Πατερικές αναφορές στο ΓΕΝΕΣΙΣ 18:11

Επειδή, λοιπόν, είναι επόμενο τα γεγονότα της ιερή ιστορίας να είναι άγνωστα στους περισσότερους, θα σας τα διηγηθώ με λίγα λόγια, όσο καλύτερα μπορώ. Ο Θεός με πρόσταγμά του απομακρύνει τον Αβραάμ από τους συγγενείς και τους τόπους του· και βρισκόταν ο πατριάρχης στην ξενιτιά, υπομένοντας καρτερικά με την ελπίδα της υπόσχεσης. Ως δοκιμασία της σταθερής του πίστης προς τον Θεό έρχεται στον άνδρα η μακροχρόνια αναβολή αυτών που ήλπιζε· και η υπόσχεση ήταν ότι ο Αβραάμ θα γινόταν πατέρας ενός έθνους. Πέρασε πολύς χρόνος και η φύση ακολουθούσε τη δική της πορεία, καθώς η ηλικία του έγερνε ήδη προς τα γηρατειά, ενώ η εκπλήρωση της ελπίδας συνεχώς παρατεινόταν. Έσβησε, όπως ήταν φυσικό λόγω του προχωρημένου της ηλικίας, τόσο στον ίδιο όσο και στη σύζυγό του, η ικανότητα για τεκνοποιία. Και αυτό η βιβλική αφήγηση το επισημαίνει χωρίς καμία ντροπή, αναφέροντας ότι είχαν εκλείψει από τη Σάρρα τα γυναικεία, μέσω των οποίων πραγματοποιείται η σύλληψη. Και το μεν σώμα υπάκουε στη φύση, καθώς η νεότητα είχε παρέλθει, και λύγιζε από το γήρας, η ελπίδα όμως προς τον Θεό παρέμενε μέσα τους αγέραστη και ακμαία. Υπό αυτές τις συνθήκες γεννιέται σε αυτούς ο Ισαάκ, για να φανεί ότι η γέννηση δεν ήταν έργο της φύσης, αλλά αποτέλεσμα θείας δύναμης. Ήταν περιχαρείς, όπως ήταν αναμενόμενο, με τη δωρεά του Θεού. Μέσω του παιδιού τα γηρατειά τους ξανάνιωσαν, καθώς άφθονες πηγές γάλακτος έρεαν στην ηλικιωμένη γυναίκα για να καλύψουν την ανάγκη· η γερόντισσα πρόσφερε στο παιδί τον μαστό της που πλημμύριζε από γάλα.

Αυτός δε λέει: «Ιδού, βρίσκεται στη σκηνή». Και επειδή επρόκειτο πλέον, ως Θεός, να του υποσχεθεί πράγματα υπερφυσικά, για τον λόγο αυτό, προφέροντας το όνομα της Σάρρας, του φανέρωσε ότι εκείνος που κατέλυσε στη σκηνή του είναι ανώτερος από άνθρωπο. Διότι λέει: «Επιστρέφοντας, θα έρθω πάλι σε σένα την ίδια αυτή εποχή του επόμενου έτους, και η γυναίκα σου η Σάρρα θα έχει υιό». Ιδού οι καρποί της φιλοξενίας, ιδού ο μισθός της ένθερμης προθυμίας, ιδού οι αμοιβές των κόπων της Σάρρας. Εκείνη δε, λέει το κείμενο, άκουσε δίπλα στη θύρα της σκηνής, στεκόμενη από πίσω. Και ακούγοντας αυτό, γέλασε μέσα της, λέγοντας: «Ούτε μέχρι τώρα δεν μου συνέβη κάτι τέτοιο, αλλά και ο κύριός μου είναι ηλικιωμένος». Και για να δικαιολογήσει η θεία Γραφή τη Σάρρα, προκαταβολικά επισήμανε ότι ο Αβραάμ και η Σάρρα ήταν πλέον σε προχωρημένη ηλικία. Και δεν σταμάτησε σε αυτό, αλλά λέει: «Είχαν εκλείψει δε από τη Σάρρα τα γυναικεία». Είχε ξηρανθεί, λέει, η πηγή, είχε τυφλωθεί ο οφθαλμός, το ίδιο το εργαστήριο της φύσεως είχε νεκρωθεί.

Ούτε ο Ισαάκ γεννήθηκε από αίματα· διότι είχαν σταματήσει στη Σάρρα τα γυναικεία της. Στέρεψαν οι πηγές του αίματος, εξαλείφθηκε η ύλη της γεννήσεως, είχε καταστεί άχρηστο το εργαστήριο της φύσεως, και ο Θεός επέδειξε τη δική Του δύναμη. Ιδού, λοιπόν, έχουμε ολοκληρωμένη τη διδασκαλία και για την ονομασία του Ισαάκ. Υπολείπεται, βεβαίως, να προχωρήσουμε στον Αβραάμ, στους υιούς του Ζεβεδαίου και στον Πέτρο· αλλά, για να μην σας κουράσουμε με τη μακρηγορία, αφού τα αναβάλουμε αυτά για μια άλλη ομιλία, θα περατώσουμε εδώ τον λόγο, παρακαλώντας εσάς, που γεννηθήκατε κατά τον τύπο του Ισαάκ, να μιμείστε την πραότητα, την επιείκεια και κάθε άλλη αρετή του Ισαάκ, ώστε, με τις προσευχές εκείνου του δικαίου και όλων αυτών των προεστώτων, να μπορέσουμε όλοι να καταλήξουμε στους κόλπους του Αβραάμ, με τη χάρη και τη φιλανθρωπία του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, διά του οποίου και μαζί με τον οποίο ανήκει στον Πατέρα η δόξα, η τιμή και το κράτος, μαζί με το άγιο και ζωοποιό Πνεύμα, νυν και αεί και στους αιώνες των αιώνων. Αμήν.

Τι γίνεται λοιπόν, λέει, αν η γυναίκα δεν φοβάται (δεν σέβεται) τον άνδρα; Εσύ να την αγαπάς, εκπλήρωνε το δικό σου καθήκον. Διότι, ακόμη κι αν δεν πράττουν οι άλλοι αυτά που οφείλουν, εμείς πρέπει να τηρούμε τα δικά μας. Όπως για παράδειγμα όταν λέει: «Να υποτάσσεστε ο ένας στον άλλον με φόβο Χριστού». Τι γίνεται λοιπόν, αν ο άλλος δεν υποτάσσεται; Εσύ να υπακούς στον νόμο του Θεού. Έτσι ακριβώς συμβαίνει και εδώ: η μεν γυναίκα, ακόμη και αν δεν αγαπιέται, ας δείχνει όμως τον απαιτούμενο σεβασμό, ώστε να μην υπάρχει καμία παράλειψη από τη δική της πλευρά· ο δε άνδρας, αν η γυναίκα δεν τον σέβεται, ας την αγαπά όμως, ώστε να μην υστερεί ο ίδιος σε τίποτα· διότι ο καθένας έχει αναλάβει το δικό του χρέος. Άρα, αυτός ο γάμος που γίνεται κατά Χριστόν, είναι γάμος πνευματικός και γέννηση πνευματική, που δεν προέρχεται από αίματα, ούτε από ωδίνες. Τέτοια ήταν και η γέννηση του Ισαάκ· άκουσε την Γραφή που λέει: «Και έπαψαν να συμβαίνουν στη Σάρρα τα γυναικεία». Και ο γάμος δεν προέρχεται από πάθος ούτε από τα σώματα, αλλά είναι εξ ολοκλήρου πνευματικός, καθώς η ψυχή συνάπτεται με τον Θεό με ένωση άρρητη, την οποία γνωρίζει μόνο Εκείνος. Γι' αυτό λέει: «Εκείνος που προσκολλάται στον Κύριο, είναι ένα πνεύμα με Αυτόν». Δες πώς φροντίζει να ενώσει και τη σάρκα με τη σάρκα, και το πνεύμα με το πνεύμα. Πού είναι οι αιρετικοί; Εάν ο γάμος ανήκε στα κατακριτέα, δεν θα χρησιμοποιούσε τους όρους νύμφη και νυμφίος· ούτε θα παρέθετε προτρεπτικά εκείνο το χωρίο, «Θα εγκαταλείψει ο άνθρωπος τον πατέρα και τη μητέρα», για να προσθέσει πάλι, ότι «Αυτό αναφέρεται στον Χριστό και την Εκκλησία».

Διότι εύλογα και επάξια σε ευλόγησε ο Κύριος, και υποσχέθηκε να ευλογεί εκείνους που σε ευλογούν, ευλογημένε. Μακάρι να αξιωθούμε να μετέχουμε και εμείς σε αυτήν την ευλογία με τις ικεσίες σου, ευλογημένε, παντοτινά. Και του είπε: «Πού είναι η Σάρρα, η γυναίκα σου;» Κι εκείνος απάντησε: «Ιδού, μέσα στη σκηνή». Εκείνος δε είπε: «Θα επιστρέψω σε εσένα κατά τον ίδιο αυτόν καιρό, τον οποίο βλέπεις, και η Σάρρα, η γυναίκα σου, θα έχει υιό». Και εκείνη, καθώς στεκόταν μέσα στη σκηνή και άκουσε, γέλασε.