Καὶ ἀπέδρα Ἅγαρ ἀπὸ προσώπου αὐτῆς· δῆλον ὅτι τῆς Σάρρας· εὗρε δὲ αὐτὴν ἄγγελος Κυρίου ἐπὶ τῆς πηγῆς τοῦ ὕδατος· καὶ ἐν τοῖς ἑξῆς δεύτερον εἴρηται, εἶπεν δὲ αὐτὴν ὁ ἄγγελος Κυρίου· καὶ τρίτον δὲ, εἶπεν αὐτῇ ὁ ἄγγελος Κυρίου, Πληθύνων πληθυνῶ τὸ σπέρμα σου, καὶ οὐκ ἀριθμηθήσεται ἀπὸ τοῦ πλήθους· καὶ αὖθις, εἶπεν αὐτῇ ὁ ἄγγελος κυρίου· Ἰδοὺ σὺ ἐν γαστρὶ ἕξεις, καὶ τέξῃ υἱὸν, καὶ καλέσεις τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἰσμαήλ· ὅτι ἐπήκουσε Κύριος τῇ ταπεινώσει σου· καὶ μετὰ πάντας τοὺς λόγους εἴρηται, Καὶ ἐκάλεσεν τὸ ὄνομα Κυρίου τοῦ λαλοῦντος πρὸς αὐτὴν, Σὺ Θεὸς ὁ ἐπιδών με· εἰ μὴ καὶ ἀπὸ προσώπου τῆς ἱερᾶς γραφῆς κύριος ὠνόμαστο τῇ Ἅγαρ ἐπιφανεὶς ἀλωμένῃ ἐν τῷ, καὶ ἐκάλεσεν τὸ ὄνομα κυρίου τοῦ λαλοῦντος πρὸς αὐτὴν, κἂν ὑπέλαβέ τις τὴν Ἅγαρ Θεὸν ἐσφαλμένως ὑπειληφέναι τὸν ἄγγελον· νυνὶ δὲ ἡ γραφὴ μαρτυρεῖ, ὅτι Κύριος ἦν ὁ διὰ τοῦ προωνομασμένου χρηματίζων ἀγγέλου, δι᾽ οὗ ἅτε Κύριος καὶ Θεὸς ὢν πρεπόντως ἑαυτῷ ἔλεγε τὸ, Πληθύνων πληθυνῶ τὸ σπέρμα σου· τοῦτο γὰρ Θεῷ μόνῳ ἁρμόζοι ἂν λέγειν, οὐκέτι δὲ καὶ ἀγγέλῳ· τούτῳ δ᾽ αὖ τῷ ῥήματι καὶ τὴν Ἅγαρ εἰκὸς ἐπιστήσασαν, συνεῖσάν τε ὅτι μόνου Θεοῦ γένοιτ᾽ ἂν ἡ τοιαύτη φωνὴ, εἰρηκέναι, ὅτι σὺ Θεὸς ὁ ἐπιδών με· ἀλλὰ καὶ δεύτερον, ὅτε ἀποδιδράσκει μεθ᾽ ἑαυτῆς ἔχουσα τὸν υἱὸν, γέγραπται, ἐκάλεσεν δὲ ἄγγελος τοῦ Θεοῦ τὴν Ἅγαρ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ, καὶ εἶπεν αὐτῇ τὰ ἀναγεγραμμένα, ἐν οἷς ἐστιν καὶ τὸ, εἰς γὰρ ἔθνος ποιήσω αὐτό· δῆλον δ᾽ ὅτι τὸ παιδίον· ὅπερ οὐκέτι τὸν ἄγγελον ἀξιόπιστον ἂν εἴη λέγειν, Θεοῦ γὰρ πάλιν ἡ ἐπαγγελία.
Μετάφραση
«Και απέδρασε η Άγαρ από το πρόσωπό της»· προφανώς της Σάρρας. «Τη βρήκε δε άγγελος Κυρίου στην πηγή του ύδατος»· και στη συνέχεια για δεύτερη φορά αναφέρεται: «είπε δε σε αυτήν ο άγγελος Κυρίου»· και για τρίτη φορά δε: «είπε σε αυτήν ο άγγελος Κυρίου: Πληθύνοντας θα πληθύνω το σπέρμα σου, και δεν θα μπορεί να μετρηθεί εξαιτίας του πλήθους». Και πάλι: «είπε σε αυτήν ο άγγελος Κυρίου: Ιδού, εσύ θα συλλάβεις στην κοιλιά σου, και θα γεννήσεις υιό, και θα καλέσεις το όνομά του Ισμαήλ, διότι ο Κύριος εισάκουσε την ταπείνωσή σου». Και μετά από όλα αυτά τα λόγια αναφέρεται: «Και επικαλέστηκε το όνομα του Κυρίου που της μιλούσε, [λέγοντας]: Εσύ είσαι ο Θεός που με επέβλεψε». Εάν δεν ονομαζόταν Κύριος από την ίδια την Αγία Γραφή αυτός που εμφανίστηκε στην Άγαρ ενώ εκείνη περιπλανιόταν, μέσω της φράσης «και επικαλέστηκε το όνομα του Κυρίου που της μιλούσε», θα μπορούσε ίσως κάποιος να υποθέσει ότι η Άγαρ εξέλαβε εσφαλμένα τον άγγελο ως Θεό. Τώρα, όμως, η Γραφή μαρτυρεί ότι ο Κύριος ήταν Εκείνος που ομιλούσε μέσω του προαναφερθέντος αγγέλου, μέσω του οποίου, επειδή ακριβώς ήταν Κύριος και Θεός, έλεγε αρμοδίως για τον Εαυτό Του το «Πληθύνοντας θα πληθύνω το σπέρμα σου»· διότι αυτό θα άρμοζε να το λέει μόνο ο Θεός, και όχι πλέον ένας άγγελος. Είναι δε φυσικό ότι και η Άγαρ, δίνοντας προσοχή σε αυτόν τον λόγο και κατανοώντας ότι μόνο από τον Θεό θα μπορούσε να προέλθει μια τέτοια φωνή, είπε το «εσύ είσαι ο Θεός που με επέβλεψε». Αλλά και τη δεύτερη φορά, όταν δραπετεύει έχοντας μαζί της τον υιό της, είναι γεγραμμένο: «κάλεσε δε άγγελος του Θεού την Άγαρ από τον ουρανό», και της είπε τα όσα έχουν αναγραφεί, μεταξύ των οποίων είναι και το «διότι θα τον καταστήσω έθνος»· προφανώς εννοεί το παιδί· πράγμα το οποίο δεν θα ήταν πλέον αξιόπιστο να το λέει ο άγγελος, διότι η υπόσχεση ανήκει και πάλι στον Θεό.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες