐτοῦ θερίσει φθοράν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι το ότι και εκείνοι που μετέρχονται την κακία κοπιάζουν, είναι νομίζω σε όλους προφανές· διότι και ο άρπαγας, και ο μοιχός, και ο συκοφάντης κοπιάζουν πολύ και ταλαιπωρούνται, προκειμένου να φέρουν εις πέρας την κακία τους· αλλά όχι μόνο δεν καρπώνονται κανένα κέρδος από τους κόπους αυτούς, αλλά υφίστανται και μεγάλη ζημία. Άλλωστε και ο Παύλος, αινισσόμενος αυτό το γεγονός, έλεγε: Εκείνος που σπέρνει στη σάρκα του, από τη σάρκα του θα θερίσει φθορά.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Περὶ ὑπομονῆς καὶ συντελείας τοῦ αἰῶνος
Σπεῖρον εἰς τὸ πνεῦμα, ἵνα θερίσῃς ζωὴν αἰώνιον· Ὁ γὰρ σπείρων εἰς τὸ σῶμα, φησὶν, ἐκ τοῦ σώματος θερίσει φθοράν. Ἄκουε τοῦ καλοῦ παραινέτου λέγοντος· Σπείρατε ἑαυτοῖς δικαιοσύνην, τρυγήσατε καρπὸν ζωῆς· μὴ ὀλιγώρει ἐν τῷ κάμνειν, ἔμπροσθεν ὁρῶν τὴν ἐλπίδα. Ὅπου γὰρ ἀγῶνες, ἐκεῖ καὶ βραβεῖα· ὅπου πόλεμοι, ἐκεῖ καὶ τιμαί· ὅπου ἡ πάλη, ἐκεῖ καὶ ὁ στέφανος.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Σπείρε στο πνεύμα, για να θερίσεις ζωή αιώνια· διότι εκείνος που σπέρνει στο σώμα, λέει, από το σώμα θα θερίσει φθορά. Άκουσε τον καλό σύμβουλο που λέει: Σπείρετε για τους εαυτούς σας δικαιοσύνη, τρυγήστε καρπό ζωής· μην ολιγωρείς στον κόπο, βλέποντας μπροστά σου την ελπίδα. Διότι, όπου υπάρχουν αγώνες, εκεί υπάρχουν και βραβεία· όπου υπάρχουν πόλεμοι, εκεί και οι τιμές· όπου υπάρχει η πάλη, εκεί και το στεφάνι.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός Εἰς τὰς ἐπιστολὰς τοῦ Παύλου
Καὶ τοῦτο δὲ συνεχώρησεν, ἵνα τὸ ὅλον κατὰ μικρὸν ἐξέλῃ. Ὁ γὰρ συνεθισθεὶς εἰς ἑαυτὸν μόνον, καὶ μὴ καθ᾽ ἑτέρων, καὶ τοῦτο ταχέως διορθώσεται τὸ ἐλάττωμα. «Ἕκαστος γὰρ τὸ ἴδιον φορτίον βαστάσει.» Δοκεῖ μὲν τιθέναι λογισμὸν κωλύοντα καθ᾽ ἑτέρου καυχᾶσθαι. Διορθοῦται δὲ τὸν καυχώμενον, ὥστε μηδὲ ἐφ᾽ ἑαυτῷ μέγα φρονεῖν, εἰς ἔννοιαν ἀγαγὼν αὐτὸν τῶν οἰκείων ἁμαρτημάτων, καὶ τοῖς ὀνόμασι τοῦ φορτίου πιέζων αὐτοῦ τὸ συνειδός. «Κοινωνείτω δὲ ὁ κατηχούμενος τὸν λόγον τῷ κατηχοῦντι ἐν πᾶσιν ἀγαθοῖς. Μὴ πλανᾶσθε, Θεὸς οὐ μυκτηρίζεται. Ὃ γὰρ ἐὰν σπείρῃ ἄνθρωπος, τοῦτο καὶ θερίσει. Ὅτι ὁ σπείρων εἰς τὴν σάρκα ἑαυτοῦ, ἐκ τῆς σαρκὸς θερίσει φθοράν. Ὁ δὲ σπείρων εἰς τὸ πνεῦμα, ἐκ τοῦ πνεύματος θερίσει ζωὴν αἰώνιον, τὸ δὲ καλὸν ποιοῦντες, μὴ ἐκκακῶμεν.» Ἐνταῦθα περὶ τῶν διδασκάλων πάλιν ὁ λόγος αὐτῷ, ὥστε πολλῆς ἀπολαύειν παρὰ τῶν μαθητευομένων θεραπείας. Τοῦτο καὶ ὁ Χριστὸς ἐνομοθέτησε.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και αυτό το επέτρεψε, για να εξαλείψει σταδιακά ολόκληρο το ελάττωμα. Διότι αυτός που έχει συνηθίσει να καυχάται μόνο για τον εαυτό του και όχι εις βάρος των άλλων, γρήγορα θα διορθώσει και αυτό το ελάττωμα. «Διότι ο καθένας θα σηκώσει το δικό του φορτίο». Φαίνεται μεν ότι προβάλλει ένα επιχείρημα που εμποδίζει την καύχηση εις βάρος άλλου, αλλά στην πραγματικότητα διορθώνει αυτόν που καυχάται, ώστε να μην υπερηφανεύεται ούτε για τον εαυτό του, φέρνοντάς τον σε επίγνωση των δικών του αμαρτημάτων και πιέζοντας τη συνείδησή του με την ονομασία του «φορτίου». «Ας προσφέρει δε μερίδιο από όλα τα αγαθά του αυτός που κατηχείται στον λόγο, σε εκείνον που τον κατηχεί. Μην πλανάσθε, ο Θεός δεν εμπαίζεται. Διότι ό,τι σπείρει ο άνθρωπος, αυτό και θα θερίσει. Επειδή εκείνος που σπέρνει στη δική του σάρκα, από τη σάρκα θα θερίσει φθορά. Ενώ εκείνος που σπέρνει στο Πνεύμα, από το Πνεύμα θα θερίσει αιώνια ζωή. Και όταν κάνουμε το καλό, ας μην αποκάμνουμε». Εδώ ο λόγος του αφορά και πάλι τους διδασκάλους, ώστε να απολαμβάνουν πολλή φροντίδα από τους μαθητευομένους. Αυτό άλλωστε το νομοθέτησε και ο Χριστός.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός Ἱερὰ παράλληλα
Δίδοτε, καὶ δοθήσεται ὑμῖν. Μέτρον καλὸν, πεπιεσμένον, καὶ σεσαλευμένον, καὶ ὑπερεκχυνόμενον δώσουσιν εἰς τὸν κόλπον ὑμῶν. ᾯ γὰρ μέτρῳ μετρῆτε, ἀντιμετρηθήσεται ὑμῖν.» «Μὴ πλανᾶσθε· Θεὸς οὐ μυκτηρίζεται. Ὃ γὰρ ἐὰν σπείρῃ ἄνθρωπος, τοῦτο καὶ θερίσει. Ὅτι ὁ σπείρων εἰς τὴν σάρκα ἑαυτοῦ, ἐκ τῆς σαρκὸς θερίσει φθοράν· ὁ δὲ σπείρων εἰς τὸ πνεῦμα, ἐκ τοῦ πνεύματος θερίσει ζωὴν αἰώνιον.» «Ἕκαστος ὃ ἐὰν ποιήσῃ ἀγαθὸν, τοῦτο κομιεῖται παρὰ Κυρίου, εἴτε δοῦλος, εἴτε ἐλεύθερος.» Ἀγαθὸν ἐλπὶς τοῦ ἐλέους. Τὸ γὰρ κράτος τοῦ Θεοῦ, καὶ παρ᾽ αὐτοῦ τὸ ἔλεος· ὅτι σὺ ἀποδώσεις ἑκάστῳ κατὰ τὰ ἔργα αὐτοῦ. ᾯ μέτρῳ, φησὶ, μετρῆτε, μετρηθήσεται ὑμῖν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Δίνετε, και θα σας δοθεί. Μέτρο καλό, συμπιεσμένο, κουνημένο και ξεχειλισμένο θα δώσουν στον κόρφο σας. Διότι με το μέτρο που μετράτε, θα αντιμετρηθεί σε εσάς.» «Μην πλανάσθε· ο Θεός δεν εμπαίζεται. Διότι ό,τι σπείρει ο άνθρωπος, αυτό και θα θερίσει. Επειδή εκείνος που σπέρνει για τη σάρκα του, από τη σάρκα θα θερίσει φθορά· ενώ εκείνος που σπέρνει για το πνεύμα, από το πνεύμα θα θερίσει ζωή αιώνια.» «Καθένας, όποιο αγαθό και αν πράξει, αυτό θα λάβει από τον Κύριο, είτε είναι δούλος είτε ελεύθερος.» Αγαθό είναι η ελπίδα του ελέους. Διότι η δύναμη ανήκει στον Θεό, και από Αυτόν προέρχεται το έλεος· επειδή Εσύ θα αποδώσεις στον καθένα σύμφωνα με τα έργα του. Με το μέτρο που μετράτε, λέει, με αυτό θα μετρηθεί σε εσάς.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Μάξιμος ὁ Ὁμολογητής Μυσταγωγία
Εἴ τις οὖν βούλεται καὶ βίον καὶ λόγον θεοφιλῆ καὶ θεάρεστον ἔχειν, τῶν τριῶν τούτων ἀνθρώπων—τοῦ κόσμου τέ φημι, καὶ τῆς ἁγίας Γραφῆς, καὶ τοῦ καθ᾽ ἡμᾶς—τὰ κρείττω περὶ πολλοῦ ποιείτω καὶ τιμιώτερα. Ψυχῆς μὲν ὅση δύναμις ἐπιμελείσθω τῆς ἀθανάτου καὶ θείας καὶ θεοποιηθησομένης ἐξ ἀρετῶν, καὶ σαρκὸς καταφρονείτω τῆς ὑποκειμένης φθορᾷ καὶ θανάτῳ καὶ τὸ τῆς ψυχῆς ἀμελούμενον ῥυπῶσαι δυναμένης ἀξίωμα. “Φθαρτὸν γὰρ σῶμα, φησί, βαρύνει ψυχήν, καὶ βρίθει τὸ γεῶδες σκῆνος νοῦν πολυφρόντιδα.” Καὶ πάλιν· “ἡ σὰρξ ἐπιθυμεῖ κατὰ τοῦ πνεύματος· τὸ δὲ πνεῦμα κατὰ τῆς σαρκός.” Καὶ αὖθις· “ὁ σπείρων εἰς τὴν σάρκα ἑαυτοῦ, ἐκ τῆς σαρκὸς θερίσει φθοράν.” Πρὸς δὲ τὰς ἀσωμάτους καὶ νοερὰς δυνάμεις κατὰ νοῦν διὰ νοήσεως κινησάτω τὴν ἅμιλλαν, ἀφεὶς τὰ παρόντα καὶ βλεπόμενα· “τὰ γὰρ βλεπόμενα πρόσκαιρα, φησί, τὰ δὲ μὴ βλεπόμενα, αἰώνια·” αἷς διὰ τὸ πλῆθος κατ᾽ εἰρήνην ἕξεως ὁ Θεὸς ἐναναπαύεται.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αν κάποιος, λοιπόν, επιθυμεί να έχει και βίο και λόγο θεοφιλή και θεάρεστο, από αυτούς τους τρεις ανθρώπους —εννοώ του κόσμου, της Αγίας Γραφής και του δικού μας— ας θεωρεί τα ανώτερα ως τα πιο σπουδαία και πολυτιμότερα. Ας φροντίζει με όλη του τη δύναμη την αθάνατη και θεία ψυχή, η οποία πρόκειται να θεωθεί μέσω των αρετών, και ας περιφρονεί τη σάρκα που υπόκειται στη φθορά και στον θάνατο και η οποία μπορεί να κηλιδώσει το αξίωμα της ψυχής, όταν αυτό παραμελείται. «Διότι το φθαρτό σώμα», λέγει, «βαρύνει την ψυχή, και το γήινο σκήνωμα καταπιέζει τον γεμάτο φροντίδες νου». Και πάλι: «η σάρκα επιθυμεί εναντίον του πνεύματος, και το πνεύμα εναντίον της σάρκας». Και ξανά: «εκείνος που σπέρνει στη σάρκα του, από τη σάρκα θα θερίσει φθορά». Ας στρέψει νοερά, μέσω της νόησης, την άμιλλα προς τις ασώματες και νοερές δυνάμεις, εγκαταλείποντας τα παρόντα και τα ορατά· διότι «τα ορατά», λέγει, «είναι πρόσκαιρα, ενώ τα μη ορατά είναι αιώνια»· στις οποίες δυνάμεις ο Θεός αναπαύεται λόγω της αφθονίας της ειρηνικής τους έξης.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Μάξιμος ὁ Ὁμολογητής Μυσταγωγία
Εἴ τις οὖν βούλεται καὶ βίον καὶ λόγον θεοφιλῆ καὶ θεάρεστον ἔχειν, τῶν τριῶν τούτων ἀνθρώπων, τοῦ κόσμου τέ φημι καὶ τῆς ἁγίας γραφῆς καὶ τοῦ καθ’ ἡμᾶς, τὰ κρείττω περὶ πολλοῦ ποιείτω καὶ τιμιώτερα· καὶ ψυχῆς μέν, ὅση δύναμις, ἐπιμελείτω τῆς ἀθανάτου καὶ θείας καὶ θεοποιηθησομένης ἐξ ἀρετῶν, καὶ σαρκὸς καταφρονείτω τῆς ὑποκειμένης φθορᾷ καὶ θανάτῳ καὶ τὸ τῆς ψυχῆς ἀμελούμενον ῥυπῶσαι δυναμένης ἀξίωμα—Φθαρτὸν γὰρ σῶμα φησὶ βαρύνει ψυχήν, καὶ βρίθει τὸ γεῶδες σκῆνος νοῦν πολυφρόντιδα· καὶ πάλιν· Ἡ σὰρξ ἐπιθυμεῖ κατὰ τοῦ πνεύματος, τὸ δὲ πνεῦμα κατὰ τῆς σαρκός· καὶ αὖθις· Ὁ σπείρων εἰς τὴν σάρκα ἑαυτοῦ, ἐκ τῆς σαρκὸς θερίσει φθοράν—, πρὸς δὲ τὰς ἀσωμάτους καὶ νοερὰς δυνάμεις κατὰ νοῦν διὰ γνώσεως κινησάτω τὴν ἅμιλλαν, ἀφεὶς τὰ παρόντα καὶ βλεπόμενα—Τὰ γὰρ βλεπόμενα, πρόσκαιρά φησιν, τὰ δὲ μὴ βλεπόμενα, αἰώνια—· αἷς διὰ τὸ πλῆθος τῆς κατ’ εἰρήνην ἕξεως ὁ θεὸς ἐναναπαύεται· καὶ πρὸς τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον δι’ ἔμφρονος μελέτης τῆς ἁγίας γραφῆς ὑπερβὰς τὸ γράμμα, σωφρόνως ἀναφερέσθω, ἐν ᾧ τὸ πλήρωμα ὑπάρχει τῶν ἀγαθῶν καὶ οἱ θησαυροὶ τῆς γνώσεως καὶ τῆς σοφίας ἀπόκρυφοι· ὧν εἴ τις ἐντὸς ἄξιος γενέσθαι φανήσεται, τὸν θεὸν αὐτὸν εὑρήσει ταῖς πλαξὶ τῆς καρδίας ἐγγεγραμμένον διὰ τῆς ἐν Πνεύματι χάριτος, ἀνακεκαλυμμένῳ προσώπῳ τὴν τοῦ θεοῦ δόξαν ἐνοπτριζόμενος τῇ περιαιρέσει τοῦ κατὰ τὸ γραμμὰ καλύμματος. {
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Εάν, λοιπόν, κάποιος επιθυμεί να έχει και βίο και λόγο θεοφιλή και θεάρεστο, ας εκτιμά τα ανώτερα και τα πολυτιμότερα από αυτούς τους τρεις ανθρώπους, εννοώ του κόσμου, της Αγίας Γραφής και του δικού μας· και από τη μία, ας φροντίζει με όλη του τη δύναμη την ψυχή, η οποία είναι αθάνατη και θεία και πρόκειται να θεωθεί μέσω των αρετών, και ας περιφρονεί τη σάρκα, η οποία υπόκειται στη φθορά και στον θάνατο και, όταν παραμελείται η ψυχή, δύναται να ρυπάνει το αξίωμά της —διότι «το φθαρτό σώμα», λέει, «βαραίνει την ψυχή, και το γεώδες σκήνωμα καταπιέζει τον νου που έχει πολλές φροντίδες»· και πάλι: «Η σάρκα επιθυμεί εναντίον του πνεύματος, και το πνεύμα εναντίον της σάρκας»· και ξανά: «Εκείνος που σπέρνει στη σάρκα του, από τη σάρκα θα θερίσει φθορά»—, και προς τις ασώματες και νοερές δυνάμεις ας κινήσει νοερά την άμιλλα μέσω της γνώσης, εγκαταλείποντας τα παρόντα και τα ορατά —διότι «τα βλεπόμενα», λέει, «είναι πρόσκαιρα, ενώ τα μη βλεπόμενα είναι αιώνια»—· στις οποίες [δυνάμεις], εξαιτίας του πλήθους της ειρηνικής τους έξης, αναπαύεται ο Θεός· και προς το Άγιο Πνεύμα, μέσω της συνετούς μελέτης της Αγίας Γραφής υπερβαίνοντας το γράμμα, ας ανατείνεται με σωφροσύνη, στο οποίο υπάρχει το πλήρωμα των αγαθών και οι απόκρυφοι θησαυροί της γνώσης και της σοφίας· των οποίων, αν κάποιος φανεί άξιος να βρεθεί εντός, θα βρει τον ίδιο τον Θεό εγγεγραμμένο στις πλάκες της καρδιάς του μέσω της χάριτος του Πνεύματος, κατοπτριζόμενος με ανακαλυμμένο πρόσωπο τη δόξα του Θεού, με την αφαίρεση του καλύμματος του γράμματος. {
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Νεόφυτος ὁ Ἔγκλειστος Κατηχήσεις
Ὁ δὲ θεῖος νόμος ἢ παρθενίαν ἢ νόμιμον συζυγίαν νομοθετεῖ καὶ τὸ ἐπέκεινα τῶνδε τῶν δύο οὐδὲ παρθενία, οὐδὲ συζυγία, ἀλλὰ παρανομία καὶ ἀκολασία κατακρίσεως ἀξία, ὅτι «πόρνους καὶ μοιχοὺς κρινεῖ ὁ Θεὸς» καὶ «μὴ πλανᾶσθε», φησίν, «οὔτε πόρνοι οὔτε μοιχοὶ οὔτε μαλακοὶ οὔτε κλέπται οὔτε εἰδωλολάτραι οὔτε ἀρσενοκοῖται οὔτε πλεονέκται, οὐ μέθυσοι, οὐ λοίδοροι, οὐχ ἅρπαγες βασιλείαν Θεοῦ κληρονομήσουσι», «νεκρώσατε» δὲ «τὰ μέλη ὑμῶν τὰ ἐπὶ τῆς γῆς, πορνείαν, ἀκαθαρσίαν, πάθος, ἐπιθυμίαν κακὴν καὶ τὴν πλεονεξίαν, ἥτις ἐστὶν εἰδωλολατρία»· τοῦτο γὰρ ἐστὲ γινώσκοντες, ὅτι πᾶς πόρνος ἢ ἀκάθαρτος ἢ πλεονέκτης, ὅς ἐστιν εἰδωλολάτρης, οὐκ ἔχει κληρονομίαν ἐν τῇ βασιλείᾳ τοῦ Χριστοῦ καὶ Θεοῦ. Μηδεὶς ὑμᾶς ἀπατάτω κενοῖς λόγοις· διὰ ταῦτα γὰρ ἔρχεται ἡ ὀργὴ τοῦ Θεοῦ ἐπὶ τοὺς υἱοὺς τῆς ἀπειθείας καὶ ὅτι «ᾧ ἡττᾶταί τις, τούτῳ καὶ δεδούλωται», ἤγουν εἴτε σωφροσύνῃ εἰς ἁγιασμόν, εἴτε φιληδονίᾳ εἰς μολυσμόν, καὶ «ὃ σπείρει» ἕκαστος, «τοῦτο καὶ θερίσει· ὁ σπείρων εἰς τὴν σάρκα ἐκ τῆς σαρκὸς θερίσει φθοράν, ὁ δὲ σπείρων ἐκ τοῦ πνεύματος εἰς τὸ πνεῦμα θερίσει ζωὴν αἰώνιον».
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ο θείος νόμος, λοιπόν, νομοθετεί είτε την παρθενία είτε τη νόμιμη συζυγία, και ό,τι βρίσκεται πέρα από αυτά τα δύο δεν είναι ούτε παρθενία ούτε συζυγία, αλλά παρανομία και ακολασία άξια κατακρίσεως, διότι «τους πόρνους και τους μοιχούς θα τους κρίνει ο Θεός» και «μην πλανάσθε», λέει, «ούτε πόρνοι ούτε μοιχοί ούτε μαλακοί ούτε κλέφτες ούτε ειδωλολάτρες ούτε αρσενοκοίτες ούτε πλεονέκτες, ούτε μέθυσοι, ούτε λοίδοροι, ούτε άρπαγες θα κληρονομήσουν τη βασιλεία του Θεού», αλλά «νεκρώστε τα μέλη σας τα επί της γης, την πορνεία, την ακαθαρσία, το πάθος, την κακή επιθυμία και την πλεονεξία, η οποία είναι ειδωλολατρία»· διότι τούτο να γνωρίζετε, ότι κάθε πόρνος ή ακάθαρτος ή πλεονέκτης, ο οποίος είναι ειδωλολάτρης, δεν έχει κληρονομιά στη βασιλεία του Χριστού και Θεού. Κανείς ας μην σας εξαπατά με μάταια λόγια· διότι εξαιτίας αυτών έρχεται η οργή του Θεού στους υιούς της απείθειας και διότι «σε ό,τι υποκύπτει κανείς, σε αυτό και έχει υποδουλωθεί», δηλαδή είτε στη σωφροσύνη για αγιασμό, είτε στη φιληδονία για μολυσμό, και «ό,τι σπείρει» ο καθένας, «αυτό και θα θερίσει· εκείνος που σπέρνει στη σάρκα, από τη σάρκα θα θερίσει φθορά, ενώ εκείνος που σπέρνει από το πνεύμα στο πνεύμα θα θερίσει αιώνια ζωή».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Θεόδωρος ὁ Στουδίτης Μικρὰ Κατήχησις
Τοῦτο ἔστιν ἡ χαρὰ καὶ ἡ ἀγαλλίασις· τοῦτο ἡ μακαρία θυμηδία καὶ ἱερὰ ἡδονή· ὥστε εἰ βουλόμεθα ἀπολαύειν ἡδονῆς, φύγωμεν τὴν ὀλεθρίαν ἡδονὴν τῆς σαρκός, ἐξ ἧς τίκτεται φθορὰ καὶ θάνατος. «Ὁ σπείρων γὰρ, φησὶν, εἰς τὴν σάρκα αὐτοῦ ἐκ τῆς σαρκὸς θερίσει φθοράν· καὶ ὁ σπείρων εἰς τὸ πνεῦμα ἐκ τοῦ πνεύματος θερίσει ζωὴν αἰώνιον.» Καὶ εἰ βουλόμεθα ἔνδοξοι φανῆναι, καταφρονήσωμεν τῆς κενῆς δόξης καὶ ἀνθρωπίνης, τὴν ταπεινοφροσύνην ἐγκομβούμενοι, καὶ πάσῃ ἀγαθοεργίᾳ καταρτιζόμενοι· οὕτω γὰρ καὶ τὸν παρόντα εὐμαρῶς διανύσομεν βίον, καὶ τῶν μελλόντων ἐπιτευξόμεθα ἀγαθῶν, χάριτι καὶ φιλανθρωπίᾳ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ᾧ ἡ δόξα καὶ τὸ κράτος, σὺν τῷ Πατρὶ καὶ τῷ ἁγίῳ Πνεύματι, νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αυτή είναι η χαρά και η αγαλλίαση· αυτή η μακάρια ευφροσύνη και η ιερή απόλαυση· ώστε, αν θέλουμε να απολαμβάνουμε την απόλαυση, ας αποφύγουμε την ολέθρια απόλαυση της σάρκας, από την οποία γεννιέται φθορά και θάνατος. «Διότι εκείνος που σπέρνει», λέει, «στη σάρκα του, από τη σάρκα θα θερίσει φθορά· και εκείνος που σπέρνει στο πνεύμα, από το πνεύμα θα θερίσει ζωή αιώνια». Και αν θέλουμε να φανούμε ένδοξοι, ας περιφρονήσουμε την κενή και ανθρώπινη δόξα, ενδυόμενοι την ταπεινοφροσύνη και καταρτιζόμενοι με κάθε αγαθοεργία. Διότι έτσι και τον παρόντα βίο θα διανύσουμε με ευκολία και θα επιτύχουμε τα μελλοντικά αγαθά, με τη χάρη και τη φιλανθρωπία του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, στον οποίο ανήκει η δόξα και το κράτος, μαζί με τον Πατέρα και το Άγιο Πνεύμα, τώρα και πάντοτε και στους αιώνες των αιώνων. Αμήν.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες