Πατερικές αναφορές στο ΓΕΝΕΣΙΣ 12:20

Ομιλία του ιδίου κατά την επάνοδό του από την πρώτη εξορία. αʹ. Όταν ο Φαραώ άρπαξε τη Σάρρα από τον Αβραάμ, την ωραία και ευειδή γυναίκα, ο πονηρός και βάρβαρος Αιγύπτιος, βλέποντας το κάλλος της με άδικα μάτια, και θέλοντας να διαπράξει το έργο της μοιχείας· τότε ακριβώς, στην αρχή ο Θεός δεν τον τιμώρησε, για να φανεί και του δικαίου η ανδρεία, και της γυναίκας η σωφροσύνη, και του βαρβάρου η ακολασία, και του Θεού η φιλανθρωπία. Η ανδρεία του δικαίου, διότι υπέμεινε με ευχαριστία αυτό που συνέβη· η σωφροσύνη της γυναίκας, διότι έπεσε σε βαρβαρικά χέρια και διατήρησε τη σεμνότητά της· η ακολασία του βαρβάρου, διότι επιβουλεύτηκε ξένη συζυγική κλίνη· η φιλανθρωπία του Θεού, διότι, μετά την απόγνωση των ανθρώπων, τότε προσέφερε τον στέφανο στον δίκαιο. Αυτά συνέβαιναν τότε στην περίπτωση του Αβραάμ, αυτά έγιναν σήμερα και στην περίπτωση της Εκκλησίας. Αιγύπτιος είναι τούτος, όπως Αιγύπτιος ήταν κι εκείνος· τούτος είχε δορυφόρους, εκείνος υπασπιστές· εκείνος (άρπαξε) τη Σάρρα, τούτος την Εκκλησία. Μία νύχτα την κράτησε εκείνος, μία ημέρα εισήλθε αυτός· ούτε και αυτή η μία θα του είχε επιτραπεί, αλλά (έγινε) για να φανεί η σωφροσύνη της νύμφης, ότι δηλαδή εισέρχεται (ο εχθρός), και όμως δεν διεφθάρη το κάλλος της σωφροσύνης της, μολονότι προετοίμασε μοιχό, και τα έγγραφα συντάσσονταν, και πολλοί από τους οικείους τα υπέγραφαν. Ολοκληρώθηκε η σκευωρία, αλλά το αποτέλεσμα δεν επιτεύχθηκε.

η΄. Είδες, αγαπητέ, πόση αξία έχει η υπομονή και η καρτερία; Εδώ φέρε στο μυαλό σου τα λόγια εκείνα, τα οποία έλεγε ο πατριάρχης, όταν επρόκειτο να πλησιάσουν στην Αίγυπτο: «Γνωρίζω ότι είσαι γυναίκα ευπρόσωπη· θα συμβεί, λοιπόν, μόλις σε δουν οι Αιγύπτιοι, εμένα να με σκοτώσουν, εσένα όμως να σε κρατήσουν ζωντανή». Έχοντας, επομένως, εκείνα κατά νου, παρατήρησε τα όσα συμβαίνουν τώρα, και θαύμασε τόσο την υπομονή του δικαίου, όσο και τη δύναμη του φιλανθρώπου Θεού, ο οποίος με πολλή δόξα μεριμνά να επιστρέψει ο δίκαιος, αυτός που είχε έλθει με τόσο φόβο και δέος. «Και έδωσε εντολή», αναφέρει η Γραφή, «ο Φαραώ σε άνδρες σχετικά με τον Άβραμ, να ξεπροβοδίσουν τον ίδιο και τη γυναίκα του, και όλα όσα του ανήκαν, και τον Λωτ μαζί του». Με κάθε λαμπρότητα, λοιπόν, και με πολλή περιουσία επιστρέφει ο δίκαιος, και μέσω των όσων συνέβησαν γίνεται δάσκαλος όχι μόνο αυτών που βρίσκονταν στην Αίγυπτο, αλλά και όλων όσων βρίσκονταν στον δρόμο του, καθώς και εκείνων που κατοικούσαν στην Παλαιστίνη.

Επειδή, λοιπόν, τέτοια είναι η φύση αυτού του χρέους, και όσο περισσότερο το εξοφλούμε, τόσο πιο πολύ με τη μεγαλύτερη καταβολή αυξάνουμε τη δική μας περιουσία, εμπρός λοιπόν ας σας διδάξουμε και το περιεχόμενο του χρέους, ώστε και εσείς να υποδεχθείτε με μεγαλύτερη προθυμία τα λεγόμενα και, αποδεχόμενοι τη δική μας ευγνωμοσύνη, να μας ανταμείψετε με το να προσέχετε με ζήλο όσα λέγονται. Ποιο είναι, λοιπόν, το περιεχόμενο του χρέους; Γνωρίζετε και θυμάστε ότι, αφού αναφέραμε τα γεγονότα σχετικά με τον πατριάρχη, και την κάθοδό του στην Αίγυπτο εξαιτίας του λιμού, και την αρπαγή της Σάρρας από τον Φαραώ, και την αγανάκτηση του Θεού εναντίον του, την οποία εκδήλωσε λόγω της πρόνοιάς Του για τον δίκαιο, και εναντίον του ίδιου και εναντίον όλου του οίκου του, οικονομώντας τα πράγματα ώστε ο πατριάρχης να πραγματοποιήσει την επιστροφή του από την Αίγυπτο με πολλή λαμπρότητα· διότι έδωσε εντολή, λέγει, ο Φαραώ σε κάποιους άνδρες σχετικά με τον Άβραμ να τον συνοδεύσουν κατά την αναχώρησή του, μαζί με τη γυναίκα του, όλα όσα του ανήκαν, και τον Λωτ μαζί του. Ανέβηκε, λοιπόν, ο Άβραμ από την Αίγυπτο προς την έρημο, αυτός, η γυναίκα του, όλα τα υπάρχοντά του, και ο Λωτ μαζί του· σε αυτό ακριβώς το σημείο, αφού σταματήσαμε τον λόγο μας, όλες τις ενδιάμεσες ημέρες τον στρέψαμε στη διδασκαλία σχετικά με τα πιο επείγοντα ζητήματα.