Πατερικές αναφορές στο ΓΕΝΕΣΙΣ 12:8

Αχάδ (Γέν. 10, 10). Πόλη του βασιλείου του Νεβρώδ στη Βαβυλώνα. Αγγαί (Γέν. 12, 8). Στα δυτικά της Βαιθήλ. Δεν απέχουν πολύ μεταξύ τους. Η Βαιθήλ βρίσκεται, καθώς μεταβαίνει κανείς στην Αιλία από τη Νέα Πόλη, στα αριστερά του δρόμου, περίπου στο δωδέκατο μίλιο από την Αιλία. Και η μεν Βαιθήλ σώζεται μέχρι και σήμερα, ενώ η Αγγαί δεικνύεται μόνο ως έρημος τόπος. Η Γραφή την ονομάζει επίσης και Γαί.

Διότι αυτό υποδηλώνει η φράση «Οικοδόμησε θυσιαστήριο», αντί του να πει ότι ευχαρίστησε για όσα του υποσχέθηκαν. Και όπως ακριβώς οι άνθρωποι πολλές φορές, κινούμενοι από αγάπη, κτίζουν σπίτια εκεί όπου συναντούν όσους τρέφουν γνήσια αισθήματα γι' αυτούς, και πολλές φορές πολλοί ίδρυσαν ακόμη και πόλεις, και τους έδωσαν ονομασίες εξαιτίας της συνάντησης με τα προσφιλή τους πρόσωπα· με τον ίδιο ακριβώς τρόπο και ο δίκαιος αυτός, εκεί όπου αξιώθηκε την οπτασία του Θεού, οικοδόμησε το Θυσιαστήριο στον Κύριο που του εμφανίστηκε, και αναχώρησε, λέγει, από εκεί. Τι σημαίνει το «Και αναχώρησε από εκεί»; Επειδή πλέον ο τόπος είχε καθαγιαστεί και αφιερωθεί στον Θεό, αναχώρησε από εκεί και μετέβη σε άλλον τόπο, λέγει, «Στο όρος ανατολικά της Βαιθήλ, και έστησε εκεί τη σκηνή του»· πρόχειρη, λέγει, έκανε την κατοικία του. Δες πόσο απέριττος ήταν, πόσο απαλλαγμένος από περιττά βάρη, ώστε με τη γυναίκα και τους υπηρέτες του να μεταναστεύει με τόση ευκολία. Ας τα ακούνε αυτά οι άνδρες, ας τα ακούνε οι γυναίκες. Διότι πολλές φορές, όταν χρειάζεται να μεταβούμε στους αγρούς, επινοούμε χίλιες δυο προετοιμασίες και ασχολούμαστε με πολλά και διάφορα, επειδή σέρνουμε μαζί μας ένα σωρό πράγματα και δεν περιοριζόμαστε σε όσα εξυπηρετούν την ανάγκη μας, αλλά μεταφέρουμε και περιφέρουμε μαζί μας τα περιττά και τα ανώφελα, τα οποία επιδιώκουμε μόνο και μόνο χάριν επίδειξης.

Αλλ' όχι και αυτός ο δίκαιος. Αλλά τι έκανε; Επειδή, αφού αξιώθηκε τη συνομιλία με τον Θεό, αφιέρωσε τον τόπο και οικοδόμησε θυσιαστήριο, μετακινήθηκε με κάθε ευκολία σε άλλο μέρος. Και έστησε εκεί τη σκηνή του, έχοντας τη Βαιθήλ προς τη θάλασσα και την Αγγαί προς τα ανατολικά· και οικοδόμησε και εκεί θυσιαστήριο στον Κύριο, και επικαλέστηκε το όνομα του Κυρίου. Δες πώς με όλα αυτά δείχνει το φιλόθεο φρόνημά του. Διότι εκεί, εξαιτίας της υπόσχεσης που του δόθηκε από τον Θεό, οικοδόμησε το θυσιαστήριο, και αφού αφιέρωσε τον τόπο, αναχώρησε.

Εδώ δε, αφού έστησε τη σκηνή του, πάλι, λέει, «οικοδόμησε θυσιαστήριο στον Κύριο, και επικαλέστηκε το όνομα του Κυρίου». Είδες φιλόσοφο φρόνημα; Είδες αυτό που συμβούλευσε γράφοντας ο θαυμαστός δάσκαλος της οικουμένης, ο μακάριος Παύλος, όταν έλεγε: «Υψώνοντας όσια χέρια σε κάθε τόπο»; Αυτό ο πατριάρχης το εκπλήρωνε προκαταβολικά με τα έργα του, οικοδομώντας θυσιαστήριο σε κάθε τόπο και αναπέμποντας ευχαριστίες στον Δεσπότη; Διότι γνώριζε, γνώριζε με σαφήνεια, ότι ο Θεός των όλων τίποτε άλλο δεν επιζητεί από την ανθρώπινη φύση, μετά τις αμέτρητες και ανείπωτες ευεργεσίες Του, παρά μόνο ένα ευγνώμον φρόνημα και το να ξέρει να ομολογεί την ευγνωμοσύνη της για όσα της έχουν προσφερθεί.

Και του είπε ο Θεός ότι θα δώσει τη γη στο σπέρμα του. Και οικοδόμησε ο Αβραάμ θυσιαστήριο στον Θεό, και έστησε τη σκηνή του προς τη θάλασσα. Όταν δε έγινε λιμός, κατεβαίνοντας στην Αίγυπτο, έδωσε εντολή στη γυναίκα του να πει ότι είναι αδελφή του. Και αφού την πήρε ο Φαραώ, επειδή τιμωρήθηκε από τον Θεό, την επέστρεψε στον Αβραάμ. Όταν οι βοσκοί του Αβραάμ και του Λωτ φιλονίκησαν μεταξύ τους, μοίρασαν τους τόπους κατοικίας τους. Και ο μεν Λωτ πήρε την περιοχή των Σοδόμων, ο δε Αβραάμ κατοίκησε κοντά στη δρυ του Μαμβρή, και έλαβε πάλι υποσχέσεις από τον Θεό, ότι το σπέρμα του θα αυξηθεί σε πλήθος και ότι θα κληρονομήσει τη γη. Ο Χοδολαγομόρ, επειδή αποστάτησαν από αυτόν οι πέντε βασιλείς της περιοχής των Σοδόμων, οι οποίοι του ήταν προηγουμένως υποτελείς, παίρνοντας μαζί του άλλους τρεις βασιλείς, εκστράτευσε εναντίον τους, και αφού τους κατατρόπωσε πήρε αιχμαλώτους, μεταξύ των οποίων ήταν και ο Λωτ. Ο δε Αβραάμ, όταν το άκουσε, καταδιώκοντάς τους μαζί με τους τριακόσιους δεκαοκτώ οικιακούς δούλους του, ελευθέρωσε τον ανεψιό του μαζί με τα υπάρχοντα και τις γυναίκες· και στον Μελχισεδέκ, ο οποίος τον ευλόγησε και του προσέφερε άρτους και οίνο, έδωσε τη δεκάτη. Γι' αυτό λέει ο Παύλος στην προς Εβραίους επιστολή, ότι και ο Λευί, που λαμβάνει τις δεκάτες, έχει καταβάλει τη δεκάτη. Όταν παρακλήθηκε από τον βασιλιά των Σοδόμων να πάρει τα λάφυρα, δεν συγκατένευσε, λέγοντας: «Για να μην πεις ότι εγώ πλούτισα τον Αβραάμ».