Οὐδέτερον γὰρ ἂν τούτων, καθὼς εἴρηται, τῆς θειοτέρας φύσεως νομισθείη· οὔτε τὸ ἄστατον, οὔτε τὸ ἀλλοιούμενον. Ἤδη τοίνυν τὰ πάντα πρὸς τὸ ἴδιον ἔφθασε τέλος. Συνετελέσθη γὰρ, καθώς φησι Μωϋσῆς, ὅ τε οὐρανὸς καὶ ἡ γῆ καὶ τὰ διὰ μέσου πάντα, καὶ τῷ καταλλήλῳ κάλλει τὰ καθέκαστον διεκοσμήθη· ὁ οὐρανὸς μὲν ταῖς τῶν φωστήρων αὐγαῖς, θάλαττα δὲ καὶ ἀὴρ τοῖς νηκτοῖς τε καὶ ἐναερίοις τῶν ζώων, γῆ δὲ ταῖς παντοίαις τῶν φυτῶν τε καὶ βοσκημάτων διαφοραῖς, ἅπερ ἀθρόως ἅπαντα θείῳ βουλήματι δυναμωθεῖσα κατὰ ταὐτὸν ἀπεκύησε. Καὶ πλήρης μὲν ἦν τῶν ὡραίων ἡ γῆ, ὁμοῦ τοῖς ἄνθεσι τοὺς καρποὺς ἐκβλαστήσασα· πλήρεις δὲ οἱ λειμῶνες τῶν, ὅσα τοὺς λειμῶνας ἐπέρχεται. Πᾶσαί τε ῥαχίαι καὶ ἀκρώρειαι, καὶ πᾶν ὅσον πλάγιόν τε καὶ ὕπτιον, καὶ ὅσον ἐν κοίλοις, τῇ νεοθαλεῖ πόᾳ καὶ τῇ ποικίλῃ τῶν δένδρων ὥρᾳ κατεστεφάνωτο, ἄρτι μὲν τῆς γῆς ἀνισχόντων, εὐθὺς δὲ πρὸς τὸ τέλειον κάλλος ἀναδραμόντων. Ἐγεγήθει δὲ πάντα κατὰ τὸ εἰκὸς, καὶ διεσκίρτα τὰ τῷ προστάγματι τοῦ Θεοῦ ζωογονηθέντα βοτὰ, κατ᾽ ἀγέλας τε καὶ κατὰ γένη ταῖς λόχμαις ἐνδιαθέοντα.
Μετάφραση
Διότι κανένα από αυτά τα δύο, όπως έχει λεχθεί, δεν θα μπορούσε να θεωρηθεί γνώρισμα της θείας φύσεως· ούτε το άστατο ούτε το αλλοιούμενο. Ήδη λοιπόν τα πάντα έφτασαν στην ολοκλήρωσή τους. Διότι ολοκληρώθηκαν, όπως λέει ο Μωυσής, και ο ουρανός και η γη και όλα όσα βρίσκονται ανάμεσά τους, και το καθένα διακοσμήθηκε με το κατάλληλο κάλλος· ο μεν ουρανός με τις λάμψεις των φωστήρων, η δε θάλασσα και ο αέρας με τα υδρόβια και τα πτηνά, και η γη με τις κάθε είδους ποικιλίες των φυτών και των ζώων, τα οποία όλα μαζί η γη, ενδυναμωμένη από το θείο θέλημα, τα εγέννησε ταυτόχρονα. Και η γη ήταν γεμάτη από ωραιότητες, έχοντας βλαστήσει μαζί με τα άνθη και τους καρπούς· γεμάτα δε ήταν και τα λιβάδια από όσα ζώα συχνάζουν σε αυτά. Και όλες οι πλαγιές και οι βουνοκορφές, και κάθε τι επικλινές και επίπεδο, καθώς και όσα βρίσκονταν στις κοιλάδες, είχαν στεφανωθεί με το νεοθαλές χορτάρι και με την ποικιλόχρωμη ομορφιά των δέντρων, τα οποία μόλις είχαν αναβλαστήσει από τη γη, και αμέσως αναπτύχθηκαν προς το τέλειο κάλλος τους. Χαίρονταν δε τα πάντα, όπως ήταν φυσικό, και σκιρτούσαν τα ζώα που έλαβαν ζωή με το πρόσταγμα του Θεού, τρέχοντας ανάμεσα στις συστάδες των δέντρων κατά αγέλες και κατά γένη.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες