Πατερικές αναφορές στο ΓΕΝΕΣΙΣ 20:8

Όχι μόνο εσύ ο ίδιος, λέγει, θα υποστείς την τιμωρία της παρακοής, αλλά και όλα τα δικά σου, εξαιτίας σου, θα τα καταλάβει ο θάνατος. Για τον λόγο αυτό ο Θεός του τα έλεγε όλα αυτά κατά τη διάρκεια της νύχτας, ώστε, αφού δεχθεί την παραίνεση με ησυχία, να εκτελέσει με πολύ φόβο αυτό που του προστάχθηκε. Διότι αμέσως, μόλις σηκώθηκε νωρίς το πρωί ο Αβιμέλεχ, λέγει, κάλεσε τους υπηρέτες του και τους είπε όλα αυτά τα λόγια στα αυτιά τους.

Δ'. Παρατήρησε πώς ο βασιλιάς αναδεικνύεται πλέον σε κήρυκα της αρετής του δικαίου, και τον κάνει γνωστό σε όλους. Διότι, αφού κάλεσε, λέει, όλους τους δούλους του, τους διηγήθηκε όλα όσα του φανέρωσε ο Θεός, ώστε να γνωρίσουν όλοι την εύνοια του Θεού προς τον δίκαιο, καθώς και την πρόνοια της οποίας αξιώνεται από τον Δεσπότη χάρη στην αρετή του χαρακτήρα του. «Και φοβήθηκαν πάρα πολύ όλοι οι άνθρωποι». Είδες πώς ο δίκαιος δεν έκανε τις μετοικεσίες του ούτε τυχαία ούτε μάταια; Διότι, αν παρέμενε στην προηγούμενη κατοικία του, πώς θα μάθαιναν όλοι οι κάτοικοι των Γεράρων πόσο μεγάλη πρόνοια απολαμβάνει ο δίκαιος από τον Θεό; «Και φοβήθηκαν πάρα πολύ όλοι οι άνθρωποι». Μεγάλος φόβος τους κατέλαβε και αγωνιούσαν για τα πάντα. Έπειτα, «κάλεσε», λέει η Γραφή, «ο Αβιμέλεχ τον Αβραάμ». Αναλογίσου, λοιπόν, με πόση επισημότητα οδηγείται ο δίκαιος ενώπιον του βασιλιά, αυτός που πριν από λίγο θεωρούνταν από αυτούς καταφρονημένος και έμοιαζε σαν περιπλανώμενος και ξένος. Ενώ όλοι είχαν συγκεντρωθεί μαζικά, καλείται ο πατριάρχης, ο οποίος μέχρι εκείνη τη στιγμή δεν γνώριζε τίποτα από αυτά, και πληροφορούνταν πλέον από τον ίδιο τον βασιλιά όσα είχε κάνει ο Θεός σε εκείνον εξαιτίας του. Διότι του είπε: «Τι είναι αυτό που μας έκανες; Σε τι σφάλαμε απέναντί σου, ώστε να φέρεις σε εμένα και στο βασίλειό μου τόσο μεγάλη αμαρτία; Πράξη την οποία κανείς δεν θα έκανε, εσύ την έκανες σε εμάς. Τι είδες και το έκανες αυτό;». Γιατί, του λέει, θέλησες να με περιβάλεις με μια τόσο μεγάλη αμαρτία;

Πες λοιπόν: «Είμαι αδελφή του», ώστε να μου φερθούν καλά εξαιτίας σου, και να ζήσει η ψυχή μου χάρη σε εσένα. Και συνέβη, όταν ο Άβραμ εισήλθε στην Αίγυπτο, οι Αιγύπτιοι, βλέποντας ότι η γυναίκα του ήταν πάρα πολύ ωραία, την επαίνεσαν στον Φαραώ. Και τον Άβραμ τον μεταχειρίστηκαν καλά εξαιτίας της. Ο Θεός όμως τιμώρησε τον Φαραώ και τον οίκο του με μεγάλες και σκληρές πληγές εξαιτίας της Σάρας, της γυναίκας του Άβραμ. Τότε ο Φαραώ κάλεσε τον Άβραμ και του είπε: «Τι είναι αυτό που μου έκανες, και δεν μου φανέρωσες ότι είναι γυναίκα σου; Και εγώ την πήρα για γυναίκα μου· ορίστε, λοιπόν, η γυναίκα σου, πάρε την και φύγε». «Παροίκησε ο Αβραάμ στα Γέραρα. Είπε δε ο Αβραάμ για τη γυναίκα του: "Είναι αδελφή μου". Διότι φοβήθηκε να πει: "Είναι γυναίκα μου", μήπως τον σκοτώσουν οι άνδρες της πόλεως. Είπε ο Αβιμέλεχ στον Αβραάμ: "Τι είναι αυτό που μου έκανες;" Και ο Αβραάμ απάντησε: "Είπα μέσα μου: Άραγε δεν υπάρχει θεοσέβεια σε τούτο τον τόπο, και θα με σκοτώσουν εξαιτίας της"». Παρομοίως και ο Ισαάκ παροίκησε στα Γέραρα, και είπε για τη Ρεβέκκα τα ίδια. «Φοβήθηκε ο Δαβίδ από το πρόσωπο του Αγχούς, βασιλιά της Γεθ, και αλλοίωσε το πρόσωπό του· και παραφερόταν, και έπεφτε, και τα σάλια του έτρεχαν πάνω στη γενειάδα του». «Έστειλε η Ιεζάβελ μήνυμα στον Ηλία και είπε: Αυτά να μου κάνουν οι θεοί και αυτά να προσθέσουν, αν αύριο τέτοια ώρα δεν κάνω την ψυχή σου σαν την ψυχή ενός από αυτούς.»