Πατερικές αναφορές στο ΓΕΝΕΣΙΣ 13:6

«Και ο Λωτ», αναφέρει, «που συμπορευόταν με τον Άβραμ, είχε επίσης πρόβατα, και βόδια, και κτήνη· και δεν τους χωρούσε η γη για να κατοικούν μαζί, διότι τα υπάρχοντά τους ήταν πολλά, και δεν μπορούσαν να συγκατοικούν». Όχι μόνο η περιουσία του πατριάρχη αυξανόταν, αλλά «και ο Λωτ», προσθέτει, «είχε πρόβατα, και βόδια, και κτήνη».

Διότι συνέβη, λέγει, μάχη ανάμεσα στους ποιμένες. Αυτοί είναι που παρέχουν την αφορμή της διαιρέσεως, αυτοί που διασπούν την ομόνοια, αυτοί που επιδεικνύουν πολλή αγνωμοσύνη. Οι δε Χαναναίοι και οι Φερεζαίοι κατοικούσαν τότε τη γη. Για ποιον λόγο μας το επισήμανε αυτό; Επειδή είπε ότι δεν τους χωρούσε η γη για να κατοικούν μαζί, η θεία Γραφή θέλησε να μας διδάξει την αιτία, ότι δηλαδή γι' αυτόν τον λόγο δεν τους χωρούσε, επειδή προκατεχόταν ακόμη από αυτά τα έθνη. Αλλά ας δούμε το φιλόθεο φρόνημα του πατριάρχη, πώς καταστέλλει τη φωτιά που επρόκειτο να ανάψει, μέσω της δικής του επιείκειας.

Παρατήρησε πώς, ανάμεσα στους πειρασμούς, ο φιλάνθρωπος Δεσπότης, παρέχοντας τη δική Του ενίσχυση, καθιστά τον αθλητή και πάλι ακμαίο για τους επόμενους αγώνες, μην αφήνοντάς τον στερημένο από τη βοήθειά Του, αλλά προνοώντας τα πάντα φανερά ώστε να του καταδείξει ότι, ενώ ο ίδιος προσφέρει μικρά, αξιώνεται μεγάλων και πάρα πολύ μεγάλων δωρεών, οι οποίες ξεπερνούν την ανθρώπινη φύση. Είδες, λοιπόν, την υπομονή του δικαίου; Δες πάλι, μετά την επιστροφή του από εκεί, το μέγεθος της ταπεινοφροσύνης του και την πολλή του επιείκεια. Διότι, όταν επέστρεψε από την Αίγυπτο έχοντας αποκτήσει πολλά πλούτη (και δεν ήταν μόνος του, αλλά τον ακολουθούσε και ο ανιψιός του), «δεν τους χωρούσε», λέει η Γραφή, «η γη για να κατοικούν μαζί, επειδή τα υπάρχοντά τους ήταν πολλά»· γι' αυτό και συνέβη να ξεσπάσει διαμάχη μεταξύ των βοσκών του Λωτ και του Άβραμ. Αλλά ο δίκαιος αυτός, αποδεικνύοντας την ημερότητα της ψυχής του και το ύψος της πνευματικής του φιλοσοφίας, κάλεσε τον Λωτ και του είπε: «Ας μην υπάρχει διαμάχη ανάμεσα σε εμένα και σε εσένα, και ανάμεσα στους βοσκούς μου και στους βοσκούς σου, διότι είμαστε άνθρωποι αδελφοί»· λέγοντάς του σχεδόν: Τίποτα δεν είναι ίσο με την ειρήνη· τίποτα δεν είναι βαρύτερο από τη φιλονικία. Προκειμένου, λοιπόν, να απομακρύνουμε κάθε αφορμή για διαμάχη, διάλεξε όποια περιοχή θέλεις· και άφησε σε εμένα την υπόλοιπη, για να παραμείνουμε έξω από κάθε έριδα και φιλονικία. Είδες την αρετή αυτού του ανδρός;

Μεγάλο εμπόδιο για εκείνους που σπεύδουν προς την αρετή αποτελεί η προσκόλληση στα κοσμικά πράγματα, η οποία πολλές φορές προξενεί όλεθρο και στην ψυχή και στο σώμα. Διότι, τι εξόντωσε τον Ναβουθαί τον Ισραηλίτη; Δεν υπήρξε αιτία του θανάτου του ένα αξιοζήλευτο αμπέλι, το οποίο παρακίνησε στον φόνο του τον γείτονα Αχαάβ; Και τι έκανε τις δυόμισι φυλές να παραμείνουν έξω από τη Γη της Επαγγελίας; Δεν ήταν το πλήθος των κτηνών; Και τι χώρισε τον Λωτ από τον Αβραάμ; Δεν ήταν ο μεγάλος αριθμός των ποιμνίων, ο οποίος προκάλεσε συνεχείς έριδες ανάμεσα στους βοσκούς, μέχρις ότου τους χώρισε τελείως τον έναν από τον άλλον;

«Και θα δουν οι άρχοντες του Φαραώ το ωραίο σου πρόσωπο· εσένα μεν θα σε κρατήσουν ζωντανή, εμένα δε θα με σκοτώσουν». «Πες, λοιπόν, ότι είμαι αδελφή του, για να μου συμπεριφερθούν καλά, και θα ζήσει η ψυχή μου εξαιτίας σου». Έγιναν, λοιπόν, τα λόγια του δικαίου πραγματικότητα. Η γυναίκα αφαιρείται από τα χέρια του δικαίου και οδηγείται στον Φαραώ από τους άρχοντές του. «Συμπεριφέρθηκαν δε καλά στον δίκαιο, δήθεν ως αδελφό της, χαρίζοντάς του πρόβατα και βόδια και καμήλες, καθώς και δούλους και δούλες για να τον υπηρετούν». Ο οίκος του Φαραώ όμως, παρά λίγο να καταστραφεί. «Διότι τιμώρησε», λέει, «ο Θεός με μεγάλες δοκιμασίες τον Φαραώ, εξαιτίας της Σάρρας, της γυναίκας του Άβραμ», κάνοντάς του δηλαδή γνωστό ότι δεν είναι αδελφή, αλλά γυναίκα του δικαίου. Διότι προς τον Φαραώ και τον Αβιμέλεχ και προς τους υπόλοιπους βασιλείς έλεγε ο Θεός για τον Αβραάμ, τον Ισαάκ, τον Ιακώβ και τον Ιωσήφ: «Μην αγγίζετε τους χριστούς μου και μην κάνετε κακό στους προφήτες μου». Ο Φαραώ, λοιπόν, αφού κάλεσε τον δίκαιο, του λέει: «Τι είναι αυτό που μου έκανες, λέγοντας ότι είναι αδελφή σου; Ιδού, η γυναίκα σου είναι ανέπαφη· πάρε την και φύγε». «Ανέβηκε δε από την Αίγυπτο με τη Σάρρα τη γυναίκα του και τον Λωτ» τον ανιψιό του, με πολύ πλούτο και πολλά κτήνη, στην έρημο, όπου βρισκόταν η σκηνή του προηγουμένως. «Και η γη δεν τους χωρούσε», επειδή κατοικούσαν σε αυτήν και οι Χαναναίοι. «Γίνεται, λοιπόν, μάχη μεταξύ των βοσκών του Άβραμ και του Λωτ.