Φαλὲκ δὲ γεννᾷ τὸν Ῥαγαῦ, Ῥαγαῦ τὸν Σεροὺχ τὸν ἑρμηνευόμενον ἐρεθισμόν, ἀφ᾽ οὗ ἤρξατο εἰς ἀνθρώπους ἡ εἰδωλολατρεία τε καὶ ὁ Ἑλληνισμός, ὡς ἡ ἐλθοῦσα εἰς ἡμᾶς γνῶσις περιέχει. οὔπω δὲ ἐν ξοάνοις καὶ ἐν τορείαις λίθων ἢ ξύλων ἢ ἀργυροτεύκτων ἢ 〈ἐκ〉 χρυσοῦ ἢ ἄλλης τινὸς ὕλης πεποιημέναις, μόνον δὲ διὰ χρωμάτων καὶ εἰκόνων ἡ τοῦ ἀνθρώπου διάνοια ἑαυτῇ ἐφηύρατο τὴν κακίαν καὶ διὰ τοῦ αὐτεξουσίου καὶ λογιότητος καὶ νοῦ ἀντὶ τῆς ἀγαθότητος τὸ παράνομον ἐφηύρατο. γίνεται δὲ τῷ Σεροὺχ παῖς ὁ Ναχώρ, Ναχὼρ δὲ γεννᾷ τὸν Θάρρα. ἐντεῦθεν γέγονεν ἀνδριαντοπλασία ἀπὸ πηλουργίας καὶ κεραμικῆς ἐπιστήμης ἐκ τῆς τοῦ Θάρρα τούτου τέχνης. περιέστη δὲ ὁ αἰὼν εἰς εἰκοστὴν γενεὰν ἕως τούτου, ἐτῶν τρισχιλίων τριακοσίων τριάκοντα δύο. καὶ οὐδεὶς πώποτε τῶν προτέρων ἀνθρώπων πρὸ πατρὸς υἱὸς ἐτελεύτα, ἀλλὰ πατέρες πρὸ παίδων τελευτῶντες τοὺς υἱοὺς διαδόχους κατελίμπανον (καὶ μή τις λεγέτω περὶ τοῦ Ἄβελ· οὐ γὰρ θανάτῳ ἰδίῳ τέθνηκεν)· ἐξότε δὲ Θάρρα ἀντίζηλον τῷ θεῷ προεστήσατο διὰ τῆς ἰδίας πηλουργίας τεχνησάμενος, τὰ ὅμοια οἷς ἔπραξεν ἀπὸ τῆς δίκης ἀπείληφε καὶ αὐτὸς παραζηλωθεὶς διὰ τοῦ ἰδίου τέκνου. ὅθεν θαυμάσασα ἡ θεία γραφὴ ἐπεσημήνατο λέγουσα «καὶ ἀπέθανεν Ἀρρὰν ἐνώπιον Θάρρα τοῦ πατρὸς αὐτοῦ ἐν τῇ γῇ τῆς γεννήσεως αὐτοῦ». ἕως τούτου ἔμεινε Σκυθική τις διαδοχὴ καὶ ἐπίκλησις.
Μετάφραση
Ο δε Φαλέκ γεννά τον Ραγαύ, και ο Ραγαύ τον Σερούχ, του οποίου το όνομα ερμηνεύεται «ερεθισμός», από τον οποίο ξεκίνησε στους ανθρώπους η ειδωλολατρία και ο Ελληνισμός, σύμφωνα με τη γνώση που έχει φτάσει σε εμάς. Όχι όμως ακόμη με ξόανα και με σκαλιστά έργα από πέτρα ή ξύλο, ούτε με δημιουργήματα από άργυρο ή χρυσό ή κάποια άλλη ύλη, αλλά μόνο μέσω χρωμάτων και εικόνων η διάνοια του ανθρώπου εφηύρε για τον εαυτό της την κακία και, μέσω του αυτεξουσίου, της λογικότητας και του νου, αντί για την αγαθότητα, εφηύρε την παρανομία. Γεννιέται δε στον Σερούχ ως παιδί ο Ναχώρ, και ο Ναχώρ γεννά τον Θάρρα. Από εκεί και έπειτα ξεκίνησε η ανδριαντοπλαστική, μέσα από την τέχνη του πηλού και την επιστήμη της κεραμικής χάρη στην τέχνη αυτού του Θάρρα. Ο χρόνος δε έφτασε μέχρι αυτόν στην εικοστή γενεά, αριθμώντας τρεις χιλιάδες τριακόσια τριάντα δύο έτη. Και ποτέ κανείς από τους προγενέστερους ανθρώπους δεν πέθαινε ως υιός πριν από τον πατέρα του, αλλά οι πατέρες, πεθαίνοντας πριν από τα παιδιά τους, άφηναν τους υιούς τους ως διαδόχους (και ας μην αναφέρει κανείς την περίπτωση του Άβελ· διότι αυτός δεν πέθανε με φυσικό θάνατο)· αφότου όμως ο Θάρρα ύψωσε αντίζηλο στον Θεό, δημιουργώντας τον με τη δική του τέχνη της πηλουργίας, έλαβε ως δίκαιη τιμωρία τα ίσα για όσα έπραξε, δοκιμάζοντας και ο ίδιος την πίκρα της απώλειας για το δικό του τέκνο. Γι' αυτό, εκφράζοντας την έκπληξή της, η Θεία Γραφή το επεσήμανε λέγοντας: «και απέθανε ο Αρράν ενώπιον του Θάρρα του πατρός του, στη γη της γεννήσεώς του». Έως αυτόν παρέμεινε μια Σκυθική διαδοχή και επωνυμία.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες