Πατερικές αναφορές στο ΓΕΝΕΣΙΣ 11:7

37 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

δεῦτε καὶ καταβάντες συγχέωμεν αὐτῶν ἐκεῖ τὴν γλῶσσαν, ἵνα μὴ ἀκούσωσιν ἕκαστος τὴν φωνὴν τοῦ πλησίον.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–37 από 37

Μέγας Αθανάσιος Σύνοψις τῆς θείας γραφῆς
Βιβλίον αʹ. Γένεσις. Τὸ μὲν βιβλίον τοῦτο τῆς Γενέσεως Μωϋσῆς ἐστιν ὁ λαλήσας καὶ γράψας ἐκ προστάγματος Κυρίου. Καλεῖται δὲ οὕτως, ἐπειδὴ καὶ τὴν γένεσιν πάντων περιέχει, οὐρανοῦ τε καὶ γῆς, καὶ τῶν ἀνθρώπων καὶ τῶν φαινομένων τούτων ὅλων, καὶ αὐτὴν τὴν τοῦ παραδείσου φυτείαν. Ἐξηγεῖται δὲ, ὅτι τῇ μὲν πρώτῃ ἡμέρᾳ γέγονε τὸ φῶς τῇ δὲ δευτέρᾳ τὸ στερέωμα, ὅπερ ἐκάλεσεν οὐρανὸν ὁ Θεός· τῇ τρίτῃ συνήχθη τὰ ὕδατα, καὶ ὤφθη ἡ ξηρά· καὶ τὰ μὲν συστήματα τῶν ὑδάτων ἐκάλεσε θαλάσσας, τὴν δὲ ξηρὰν ἐκάλεσε γῆν· καὶ ἐβλάστησεν ἡ γῆ βοτάνην χόρτου, καὶ πᾶν ξύλον· τῇ τετάρτῃ προῆλθεν ἥλιος καὶ σελήνη, καὶ πᾶς ὁ τῶν ἀστέρων χορός· τῇ πέμπτῃ πετεινῶν καὶ ἰχθύων καὶ κητῶν τῶν ἐν τοῖς ὕδασι γένεσις· τῇ ἕκτῃ τετραπόδων καὶ θηρίων καὶ ἑρπετῶν καὶ κτηνῶν, καὶ πλάσις ἀνθρώπου κατ᾽ εἰκόνα Θεοῦ καὶ ὁμοίωσιν· τῇ δὲ ἑβδόμῃ κατέπαυσεν ὁ Θεὸς ἀπὸ τῶν ἔργων, καὶ ηὐλόγησεν αὐτήν. Ἔστι δὲ ἐν τούτῳ τῷ βιβλίῳ τοῦ Ἀδὰμ παράβασις, καὶ ἀπὸ τοῦ παραδείσου ἐξώθησις, ἥ τε τοῦ Ἄβελ παρὰ τοῦ ἀδελφοῦ Κάϊν ἀναίρεσις, καὶ ἡ τοῦ Ἐνὼχ μετάθεσις, καὶ ἡ κατασκευὴ τῆς κιβωτοῦ, καὶ ὁ ἐπὶ Νῶε γενόμενος κατακλυσμὸς, ἥ τε πυργοποιία, καὶ ἡ διαίρεσις τῶν γλωσσῶν, καὶ ἡ διασπορὰ τῶν ἐθνῶν, καὶ ἡ ἀπὸ Χαλδαίων ἔξοδος τοῦ Ἀβραάμ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Βιβλίο Α΄. Γένεσις. Το βιβλίο αυτό της Γενέσεως, ο Μωυσής είναι εκείνος που το εξέφρασε και το έγραψε κατόπιν προστάγματος του Κυρίου. Ονομάζεται δε έτσι, επειδή περιέχει τη γένεση των πάντων, του ουρανού και της γης, και των ανθρώπων και όλων αυτών των ορατών δημιουργημάτων, καθώς και την ίδια τη φύτευση του παραδείσου. Εξηγεί δε ότι την μεν πρώτη ημέρα δημιουργήθηκε το φως· τη δεύτερη το στερέωμα, το οποίο ο Θεός ονόμασε ουρανό· την τρίτη συγκεντρώθηκαν τα ύδατα και φάνηκε η ξηρά, και τις μεν συγκεντρώσεις των υδάτων τις ονόμασε θάλασσες, την δε ξηρά την ονόμασε γη, και εβλάστησε η γη χλωρό χόρτο και κάθε είδους δέντρο· την τέταρτη προήλθαν ο ήλιος και η σελήνη και όλος ο χορός των αστέρων· την πέμπτη έγινε η γένεση των πτηνών, των ιχθύων και των κητών που βρίσκονται στα ύδατα· την έκτη των τετραπόδων, των θηρίων, των ερπετών και των κτηνών, καθώς και η πλάση του ανθρώπου κατ' εικόνα Θεού και καθ' ομοίωσιν· την δε έβδομη κατέπαυσε ο Θεός από τα έργα του και την ευλόγησε. Περιλαμβάνεται επίσης σε αυτό το βιβλίο η παράβαση του Αδάμ και η εκδίωξη από τον παράδεισο, ο φόνος του Άβελ από τον αδελφό του τον Κάιν, η μετάθεση του Ενώχ, η κατασκευή της κιβωτού, ο κατακλυσμός που έγινε επί Νώε, η ανέγερση του πύργου, η διαίρεση των γλωσσών, η διασπορά των εθνών και η έξοδος του Αβραάμ από τους Χαλδαίους.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Μέγας Βασίλειος Εἰς τὸν προφήτην Ἠσαΐαν
Τίς οὖν ἡ Βαβυλὼν, καθ᾽ ἧς ἡ ὅρασις ἑώραται; Κατὰ μὲν οὖν τὴν ἱστορίαν δοκεῖ Βαβυλὼν κεκλῆσθαι ὁ τόπος, ἔνθα συνεχύθη ἡ διάλεκτος τῶν εἰπόντων· Δεῦτε, οἰκοδομήσωμεν ἑαυτοῖς πόλιν καὶ πύργον, οὗ ἡ κεφαλὴ ἔσται ἕως τοῦ οὐρανοῦ. Ἐκεῖ τοίνυν κατελθὼν ὁ Θεὸς, συνέχεε τὰς γλώσσας· διὰ τοῦτο ἐκλήθη τὸ ὄνομα αὐτῆς, σύγχυσις. Χωρίον οὖν συγχύσεώς ἐστιν ὁ Βαβυλῶνος τόπος, οὐ διαλέκτου μόνον, ἀλλὰ καὶ δογμάτων καὶ νοημάτων καὶ τοῦ δοκοῦντος ταῦτα βλέπειν νοῦ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ποια είναι, λοιπόν, η Βαβυλώνα, εναντίον της οποίας εθεάθη το όραμα; Σύμφωνα, βέβαια, με την ιστορία, φαίνεται ότι ονομάστηκε Βαβυλώνα ο τόπος όπου συγχύστηκε η γλώσσα εκείνων που είπαν: Ελάτε, ας οικοδομήσουμε για τους εαυτούς μας πόλη και πύργο, του οποίου η κορυφή θα φθάνει έως τον ουρανό. Εκεί, λοιπόν, αφού κατέβηκε ο Θεός, συνέχεε τις γλώσσες· για τον λόγο αυτό το όνομά της κλήθηκε «σύγχυση». Ο τόπος της Βαβυλώνας, επομένως, είναι χώρος σύγχυσης, όχι μόνο της γλώσσας, αλλά και των δογμάτων και των νοημάτων, καθώς και του νου που νομίζει ότι τα βλέπει αυτά.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Μέγας Βασίλειος Κατὰ Εὐνομίου λόγοι ιβʹ
Καὶ ἀπ᾽ ἀρχῆς μὲν κατὰ τὴν κοσμοποιίαν πρὸς τὸν Υἱὸν καὶ τὸ Πνεῦμα διαλεγόμενος δῆλός ἐστιν ὁ Θεὸς, ὡς ἀνθρωπικωτέρῳ τύπῳ παρέστησεν ὁ Μωσῆς διαλεγόμενον αὐτὸν καὶ φάσκοντα· Ποιήσωμεν ἄνθρωπον κατ᾽ εἰκόνα ἡμετέραν καὶ καθ᾽ ὁμοίωσιν. Τίνι γὰρ λέγει τὸ, Ποιήσωμεν, ἢ τῷ Λόγῳ καὶ μονογενεῖ Υἱῷ, δι᾽ οὗ τὰ πάντα ἐγένετο, κατὰ τὸν εὐαγγελιστὴν, καὶ τῷ Πνεύματι, περὶ οὗ γέγραπται, Πνεῦμα θεῖον τὸ ποιῆσάν με; Εἰ δὲ καὶ μὴ ῥητῶς λέγει περὶ τίνων, ἢ πρὸς τίνας διαλέγεται, ὅμως ὅτι μὴ περὶ ἑαυτοῦ μόνου λέγει δῆλόν ἐστιν, ὅτε φησίν· Ἰδοὺ Ἀδὰμ γέγονεν ὡς εἷς ἐξ ἡμῶν· καὶ πάλιν· Δεῦτε, καταβάντες συγχέωμεν αὐτῶν τὰς γλώττας, ἵνα καὶ συναριθμουμένους νοήσῃς. Οὔτε γὰρ εἰς ἰσοτιμίαν ἀγγέλους συντάξαι τολμήσει τις τῷ δημιουργῷ καὶ Δεσπότῃ, οὔτε Θεῷ πάλιν ἓν πρόσωπον οἷόν τε νοεῖν, τῷ λέγεσθαι· Ὡς εἷς ἐξ ἡμῶν· καὶ, Δεῦτε, καταβάντες συγχέωμεν. Ἐναργὲς δὲ καὶ τὸ περὶ τῆς καταστροφῆς Σοδόμων λεγόμενον· τό τε, Ἔβρεξε Κύριος θεῖον καὶ πῦρ παρὰ Κυρίου ἐκ τοῦ οὐρανοῦ· καὶ τὸ ἐν τοῖς προφήταις παραπλησίως τούτοις εἰρημένον ἐκ προσώπου τοῦ Θεοῦ· Κατέστρεψα αὐτοὺς, φησὶν, ὡς κατέστρεψεν ὁ Θεὸς Σόδομα καὶ Γόμοῤῥα. Καὶ ἑτέρως φιλανθρωπευόμενος λέγει ὁ Θεός· Σώσω αὐτοὺς ἐν Κυρίῳ τῷ Θεῷ αὐτῶν· ὅπερ οὐκ ἀπέοικε τῆς ἀποστολικῆς λέξεως τῆς λεγούσης· Δώῃ αὐτῷ ὁ Κύριος εὑρεῖν ἔλεος παρὰ Κυρίου ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και εξαρχής βέβαια, κατά τη δημιουργία του κόσμου, είναι φανερό ότι ο Θεός συνομιλεί με τον Υιό και το Πνεύμα, όπως με πιο ανθρώπινο τρόπο τον παρουσίασε ο Μωυσής να συνομιλεί και να λέει: «Ας κάνουμε τον άνθρωπο σύμφωνα με τη δική μας εικόνα και καθ' ομοίωση». Διότι σε ποιον λέει το «Ας κάνουμε», παρά στον Λόγο και μονογενή Υιό, μέσω του οποίου έγιναν τα πάντα, σύμφωνα με τον ευαγγελιστή, και στο Πνεύμα, για το οποίο έχει γραφτεί: «Το θείο Πνεύμα είναι αυτό που με έπλασε»; Και αν δεν λέει ρητά για ποιους ή προς ποιους συνομιλεί, ωστόσο είναι φανερό ότι δεν μιλάει μόνο για τον εαυτό Του, όταν λέει: «Ιδού, ο Αδάμ έγινε σαν ένας από εμάς»· και πάλι: «Ελάτε, ας κατεβούμε και ας μπερδέψουμε τις γλώσσες τους», ώστε να κατανοήσεις ότι συναριθμούνται και άλλα πρόσωπα. Διότι ούτε θα τολμήσει κανείς να τοποθετήσει σε ισοτιμία τους αγγέλους με τον Δημιουργό και Δεσπότη, ούτε πάλι είναι δυνατόν να νοηθεί ένα μόνο πρόσωπο στον Θεό, εφόσον λέγεται: «Σαν ένας από εμάς» και «Ελάτε, ας κατεβούμε και ας μπερδέψουμε». Σαφές είναι επίσης και αυτό που λέγεται σχετικά με την καταστροφή των Σοδόμων· αφενός το ότι: «Έβρεξε ο Κύριος θειάφι και φωτιά από τον Κύριο από τον ουρανό»· και αφετέρου αυτό που αναφέρεται στους προφήτες παρομοίως με αυτά, εκ προσώπου του Θεού: «Τους κατέστρεψα», λέει, «όπως κατέστρεψε ο Θεός τα Σόδομα και τα Γόμορρα». Και σε άλλη περίπτωση, εκφράζοντας τη φιλανθρωπία Του, ο Θεός λέει: «Θα τους σώσω μέσω του Κυρίου του Θεού τους»· γεγονός το οποίο δεν απέχει από την αποστολική ρήση που λέει: «Είθε να του δώσει ο Κύριος να βρει έλεος από τον Κύριο κατά την ημέρα εκείνη».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Διάλογοι περὶ τῆς ἁγίας τριάδος
Φράζε δὴ οὖν μοι σαφέστερον. Α. Ἦ γὰρ οὐχὶ τὸ πρῶτον ἡμῖν τῆς ἑαυτοῦ συγγραφῆς συντιθεὶς βιβλίον, γενεσιουργὸν μὲν καὶ τεχνίτην τῶν ὅλων ἀναγράφει τὸν Θεόν; Ἔφη δὲ εἰπεῖν ἐπὶ μόνῃ τῇ τοῦ ἀνθρώπου κατασκευῇ, καίτοι τὴν τῶν ἄλλων ἁπάντων ἀποσχεδιάσαντα γένεσιν· «Ποιήσωμεν ἄνθρωπον κατ᾽ εἰκόνα ἡμετέραν καὶ καθ᾽ ὁμοίωσιν.» Καί τι διὰ μέσου προσρίψας βραχύ· «Καὶ ἐποίησεν, ἔφη, τὸν ἄνθρωπον ὁ Θεός, κατ᾽ εἰκόνα Θεοῦ ἐποίησεν αὐτόν.» Β. Μανθάνω. Α. Πύργον δὲ ἀναδείμασθαι τὸν οὐρανομήκη προτεθυμημένων τινῶν ἐξ ἀποπληξίας ποτέ, «Δεῦτε,» φησὶν ὁ τῶν ὅλων Θεός, «καὶ καταβάντες συγχέωμεν αὐτῶν ἐκεῖ τὰς γλώσσας.» Τίς δὴ οὖν ὁ λέγων καὶ τίσιν ἄρα τὸ «Δεῦτε, καὶ καταβάντες συγχέωμεν;» Οὐ γὰρ δὴ φαῖεν ἄν, οἶμαί που, τινὲς τῆς τῶν ἁγίων ἀγγέλων δεδεῆσθαι χειρός, ἢ γοῦν ὅλως τῆς παρά του τῶν ὄντων συμπνοίας καὶ συνδρομῆς εἰς τὸ κατισχῦσαι τὸν Θεὸν διαπερᾶναι τὸ δοκοῦν. Παναλκὲς γάρ που τὸ Θεῖόν ἐστι πρὸς πᾶν ὁτιοῦν, καὶ καταπλουτοῦν ἐν ἑαυτῷ τὸ ὅπερ ἂν βούλοιτο κατορθοῦν εὐκόλως, καὶ αὐτὸ τῶν ὄντων ἐστὶν ἡ πᾶσα δύναμις.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Πες μου, λοιπόν, πιο ξεκάθαρα. Α. Διότι, συνθέτοντας για εμάς το πρώτο βιβλίο της συγγραφής του, δεν παρουσιάζει άραγε τον Θεό ως δημιουργό και τεχνίτη των πάντων; Ανέφερε δε ότι μίλησε μόνο κατά τη δημιουργία του ανθρώπου, καίτοι είχε ήδη δημιουργήσει τη γένεση όλων των άλλων πραγμάτων: «Ας φτιάξουμε άνθρωπο κατ' εικόνα και καθ' ομοίωσή μας.» Και αφού παρενέβαλε κάτι σύντομο ενδιάμεσα, λέει: «Και εποίησε, λέει, ο Θεός τον άνθρωπο, κατ' εικόνα Θεού τον εποίησε.» Β. Κατανοώ. Α. Και όταν κάποιοι, από παραφροσύνη κάποτε, θέλησαν να οικοδομήσουν τον ουρανομήκη πύργο, «Ελάτε,» λέει ο Θεός των όλων, «και αφού κατεβούμε, ας συγχύσουμε εκεί τις γλώσσες τους.» Ποιος είναι λοιπόν αυτός που μιλάει, και σε ποιους άραγε απευθύνει το «Ελάτε, και αφού κατεβούμε ας συγχύσουμε;» Διότι νομίζω πως δεν θα μπορούσαν κάποιοι να ισχυριστούν ότι ο Θεός είχε ανάγκη από τη βοήθεια των αγίων αγγέλων, ή γενικά από τη σύμπνοια και τη συνδρομή οποιουδήποτε από τα δημιουργήματα, ώστε να καταστεί ικανός να φέρει σε πέρας αυτό που είχε αποφασίσει. Διότι το Θείο είναι παντοδύναμο απέναντι στο οτιδήποτε, και κατέχει μέσα του τον πλούτο ώστε να κατορθώνει εύκολα ό,τι θα ήθελε, και το ίδιο αποτελεί ολόκληρη τη δύναμη των όντων.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Διάλογοι περὶ τῆς ἁγίας τριάδος
Ὥσπερ γὰρ εἶναί φαμεν σοφίαν αὐτὸ καὶ ζωήν, καὶ οὐκ ἄν τι δύναιτο διαζῆν ἢ γοῦν τῶν σοφίας μετασχεῖν ἀγαθῶν μὴ οὐχὶ παρ᾽ αὐτοῦ καθάπερ ἀπὸ πηγῆς ἀναβρύουσαν ἔχον τὴν χορηγίαν, κατὰ τὸν αὐτόν, οἶμαι, τρόπον, οὐκ ἂν ἕλοι τι τῶν ὄντων ἰσχὺν οὐδ᾽ ἂν εἰς τὸ δύνασθαί τι κατορθοῦν προήκοι ποτὲ μὴ οὐχὶ παρὰ τῆς τῶν ὅλων ἰσχύος εἰς τοῦτο ἠγμένον. Ἐξέσται δὴ οὖν ἀδιαβλήτως εἰπεῖν ὡς οὐκ ἂν ἀγγέλοις ἢ γοῦν ἑτέραις τισὶ δυνάμεσι λογικαῖς τὸ «Δεῦτε, καὶ καταβάντες συγχέωμεν αὐτῶν τὰς γλώσσας» ἔφη Θεός, ἀλλ᾽ οἱονεί πως ὡς ἐν ἁπλῇ κινήσει φύσεως μιᾶς ἑαυτὴν εἰς ἐνέργειαν τὴν ἐπί τισι διεδόνησέ πως ἡ ἁγία Τριάς, ἐπεί τοι καὶ μόνης δημιουργικῆς ἐξουσίας ἔργον ἦν καὶ γλώττης εὔρυθμον κίνημα μεταπλάσαι πρὸς τὸ δοκοῦν καὶ λόγου φύσιν τοῦ καθ᾽ ἡμᾶς τε καὶ ἐν ἡμῖν ἐξ ἁπλῆς τῆς τότε φωνῆς εἰς πολυειδῆ καὶ πολυηχεστέραν ἁπλῶσαι διεκδρομήν, ὥστε καὶ ἀήθη τινὰ καὶ οὐ πάλαι διεγνωσμένην οἶμον ἐλθεῖν τὸν ἑκάστου τῶν διεστραμμένων παρασκευάσαι νοῦν. Ἵνα τοίνυν ἔχοιμεν ἐννοεῖν ὡς ἥκιστα μὲν ἀγγέλων, αὐτουργίας δὲ μᾶλλον κατόρθωμα θεϊκῆς τὸ δρώμενον ἦν, τὸ «Δεῦτέ» φησιν αὐτὴ πρὸς ἑαυτὴν ἡ ἁγία τε καὶ ὁμοούσιος Τριάς. Β. Ὀρθῶς ἔχει. Α. Πῶς δ᾽ ἂν καὶ ὅλως τὴν ἀνθρώπου φύσιν διαμεμορφῶσθαι πρὸς Θεὸν οἰηθεῖεν ἄν; Τὴν τίνος ἐροῦσιν ἐνσεσημάνθαι τοῖς ἐπὶ γῆς εἰκόνα; Β. Τί γὰρ εἰ λέγοιεν τὴν τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρός; Α.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι, όπως ακριβώς λέμε ότι αυτός είναι σοφία και ζωή, και κανένα ον δεν θα μπορούσε να ζήσει ή έστω να συμμετάσχει στα αγαθά της σοφίας αν δεν είχε τη χορηγία να αναβλύζει από αυτόν σαν από πηγή, με τον ίδιο νομίζω τρόπο, κανένα από τα όντα δεν θα μπορούσε να λάβει ισχύ ούτε θα προόδευε ποτέ στο να μπορεί να κατορθώσει κάτι, αν δεν οδηγούνταν σε αυτό από την ισχύ των όλων. Είναι λοιπόν δυνατόν να πούμε αδιάβλητα ότι ο Θεός δεν είπε σε αγγέλους ή σε κάποιες άλλες λογικές δυνάμεις το «Ελάτε, και αφού κατεβούμε ας συγχύσουμε τις γλώσσες τους», αλλά σαν σε μια απλή κίνηση της μίας φύσης, η Αγία Τριάδα διέγειρε κατά κάποιον τρόπο τον εαυτό της σε ενέργεια για την πραγματοποίηση κάποιων πραγμάτων, επειδή αποτελούσε έργο αποκλειστικά της δημιουργικής εξουσίας το να μεταπλάσει κατά το δοκούν την εύρυθμη κίνηση της γλώσσας και να απλώσει τη φύση του δικού μας και εντός ημών λόγου από την τότε απλή φωνή σε μια πολυειδή και πολυηχότερη έκταση, ώστε να παρασκευάσει τον νου του καθενός από τους διεστραμμένους να βαδίσει σε έναν ασυνήθιστο και άγνωστο μέχρι τότε δρόμο. Για να μπορούμε λοιπόν να κατανοήσουμε ότι το τεκταινόμενο δεν ήταν καθόλου κατόρθωμα αγγέλων, αλλά μάλλον έργο της θεϊκής αυτουργίας, η ίδια η αγία και ομοούσια Τριάδα λέει το «Ελάτε» προς τον εαυτό της. Β. Σωστά. Α. Πώς θα μπορούσαν άραγε να νομίσουν ότι η ανθρώπινη φύση διαμορφώθηκε εντελώς κατά τον Θεό; Τίνος την εικόνα θα πουν ότι έχει αποτυπωθεί στους επί γης; Β. Τι θα λέγαμε αν υποστήριζαν την εικόνα του Θεού και Πατρός; Α.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τὸ κατὰ Ἰωάννην εὐαγγέλιον
περιεργαζόμενοι γὰρ ἀκριβῶς τὴν τοῦ Κυρίου δόξαν, ἐοίκαμεν τοῖς ἐθέλουσι σπιθαμῇ μετρῆσαι τὸν οὐρανόν. οὐκοῦν ὅταν ἀνθρωπίνως τι λέγηται περὶ Θεοῦ, νοείσθω θεοπρεπῶς. ἐπεὶ τί ποιήσεις ὅταν ἀκούσῃς ψάλλοντος τοῦ Δαυείδ “Ὁ καθήμενος ἐπὶ τῶν Χερουβὶμ ἐμφά- ”νηθι, ἐξέγειρον τὴν δυναστείαν σου καὶ ἐλθὲ εἰς τὸ σῶσαι “ἡμᾶς;” πῶς γὰρ κάθηται τὸ ἀσώματον; ποῦ δὲ ὄντα τὸν τῶν ὅλων Θεὸν πρὸς ἡμᾶς ἀφικέσθαι παρακαλεῖ, τὸν λέγοντα διὰ τῶν προφητῶν “Μὴ οὐχὶ τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν ἐγὼ ”πληρῶ, λέγει Κύριος;” ποῦ τοίνυν ἂν ἔλθοι πρὸς ἡμᾶς ὁ πάντα πληρῶν; πάλιν γέγραπται, ὅτι πύργον οὐρανομήκη κατεσκεύαζόν τινες “Καὶ κατέβη Κύριος ἰδεῖν τὴν πόλιν καὶ ”τὸν πύργον· καὶ εἶπε Κύριος Δεῦτε καὶ καταβάντες συγ- “χέωμεν αὐτῶν τὰς γλώσσας ἐκεῖ.” ποῦ κατέβη Κύριος; ἢ τίνα τρόπον ἡ ἁγία Τριὰς ἑαυτὴν εἰς κάθοδον παροτρύνει; τί δὲ εἰπέ μοι καὶ αὐτὸς ὁ Σωτὴρ πέμπειν ἡμῖν ἐξ οὐρανοῦ τὸν Παράκλητον ἐπηγγέλλετο; ποῦ γὰρ ἢ πόθεν πέμπεται τὸ πάντα πληροῦν; “Πνεῦμα γὰρ Κυρίου πεπλήρωκε τὴν ”οἰκουμένην,” καθὰ γέγραπται.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι, ερευνώντας με ακρίβεια τη δόξα του Κυρίου, μοιάζουμε με εκείνους που θέλουν να μετρήσουν τον ουρανό με τη σπιθαμή. Επομένως, όταν λέγεται κάτι για τον Θεό με ανθρώπινο τρόπο, ας κατανοείται θεοπρεπώς. Επειδή τι θα κάνεις όταν ακούσεις τον Δαβίδ να ψάλλει: «Εσύ που κάθεσαι πάνω στα Χερουβίμ φανερώσου, εξέγειρε τη δύναμή σου και έλα για να μας σώσεις;». Διότι πώς κάθεται το ασώματο; Και από πού παρακαλεί να έρθει σε εμάς ο Θεός των όλων, Εκείνος που λέει μέσω των προφητών: «Μήπως τον ουρανό και τη γη δεν τα γεμίζω εγώ, λέει ο Κύριος;». Πού λοιπόν θα ερχόταν σε εμάς Εκείνος που τα γεμίζει όλα; Πάλι έχει γραφτεί ότι κάποιοι κατασκεύαζαν έναν πύργο που έφτανε στον ουρανό: «Και κατέβηκε ο Κύριος να δει την πόλη και τον πύργο· και είπε ο Κύριος: Ελάτε, και αφού κατεβούμε ας συγχύσουμε εκεί τις γλώσσες τους». Πού κατέβηκε ο Κύριος; Ή με ποιον τρόπο η αγία Τριάδα προτρέπει τον εαυτό της σε κάθοδο; Και γιατί, πες μου, και ο ίδιος ο Σωτήρας υποσχέθηκε να μας στείλει από τον ουρανό τον Παράκλητο; Διότι πού ή από πού αποστέλλεται αυτό που γεμίζει τα πάντα; «Διότι το Πνεύμα του Κυρίου έχει γεμίσει την οικουμένη», όπως έχει γραφτεί.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἐπιφάνιος Σαλαμῖνος Κύπρου Ἀνακεφαλαίωσις
Ἕλληνες δὲ κέκληνται ἀπὸ Ἕλληνός τινος ἀνδρὸς τῶν ἐν τῇ Ἑλλάδι κατῳκηκότων καὶ τὴν προσωνυμίαν τῇ χώρᾳ παρεχομένου, ὡς δὲ ἕτεροί φασιν ἀπὸ τῆς ἐλαίας τῆς ἐν Ἀθήναις βλαστησάσης. Ἴωνες δὲ τούτων ἀρχηγοὶ γεγόνασιν, ὡς ἔχει ἡ ἀκρίβεια, ἀπὸ τοῦ Ἰωυάν *, ἑνὸς ἀνδρὸς τῶν τὸν πύργον οἰκοδομησάντων, ὅτε αἱ γλῶσσαι διεμερίσθησαν τῶν ἀνθρώπων, δι᾽ ἣν αἰτίαν καὶ Μέροπες πάντες κέκληνται διὰ τὴν μεμερισμένην φωνήν. ὕστερον δὲ ὁ Ἑλληνισμὸς εἰς αἱρέσεις κατέστη κατωτέρω τῷ χρόνῳ, φημὶ δὲ Πυθαγορείων καὶ Στωϊκῶν καὶ Πλατωνικῶν καὶ Ἐπικουρείων καὶ λοιπῶν. θεοσεβείας δὲ χαρακτὴρ ὑπῆρχεν ἅμα καὶ ὁ κατὰ φύσιν νόμος, πολιτευόμενος ἀπὸ τούτων τῶν ἐθνῶν, ἑαυτὸν ἀφορίζων ἀπὸ τῆς τοῦ κόσμου καταβολῆς καὶ δεῦρο, μέσος τυγχάνων Βαρβαρισμοῦ καὶ Σκυθισμοῦ καὶ Ἑλληνισμοῦ, ἕως ὅτου συνήφθη τῇ τοῦ Ἀβραὰμ θεοσεβείᾳ. 〈〈δ〉.〉 Καὶ μετέπειτα Ἰουδαϊσμός, ἀπὸ τῶν χρόνων Ἀβραὰμ τὸν χαρακτῆρα διὰ περιτομῆς εἰληφὼς καὶ ἐν Μωυσῇ, ἑβδόμῳ ἀπὸ Ἀβραάμ, διὰ τοῦ δι᾽ αὐτοῦ δοθέντος νόμου ὑπὸ τοῦ θεοῦ πλατυνθείς, ἀπὸ δὲ τοῦ Ἰούδα, τετάρτου υἱοῦ τοῦ Ἰακὼβ τοῦ ἐπικληθέντος Ἰσραήλ, διὰ Δαυὶδ τοῦ πρώτου βασιλεύσαντος ἀπὸ τῆς τοῦ αὐτοῦ Ἰούδα φυλῆς τὸ τέλειον τοῦ Ἰουδαϊσμοῦ ὄνομα κεκληρωμένος.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ονομάστηκαν δε Έλληνες από κάποιον άνδρα ονόματι Έλληνα, από εκείνους που κατοίκησαν στην Ελλάδα και έδωσε την προσωνυμία στη χώρα, ή, όπως ισχυρίζονται άλλοι, από την ελιά που φύτρωσε στην Αθήνα. Ίωνες δε έγιναν οι αρχηγοί αυτών, σύμφωνα με την ακρίβεια των πραγμάτων, από τον Ιωυάν, έναν άνδρα από εκείνους που οικοδόμησαν τον πύργο, όταν διαμερίστηκαν οι γλώσσες των ανθρώπων, λόγος για τον οποίο όλοι ονομάστηκαν Μέροπες εξαιτίας της διαμερισμένης φωνής. Αργότερα δε, ο Ελληνισμός διασπάστηκε σε αιρέσεις (σχολές) με την πάροδο του χρόνου, εννοώ δηλαδή των Πυθαγορείων, των Στωικών, των Πλατωνικών, των Επικουρείων και των λοιπών. Υπήρχε όμως ένας χαρακτήρας θεοσέβειας συγχρόνως με τον φυσικό νόμο, ο οποίος ρύθμιζε τον βίο αυτών των εθνών, διαχωρίζοντας τον εαυτό του από την καταβολή του κόσμου μέχρι τούδε, ευρισκόμενος στο μέσο του Βαρβαρισμού, του Σκυθισμού και του Ελληνισμού, έως ότου ενώθηκε με τη θεοσέβεια του Αβραάμ. δ. Και μετέπειτα ήλθε ο Ιουδαϊσμός, ο οποίος από τα χρόνια του Αβραάμ έλαβε τον χαρακτήρα του μέσω της περιτομής, και επί Μωυσή, εβδόμου απογόνου από τον Αβραάμ, διευρύνθηκε μέσω του νόμου που δόθηκε από τον Θεό δι' αυτού, ενώ από τον Ιούδα, τον τέταρτο υιό του Ιακώβ που έλαβε την επωνυμία Ισραήλ, κληρονόμησε το πλήρες και τέλειο όνομα του Ιουδαϊσμού μέσω του Δαβίδ, ο οποίος πρώτος βασίλευσε από τη φυλή του ίδιου του Ιούδα.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Εὐσέβιος Καισαρείας Ἐκλογαὶ προφητικαί
χωρὶς τῶν τεσσάρων στοιχείων τῶν παρ᾽ Ἑβραίοις ἀνεκφωνήτων, ὧν διὰ τῆς συνθέσεως τὸ σημαινόμενον ὄνομα ἄρρητον ὑπάρχον, καταχρηστικώτερον δὲ Κύριος ἐπικαλούμενον, οὐδέπω ποτὲ ἐπὶ ἀγγελικῆς παρείληπται δυνάμεως, ὡς ἐπιστήσεις καθ᾽ ὅλης τῆς θεοπνεύστου γραφῆς, ἔνθα ὁ Θεὸς ἢ ὁ διὰ τοῦ τετραγράμμου δηλούμενος Κύριος ἀναγέγραπται κεχρηκέναι τίσι· πότερον ἐπὶ τὴν ἀγένητον τοῦ τῶν ὅλων Θεοῦ φύσιν ἀνενεκτέον τὰ δηλούμενα, ἢ ἐπὶ τὸν τούτου Λόγον, ὃν δεύτερον τυγχάνοντα τῶν ὅλων αἴτιον καὶ Θεὸν καὶ Κύριον κατὰ τὸ σημαινόμενον ἐκ τοῦ παρ᾽ Ἑβραίοις ἀρρήτου ὀνόματος προσαγορεύειν εἴωθεν ἡ θεία γραφή. Καὶ δῆτα ἐπὶ τοῦ παρόντος φήσαντος τοῦ λόγου, ὅτι δὴ κατέβη κύριος, καὶ εἶπεν κύριος τὰ ἀναγεγραμμένα, ζητήσαι ἄν τις εὐλόγως εἴτε ἐπί τινα τῶν ἀγγέλων, εἴτε ἐπὶ τὸ πρῶτον αἴτιον τὴν ἀναφορὰν ἔχει τὸ δηλούμενον. Ἀλλ᾽ ἐπὶ μὲν ἀγγέλων οὐχ᾽ οἷόν τε· τοῦτο μὲν, ὅτι κἀνταῦθα τὸ Κύριος διὰ τῆς ἀνεκφωνήτου παρείληπται προσηγορίας, τοῦτο δὲ, ὅτι ἑτέροις παρ᾽ αὐτὸν ὑποβεβηκόσιν ἐμφαίνει πεποιῆσθαι τοὺς λόγους. Πάλιν δ᾽ αὖ ἐπὶ τοῦ Πατρὸς καὶ Θεοῦ τῶν ὅλων ἀνοικεῖος ἡ διάνοια· οὐ γὰρ δὴ αὐτῷ πρέποι ἂν λέγειν τὸ, δεῦτε καὶ καταβάντες συγχέωμεν τὴν γλῶσσαν αὐτῶν, καὶ τὸ, κατέβη κύριος ἰδεῖν τὴν πόλιν, οὐδαμῶς ἂν ἁρμόττοι περὶ τῆς αὐθεντείας λέγεσθαι.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Εκτός από τα τέσσερα γράμματα που είναι ανέκφωνα στους Εβραίους, από τη σύνθεση των οποίων το όνομα που σημαίνεται είναι άρρητο, και καλείται μάλλον καταχρηστικά Κύριος, ποτέ μέχρι τώρα δεν έχει χρησιμοποιηθεί για αγγελική δύναμη, όπως θα παρατηρήσεις σε όλη τη θεόπνευστη Γραφή, όπου αναγράφεται ότι ο Θεός ή ο Κύριος που δηλώνεται μέσω του τετραγράμματου έχει απευθυνθεί σε κάποιους: είτε τα αναφερόμενα πρέπει να αποδοθούν στην αγένητη φύση του Θεού των όλων, είτε στον Λόγο Του, τον οποίο η θεία Γραφή συνηθίζει να προσαγορεύει, εφόσον τυγχάνει το δεύτερο αίτιο των πάντων, και Θεό και Κύριο, σύμφωνα με αυτό που σημαίνεται από το άρρητο όνομα των Εβραίων. Και βέβαια, εφόσον στο παρόν εδάφιο αναφέρεται πως πράγματι κατέβηκε ο Κύριος και είπε ο Κύριος όσα αναγράφονται, εύλογα θα μπορούσε κάποιος να αναζητήσει εάν αυτό που δηλώνεται αναφέρεται είτε σε κάποιον από τους αγγέλους, είτε στο πρώτο αίτιο. Αλλά για τους αγγέλους δεν είναι δυνατόν· αφενός, διότι και εδώ το όνομα «Κύριος» έχει ληφθεί μέσω της ανέκφωνης προσηγορίας, και αφετέρου, διότι καθίσταται φανερό ότι οι λόγοι έχουν απευθυνθεί σε άλλους που είναι κατώτεροί του. Πάλι, από την άλλη, το νόημα είναι αταίριαστο αν αποδοθεί στον Πατέρα και Θεό των πάντων· διότι δεν θα ταίριαζε σε αυτόν να λέει: «ελάτε, και αφού κατεβούμε ας συγχύσουμε τη γλώσσα τους», και το «κατέβηκε ο Κύριος να δει την πόλη» σε καμία περίπτωση δεν θα άρμοζε να λέγεται για την ύψιστη αυθεντία.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Γρηγόριος ὁ Νύσσης Εἰς τὸν ἅγιον Στέφανον τὸν πρωτομάρτυρα
Ἀλλὰ καλὸν ἂν εἴη καθάπερ ἐπὶ πίνακος ἀκριβῶς τῷ λόγῳ διαζωγραφῆσαι τὴν ἄθλησιν, ὡς ἂν καθ᾽ ὁδὸν ἡμῖν διὰ τῆς τῶν γεγονότων ἀκολουθίας ἡ τῶν θαυμάτων τάξις ἐπιδεικνύοιτο. ἄρτι μὲν ἡ ἄνωθεν βιαία πνοὴ πᾶσαν τὴν ἐναέριον καὶ ἀπατηλὴν τῶν δαιμόνων διασκεδάσασα δύναμιν ἐπλήρωσε τῶν ἀποστόλων τὸν οἶκον, καὶ πυροειδῶς εἰς γλώσσας κατὰ τὸν ἀριθμὸν τῶν δεξαμένων τὴν χάριν τὸ πνεῦμα διαμερισθὲν ἐν ἑκάστῳ ἐγίνετο. ἤδη δὲ πρὸς τὸ παράδοξον τοῦ κατὰ τὴν φωνὴν καὶ τὴν γλῶσσαν θαύματος τοὺς ἐκ παντὸς ἔθνους Ἱεροσολύμοις ἐπιδημοῦντας ἔκπληξίς τε κατειλήφει καὶ σύγχυσις, τῶν εἰς ποικίλας τε καὶ διαφόρους γλωσσῶν ἰδέας διεσχισμένων πάντων ἀθρόως ὁμογλώσσων τοῖς μαθηταῖς γεγενημένων, ὅτε οὐκ ἐκ προπαιδεύσεως καὶ μελέτης τινός, ἀλλ᾽ ἐξ ἐπιπνοίας τοῦ πνεύματος ἀθρόως τοῖς ἀποστόλοις ταύτης ἐνσχεδιασθείσης τῆς χάριτος ἡ τοῦ φθέγγεσθαι δύναμις προσεγένετο. ἔδει γὰρ τοὺς ἐπὶ τῇ γηίνῃ πυργοποιίᾳ τὴν ὁμοφωνίαν λύσαντας ἐπὶ τῇ πνευματικῇ τῆς ἐκκλησίας οἰκοδομῇ πάλιν εἰς ὁμοφωνίαν ἐλθεῖν. καὶ διὰ τοῦτο καλῶς ἐντεῦθεν ἡ τοῦ ἁγίου πνεύματος οἰκονομία τῆς χάριτος ἄρχεται, ὥστε τὴν κοινὴν τῶν ἀνθρώπων εὐεργεσίαν εἰς πᾶσαν διαφορὰν τῆς ἀνθρωπίνης καταμερίσαι φωνῆς, ἵνα μὴ μιᾷ γλώσσῃ μόνῃ τὸ κήρυγμα τῆς εὐσεβείας ἐναποκλειόμενον ἄπρακτον τοῖς ἀλλογλώσσοις μένῃ καὶ ἀνενέργητον.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αλλά θα ήταν καλό, σαν πάνω σε πίνακα, να αναπαραστήσουμε με ακρίβεια μέσω του λόγου την άθληση, ώστε στην πορεία, μέσα από την ακολουθία των γεγονότων, να μας φανερωθεί η τάξη των θαυμάτων. Μόλις πριν, η άνωθεν ορμητική πνοή, αφού διασκόρπισε όλη την εναέρια και απατηλή δύναμη των δαιμόνων, γέμισε τον οίκο των αποστόλων, και το Πνεύμα, αφού διαμερίστηκε σε πύρινες γλώσσες ανάλογα με τον αριθμό εκείνων που δέχονταν τη χάρη, κατήλθε στον καθένα. Ήδη δε, μπροστά στο παράδοξο θαύμα της φωνής και της γλώσσας, έκπληξη και σύγχυση είχε καταλάβει εκείνους από κάθε έθνος που παρεπιδημούσαν στα Ιεροσόλυμα, καθώς όλοι όσοι ήταν χωρισμένοι σε ποικίλα και διαφορετικά είδη γλωσσών είχαν γίνει ξαφνικά ομόγλωσσοι με τους μαθητές, διότι η ικανότητα της ομιλίας τούς δόθηκε όχι από κάποια προηγούμενη εκπαίδευση και μελέτη, αλλά από την επιφοίτηση του Πνεύματος, η οποία χορήγησε ακαριαία αυτή τη χάρη στους αποστόλους. Διότι έπρεπε εκείνοι που διέλυσαν την ομοφωνία τους κατά την κατασκευή του γήινου πύργου, να έλθουν και πάλι σε ομοφωνία κατά την πνευματική οικοδομή της Εκκλησίας. Και για αυτόν τον λόγο, πολύ ορθά από αυτό το σημείο ξεκινά η οικονομία της χάριτος του Αγίου Πνεύματος, ώστε να κατανείμει την κοινή ευεργεσία των ανθρώπων σε κάθε διαφορετική ανθρώπινη φωνή, προκειμένου το κήρυγμα της ευσέβειας να μην περιοριστεί αποκλειστικά σε μία μόνο γλώσσα και παραμείνει άπρακτο και ανενεργό για τους αλλόγλωσσους.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Γρηγόριος ὁ Νύσσης Μαρτυρίαι κατὰ Ἰουδαίων
Ὁ δὲ εἶπεν· Ἰδοὺ ἐν τῇ σκηνῇ. Εἶπε δέ· Ἐπαναστρέφων ἥξω πρὸς σὲ, κατὰ τὸν καιρὸν τοῦτον εἰς ὥρας, καὶ ἕξει υἱὸν Σάῤῥα ἡ γυνή σου.» Ἰδοὺ δὴ φησὶν ὀφθῆναι μὲν αὐτῷ τὸν Θεὸν, εἶναί γε μὴν τρεῖς ἄνδρας τοὺς ἑωραμένους· αὐτὸν δὲ πάλιν οὐχ ὡς τρισὶν εἰπεῖν· Κύριοι, εἰ εὕρηκα χάριν ἐναντίον ὑμῶν, μὴ παρέλθητε τὸν παῖδα ὑμῶν. Κύριον δὲ μοναδικῶς τοὺς τρεῖς ὀνομάζοντα, καὶ ὡς ἕνα καταίρειν ἀξιοῦντα, καὶ ὡς εἷς φωνεῖ· Ἥξω. Ὅρα οὖν τοὺς ὀφθέντας τρεῖς μὲν ὄντας, καὶ ὑφεστῶτας ἰδιοσυστάτως ἕκαστον· τῷ γε μὴν τῆς ὁμοουσίας λόγῳ συνειλημμένους εἰς ἕνα, καὶ τὰς διαλέξεις ποιησαμένους. Τίς δὲ πρὸς τίνα ἔλεγεν· «Δεῦτε, καταβάντες συγχέωμεν τὴν γλῶσσαν αὐτῶν;» Ἢ δῆλον πρὸς ὃν εἶπεν· «Ἐκ γαστρὸς πρὸ ἑωσφόρου ἐγέννησά σε·» καὶ, «Πρὸ τοῦ ἡλίου τὸ ὄνομα αὐτοῦ, καὶ πρὸ τῆς σελήνης·» καὶ πάλιν· «Κύριος εἶπε πρός με· Υἱός μου εἶ σὺ, ἐγὼ σήμερον γεγέννηκά σε. Αἴτησαι παρ᾽ ἐμοῦ, καὶ δώσω σοι ἔθνη τὴν κληρονομίαν σου, καὶ τὴν κατάσχεσίν σου τὰ πέρατα τῆς γῆς·» καὶ πάλιν, «Ἐγὼ ἔσομαι αὐτῷ εἰς Πατέρα, καὶ αὐτὸς ἔσται μοι εἰς Υἱόν;» Τί δὲ τὸ, «Ἔβρεξε Κύριος πῦρ καὶ θεῖον παρὰ Κυρίου;» Τί δὲ τὸ ἐκ προσώπου τοῦ Θεοῦ, «Καὶ πᾶς ὁ ἐκχέων αἷμα, ἀντὶ τοῦ αἵματος αὐτοῦ ἐκχυθήσεται, ὅτι ἐν εἰκόνι Θεοῦ ἐποίησα τὸν ἄνθρωπον;» Ὁρᾷς ὅτι ὁ Θεὸς ἐν εἰκόνι τοῦ Θεοῦ ἐποίησε;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Εκείνος δε είπε: «Ιδού, στη σκηνή». Και είπε: «Επιστρέφοντας θα έρθω σε εσένα, τέτοιον καιρό του χρόνου, και η γυναίκα σου η Σάρρα θα αποκτήσει υιό». Ιδού λοιπόν, λέει ότι ο Θεός εμφανίστηκε σε αυτόν, αν και αυτοί που φάνηκαν ήταν τρεις άνδρες. Ο ίδιος όμως πάλι δεν μίλησε σαν να απευθυνόταν σε τρεις: «Κύριοι, αν βρήκα χάρη ενώπιόν σας, μην προσπεράσετε τον δούλο σας». Αντιθέτως, αποκάλεσε και τους τρεις στον ενικό «Κύριο», και τους παρακάλεσε να καταλύσουν σαν να ήταν ένας, και σαν ένας [Εκείνος] ομιλεί: «Θα έρθω». Πρόσεξε λοιπόν ότι εκείνοι που εμφανίστηκαν ήταν μεν τρεις, και ο καθένας υφίσταται με τη δική του ιδιοσυστασία, όμως σύμφωνα με τον λόγο της ομοουσίας ενώνονται σε έναν, και έτσι διεξάγουν τις συνομιλίες. Ποιος δε έλεγε προς ποιον: «Ελάτε, ας κατεβούμε και ας συγχύσουμε τη γλώσσα τους;» Είναι προφανές ότι μιλούσε προς εκείνον για τον οποίο είπε: «Από τη γαστέρα, πριν από τον εωσφόρο, σε γέννησα»· και, «Πριν από τον ήλιο υπάρχει το όνομά του, και πριν από τη σελήνη»· και πάλι: «Ο Κύριος είπε προς εμένα: Υιός μου είσαι εσύ, εγώ σήμερα σε γέννησα. Ζήτησε από εμένα, και θα σου δώσω τα έθνη ως κληρονομιά σου, και ως ιδιοκτησία σου τα πέρατα της γης»· και πάλι, «Εγώ θα είμαι σε αυτόν Πατέρας, και αυτός θα είναι σε εμένα Υιός;» Και τι σημαίνει το, «Έβρεξε ο Κύριος πυρ και θειάφι παρά Κυρίου;» Τι σημαίνει επίσης αυτό που λέγεται από το πρόσωπο του Θεού, «Και καθένας που χύνει αίμα, έναντι αυτού του αίματος θα χυθεί το δικό του, διότι κατ' εικόνα Θεού δημιούργησα τον άνθρωπο;» Βλέπεις ότι ο Θεός εποίησε κατ' εικόνα Θεού;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Γρηγόριος ὁ Νύσσης Θεογνωσία
Ἐκ τῆς αὐτῆς. Καὶ εἶπεν ὁ Θεὸς, Δεῦτε καὶ καταβάντες συγχέωμεν αὐτῶν τὰς γλώσσας. Τὸ γὰρ δεῦτε πρὸς δύο τοὐλάχιστον ὁ λέγων λέγει, καὶ Τριὰς ἐντεῦθεν συναπαρτίζεται. Πρὸς ἰσοδυνάμους δὲ, καὶ ὁμοουσίους τὸ δεῦτε, ποιήσωμεν τόδε, καὶ οὐ πρὸς ἀγγέλους ἐρεῖς, ὅπερ ἐστὶν ἄτοπον. Ἢ οἵους ἂν, καὶ ὅσους ἐρεῖς, παραγραψόμεθα διὰ τὸ ἀμάρτυρον.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Από την ίδια. Και είπε ο Θεός: «Ελάτε και, αφού κατεβούμε, ας συγχύσουμε τις γλώσσες τους». Διότι το «ελάτε», εκείνος που το λέει, το απευθύνει σε δύο τουλάχιστον, και από αυτό συγκροτείται η Τριάδα. Το «ελάτε, ας κάνουμε αυτό» απευθύνεται προς ισοδύναμους και ομοούσιους, και δεν θα πεις ότι απευθύνεται προς αγγέλους, πράγμα που είναι άτοπο. Ή, οποιουσδήποτε και όσους και αν ισχυριστείς, θα τους απορρίψουμε λόγω της έλλειψης γραφικής μαρτυρίας.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὴν ἁγίαν πεντηκοστήν
Διὰ τοῦτο ἐν εἴδει γλωσσῶν τὸ Πνεῦμα παρεγένετο· καὶ οὐ διὰ τοῦτο μόνον, ἀλλ᾽ ἵνα καὶ παλαιᾶς ἡμᾶς ὑπομνήσῃ ὑποθέσεως. Ἐπειδὴ γὰρ τὸ παλαιὸν εἰς ἀπόνοιαν ἐξοκείλαντες οἱ ἄνθρωποι πύργον ἠβουλήθησαν κατασκευάσαι ἕως τοῦ οὐρανοῦ φθάνοντα, καὶ διὰ τῆς τῶν γλωσσῶν διαιρέσεως διεῖλεν αὐτῶν τὴν κακὴν συμφωνίαν· διὰ τοῦτο καὶ νῦν ἐν εἴδει γλωσσῶν πυρίνων ἐφίπταται αὐτοῖς τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον, ἵνα διαιρεθεῖσαν τὴν οἰκουμένην διὰ τούτου συνάψῃ. Καὶ ἐγένετο πρᾶγμα καινὸν καὶ παράδοξον· ὥσπερ γὰρ τότε τὸ παλαιὸν γλῶσσαι τὴν οἰκουμένην κατέτεμον, καὶ τὴν κακὴν συμφωνίαν εἰς διαίρεσιν ἤγαγον· οὕτω καὶ νῦν γλῶσσαι τὴν οἰκουμένην συνῆψαν, καὶ τὰ διεστῶτα εἰς ὁμόνοιαν συνήγαγον. Ἐν εἴδει μὲν οὖν γλωσσῶν διὰ τοῦτο, ὡσεὶ πυρὸς δὲ γλῶσσαι διὰ τὴν ἐν ἡμῖν ὑλομανήσασαν τῆς ἁμαρτίας ἄκανθαν. Καθάπερ γὰρ γῆ, ὅταν λιπαρὰ καὶ πίων οὖσα τυγχάνῃ, μὴ γεωργῆται δὲ, πολλὴν ἐπιδείκνυται τῶν ἀκανθῶν τὴν φοράν· οὕτω δὴ καὶ ἡ φύσις ἡ ἡμετέρα, καλὴ οὖσα διὰ τὸν παραγαγόντα, καὶ πρὸς τὸν τῆς ἀρετῆς καρπὸν ἐπιτηδείως ἔχουσα, διὰ τὸ μὴ δέξασθαι τὸ τῆς εὐσεβείας ἄροτρον, μηδὲ τὸν τῆς θεογνωσίας σπόρον, καθάπερ ἀκάνθας τινὰς καὶ ἑτέραν ἄχρηστον ὕλην τὴν ἀσέβειαν ἀπεγέννησε.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Γι' αυτόν τον λόγο το Πνεύμα εμφανίστηκε με μορφή γλωσσών· και όχι μόνο γι' αυτό, αλλά για να μας υπενθυμίσει και ένα παλαιό γεγονός. Επειδή, δηλαδή, κατά την αρχαιότητα οι άνθρωποι, έχοντας παρασυρθεί στην παραφροσύνη της αλαζονείας, θέλησαν να κατασκευάσουν έναν πύργο που να φθάνει έως τον ουρανό, και ο Θεός μέσω της διαιρέσεως των γλωσσών διέλυσε την κακή τους συμφωνία· γι' αυτό και τώρα το Άγιο Πνεύμα επιφοιτά σε αυτούς με μορφή πύρινων γλωσσών, ώστε μέσω αυτού να ενώσει την οικουμένη που είχε διαιρεθεί. Και συνέβη κάτι το καινό και παράδοξο· διότι, όπως ακριβώς τότε στα παλαιά χρόνια οι γλώσσες διαμέλισαν την οικουμένη και οδήγησαν την κακή συμφωνία σε διαίρεση, έτσι και τώρα οι γλώσσες ένωσαν την οικουμένη και συνήγαγαν τα διεστώτα σε ομόνοια. Με μορφή γλωσσών, λοιπόν, εμφανίστηκε γι' αυτόν τον λόγο, και ως γλώσσες πυρός εξαιτίας της άκανθας της αμαρτίας που βλάστησε άγρια μέσα μας. Διότι, όπως ακριβώς η γη, όταν τυγχάνει να είναι λιπαρή και εύφορη, αλλά δεν καλλιεργείται, παράγει μεγάλο πλήθος αγκαθιών· έτσι ακριβώς και η δική μας φύση, η οποία είναι καλή χάρη στον Δημιουργό της, και επιτήδεια στο να φέρει τον καρπό της αρετής, επειδή δεν δέχθηκε το άροτρο της ευσέβειας ούτε τον σπόρο της θεογνωσίας, εβλάστησε την ασέβεια, σαν να ήταν κάποιες άκανθες και άλλη άχρηστη άγρια βλάστηση.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὴν Γένεσιν
Τί βούλεται ταῦτα τὰ ῥήματα; Συνεργείας δεῖται ὁ Δεσπότης πρὸς τὴν διόρθωσιν; ἀλλὰ συμμαχίας πρὸς τὴν τούτων καθαίρεσιν; Οὐχὶ, μὴ γένοιτο. Ἀλλὰ καθάπερ ἤδη εἶπεν ἡ Γραφὴ, Κατέβη Κύριος, διδάσκουσα ἡμᾶς διὰ τούτου, ὅτι μετὰ ἀκριβείας αὐτῶν εἶδε τῆς κακίας τὴν ὑπερβολὴν, οὕτω καὶ ἐνταῦθά φησι, Δεῦτε, καὶ καταβάντες. Ὡς πρὸς ὁμοτίμους δὲ πάντως ἐστὶ τουτὶ τὸ εἰρημένον· Δεῦτε, καὶ καταβάντες συγχέωμεν αὐτῶν τὴν γλῶτταν, ἵνα μὴ ἀκούσωσιν ἕκαστος τῆς φωνῆς τοῦ πλησίον. Καθάπερ, φησὶ, στήλην τινὰ διηνεκῆ, τοιαύτην αὐτοῖς ἐπιτίθημι τὴν τιμωρίαν, καὶ ἵνα παντὶ τῷ αἰῶνι συμπαρεκτείνηται, καὶ μηδεὶς χρόνος λήθην αὐτοῖς ἐμποιήσῃ. Ἐπειδὴ γὰρ οὐ δεόντως ἐχρήσαντο τῇ ὁμοφωνίᾳ, διὰ τῆς ἑτεροφωνίας αὐτοὺς σωφρονισθῆναι βούλομαι. Καὶ γὰρ οὕτως ἑκάστοτε εἴωθε ποιεῖν ὁ Δεσπότης. Τοῦτο ἐξ ἀρχῆς καὶ ἐπὶ τῆς γυναικὸς ἐποίησεν· οὐκ εἰς δέον ἐχρήσατο τῇ δοθείσῃ τιμῇ, καὶ διὰ τοῦτο ὑπέταξεν αὐτὴν τῷ ἀνδρί.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Τι σημαίνουν άραγε αυτά τα λόγια; Μήπως έχει ανάγκη συνεργασίας ο Δεσπότης για να επιφέρει τη διόρθωση; Ή μήπως συμμαχίας για την καθαίρεσή τους; Όχι, μη γένοιτο. Αλλά όπως ακριβώς ήδη είπε η Γραφή, «Κατέβηκε ο Κύριος», διδάσκοντάς μας μέσω αυτού ότι αντιλήφθηκε με ακρίβεια την υπερβολή της κακίας τους, έτσι και εδώ λέει: «Ελάτε, και αφού κατεβούμε». Και βεβαίως τούτο έχει λεχθεί προς ομοτίμους: «Ελάτε, και αφού κατεβούμε, ας συγχύσουμε τη γλώσσα τους, ώστε να μην κατανοεί καθένας τη φωνή του πλησίον». Σαν μια παντοτινή στήλη, λέει, τέτοια τιμωρία τούς επιβάλλω, ώστε να παρατείνεται σε όλους τους αιώνες και κανένας χρόνος να μην τους προκαλέσει λήθη. Διότι, επειδή δεν χρησιμοποίησαν όπως έπρεπε την ομοφωνία, θέλω να συνετιστούν μέσω της ετεροφωνίας. Επειδή έτσι συνηθίζει να πράττει πάντοτε ο Δεσπότης. Αυτό έπραξε εξ αρχής και στην περίπτωση της γυναίκας· δεν χρησιμοποίησε ορθά την τιμή που της δόθηκε, και για τον λόγο αυτόν την υπέταξε στον άνδρα.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὴν Γένεσιν
Καὶ πάλιν ἐπὶ τοῦ Ἀδὰμ, ἐπειδὴ μὴ ἐκέρδανέ τι ἐκ τῆς πολλῆς ἀνέσεως, καὶ τῆς ἐν τῷ παραδείσῳ διαίτης, ἀλλὰ διὰ τῆς παραβάσεως τῷ ἐπιτιμίῳ ἑαυτὸν ὑπεύθυνον κατέστησεν, ἐξέβαλε αὐτὸν ἐκ τοῦ παραδείσου, καὶ τὴν τιμωρίαν αὐτῷ ἐπέθηκε διηνεκῆ, λέγων· Ἀκάνθας καὶ τριβόλους ἀνατελεῖ σοι ἡ γῆ. Καὶ οὗτοι τοίνυν ἐπειδὴ τιμηθέντες τῇ ὁμοφωνίᾳ, εἰς κακίαν ἐχρήσαντο τῇ δοθείσῃ τιμῇ, διὰ τῆς ἑτεροφωνίας ἵστησιν αὐτῶν τῆς κακίας τὴν φοράν. Καὶ συγχέωμεν αὐτῶν, φησὶ, τὴν γλῶτταν, ἵνα μὴ ἀκούσωσιν ἕκαστος τῆς φωνῆς τοῦ πλησίον· ἵνα ὥσπερ ἡ ὁμοφωνία τὴν συνοίκησιν εἰργάζετο, οὕτως ἡ διαίρεσις τῆς φωνῆς τὴν διασπορὰν αὐτοῖς κατασκευάσῃ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και πάλι στην περίπτωση του Αδάμ, επειδή δεν αποκόμισε κανένα όφελος από την πολλή άνεση και από τη διαβίωση μέσα στον παράδεισο, αλλά εξαιτίας της παράβασης κατέστησε τον εαυτό του υπόλογο στο επιτίμιο, τον έδιωξε από τον παράδεισο και του επέβαλε διηνεκή τιμωρία, λέγοντας: «Αγκάθια και τριβόλια θα σου βλαστήσει η γη». Έτσι λοιπόν και αυτοί, επειδή, αφού τιμήθηκαν με την ομοφωνία, χρησιμοποίησαν την τιμή που τους δόθηκε για την κακία, μέσω της ετεροφωνίας ανακόπτει την ορμή της κακίας τους. «Και ας συγχύσουμε», λέει, «τη γλώσσα τους, ώστε να μην καταλαβαίνει ο καθένας τη φωνή του πλησίον του»· ώστε, όπως ακριβώς η ομοφωνία δημιουργούσε τη συνοίκηση, έτσι και η διαίρεση της φωνής να προκαλέσει σε αυτούς τη διασπορά.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὴν Πεντηκοστήν
Οἱ μὲν γὰρ ἑνός τινος ἦσαν ἔθνους διδάσκαλοι, οἱ δὲ τῆς οἰκουμένης γεγένηνται παιδευταί. Καὶ Γαλιλαῖος ἀνὴρ τὰ Μήδων ἐφθέγγετο, καὶ τὰ τῶν Πάρθων ἐπίστατο, καὶ τὰ τῶν Ἐλαμιτῶν οὐκ ἠγνόει· ἀλλ᾽ εἶχεν ἐπὶ τοῦ στόματος πάσης εἰκόνας φωνῆς. Καὶ οὐδεὶς αὐτῶν τῶν ἀκροατῶν ἐνόμιζε βάρβαρον, οὐδὲ ὡς νόθους τοὺς λόγους τῆς ἀκοῆς ἀπέφυγεν· ἀλλ᾽ ὡς παντὸς ἔθνους πολίτης ἠκούετο, πάσης τῆς οἰκουμένης γλῶτταν ἑαυτῷ περιφέρων, καὶ πρῶτον τοῦτον τῆς εὐσεβείας εἰλήφαμεν καρπόν. Ἐπὶ μὲν γὰρ τῆς τοῦ πύργου κατασκευῆς τὰ τῆς φωνῆς ἐμερίσθη, καὶ τὰς ἀλλήλων ἠγνόησαν γλώττας οἱ ἄνθρωποι. Ἔδει γὰρ τῆς θεομάχου βουλῆς τὴν ὁμόνοιαν ἀγνωσίαις συναχθῆναι ῥημάτων, καὶ τοὺς κακῶς ἀλλήλοις συμπράξαντας τῇ τῆς γλώττης μεταβολῇ διαστῆναι, καὶ τῶν ἀλογίστων ἐγχειρημάτων λόγῳ τὴν πεῖραν λαβεῖν, καὶ μήτε λέγοντα λέγειν, μήτε ἀκούοντα συνιέναι, μηδὲ μάτην προσαπολλύναι τοὺς χρόνους. Τί γάρ σοι τῆς ἀπονοίας τὸ κέρδος; τί σοι τῆς μεγαλουργίας τὸ τέλος; Τί τὸ ἀκατάληπτον βιάζῃ καταλαβεῖν; Τί τὸν οὐρανὸν ἁρπάζειν φιλονεικεῖς, ὁ μηδὲ τῆς γῆς ἄξιος ὢν ἀπολαύειν; Τί μετεωρολογεῖς, ὁ μηδὲ τῆς τοῦ πλησίον φωνῆς ἐπακούων; Μερίζω σοι τὴν φωνὴν, καὶ καταλύω τὴν πρᾶξιν, οὐ τὴν σὴν ἀνάβασιν δεδοικὼς, οὐδὲ ὑπὲρ τῆς ἐμοῦ βασιλείας φοβούμενος, ἀλλὰ σοῦ τοῦ μάτην πονοῦντος καὶ κοπτομένου κηδόμενος.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι εκείνοι μεν ήταν δάσκαλοι ενός μόνο έθνους, ενώ αυτοί έγιναν παιδαγωγοί της οικουμένης. Και ο Γαλιλαίος άνδρας μιλούσε τη γλώσσα των Μήδων, και γνώριζε αυτήν των Πάρθων, και δεν αγνοούσε εκείνη των Ελαμιτών· αντίθετα, είχε στο στόμα του τις μορφές κάθε γλώσσας. Και κανείς από τους ακροατές δεν τον θεωρούσε βάρβαρο, ούτε αποστράφηκε τα λόγια του ως ξένα προς την ακοή του· αλλά ακουγόταν σαν πολίτης κάθε έθνους, φέροντας επάνω του τη γλώσσα όλης της οικουμένης, και αυτόν λάβαμε ως τον πρώτο καρπό της ευσέβειας. Διότι κατά την κατασκευή του πύργου, οι φωνές διαμερίστηκαν, και οι άνθρωποι αγνοούσαν ο ένας τη γλώσσα του άλλου. Διότι έπρεπε η ομόνοια της θεομάχου βουλής να διασπαστεί μέσω της άγνοιας των λέξεων, και εκείνοι που συνέπραξαν κακώς μεταξύ τους να χωριστούν με τη μεταβολή της γλώσσας, και να λάβουν πείρα των παράλογων εγχειρημάτων τους μέσω του λόγου, ώστε ούτε εκείνος που μιλά να εκφέρει κάτι κατανοητό, ούτε εκείνος που ακούει να καταλαβαίνει, και να μη χάνουν μάταια τον χρόνο τους. Διότι ποιο είναι το κέρδος σου από την παραφροσύνη; Ποια η κατάληξη του μεγαλεπήβολου έργου σου; Γιατί προσπαθείς με τη βία να κατακτήσεις το ακατάληπτο; Γιατί φιλονικείς να αρπάξεις τον ουρανό, εσύ που δεν είσαι άξιος να απολαμβάνεις ούτε τη γη; Γιατί ερευνάς τα υψηλά, εσύ που δεν ακούς ούτε τη φωνή του πλησίον σου; Σου διαμερίζω τη φωνή και καταλύω το έργο, όχι επειδή φοβήθηκα την ανάβασή σου, ούτε επειδή ανησυχώ για τη δική μου βασιλεία, αλλά επειδή φροντίζω για εσένα που μάταια μοχθείς και καταπονείσαι.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὴν πρὸς Κορινθίους δευτέραν ἐπιστολήν
δʹ. Καὶ γὰρ τότε μάλιστα διαφαίνεται ἡ τοῦ Θεοῦ δύναμις, ὅταν δι᾽ εὐτελῶν ἐνεργῇ μεγάλα. Διὸ καὶ ἀλλαχοῦ ἔλεγεν, Ἡ γὰρ δύναμίς μου ἐν ἀσθενείᾳ τελειοῦται. Καὶ ἐν τῇ Παλαιᾷ δὲ διὰ κωνώπων καὶ μυιῶν ὁλόκληρα στρατόπεδα βαρβάρων ἐτροποῦτο (διὸ καὶ μεγάλην δύναμιν αὐτοῦ τὴν κάμπην ἐκάλει), καὶ ἐν ἀρχῇ γλώττας συγχέων μόνον, τὸν μέγαν πύργον ἐκεῖνον τὸν ἐν Βαβυλῶνι κατέλυε. Καὶ ἐν τοῖς πολέμοις δὲ νῦν μὲν διὰ τριακοσίων ἄπειρα στρατόπεδα ἤλασε, νῦν δὲ διὰ σαλπίγγων πόλεις καθεῖλε· μετὰ δὲ ταῦτα διὰ παιδίου μικροῦ καὶ εὐτελοῦς τοῦ Δαυῒδ, ἅπασαν τῶν βαρβάρων τὴν παράταξιν ἐτροπώσατο.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
δ΄. Διότι ακριβώς τότε διαφαίνεται περισσότερο η δύναμη του Θεού, όταν μέσω ευτελών μέσων επιτελεί μεγάλα έργα. Γι' αυτό και αλλού έλεγε: «Διότι η δύναμή μου τελειοποιείται μέσα σε ασθένεια». Και στην Παλαιά Διαθήκη εξάλλου, με κουνούπια και μύγες κατατρόπωνε ολόκληρα στρατόπεδα βαρβάρων (γι' αυτό και ονόμαζε την κάμπια μεγάλη δύναμή του), και στην αρχή, προκαλώντας απλώς σύγχυση στις γλώσσες, κατέλυσε εκείνον τον μεγάλο πύργο στη Βαβυλώνα. Αλλά και στους πολέμους, άλλοτε μεν με τριακόσιους άνδρες έτρεψε σε φυγή αναρίθμητα στρατόπεδα, άλλοτε δε με σάλπιγγες γκρέμισε πόλεις· και ύστερα από αυτά, μέσω ενός μικρού και ταπεινού παιδιού, του Δαβίδ, κατατρόπωσε ολόκληρη την παράταξη των βαρβάρων.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸ κατὰ Ματθαῖον εὐαγγέλιον
ΟΜΙΛΙΑ ΛΕʹ. Μὴ νομίσητε, ὅτι ἦλθον βαλεῖν εἰρήνην ἐπὶ τὴν γῆν· οὐκ ἦλθον βαλεῖν εἰρήνην, ἀλλὰ μάχαιραν. αʹ. Πάλιν τὰ φορτικώτερα τίθησι καὶ μετὰ πολλῆς τῆς περιουσίας· καὶ ὅπερ ἔμελλον ἀνθυποφέρειν, τοῦτο προλέγει. Ἵνα γὰρ μὴ ταῦτα ἀκούοντες λέγωσι· Διὰ τοῦτο οὖν παραγέγονας, ὥστε καὶ ἡμᾶς ἀνελεῖν καὶ τοὺς ἡμῖν πειθομένους, καὶ πολέμου τὴν γῆν ἐμπλῆσαι; πρότερον αὐτός φησιν· Οὐκ ἦλθον βαλεῖν εἰρήνην ἐπὶ τὴν γῆν. Πῶς οὖν αὐτοῖς ἐπέταξεν εἰς ἑκάστην οἰκίαν εἰσιοῦσιν εἰρήνην ἐπιλέγειν; πῶς δὲ καὶ οἱ ἄγγελοι ἔλεγον, Δόξα ἐν ὑψίστοις Θεῷ, καὶ ἐπὶ γῆς εἰρήνη; πῶς δὲ καὶ οἱ προφῆται πάντες τοῦτο εὐηγγελίζοντο; Ὅτι τοῦτο μάλιστα εἰρήνη, ὅταν τὸ νενοσηκὸς ἀποτέμνηται, ὅταν τὸ στασιάζον χωρίζηται. Οὕτω γὰρ δυνατὸν τὸν οὐρανὸν τῇ γῇ συναφθῆναι. Ἐπεὶ καὶ ἰατρὸς οὕτω τὸ λοιπὸν διασώζει σῶμα, ὅταν τὸ ἀνιάτως ἔχον ἐκτέμῃ· καὶ στρατηγὸς, ὅταν κακῶς ὁμονοοῦντας εἰς διάστασιν ἀγάγῃ. Οὕτω καὶ ἐπὶ τοῦ πύργου γέγονεν ἐκείνου· τὴν γὰρ κακὴν εἰρήνην ἡ καλὴ διαφωνία ἔλυσε, καὶ ἐποίησεν εἰρήνην. Οὕτω καὶ Παῦλος τοὺς κατ᾽ αὐτοῦ συμφωνοῦντας διέσχισεν. Ἐπὶ δὲ τοῦ Ναβουθὲ πολέμου παντὸς τότε ἡ συμφωνία ἐκείνη χαλεπωτέρα γέγονεν. Οὐ γὰρ πανταχοῦ ὁμόνοια καλόν· ἐπεὶ καὶ λῃσταὶ συμφωνοῦσιν. Οὐκ ἄρα οὖν τῆς αὐτοῦ προθέσεως τὸ ἔργον, ἀλλὰ τῆς ἐκείνων γνώμης ὁ πόλεμος.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
ΟΜΙΛΙΑ ΛΕ΄. Μην νομίσετε ότι ήλθα για να φέρω ειρήνη στη γη· δεν ήλθα για να φέρω ειρήνη, αλλά μάχαιρα. α΄. Πάλι παραθέτει τα πιο δυσβάστακτα, και μάλιστα με μεγάλη έμφαση· και αυτό ακριβώς που επρόκειτο να φέρουν ως αντίρρηση, το λέγει προκαταβολικά. Διότι, για να μην πουν ακούγοντας αυτά: «Γι' αυτό λοιπόν ήλθες, για να εξοντώσεις και εμάς και εκείνους που μας υπακούν, και να γεμίσεις τη γη με πόλεμο;», ο ίδιος λέγει πρωτύτερα: «Δεν ήλθα για να φέρω ειρήνη στη γη». Πώς λοιπόν τους έδωσε εντολή, όταν μπαίνουν σε κάθε σπίτι, να εύχονται ειρήνη; Πώς επίσης οι άγγελοι έλεγαν: «Δόξα εν υψίστοις Θεώ, και επί γης ειρήνη»; Πώς επίσης και όλοι οι προφήτες αυτό το χαρμόσυνο μήνυμα έφερναν; Διότι αυτό προπαντός είναι ειρήνη: όταν το άρρωστο μέρος αποκόπτεται, όταν το στασιαστικό στοιχείο αποχωρίζεται. Επειδή έτσι είναι δυνατόν να ενωθεί ο ουρανός με τη γη. Αφού και ο ιατρός με αυτόν τον τρόπο διασώζει το υπόλοιπο σώμα, όταν δηλαδή αποκόψει το ανίατο μέρος· και ο στρατηγός, όταν οδηγήσει σε διάσπαση εκείνους που ομονοούν για κακό σκοπό. Έτσι συνέβη και στην περίπτωση εκείνου του πύργου (της Βαβέλ)· διότι την κακή ειρήνη διέλυσε η αγαθή διαφωνία, και αυτή δημιούργησε την ειρήνη. Έτσι και ο Παύλος δίχασε εκείνους που είχαν συνασπιστεί εναντίον του. Στην περίπτωση δε του Ναβουθέ, η συμφωνία εκείνη αποδείχθηκε τότε χειρότερη από κάθε πόλεμο. Διότι η ομόνοια δεν είναι παντού καλό πράγμα· αφού και οι ληστές συμφωνούν μεταξύ τους. Επομένως, ο πόλεμος δεν είναι αποτέλεσμα της δικής Του προθέσεως, αλλά της δικής τους προαιρέσεως.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τοὺς Ψαλμούς
Ὅτι ἐκεῖνα μὲν καὶ πρὸ τούτου γέγονε, κἂν μὴ οὕτως, ἀλλ᾽ ὅμως γέγονε, καὶ εἶχέ τινα κοινωνίαν, εἰ καὶ μὴ τρόπον. Καὶ γὰρ νεκρὸς ἠγέρθη ἐπὶ τοῦ Ἐλισσαίου, καὶ λεπρὸς ἐκαθαρίσθη καὶ δαίμων ἠλάθη ἐπὶ τοῦ Δαυῒδ, ὅτε ὁ Σαοὺλ ἐδαιμόνα· χορὸς δὲ παιδίων θηλαζόντων τότε πρῶτον ἐφθέγξατο. Ἵν᾽ οὖν μὴ ἀναισχυντῇ ὁ Ἰουδαῖος, λέγων περὶ τῶν ἐν τῇ Παλαιᾷ ταῦτα εἰρῆσθαι, ἐπελέξατο σημεῖον τότε πρῶτον καὶ μόνον γινόμενον. Ἄλλως δὲ καὶ τύπος ἦν τῶν ἀποστόλων τὰ γινόμενα· καὶ γὰρ οὗτοι νήπιοι σφόδρα ὄντες, καὶ τῶν ἰχθύων αὐτῶν ἀφωνότεροι, τὴν οἰκουμένην ἅπασαν ἐσαγήνευσαν. Ὅτι δὲ τοῦτο δύναμις Θεοῦ μάλιστά ἐστιν, ὅρα καὶ ἐν τῇ Παλαιᾷ τοῦτο περὶ τοῦ Πατρὸς αὐτοῦ λέγοντα τὸν προφήτην. Τῷ γὰρ Μωϋσεῖ διαλεγόμενος, φησί· Τίς ἐποίησε δύσκωφον καὶ κωφὸν, βλέποντα καὶ τυφλόν; Καὶ πάλιν· Διδοὺς γλώσσας τρανὰς μογιλάλοις. Καὶ πάλιν· Κύριος δίδωσί μοι γλῶσσαν παιδείας, τοῦ γνῶναι ἡνίκα δεῖ εἰπεῖν λόγον. Καὶ ἐν ἀρχῇ δέ φησιν· Δεῦτε, καταβάντες συγχέωμεν αὐτῶν τὰς γλώσσας.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι εκείνα βέβαια είχαν γίνει και πριν από αυτό, κι αν όχι με τον ίδιο ακριβώς τρόπο, πάντως είχαν γίνει, και παρουσίαζαν κάποια ομοιότητα, έστω κι αν διέφεραν στον τρόπο. Επειδή και νεκρός αναστήθηκε επί Ελισσαίου, και λεπρός καθαρίστηκε και δαίμονας εκδιώχθηκε επί Δαβίδ, όταν ο Σαούλ δαιμονιζόταν· όμως χορεία από θηλάζοντα βρέφη τότε για πρώτη φορά ύψωσε φωνή. Για να μην προβάλει λοιπόν την αναίδειά του ο Ιουδαίος, λέγοντας ότι αυτά έχουν ειπωθεί για τα γεγονότα της Παλαιάς Διαθήκης, επέλεξε ένα σημείο το οποίο γινόταν τότε για πρώτη και μοναδική φορά. Εξάλλου, τα όσα συνέβαιναν αποτελούσαν και τύπο των αποστόλων· διότι και αυτοί, αν και ήταν εντελώς νήπια και πιο άφωνοι και από τα ίδια τα ψάρια, σαγήνευσαν ολόκληρη την οικουμένη. Ότι δε αυτό αποτελεί κατεξοχήν δύναμη του Θεού, δες ότι και στην Παλαιά Διαθήκη ο προφήτης το αναφέρει αυτό για τον Πατέρα Του. Διότι, συνομιλώντας με τον Μωυσή, λέει: «Ποιος έπλασε τον βαρύκοο και τον κωφό, αυτόν που βλέπει και τον τυφλό;». Και πάλι: «Είναι Αυτός που δίνει καθαρές γλώσσες στους μογιλάλους». Και πάλι: «Ο Κύριος μου δίνει γλώσσα διδασκαλίας, για να γνωρίζω πότε πρέπει να εκφέρω λόγο». Και στην αρχή της Γραφής επίσης λέει: «Ελάτε, ας κατεβούμε και ας συγχύσουμε τις γλώσσες τους».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τοὺς Ψαλμούς
Ἐπεὶ τίνος ἕνεκεν ἐν προοιμίοις εἴρηται εὐθέως· Ποιήσωμεν ἄνθρωπον κατ᾽ εἰκόνα καὶ καθ᾽ ὁμοίωσιν ἡμετέραν; Καὶ πάλιν, Δεῦτε καὶ καταβάντες συγχέωμεν τὰς γλώσσας αὐτῶν. Καὶ πάλιν ὁ Δαυῒδ, Διὰ τοῦτο ἔχρισέ σε ὁ Θεὸς, ὁ Θεός σου ἔλαιον ἀγαλλιάσεως παρὰ τοὺς μετόχους σου. Εἰ δὲ ὁ Μωϋσῆς λέγει, Κύριος ὁ Θεός σου Κύριος εἷς ἐστιν· ἡ ὑμετέρα ἀσθένεια γέγονεν αἰτία τούτων. Καὶ τί θαυμάζεις εἰ ἐπὶ τῶν δογμάτων τοῦτο γέγονεν, ὅπου γε καὶ ἐπὶ τῶν πραγμάτων ἀπὸ τῶν τελειοτέρων ἐπὶ τὰ ἐλάττονα τὸν λόγον ἦγεν ὁ Θεὸς, τῇ ἀσθενείᾳ τῇ ἡμετέρᾳ συγκαταβαίνων; Διὸ καὶ γυναῖκα τὴν μὲν ἐκβάλλειν, τὴν δὲ εἰσάγειν ἐπέτρεπεν, ἀπ᾽ ἀρχῆς οὐχ οὕτω νομοθετήσας. Καὶ περὶ βρωμάτων πολλὴν ἐποιήσατο τὴν διάκρισιν, καίτοι γε ἐξ ἀρχῆς τὰ ἐναντία εἰπὼν, ὅτι Ὡς λάχανα χόρτου δέδωκα ὑμῖν πάντα. Καὶ περὶ τόπου πολλοὺς τέθεικε νόμους, οὐ συγχωρῶν πανταχοῦ τὰς εὐχὰς ἐπιτελεῖν, καίτοι γε οὐδὲ τοῦτο ἐξ ἀρχῆς ἐνομοθέτησεν. Ἀλλὰ καὶ ἐν τῇ Περσῶν γῇ τῷ Ἀβραὰμ ὤφθη, καὶ ἐν Παλαιστίνῃ, καὶ πανταχοῦ· καὶ τῷ Μωϋσεῖ μετὰ ταῦτα ἐπὶ τῆς ἐρήμου.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Επειδή, για ποιον λόγο ειπώθηκε αμέσως στην αρχή: «Ας δημιουργήσουμε τον άνθρωπο κατ' εικόνα και καθ' ομοίωσή μας»; Και πάλι: «Εμπρός, ας κατεβούμε και ας συγχύσουμε τις γλώσσες τους». Και πάλι ο Δαβίδ λέει: «Γι' αυτό σε έχρισε ο Θεός, ο Θεός σου, με έλαιο αγαλλιάσεως περισσότερο από τους μετόχους σου». Εάν δε ο Μωυσής λέει: «Κύριος ο Θεός σου είναι ένας Κύριος», η δική σας αδυναμία υπήρξε η αιτία γι' αυτά. Και γιατί απορείς αν αυτό συνέβη στα δόγματα, όταν βέβαια και στα πρακτικά ζητήματα ο Θεός οδήγησε τον λόγο από τα τελειότερα στα κατώτερα, συγκαταβαίνοντας στη δική μας αδυναμία; Γι' αυτό και επέτρεψε να αποπέμπει κάποιος τη σύζυγό του και να λαμβάνει άλλη, ενώ από την αρχή δεν είχε νομοθετήσει έτσι. Και όσον αφορά τις τροφές, καθιέρωσε μεγάλη διάκριση, παρόλο που εξαρχής είχε πει τα αντίθετα, ότι «Σαν τα χλωρά χόρτα σας τα έχω δώσει όλα». Και για τον τόπο έθεσε πολλούς νόμους, μην επιτρέποντας να τελούνται παντού οι προσευχές, καίτοι ούτε αυτό το είχε νομοθετήσει εξαρχής. Αλλά εμφανίστηκε στον Αβραάμ και στη γη των Περσών, και στην Παλαιστίνη, και παντού· και στον Μωυσή αργότερα στην έρημο.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Περὶ τῆς ἁγίας τριάδος
Καὶ πάλιν ἀλλαχοῦ ἡ Γραφή· Δεῦτε, καὶ καταβάντες συγχέωμεν αὐτῶν τὰς γλώσσας. Τῷ εἰπεῖν, Δεῦτε, τοὺς ὁμοτίμους καλεῖ. Οὔτε γὰρ εἰ ἀγγέλοις ἐπέταξεν, εἶχεν εἰπεῖν, Δεῦτε, ἀλλ᾽ ἐπιτακτικῶς, Πορεύεσθε. Βλέπε δέ μοι Πατρὸς φωνὴν, Υἱὸν καὶ Πνεῦμα καλοῦσαν. Εἰ γὰρ πρὸς ἕνα μόνον τοῦτο ἐῤῥέθη, εἶχεν εἰπεῖν, Δεῦρο, καὶ καταβάντες συγχέωμεν αὐτῶν τὰς γλώσσας· τὸ δὲ εἰπεῖν, Δεῦτε, ἑνός ἐστι φωνὴ πρὸς δύο τινὰς ὁμοτίμους. Ἄκουε δὲ καὶ τοῦ μακαρίου Ἰὼβ σαφῶς δηλοῦντος τὴν ἀχώριστον Τριάδα· φησὶ γάρ· Ζῇ Κύριος, ὃς οὕτω με ἔκρινε, καὶ ὁ παντοκράτωρ, ὁ πικράνας μου τὴν ψυχὴν, καὶ πνεῦμα θεῖον τὸ περιὸν ἐν ῥισί μου.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και πάλι σε άλλο σημείο η Γραφή αναφέρει: «Ελάτε, και αφού κατεβούμε ας συγχύσουμε τις γλώσσες τους». Με το να πει, «Ελάτε», καλεί τους ομοτίμους του. Διότι, αν έδινε προσταγή σε αγγέλους, δεν θα είχε πει, «Ελάτε», αλλά θα έλεγε προστακτικά: «Πορευθείτε». Παρατήρησε δε τη φωνή του Πατρός, η οποία καλεί τον Υιό και το Πνεύμα. Διότι, εάν αυτό είχε λεχθεί προς έναν μόνο, θα είχε πει: «Έλα, και αφού κατεβούμε ας συγχύσουμε τις γλώσσες τους»· το να πει όμως, «Ελάτε», αποτελεί φωνή ενός προς δύο ομοτίμους του. Άκουσε και τον μακάριο Ιώβ, ο οποίος δηλώνει σαφώς την αχώριστη Τριάδα, διότι λέει: «Ζει ο Κύριος, ο οποίος έτσι με έκρινε, και ο Παντοκράτωρ, ο οποίος πίκρανε την ψυχή μου, και το θείο πνεύμα που υπάρχει στους μυκτήρες μου».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός Ἱερὰ παράλληλα
ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΥ ΤΑ ΙΕΡΑ ΠΑΡΑΛΛΗΛΑ. ΣΤΟΙΧΕΙΟΝ Α. Τίτλος πρῶτος. —Περὶ ἀϊδίου θεότητος τῆς ἁγίας καὶ ὁμοουσίου Τριάδος· καὶ ὅτι εἷς καὶ μόνος ἐπὶ πᾶσιν ὁ Θεός. «Εἶπεν ὁ Θεός· Ποιήσωμεν ἄνθρωπον κατ᾽ εἰκόνα τὴν ἡμετέραν, καὶ καθ᾽ ὁμοίωσιν.» «Εἶπεν ὁ Θεός· Ἰδοὺ γέγονεν Ἀδὰμ, ὡς εἷς ἐξ ἡμῶν.» «Δεῦτε, καταβάντες συγχέωμεν αὐτῶν τὴν γλῶσσαν, ἵνα μὴ ἀκούσωσιν ἕκαστος τῆς φωνῆς τοῦ πλησίον.» «Ἄκουε, Ἰσραήλ· Κύριος ὁ Θεός σου, Κύριος εἷς ἐστιν.» «Ἴδετε, ὅτι ἐγώ εἰμι, καὶ οὐκ ἔστι Θεὸς πλὴν ἐμοῦ.» «Τίς Θεὸς πάρεξ τοῦ Κυρίου ἡμῶν, ἢ τίς Θεὸς πλὴν τοῦ Θεοῦ ἡμῶν;» «Τῷ λόγῳ Κυρίου οἱ οὐρανοὶ ἐστερεώθησαν, καὶ τῷ πνεύματι τοῦ στόματος αὐτοῦ πᾶσα ἡ δύναμις αὐτῶν.» «Ὁ δὲ Θεὸς βασιλεὺς ἡμῶν πρὸ αἰώνων.» «Οὐκ ἔστιν ὅμοιός σοι ἐν θεοῖς, Κύριε, καὶ οὐκ ἔστι κατὰ τὰ ἔργα σου.» «Κύριε, καταφυγὴ ἐγενήθης ἡμῖν, ἐν γενεᾷ καὶ γενεᾷ.» «Ἡ βασιλεία σου, βασιλεία πάντων τῶν αἰώνων» καὶ τὸ λοιπόν. «Ἐγένετο τοῦ ἐνιαυτοῦ, οὗ ἀπέθανεν Ὀζίας ὁ βασιλεὺς, εἶδον τὸν Κύριον καθήμενον ἐπὶ θρόνου ὑψηλοῦ καὶ ἐπηρμένου, καὶ πλήρης ὁ οἶκος τῆς δόξης αὐτοῦ. Καὶ Σεραφὶμ εἱστήκεισαν αὐτοῦ κύκλῳ· ἓξ πτέρυγες τῷ ἑνὶ, καὶ ἓξ πτέρυγες τῷ ἑνί· καὶ ταῖς μὲν δυσὶν ἐκάλυπτον τὰ πρόσωπα ἑαυτῶν, καὶ ταῖς δυσὶν ἐκάλυπτον τοὺς πόδας ἑαυτῶν, καὶ ταῖς δυσὶν ἐπέταντο.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΥ ΤΑ ΙΕΡΑ ΠΑΡΑΛΛΗΛΑ. ΣΤΟΙΧΕΙΟ Α΄. Τίτλος πρώτος. — Περί της αΐδιας θεότητας της αγίας και ομοουσίου Τριάδος· και ότι ένας και μόνος πάνω απ' όλους είναι ο Θεός. «Είπε ο Θεός: Ας δημιουργήσουμε άνθρωπο σύμφωνα με τη δική μας εικόνα, και καθ' ομοίωσιν.» «Είπε ο Θεός: Ιδού, ο Αδάμ έγινε σαν ένας από εμάς.» «Ελάτε, ας κατεβούμε και ας συγχύσουμε τη γλώσσα τους, ώστε να μην καταλαβαίνει ο καθένας τη φωνή του πλησίον του.» «Άκου, Ισραήλ· ο Κύριος ο Θεός σου, είναι ένας Κύριος.» «Δείτε, ότι εγώ είμαι, και δεν υπάρχει Θεός εκτός από εμένα.» «Ποιος είναι Θεός εκτός από τον Κύριό μας, ή ποιος είναι Θεός εκτός από τον Θεό μας;» «Με τον λόγο του Κυρίου στερεώθηκαν οι ουρανοί, και με το πνεύμα του στόματός του όλη η δύναμή τους.» «Ο δε Θεός είναι βασιλιάς μας προ των αιώνων.» «Δεν υπάρχει όμοιός σου ανάμεσα στους θεούς, Κύριε, και δεν υπάρχουν έργα σαν τα δικά σου.» «Κύριε, εσύ έγινες καταφυγή για εμάς από γενιά σε γενιά.» «Η βασιλεία σου είναι βασιλεία πάντων των αιώνων» και τα λοιπά. «Κατά το έτος που πέθανε ο βασιλιάς Οζίας, είδα τον Κύριο να κάθεται σε θρόνο υψηλό και υπερυψωμένο, και ο οίκος ήταν γεμάτος από τη δόξα του. Και Σεραφείμ στέκονταν γύρω του· έξι φτερούγες είχε το ένα, και έξι φτερούγες το άλλο· και με τις δύο σκέπαζαν τα πρόσωπά τους, με τις δύο σκέπαζαν τα πόδια τους, και με τις δύο πετούσαν.»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός Περὶ αἱρέσεων
Ἕλληνες δὲ κέκληνται ἀπὸ Ἑλένου τινὸς ἀνδρὸς τῶν ἐν τῇ Ἑλλάδι κατῳκηκότων· ὡς δὲ ἕτεροί φασιν, ἀπὸ τῆς ἐλαίας τῆς ἐν Ἀθήναις. Ἴωνες δὲ τούτων ἀρχηγοὶ γεγένηνται, ὡς ἔχει ἡ ἀκρίβεια, ἀπὸ τοῦ Ἰωϋάν, ἑνὸς ἀνδρὸς τῶν τὸν πύργον οἰκοδομησάντων, ὅτε αἱ γλῶσσαι διῃρέθησαν τῶν πάντων, δι᾽ ἣν αἰτίαν καὶ Μέροπες πάντες κέκληνται διὰ τὴν μεμερισμένην φωνήν. Ὕστερον δὲ ὁ Ἑλληνισμὸς εἰς αἱρέσεις κατέστη κατωτέρω τῶν χρόνων, φημὶ δὴ Πυθαγορείων καὶ Στωϊκῶν καὶ Πλατωνικῶν καὶ Ἐπικουρείων· καὶ λοιπὸν θεοσεβείας χαρακτὴρ ὑπῆρχεν ἅμα καὶ ὁ κατὰ φύσιν νόμος πολιτευόμενος, ἀπὸ τούτων τῶν ἐθνῶν ἑαυτὸν ἀφορίζων, ἀπὸ τῆς τοῦ κόσμου καταβολῆς καὶ δεῦρο, μέσος τυγχάνων Βαρβαρισμοῦ καὶ Σκυθισμοῦ καὶ Ἑλληνισμοῦ, ἕως οὗ συνήφθη ἡ τοῦ Ἀβραὰμ θεοσέβεια.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Οι Έλληνες ονομάστηκαν έτσι από κάποιον Έλενο, έναν άνδρα από εκείνους που κατοίκησαν στην Ελλάδα· ενώ, όπως αναφέρουν άλλοι, από την ελιά που βρίσκεται στην Αθήνα. Αρχηγοί αυτών υπήρξαν οι Ίωνες, οι οποίοι, σύμφωνα με την ακριβή εξιστόρηση, προήλθαν από τον Ιωϋάν, έναν άνδρα από εκείνους που οικοδόμησαν τον πύργο, όταν διαιρέθηκαν οι γλώσσες όλων των ανθρώπων. Για τον λόγο αυτόν άλλωστε ονομάστηκαν όλοι και Μέροπες, εξαιτίας του καταμερισμού της ομιλίας τους. Αργότερα, σε μεταγενέστερους χρόνους, ο Ελληνισμός διαιρέθηκε σε αιρέσεις (φιλοσοφικές σχολές), εννοώ δηλαδή των Πυθαγορείων, των Στωικών, των Πλατωνικών και των Επικουρείων. Εν συνεχεία, υπήρξε ένας χαρακτήρας θεοσέβειας μαζί με τον φυσικό νόμο που ρύθμιζε τον βίο, ο οποίος διαχώριζε τον εαυτό του από αυτά τα έθνη, από την καταβολή του κόσμου μέχρι τότε, όντας στο μέσο μεταξύ του Βαρβαρισμού, του Σκυθισμού και του Ελληνισμού, έως ότου συνάφθηκε με αυτόν η θεοσέβεια του Αβραάμ.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωσὴφ Βρυέννιος Λόγοι
Κοινῶς δὲ πάλιν, ὁ μὲν Πατὴρ περὶ τοῦ τρισυπόστατον εἶναι τὸ θεῖόν φησι «ποιήσωμεν ἄνθρωπον κατ’ εἰκόνα ἡμετέραν, καὶ καθ’ ὁμοίωσιν»· καὶ «δεῦτε καταβάντες συγχέωμεν αὐτῶν τὰς γλώττας»· καὶ «ἄκουε, Ἰσραήλ, Κύριος ὁ Θεός σου, εἷς ἐστιν»· ὁ δὲ Υἱός, «Πνεῦμα Κυρίου ἐπ’ ἐμέ, λέγει, οὗ ἕνεκεν ἔχρισέ με»· καὶ «ὁ Παράκλητος ὃν ἐγὼ πέμψω ὑμῖν παρὰ τοῦ Πατρός»· καὶ «πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τὰ ἔθνη, βαπτίζοντες αὐτοὺς εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ ἁγίου Πνεύματος». Τὸ μέντοι Πνεῦμα τὸ ἅγιον διὰ Παύλου φησὶ «διαιρέσεις χαρισμάτων εἰσί, τὸ δὲ αὐτὸ Πνεῦμα»· καὶ «διαιρέσεις διακονιῶν εἰσιν, ὁ δὲ αὐτὸς Κύριος»· καὶ «διαιρέσεις ἐνεργημάτων εἰσίν, ὁ δὲ αὐτὸς Θεός, ὁ ἐνεργῶν τὰ πάντα ἐν πᾶσι»· καὶ «ἡ χάρις τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, καὶ ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρός, καὶ ἡ κοινωνία τοῦ ἁγίου Πνεύματος εἴη μετὰ πάντων ὑμῶν»· καὶ πρός γε τούτοις, «ὁ δὲ Κύριος», δηλονότι τὸ Πνεῦμα, «κατευθῦναι τὰς καρδίας ὑμῶν εἰς τὴν ἀγάπην τοῦ Θεοῦ», ἤτοι τοῦ Πατρός, «καὶ εἰς τὴν ὑπομονὴν τοῦ Χριστοῦ», δηλαδὴ τοῦ Υἱοῦ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και πάλι, από κοινού, ο μεν Πατέρας, σχετικά με το ότι το θείο είναι τρισυπόστατο, λέει: «ας δημιουργήσουμε τον άνθρωπο κατ' εικόνα μας και καθ' ομοίωσιν»· και «ελάτε, αφού κατεβούμε, να συγχύσουμε τις γλώσσες τους»· και «άκουε, Ισραήλ, ο Κύριος ο Θεός σου, είναι ένας». Ο δε Υιός λέει: «Πνεύμα Κυρίου είναι επάνω μου, για το οποίο με έχρισε»· και «ο Παράκλητος τον οποίο εγώ θα στείλω σε εσάς από τον Πατέρα»· και «πορευθείτε και μαθητεύστε όλα τα έθνη, βαπτίζοντάς τα στο όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος». Το Άγιο Πνεύμα, όμως, λέει μέσω του Παύλου: «υπάρχουν διαιρέσεις χαρισμάτων, αλλά το ίδιο Πνεύμα»· και «διαιρέσεις διακονιών υπάρχουν, αλλά ο ίδιος Κύριος»· και «διαιρέσεις ενεργημάτων υπάρχουν, αλλά ο ίδιος Θεός, που ενεργεί τα πάντα σε όλους»· και «η χάρη του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, και η αγάπη του Θεού και Πατρός, και η κοινωνία του Αγίου Πνεύματος ας είναι με όλους σας»· και επιπλέον αυτών, «ο δε Κύριος», δηλαδή το Πνεύμα, «ας κατευθύνει τις καρδιές σας στην αγάπη του Θεού», δηλαδή του Πατέρα, «και στην υπομονή του Χριστού», δηλαδή του Υιού.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Μάξιμος ὁ Ὁμολογητής Ζητήματα καὶ ἀπορίαι
Τί σημαίνει ὁ ἐν γῇ Σενναὰρ οἰκοδομούμενος πύργος; Οἰκοδομοῦμεν καὶ ἡμεῖς πύργον ὅτ᾽ ἂν ἐξ ἀνατολῶν κινηθῶμεν, τουτέστιν ὅτ᾽ ἂν ἀποκινηθῶμεν τῆς γνώσεως· ἐρχόμεθα δὲ εἰς γῆν Σενναάρ, τουτέστιν εἰς τὸ τῆς γαστριμαργίας πάθος· Σενναὰρ γὰρ 〈γρηγόρησις ὀδόντων〉 ἑρμηνεύεται· εἶτα καὶ οἰκοδομοῦμεν πύργον, τουτέστιν τὰ σαρκικὰ πάθη περὶ πολλοῦ ποιούμεθα καὶ οἰκοδομοῦμεν πάθος πάθει συνάπτοντες. Ἕως δὲ τοῦ οὐρανοῦ· οὐ γάρ ποτε παύσασθαι βούλονται οἱ περὶ τὰ μάταια τὴν σπουδὴν ἔχοντες, ἀλλ᾽ ἀπλήρωτον τὴν περὶ αὐτὰ ὄρεξιν ἔχουσιν. Παύει δὲ ὁ θεὸς τὴν τοῦ πύργου οἰκοδομὴν καὶ συγχεῖ τὰς γλώσσας ὅτ᾽ ἂν πρὸς τὸ συμφέρον παιδεύων ἐγκόπτει τὴν ἡμετέραν κακίαν· ὅτ᾽ ἂν γὰρ τὸν ἐπὶ τῇ ἀκαθαρσίᾳ τῆς πορνείας ἡττημένον νόσῳ παιδεύει ἢ τὸν τῇ γαστριμαργίᾳ δεδουλωμένον πενίᾳ σωφρονίζει, οἱονεὶ ἐγκοπὴν τοῦ τῶν παθῶν πύργου ποιεῖται, συγχέων ἅμα καὶ τὰς γλώσσας· τὸν γὰρ πόρνον πάντοτε περὶ πορνείας μελετῶντα καταστείλας τῇ νόσῳ, εἰς τὴν περὶ τοῦ σώματος ὑγεῖαν ἀπασχολεῖσθαι ποιήσας, οἱονεὶ τὴν φωνὴν συγχέας τῆς συνεχοῦς μελέτης τοῦ πάθους.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Τι σημαίνει ο πύργος που οικοδομείται στη γη Σενναάρ; Οικοδομούμε και εμείς πύργο όταν μετακινηθούμε από ανατολάς, δηλαδή όταν απομακρυνθούμε από τη γνώση· και ερχόμαστε στη γη Σενναάρ, δηλαδή στο πάθος της γαστριμαργίας· διότι η λέξη Σενναάρ ερμηνεύεται «εγρήγορση των δοντιών»· έπειτα οικοδομούμε πύργο, δηλαδή δίνουμε μεγάλη σημασία στα σαρκικά πάθη και τον οικοδομούμε συνδέοντας πάθος με πάθος. Έως τον ουρανό· διότι ποτέ δεν θέλουν να σταματήσουν όσοι επιδεικνύουν ζήλο για τα μάταια, αλλά διακατέχονται από ακόρεστη επιθυμία για αυτά. Ο Θεός όμως παύει την οικοδόμηση του πύργου και συγχέει τις γλώσσες, όταν, παιδαγωγώντας μας προς το συμφέρον μας, ανακόπτει την κακία μας· διότι, όταν παιδαγωγεί με ασθένεια αυτόν που έχει νικηθεί από την ακαθαρσία της πορνείας ή όταν σωφρονίζει με φτώχεια αυτόν που είναι υποδουλωμένος στη γαστριμαργία, είναι σαν να προκαλεί ανακοπή του πύργου των παθών, συγχέοντας ταυτόχρονα και τις γλώσσες· επειδή, έχοντας καταστείλει με την ασθένεια τον πόρνο, ο οποίος πάντοτε είχε στο μυαλό του την πορνεία, και κάνοντάς τον να απασχολείται με την υγεία του σώματος, είναι σαν να προκάλεσε σύγχυση στη φωνή της συνεχούς ενασχόλησής του με το πάθος.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Μάξιμος ὁ Ὁμολογητής Ζητήματα πρὸς Θαλάσσιον
κηʹ περὶ τοῦ δεῦτε καὶ καταβάντες συγχέωμεν αὐτῶν τὰς γλώσσας κθʹ περὶ τοῦ οἵτινες διὰ τοῦ πνεύματος ἔλεγον τῷ Παύλῳ μὴ ἀναβαίνειν εἰς Ἱεροσόλυμα λʹ περὶ τοῦ τίς ἡ διαφορὰ ποτηρίου καὶ βαπτίσματος λαʹ περὶ τοῦ εἰ οὐκ ἐν χειροποιήτοις ναοῖς ὁ θεὸς κατοικεῖ
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
ΚΗ΄ Περί του «ελάτε και, αφού κατεβούμε, ας συγχύσουμε τις γλώσσες τους» ΚΘ΄ Περί του «οι οποίοι μέσω του Πνεύματος έλεγαν στον Παύλο να μην ανεβεί στα Ιεροσόλυμα» Λ΄ Περί του ποια είναι η διαφορά ποτηρίου και βαπτίσματος ΛΑ΄ Περί του εάν ο Θεός δεν κατοικεί σε χειροποίητους ναούς
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Μάξιμος ὁ Ὁμολογητής Ζητήματα πρὸς Θαλάσσιον
ΕΡΩΤΗΣΙΣ ΚΗʹ Τὸ δεῦτε καὶ καταβάντες συγχέωμεν αὐτῶν τὰς γλώσσας πρὸς τίνας ἔλεγεν ὁ θεός; Ἀπόκρισις. Πρὸς τὴν ὑποκειμένην τῶν προνοουμένων διάθεσιν εὑρίσκομεν τὴν ἁγίαν γραφὴν τὸν θεὸν διαπλάττουσαν, ὅθεν καὶ λέοντα καὶ ἄρκον καὶ πάρδαλιν καὶ πάνθηρα καὶ ἄνθρωπον καὶ βοῦν καὶ πρόβατον καὶ ἥλιον καὶ ἀστέρα καὶ πῦρ καὶ πνεῦμα καὶ ἄλλα μυρία, ἅπερ μηδαμῶς ὑπάρχων, λέγεται, κατὰ τὴν ἑκάστης φωνῆς ἐπίνοιαν θεωρούμενος. Τῷ γοῦν Ἀβραὰμ φανεὶς ὁ θεὸς ὄντι τελείῳ κατὰ τὴν γνῶσιν, ἐν τῷ περὶ μονάδος λόγῳ τὸν ἄϋλον περὶ τριάδος εἶναι λόγον ἐδίδασκεν ἤδη τὸν νοῦν ἔχοντα τῆς ὕλης παντελῶς καὶ τῶν κατ᾽ αὐτὴν τύπων ἐκβεβηκότα, καὶ διὰ τοῦτο καὶ ὡς τρεῖς ἐφαίνετο καὶ ὡς εἷς διελέγετο. Τῷ δὲ Λώτ, μήπω τῆς τῶν σωμάτων καθαρὸν τὸν νοῦν ποιησαμένῳ συνθέσεως, ἀλλ᾽ ἔτι τῆς ἐξ ὕλης καὶ εἴδους τῶν σωμάτων γενέσεως ἐξηρτημένῳ καὶ μόνης δημιουργὸν εἶναι πιστεύοντι τὸν θεὸν τῆς ὁρατῆς κτίσεως, ἐμφανιζόμενος ὁ θεὸς δυϊκῶς ἀλλ᾽ οὐ τριαδικῶς ἐφάνη, δεικνὺς δι᾽ ὧν αὐτὸς ἑαυτὸν ἐσχημάτιζε μήπω τῆς ὕλης καὶ τοῦ εἴδους ἐκβεβηκέναι τὸν ἀναγόμενον νοῦν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
ΕΡΩΤΗΣΗ ΚΗ΄ Το «ελάτε, ας κατεβούμε και ας συγχύσουμε τις γλώσσες τους», προς ποιους το έλεγε ο Θεός; Απόκριση. Διαπιστώνουμε ότι η Αγία Γραφή παρουσιάζει τον Θεό ανάλογα με την υποκείμενη πνευματική διάθεση εκείνων που δέχονται την πρόνοιά Του, εξού και ονομάζεται λιοντάρι, και αρκούδα, και λεοπάρδαλη, και πάνθηρας, και άνθρωπος, και βόδι, και πρόβατο, και ήλιος, και αστέρι, και πυρ, και πνεύμα, και μύρια άλλα, τα οποία σε καμία περίπτωση δεν είναι, αλλά θεωρείται σύμφωνα με την πνευματική έννοια της κάθε λέξης. Στον Αβραάμ, λοιπόν, όταν φανερώθηκε ο Θεός, επειδή εκείνος ήταν τέλειος ως προς τη γνώση, μέσα από τον λόγο περί της Μονάδος τού δίδασκε τον άυλο λόγο περί της Τριάδος, εφόσον ο νους του είχε ήδη απαλλαγεί εντελώς από την ύλη και είχε υπερβεί τους τύπους της· γι' αυτόν τον λόγο και εμφανιζόταν ως τρεις και συνομιλούσε ως ένας. Στον Λωτ, όμως, ο οποίος δεν είχε ακόμη καταστήσει τον νου του καθαρό από τη σύνθεση των σωμάτων, αλλά εξαρτιόταν ακόμη από τη γένεση των σωμάτων εκ της ύλης και του είδους, και ο οποίος πίστευε ότι ο Θεός είναι δημιουργός μόνο της ορατής κτίσης, όταν εμφανίστηκε ο Θεός, φάνηκε δυαδικώς και όχι τριαδικώς, υποδεικνύοντας μέσω του τρόπου με τον οποίο ο Ίδιος διαμόρφωνε την εμφάνισή Του, ότι ο αναγόμενος νους δεν είχε ακόμη υπερβεί την ύλη και το είδος.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Μάξιμος ὁ Ὁμολογητής Ζητήματα πρὸς Θαλάσσιον
Εἰ δὲ μηδὲ τοῦτο λέγοντες πείθομεν, ἐπειδὴ φίλον τῷ πνεύματι καὶ τοῖς τὸ πνεῦμα φιλοῦσιν ἀγαπητὸν τὸ μὴ μάχεσθαι, δεξώμεθα συμφώνως ἀλλήλοις τὴν ἁγίαν γραφήν, τὴν ἐν μονάδι παναγίαν τριάδα ποτὲ μὲν ὡς δημιουργὸν εἰσηγουμένην, ὡς τὸ ποιήσωμεν ἄνθρωπον—πατρὸς γὰρ καὶ υἱοῦ καὶ ἁγίου πνεύματος ἔργον ὑπάρχει σαφῶς ἡ τῶν ὄντων ὑπόστασις—, ποτὲ δὲ ὡς ἀποδεκτικὴν τῶν τοῖς αὐτῆς εὐσεβῶς νόμοις πολιτευσαμένων, ὡς προνοητικὴν τῶν ὑπ᾽ αὐτῆς εἰληφότων τοῦ εἶναι τὴν γένεσιν, ὡς τῷ Ἀβραὰμ τριαδικῶς φαινομένην καὶ μοναδικῶς διαλεγομένην, ποτὲ δὲ ὡς τιμωρητικὴν ἤγουν κριτικὴν τῶν τοὺς νόμους παραφθειράντων τῆς φύσεως καὶ διορθωτικὴν τῶν παρασφαλέντων τοῦ καθήκοντος νόμου τῆς φύσεως, ὡς τὸ καταβάντες συγχέωμεν αὐτῶν τὰς γλώσσας. Οὐ γὰρ δημιουργικὴ μόνον ὑπάρχει τῶν ὄντων ἡ ἁγία καὶ ὁμοούσιος τριάς, ἀλλὰ καὶ συνεκτικὴ καὶ τῶν πρὸς ἀξίαν ἑκάστου διανεμητική, οἷα δὴ θεὸς εἷς ὑπάρχουσα κατὰ φύσιν δημιουργὸς προνοητής τε καὶ κριτὴς τῶν ὑπ᾽ αὐτοῦ πεποιημένων. Κοινὸν γὰρ πατρὸς καὶ υἱοῦ καὶ ἁγίου πνεύματος, ὥσπερ τὸ δημιουργεῖν, οὕτω δὴ καὶ τὸ κρίνειν καὶ τῶν πεποιημένων σοφῶς προνοεῖν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Εάν όμως ούτε λέγοντας αυτά δεν πείθουμε, επειδή είναι αρεστό στο Πνεύμα και αγαπητό σε όσους αγαπούν το Πνεύμα να μην φιλονικούν, ας αποδεχθούμε ομόφωνα μεταξύ μας την Αγία Γραφή, η οποία παρουσιάζει την εν Μονάδι Παναγία Τριάδα άλλοτε μεν ως δημιουργό, όπως στο «ας ποιήσουμε άνθρωπο» —διότι η υπόσταση των όντων είναι σαφώς έργο του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος—, άλλοτε δε ως εκείνη που αποδέχεται όσους πολιτεύθηκαν ευσεβώς σύμφωνα με τους νόμους της, ως εκείνη που προνοεί για όσους έλαβαν από αυτήν τη γένεση της υπάρξεως, όπως όταν εμφανίστηκε στον Αβραάμ τριαδικώς και συνομίλησε μοναδικώς, και άλλοτε ως τιμωρό, δηλαδή ως κριτή εκείνων που διέφθειραν τους νόμους της φύσεως και ως διορθώτρια εκείνων που παρέκκλιναν από τον επιβεβλημένο νόμο της φύσεως, όπως στο «ας κατεβούμε να συγχύσουμε τις γλώσσες τους». Διότι η Αγία και Ομοούσιος Τριάς δεν είναι μόνο δημιουργική των όντων, αλλά και συνεκτική και απονεμητική ανάλογα με την αξία του καθενός, εφόσον ως ένας Θεός κατά φύση υπάρχει δημιουργός, προνοητής και κριτής αυτών που έχουν δημιουργηθεί από Αυτόν. Διότι είναι κοινό γνώρισμα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος, όπως ακριβώς το να δημιουργούν, έτσι και το να κρίνουν και να προνοούν σοφά για τα δημιουργήματα.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Νεόφυτος ὁ Ἔγκλειστος Εἰς τὴν ἑξαήμερον
Ἐπεὶ δὲ παρὰ τῶν κρατούντων ἐκρίθην ἀμπέλους καλλιεργεῖν, ἐν οἷς καὶ μικρὸν ἅψασθαι μαθημάτων, ἔδοξε Θεῷ κἀμοί, ὅσον ἐμπεδωθῆναί με τὴν σύναψιν τοῦ νυχθημέρου τοῖς μοναχοῖς εἰθισμένην. Ἀλλὰ πλεῖον καὶ ταύτης ἡ θεία μοι ἐχαρίσατο χάρις, ὡς καὶ τὸν θεῖον ὁλικῶς ἀπαγγελκέναι Ψαλτῆρα. Ἐπεὶ δέ με καὶ αὖθις θεία τις ἐπισκοπὴ ἐπεσκέψατο ἀπαναστῆσαι κοινοβιακῶν θορύβων πρὸς νέσταθμον ἡσυχίας, γέγονεν ἤδη καὶ τοῦτο ἐξ εὐδοκίας Θεοῦ. Τότε λοιπὸν ἡσυχίας εὐπορήσας καιρὸν καὶ ἐπὶ μνήμης παρακατέχων τὰ προρρηθέντα θεῖα ῥήματα, πρὸ πάσης ἄλλης βίβλου τὴν προφητείαν ἐζήτουν ἐκείνην· ἣν ἐντυχών, ἀπεστομάτισα σὺν Θεῷ πόθῳ τὰ ἐν αὐτῇ, οὐ μόνον τὰς καθ’ ἑξαήμερον κοσμοκτισίας, ἀλλὰ καὶ τὰ περὶ παραδείσου καὶ τῆς παραβάσεως, περί τε τοῦ κατακλυσμοῦ καὶ τῆς πυργοποιίας καὶ μέχρι τοῦ φιλοθέου Ἀβραάμ, καὶ εἶχον διὰ θαύματος πολλοῦ τὰ θεῖα ῥήματα τῆς γραφῆς ταύτης.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Επειδή όμως κρίθηκε από τους προϊσταμένους να καλλιεργώ αμπέλια, και κατά τη διάρκεια αυτή να ασχοληθώ λίγο και με τα γράμματα, φάνηκε καλό στον Θεό και σε μένα, ώστε να εμπεδώσω την ακολουθία του νυχθημέρου που συνηθίζεται στους μοναχούς. Αλλά η θεία χάρη μού δώρισε ακόμη περισσότερα από αυτά, ώστε να μπορώ να απαγγέλλω εξ ολοκλήρου τον θείο Ψαλτήρα. Και επειδή με επισκέφθηκε πάλι κάποια θεία πρόνοια για να με απομακρύνει από τους θορύβους του κοινοβίου σε ένα καταφύγιο ησυχίας, έγινε κι αυτό με την ευδοκία του Θεού. Τότε λοιπόν, βρίσκοντας άφθονο χρόνο ησυχίας και διατηρώντας στη μνήμη μου τα προαναφερθέντα θεία λόγια, αναζητούσα πριν από κάθε άλλο βιβλίο εκείνη την προφητεία. Όταν τη βρήκα, αποστήθισα με τη βοήθεια του Θεού και με πόθο τα όσα περιείχε, όχι μόνο τα σχετικά με τη δημιουργία του κόσμου σε έξι ημέρες, αλλά και τα περί του παραδείσου και της παραβάσεως, καθώς και περί του κατακλυσμού και της κατασκευής του πύργου και μέχρι τον φιλόθεο Αβραάμ, και έτρεφα μεγάλο θαυμασμό για τα θεία λόγια αυτής της Γραφής.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Νεόφυτος ὁ Ἔγκλειστος Εἰς τὴν ἑξαήμερον
Καὶ περὶ τῶν Σοδόμων, ὅτι· «Καταβὰς ὄψομαι», καὶ ὅτι· «Ἤκουσαν αὐτοῦ ἐν τῷ παραδείσῳ περιπατοῦντος» καὶ ὅτι· «Κατέβη ὁ Θεὸς ἐπὶ τὸ ὄρος τὸ Σινᾶ»· καὶ ὅτι· «Δεῦτε καταβάντες» καὶ τοιαῦτα πολλὰ τῆς γραφῆς διαλεγομένης τὴν τοῦ Θεοῦ μακροθυμίαν διδάσκει ἀναφανδόν, ὅτι οὐκ εὐθέως καὶ παραχρῆμα πατάσσει τοὺς ἁμαρτάνοντας, εἰ μήπω ἀνίατον αὐτῶν θεάσοιτο τὴν κακίαν, διδάσκουσα καὶ τοῖς ἐπ’ ἐξουσίαις μακροθυμεῖν καὶ μὴ παρευθὺς ἐκ μόνης ἀκοῆς ὀργίζεσθαι κατά τινος καὶ ἀποφαίνεσθαι ἀνεξετάστως. «Γνῶθι», φησί, «πρῶτον καὶ τότε ἐπιτίμα». Οὐ μὴν δέ, ἀλλὰ καὶ τὴν ἐπ’ ἐσχάτων κατάβασιν τοῦ Θεοῦ Λόγου αἱ καταβάσεις ἐκεῖναι προδιετύπουν σαφῶς. «Καὶ εἶπε Κύριος· ἰδοὺ γένος ἓν καὶ χεῖλος ἓν πάντων, καὶ τοῦτο ἤρξαντο ποιῆσαι, καὶ νῦν οὐκ ἐκλείψει ἀπ’ αὐτῶν πάντα, ὅσα ἂν ἐπιθῶνται ποιεῖν», ἐπειδὴ καὶ τὸ ὁμογενὲς καὶ ὁμόγλωσσον χρῶνται ἐπὶ κακῷ. «Δεῦτε καὶ καταβάντες συγχέωμεν αὐτῶν ἐκεῖ τὴν γλῶσσαν». Οὐκ εἶπε γλώσσας, ἀλλὰ γλῶσσαν, μία γὰρ ἦν. Τοῦτο γὰρ ἐδήλου χεῖλος ἓν καὶ φωνὴ μία πᾶσα. «Συγχέωμεν αὐτῶν τὴν γλῶσσαν, ἵνα μὴ ἀκούσωσιν ἕκαστος τῆς φωνῆς τοῦ πλησίον».
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και σχετικά με τα Σόδομα, που λέει: «Θα κατέβω να δω», και ότι: «Άκουσαν αυτόν να περιπατεί στον παράδεισο», και ότι: «Κατέβηκε ο Θεός στο όρος Σινά», και ότι: «Ελάτε να κατέβουμε» και με πολλά τέτοια που αναφέρει η Γραφή, διδάσκει ολοφάνερα τη μακροθυμία του Θεού, ότι δηλαδή δεν πατάσσει τους αμαρτωλούς αμέσως και παρευθύς, εάν δεν δει ότι η κακία τους είναι αθεράπευτη, διδάσκοντας έτσι και αυτούς που βρίσκονται στην εξουσία να μακροθυμούν και να μην οργίζονται παρευθύς εναντίον κάποιου μόνο από όσα άκουσαν και να μην αποφασίζουν ανεξέταστα. «Μάθε πρώτα», λέει, «και τότε επιτίμησε». Επιπλέον δε, εκείνες οι καταβάσεις προτύπωναν σαφώς και την κατάβαση του Θεού Λόγου κατά τους έσχατους καιρούς. «Και είπε ο Κύριος: Ιδού, όλοι έχουν ένα γένος και ένα χείλος, και αυτό άρχισαν να κάνουν, και τώρα δεν θα εμποδιστούν από όλα όσα θα επιθυμήσουν να κάνουν», επειδή χρησιμοποιούν την ομογένεια και την ομογλωσσία τους για το κακό. «Ελάτε να κατέβουμε και να συγχύσουμε εκεί τη γλώσσα τους». Δεν είπε τις γλώσσες, αλλά τη γλώσσα, διότι ήταν μία. Διότι αυτό ακριβώς φανέρωνε το ένα χείλος και η μία φωνή όλων. «Ας συγχύσουμε τη γλώσσα τους, ώστε να μην ακούει ο καθένας τη φωνή του πλησίον του».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Νικηφόρος Α΄ Κωνσταντινουπόλεως Ἀπολογητικὸς λόγος ὑπὲρ τῶν ἁγίων εἰκόνων
ᾞ κἀκεῖνον κακῶς ᾠκοδόμητο, ἐπεὶ οὐδαμῆ ἤθελε Θεὸς οὐδὲ ἥδετο· καλῶς δὲ τῶν συνηγμένων αἱ γλῶσσαι ἐνταῦθα συνεχέοντο, καθὰ δὴ τὸ θεῖον ἐκεκρίκει προβούλιον, καὶ διῃρεῖτο ἤδη αὐτοῖς τὸ ὁμόφωνον· ὡς ἀνηκουστεῖν τοὺς πέλας τῆς φωνῆς τῶν ὁμογνωμονούντων ἕκαστον, καὶ ταύτῃ διαλύεσθαι τὸ ἐγχείρημα, καὶ τοὺς πονουμένους τῷ ἔργῳ καθ’ ὅλης γῆς διασπείρεσθαι.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Έτσι, λοιπόν, εκείνο είχε οικοδομηθεί κακώς, επειδή ο Θεός διόλου δεν το ήθελε ούτε ευαρεστείτο σε αυτό· ορθώς δε συγχέονταν εκεί οι γλώσσες όσων είχαν συγκεντρωθεί, όπως ακριβώς είχε αποφασίσει η θεία βουλή, και διασπάστηκε πλέον η κοινή τους ομιλία· με αποτέλεσμα ο καθένας να μην κατανοεί τη φωνή του πλησίον του με τον οποίο ομονοούσε, και με αυτόν τον τρόπο να διαλυθεί το εγχείρημα και αυτοί που μοχθούσαν στο έργο να διασκορπιστούν σε όλη τη γη.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Νικήτας Χωνιάτης Χρονικὴ διήγησις
Αὐτὸ μέντοι τὸ ἐκ Σικελίας ἀντίμαχον, μήπω τὰ κατ᾽ Ἀνδρόνικον ἐνωτισάμενον, εὐθαρσῶς τε τῆς εἰς τὰ πρόσω πορείας εἴχετο πέρας τῆς ὁδοιπορίας τὴν Κωνσταντίνου θέσθαι διανοούμενον· καὶ ὁ στόλος δὲ ἀναπλεύσας ταῖς νήσοις προσώκειλεν, αἳ ἄγχιστα τῆς πόλεως ἀμφιρρέονται. ἀλλ᾽ ὁ τοὺς γίγαντας μὴ ἐν πλήθει ἰσχύος αὐτῶν καὶ ἅρμασι καὶ ἵπποις σώζεσθαι ἀφιεὶς καὶ τοῖς ταπεινοῖς χάριν ἐπισταλάττων, οὗτος τοὺς ὑψαύχενας ἔσφηλε, καὶ αὖθις ἀτεχνῶς καταβὰς οὐ συνέχεε μὲν τὰς γλώσσας αὐτῶν, εἰς δὲ τρισσούμενα τούτους καταδιεῖλε τμήματα. τὸ μὲν γὰρ τὴν τῶν Θετταλῶν προκαθημένην εἰάθη φρουρεῖν καὶ ἔμενε κατὰ χώραν μετὰ νηῶν ταχυναυτουσῶν, τὸ δὲ τὰς Σέρρας ἔκειρε περιιὸν ἀδεῶς, τὸ δὲ τρίτον τοῦ πρόσω ἐχόμενον οὐδ᾽ αὐτὸ καθαρῶς ἦν ἀδιαίρετον, ἀλλ᾽ ὃ μὲν Στρυμόνος ἔπινε καὶ ἐλούετο φθεῖρον τὰ κατ᾽ Ἀμφίπολιν, ὃ δὲ προπορευόμενον γεγηθὸς καὶ οἷον προαρπάζον τὴν εἰς τὴν βασιλεύουσαν εἴσοδον κατὰ Μοσυνόπολιν ἐστρατοπεδεύετο. ἀεὶ δὲ νικῶντες καὶ μηδένα τὸν ἐς χεῖρας ἔχοντες ἐπιόντα ἀπερισκέπτους ἔδρων τὰς ἐκδρομὰς καὶ κατὰ ἴλας ἀποδιίσταντο καὶ ἄλλος ἄλλοθι, ὥσπερ ἑκάστῳ φίλον, ἀπεσκεδάννυντο, εἴ ποτε δεήσειεν ἐξιέναι τῆς Μοσυνοπόλεως ἐπὶ ληϊσμῷ καὶ τὰ ἐπιτήδεια εἰσενέγκασθαι.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ωστόσο, αυτός ο εχθρικός στρατός από τη Σικελία, μην έχοντας ακόμη πληροφορηθεί τα γεγονότα σχετικά με τον Ανδρόνικο, συνέχιζε με θάρρος την πορεία του προς τα εμπρός, έχοντας σκοπό να θέσει ως τέρμα της οδοιπορίας του την Κωνσταντινούπολη. Και ο στόλος, έχοντας πλεύσει, προσέγγισε στα νησιά που περιβρέχονται πολύ κοντά στην πόλη. Αλλά Εκείνος που δεν επιτρέπει στους γίγαντες να σώζονται με το πλήθος της δύναμής τους και με άρματα και άλογα, και που στάζει τη χάρη Του στους ταπεινούς, Αυτός ανέτρεψε τους αλαζόνες, και κατεβαίνοντας και πάλι απλά, δεν σύγχυσε βέβαια τις γλώσσες τους, αλλά τους διαίρεσε σε τρία τμήματα. Διότι το ένα αφέθηκε να φρουρεί την πρωτεύουσα των Θεσσαλών και παρέμενε στη θέση του με ταχύπλοα πλοία, το άλλο λεηλατούσε τις Σέρρες περιφερόμενο άφοβα, ενώ το τρίτο, που συνέχιζε προς τα εμπρός, δεν ήταν ούτε αυτό εντελώς αδιαίρετο, αλλά ένα μέρος του έπινε και λουζόταν στον Στρυμόνα, καταστρέφοντας την περιοχή της Αμφίπολης, και το άλλο προχωρούσε χαρούμενο και, σαν να άρπαζε από πριν την είσοδο στη Βασιλεύουσα, στρατοπέδευσε στη Μοσυνόπολη. Και επειδή νικούσαν συνεχώς και δεν υπήρχε κανείς να τους επιτεθεί σε μάχη εκ του συστάδην, έκαναν απερίσκεπτες επιδρομές, χωρίζονταν σε ίλες και διασκορπίζονταν άλλος εδώ και άλλος εκεί, όπως άρεσε στον καθένα, όποτε χρειαζόταν να βγουν από τη Μοσυνόπολη για λεηλασία και για να συγκεντρώσουν εφόδια.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Νικήτας Χωνιάτης Λόγοι (1-18)
Τί δ’ ἂν εὕρῃ τις νηστείας πρεσβυγενέστερον, ὁπόσα εἰς ψυχῆς ὠφέλειαν διαβαίνουσιν; ἅμα γὰρ παρήχθη παράδεισος χειρῶν Θεοῦ καλλιέργημα καὶ διήρτισται ἄνθρωπος, καὶ ἅμα νηστείας εἰσῆκται καθήγησις· ἡ δὲ ἦν ἡ ἀπαστία τοῦ ξύλου τῆς γνώσεως. τίς οὖν τὴν ἥλικα ἀνθρώποις παρόψεται οὐδὲ προσπλακεὶς ἡδέως ἐπιστᾶσαν προσπτύξεται καὶ προσείπῃ τὰ εὔφημα, ὅσα καὶ βασίλειαν ὁθενοῦν ἐποφθεῖσαν ἀξιοθέατόν τινα καὶ παγκλέϊστον, οἷα μὲν θυσάνους περιηρτημένην τὰς ἀρετάς, οἶα δ’ ἐσθῆτα περικειμένην χρυσόπαστον τὴν ἀμέθεκτον κηλίδων ἀπάθειαν. εἰ ταύτην ἐφυλάξαμεν, οὐκ ἂν τοῦ ξύλου τῆς ζωῆς ἀπηνέχθημεν οὐδ’ ἀκάνθας ἡμῖν καὶ τριβόλους ἡ γῆ ἐπανέτειλε· παραβλεψάμενοι δὲ καὶ τροφῆς παρηκόου γευσάμενοι πᾶσι τοῖς χειρίστοις ὑποπεπτώκειμεν, ἀπαλλοτριωθέντες τῆς μετ’ ἀγγέλων διαγωγῆς καὶ Θεῷ μακρυνθέντες, εἶτα καὶ τὸ σκύτινον τοῦτο καὶ θνητὸν καὶ ἀντίτυπον ἄμφιον περιθέμενοι, ὃ δεῖ μὲν ὡς δορὰν περιπλύνειν δάκρυσιν ὀδωδὸς ἀεὶ τῆς συγγενοῦς θνητότητος, δεῖ δὲ καὶ περιξέειν νηστείᾳ πρὸς ἐγγραφὴν τῶν παλαιῶν ἐκείνων ἐθίμων, ἃ Θεὸς ὑπέθετο τῷ προπάτορι. ἐντεῦθεν κατακλυσμοὶ παγκόσμιοι ἀνερράγησαν, γλῶσσαι συγκέχυνται καὶ παντοίων ἔθνεα Κηρῶν διείληφε τὸ περίγειον· τί μὴ λέγω, ὅτι τῷ ἡμῶν παραπτώματι καὶ τὴν κτίσιν συνδιεφθείραμεν;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Τι παλαιότερο θα μπορούσε να βρει κανείς από τη νηστεία, ανάμεσα σε όσα συντελούν στην ωφέλεια της ψυχής; Διότι, ταυτόχρονα με τη δημιουργία του παραδείσου ως ωραίου έργου των χειρών του Θεού και με την πλάση του ανθρώπου, εισήχθη και ο κανόνας της νηστείας· αυτή δε ήταν η αποχή από τον καρπό του ξύλου της γνώσεως. Ποιος, λοιπόν, θα παραβλέψει αυτήν που είναι συνομήλικη με τους ανθρώπους, και δεν θα την αγκαλιάσει με ευχαρίστηση όταν έλθει, ούτε θα την ασπαστεί και θα της απευθύνει επαινετικά λόγια, σαν να είναι κάποια βασίλισσα που εμφανίστηκε από κάπου, αξιοθέατη και πανένδοξη, η οποία σαν κρόσσια έχει κρεμασμένες πάνω της τις αρετές, και σαν χρυσοποίκιλτο ένδυμα φοράει την αμέτοχη από κηλίδες απάθεια; Εάν την είχαμε φυλάξει, δεν θα είχαμε απομακρυνθεί από το δέντρο της ζωής, ούτε η γη θα έβγαζε για εμάς αγκάθια και τριβόλους. Επειδή όμως την παραβλέψαμε και γευτήκαμε την τροφή της παρακοής, υποπέσαμε σε όλα τα χείριστα, αποξενωθήκαμε από τη συμβίωση με τους αγγέλους και απομακρυνθήκαμε από τον Θεό. Έπειτα, αφού φορέσαμε και αυτό το δερμάτινο, θνητό και σκληρό ένδυμα, το οποίο αφενός πρέπει σαν τομάρι να το πλένουμε με δάκρυα, καθώς αποπνέει πάντοτε την οσμή της έμφυτης θνητότητάς του, αφετέρου πρέπει και να το αποξέουμε με τη νηστεία, ώστε να εντυπωθούν επάνω του εκείνες οι παλαιές συνήθειες που ο Θεός είχε ορίσει στον προπάτορα. Από τότε ξέσπασαν παγκόσμιοι κατακλυσμοί, συγχύστηκαν οι γλώσσες και πλήθη από παντοίες συμφορές κατέλαβαν τον κόσμο· και τι να λέω πλέον, παρά ότι με το δικό μας παράπτωμα οδηγήσαμε στη φθορά και την ίδια την κτίση;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Νικόλαος Μεθώνης Ἔλεγχος τῆς θεολογικῆς στοιχειώσεως τοῦ Πρόκλου
ἀλλ’ ὁ τοὺς παλαιοὺς τολμητίας καὶ πυργοποιοὺς ἐκείνους τῇ συγχύσει τῶν γλωσσῶν ἀπείρξας τοῦ ἐγχειρήματος, οὗτος ἂν καὶ τὸν νέον τοῦτον πυργοποιὸν τὸν εἰς ὕψος τὸ ὑπερύψιστον ἄμετρα καυχησάμενον αὐτὸν ἑαυτῷ ἐπαναστήσας συγχεεῖ καὶ συσσείσει καὶ συγκαταρράξει τῷ μηχανήματι καὶ ὅπως σκοπῶμεν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αλλ' Εκείνος, ο οποίος με τη σύγχυση των γλωσσών απέτρεψε από το εγχείρημά τους εκείνους τους παλαιούς τολμητίες και κατασκευαστές του πύργου, Αυτός, στρέφοντας ενάντια στον ίδιο του τον εαυτό και τούτον τον νέο κατασκευαστή πύργου, ο οποίος καυχήθηκε άμετρα ότι θα φθάσει στο υπέρτατο ύψος, θα τον συγχύσει, θα τον συνταράξει και θα τον κατακρημνίσει μαζί με το κατασκεύασμά του· και ας εξετάσουμε πώς.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Μέγας Φώτιος Ἐπιστολαὶ καὶ Ἀμφιλόχια
καίτοι τὰ πλεῖστα ἑνικῶς ἡ θεία γραφὴ προφέρει λέγοντα τὸν τῶν ὅλων θεόν· ‘καιρὸς’ γὰρ ‘παντὸς <ἀνθρώπου> ἥκει ἐναντίον ἐμοῦ’ καὶ ‘ἐνεθυμήθην ὅτι ἐποίησα τὸν ἄνθρωπον’ καὶ ‘ἀπαλείψω τὸν ἄνθρωπον’ καὶ ‘οὐκ ἔσονταί σοι θεοὶ ἕτεροι πλὴν ἐμοῦ’ καὶ μυρία· ὀλιγάκις δὲ πληθυντικῶς σχηματίζει, τῶν τῆς τριάδος προσώπων ἐμφαίνων τὸν ἀριθμόν, ὥσπερ τὸ ‘δεῦτε καταβάντες συγχέωμεν αὐτῶν τὰς γλώσσας’ καὶ περὶ οὗ νῦν ὁ λόγος.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αν και τις περισσότερες φορές η θεία Γραφή παρουσιάζει τον Θεό των όλων να ομιλεί στον ενικό αριθμό, λέγοντας για παράδειγμα «ο καιρός κάθε ανθρώπου έφτασε ενώπιόν μου» και «αναλογίστηκα ότι εγώ δημιούργησα τον άνθρωπο» και «θα εξαλείψω τον άνθρωπο» και «δεν θα υπάρχουν για εσένα άλλοι θεοί εκτός από εμένα» και αναρίθμητα άλλα· σπάνια όμως εκφράζεται στον πληθυντικό, υποδηλώνοντας τον αριθμό των προσώπων της Αγίας Τριάδος, όπως στη φράση «εμπρός, ας κατεβούμε και ας συγχύσουμε τις γλώσσες τους» και στο χωρίο για το οποίο γίνεται λόγος τώρα.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Μέγας Φώτιος Βιβλιοθήκη
κεʹ περὶ τοῦ βασιλέως Βαβυλῶνος καὶ Ἰούδα καὶ τῶν ἐθνῶν. κϛʹ περὶ τῆς ἀποκαλύψεως Πέτρου τῆς ἐπὶ τῷ Κορνηλίῳ, καὶ πῶς διεκρίνοντό τινες πρὸς Πέτρον διὰ τὸν Κορνήλιον. κζʹ τὸ «δεῦτε καὶ καταβάντες συγχέωμεν αὐτῶν τὰς γλώσσας» πρὸς τίνας εἴρηται. κηʹ τί ἐστι τὸ ἐν ταῖς Πράξεσιν «οἵτινες διὰ τοῦ πνεύματος ἔλεγον τῷ Παύλῳ μὴ ἀναβῆναι εἰς Ἱεροσόλυμα». κθʹ τίς ἡ διαφορὰ ποτηρίου καὶ βαπτίσματος. λʹ περὶ τοῦ εἰ «οὐκ ἐν χειροποιήτοις ναοῖς ὁ Θεὸς κατοικεῖ», πῶς ἐν τῷ τῶν Ἰουδαίων ναῷ ἐλέγετο οἰκεῖν. λαʹ περὶ τοῦ «εἰ ἄρα ψηλαφήσειαν καὶ εὕροιεν Θεόν». λβʹ περὶ τοῦ «ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ὃς ἂν εἴπῃ τῷ ὄρει τούτῳ» καὶ ἑξῆς. λγʹ περὶ τοῦ «ὅσα ἂν προσευχόμενοι αἰτῆσθε, πιστεύετε ὅτι λαμβάνετε» καὶ ἑξῆς. λδʹ περὶ τοῦ κελευόμεθα τρώγειν τὴν σάρκα καὶ πίνειν τὸ αἷμα, μὴ συντρίβειν δὲ τὰ ὀστᾶ. λεʹ περὶ τοῦ τίνα ἐστὶ τὰ τῶν θυομένων ζῴων σώματα τοῖς Ἰσραηλίταις. λϛʹ περὶ τῆς ἐχίδνης ἣ καθήψατο τῆς χειρὸς Παύλου. λζʹ περὶ ἐρωτήσεως τῶν Σαδδουκαίων, ἥτις ἑπτὰ ἄνδρας ἀνέπλαττε τῇ μιᾷ συνεζεῦχθαι γυναικί. ληʹ τί εἰσιν αἱ τρεῖς ἡμέραι ἃς προσμένουσιν οἱ ὄχλοι τῷ Χριστῷ ἐν τῇ ἐρήμῳ. λθʹ τί σημαίνει ὁ ἀριθμὸς τῶν ἓξ ὑδριῶν τῶν ἐν τῷ γάμῳ τῷ ἐν τῷ Κανᾶ τῆς Γαλιλαίας. μʹ τίς ὁ λόγος τῶν πέντε ἀνδρῶν τῆς Σαμαρείτιδος, καὶ τοῦ ἕκτου μὴ ὄντος ἀνδρός.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
κεʹ Περί του βασιλέως της Βαβυλώνος και του Ιούδα και των εθνών. κστʹ Περί της αποκαλύψεως του Πέτρου σχετικά με τον Κορνήλιο, και πώς κάποιοι ήρθαν σε διάσταση με τον Πέτρο εξαιτίας του Κορνηλίου. κζʹ Προς ποιους ελέχθη το «ελάτε, και αφού κατεβούμε ας συγχύσουμε τις γλώσσες τους». κηʹ Τι σημαίνει αυτό που αναφέρεται στις Πράξεις: «οι οποίοι μέσω του Πνεύματος έλεγαν στον Παύλο να μην ανεβεί στα Ιεροσόλυμα». κθʹ Ποια είναι η διαφορά μεταξύ ποτηρίου και βαπτίσματος. λʹ Περί του ότι, εφόσον «ο Θεός δεν κατοικεί σε χειροποίητους ναούς», πώς λεγόταν ότι κατοικεί στον ναό των Ιουδαίων. λαʹ Περί του «μήπως τυχόν Τον ψηλαφήσουν και βρουν τον Θεό». λβʹ Περί του «αμήν σας λέγω, όποιος πει στο όρος τούτο» και τα εξής. λγʹ Περί του «όσα ζητάτε προσευχόμενοι, να πιστεύετε ότι τα λαμβάνετε» και τα εξής. λδʹ Περί του ότι προσταζόμαστε να τρώμε τη σάρκα και να πίνουμε το αίμα, αλλά να μη συντρίβουμε τα οστά. λεʹ Περί του τι είναι τα σώματα των θυσιαζόμενων ζώων για τους Ισραηλίτες. λστʹ Περί της έχιδνας που προσκολλήθηκε στο χέρι του Παύλου. λζʹ Περί της ερωτήσεως των Σαδδουκαίων, η οποία έπλαθε ότι επτά άνδρες είχαν συζευχθεί με την ίδια γυναίκα. ληʹ Τι είναι οι τρεις ημέρες κατά τις οποίες παραμένουν τα πλήθη κοντά στον Χριστό στην έρημο. λθʹ Τι σημαίνει ο αριθμός των έξι υδριών στον γάμο στην Κανά της Γαλιλαίας. μʹ Ποιο είναι το νόημα των πέντε ανδρών της Σαμαρείτιδος, και του έκτου που δεν είναι άνδρας της.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Διονύσιος ὁ Ἀρεοπαγίτης Ἐπιστολαί
Τί ἄν τις εἴποι τὰς ὀργάς, τὰς λύπας, τοὺς παντοδαποὺς ὅρκους, τὰς μεταμελείας, τὰς ἀράς, τὰς μήνιδας, τὰ πολυειδῆ καὶ λοξὰ τῆς ἁμαρτίας τῶν ἐπαγγελιῶν σοφίσματα· τὴν ἐν τῇ Γενέσει γιγαντομαχίαν, καθ᾽ ἣν ἐπιβουλεύειν ἐκ φόβου λέγεται τοῖς δυνατοῖς ἐκείνοις ἀνδράσι, καὶ ταῦτα τὴν οἰκοδομὴν οὐκ ἐπ᾽ ἀδικίᾳ τινῶν ἑτέρων, ἀλλ᾽ ὑπὲρ σωτηρίας τῆς ἑαυτῶν μεμηχανημένοις· καὶ τὸ συμβούλιον ἐκεῖνο τὸ κατ᾽ οὐρανὸν ἐπὶ δόλῳ καὶ ἀπάτῃ τοῦ Ἀχαὰβ σκευαζόμενον· καὶ τὰς τῶν ᾀσμάτων προσύλους καὶ ἑταιρικὰς πολυπαθείας, καὶ ὅσα ἄλλα τῆς πάντα τολμώσης ἐστὶ θεοπλαστίας ἱερὰ συνθήματα φαινόμενα τῶν κρυφίων προβεβλημένα καὶ πεπληθυσμένα καὶ μεριστὰ τῶν ἑνιαίων καὶ ἀμερίστων καὶ τυπωτικὰ καὶ πολύμορφα τῶν ἀμορφώτων καὶ ἀτυπώτων· ὧν εἴ τις ἰδεῖν δυνηθείη τὴν ἐντὸς ἀποκεκρυμμένην εὐπρέπειαν, εὑρήσει μυστικὰ καὶ θεοειδῆ πάντα καὶ πολλοῦ τοῦ θεολογικοῦ φωτὸς ἀναπεπλησμένα.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Τι θα μπορούσε να πει κανείς για τις οργές, τις λύπες, τους κάθε είδους όρκους, τις μεταμέλειες, τις κατάρες, τους θυμούς, τα πολυειδή και στρεβλά σοφίσματα της αθέτησης των υποσχέσεων· για τη γιγαντομαχία στη Γένεση, κατά την οποία λέγεται ότι επιβουλεύτηκε από φόβο εκείνους τους δυνατούς άνδρες, και μάλιστα ενώ αυτοί είχαν μηχανευτεί την οικοδόμηση όχι προς αδικία κάποιων άλλων, αλλά υπέρ της δικής τους σωτηρίας· και για εκείνο το συμβούλιο στον ουρανό που στήθηκε με σκοπό τον δόλο και την απάτη του Αχαάβ· και για τα υλόφρονα και εταιρικά πάθη των Ασμάτων, και για όσα άλλα ιερά σύμβολα της θεοπλαστίας που τολμά τα πάντα, τα οποία προβάλλονται ως ορατά φαινόμενα έναντι των κρυφών, πεπληθυσμένα και μεριστά έναντι των ενιαίων και αμερίστων, και μορφοποιημένα και πολύμορφα έναντι των άμορφων και ατύπωτων; Αν κάποιος μπορέσει να διακρίνει την εσωτερική και κρυμμένη ευπρέπεια αυτών, θα τα βρει όλα μυστικά και θεοειδή και γεμάτα από άφθονο θεολογικό φως.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Συμεὼν ὁ Νέος Θεολόγος Ἠθικαὶ ὁμιλίαι
Τοίνυν καὶ συγχέειν μέλλων ὁ Θεὸς τὰς γλώσσας αὐτῶν κἀκ τούτου διαμερίσαι καὶ διασπεῖραι αὐτοὺς ἐν πάσῃ τῇ γῇ, ὡς πολλὰ μέλη ἐκ τῆς τοῦ Ἀδὰμ πλευρᾶς γεγονότας καὶ εἰς ἓν σῶμα τῇ μιᾷ διαλέκτῳ ὄντας, πάλιν ἐκ τούτων ἔλαβε τὴν μερίδα αὐτοῦ, ἤτοι τὴν πλευράν, καὶ τὸ λοιπὸν σῶμα εἰς πολλὰς ποιήσας μελῶν μερίδας διέσπειρε· καὶ ἐκάλεσεν αὐτοὺς ἔθνη, ἄγνοιαν Θεοῦ παντελῶς ἔχοντας.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Επομένως, όταν ο Θεός επρόκειτο να συγχύσει τις γλώσσες τους και εξαιτίας αυτού να τους διαμοιράσει και να τους διασκορπίσει σε όλη τη γη, επειδή είχαν γίνει ως πολλά μέλη από την πλευρά του Αδάμ και αποτελούσαν ένα σώμα χάρη στη μία γλώσσα, πήρε και πάλι από αυτούς τη δική Του μερίδα, δηλαδή την πλευρά, και το υπόλοιπο σώμα, αφού το χώρισε σε πολλές μερίδες μελών, το διασκόρπισε. Και τους ονόμασε έθνη, τα οποία είχαν παντελή άγνοια του Θεού.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες