Πατερικές αναφορές στο ΓΕΝΕΣΙΣ 23:4

Τέτοιος ακριβώς όντας ο Αβραάμ έλεγε: «Εγώ είμαι πάροικος». Αλλά και ο Ισαάκ: «Παροίκησε», λέει, «στη γη των Φιλισταίων πολλές ημέρες». Είπε και ο Ιακώβ: «Οι ημέρες των ετών μου που παροικώ είναι εκατόν τριάντα έτη». Και ο Μωυσής έλεγε: «Είμαι πάροικος σε ξένη γη». Βουνό δε ονομάζει τον ουρανό, αναζητώντας τον ισάγγελο άνδρα, αυτόν που μπορεί να λέει: «Το δικό μας πολίτευμα υπάρχει στους ουρανούς». Σε αυτόν που ρωτά, λέει ο Δεσπότης: «Εκείνος που πορεύεται άμωμος». ...Αναζητώντας λοιπόν ο προφήτης τον ισάγγελο άνδρα, αυτόν που μπορεί να λέει: «Το δικό μας πολίτευμα υπάρχει στους ουρανούς», ρωτούσε. Προς τον οποίο αποκρίνεται ο Δεσπότης: «Εκείνος που πορεύεται άμωμος και πράττει τη δικαιοσύνη».

Ας ακούσουμε, λοιπόν, τη θεία Γραφή, τι θέλει και σήμερα να μας διηγηθεί για τον πατριάρχη. «Και αναχώρησε», λέει, «από εκεί ο Αβραάμ για την περιοχή προς τον νότο, και κατοίκησε ανάμεσα στην Κάδης και στη Σουρ, και εγκαταστάθηκε ως πάροικος στα Γέραρα». «Και αναχώρησε», λέει, «από εκεί». Από πού αναχώρησε; Από τον τόπο όπου είχε στήσει τη σκηνή του, όπου και αξιώθηκε να υποδεχθεί τον Δεσπότη των πάντων μαζί με τους αγγέλους. Από εκεί, λέει, αφού αναχώρησε, «εγκαταστάθηκε ως πάροικος στα Γέραρα». Δες τον τρόπο ζωής των δικαίων, πόσο ήταν σεμνός και απέριττος, πώς με ευκολία πραγματοποιούσαν τις μετακινήσεις τους, και πώς, σαν να ήταν πάροικοι και παρεπίδημοι, έτσι ακριβώς ρύθμιζαν τον βίο τους, και πότε εδώ, πότε εκεί έστηναν τις σκηνές τους, σαν να διέμεναν σε ξένη χώρα. Όχι όπως κάνουμε εμείς, που κατοικούμε την ξένη γη σαν να είναι πατρίδα, και χτίζουμε λαμπρές οικίες, και στοές και χώρους περιπάτου, και αποκτούμε αγρούς, και κατασκευάζουμε λουτρά, και μύρια άλλα. Αλλά δες τον δίκαιο, ο οποίος κατείχε όλη του την περιουσία μόνο στους οικογενείς υπηρέτες και στα ποίμνια, και πουθενά δεν εγκαθίστατο μόνιμα, αλλά πότε έστηνε τη σκηνή του στη Βαιθήλ, πότε δίπλα στη δρυ του Μαμβρή, και πότε κατέβαινε στην Αίγυπτο, ενώ τώρα κατασκηνώνει στα Γέραρα, και υπομένει τα πάντα με ευκολία, αποδεικνύοντας σαφώς μέσα από όλα αυτά την ευγνωμοσύνη του προς τον Δεσπότη του.

Διότι, καθώς η θεία Γραφή μάς δείχνει με κάθε τρόπο την αρετή του δικαίου και το ότι πέρασε ολόκληρο τον βίο του ως πάροικος και παρεπίδημος, επεσήμανε και τούτο, προκειμένου να μάθουμε ότι εκείνος που απολάμβανε τόσο μεγάλη άνωθεν προστασία, που είχε γίνει τόσο περιφανής και είχε αυξηθεί σε τόσο μεγάλο πλήθος, δεν απέκτησε δικό του τόπο, όπως κάνουν πολλοί σήμερα, οι οποίοι πασχίζουν να αποκτήσουν αγρούς και χωριά και μια τεράστια και ανείπωτη περιουσία. Διότι είχε ως επαρκή πλούτο αυτόν του φρονήματός του και δεν επεδείκνυε καμία μέριμνα για αυτά τα υλικά πράγματα. Ας τα ακούσουν αυτά εκείνοι που μαζικά και μέσα σε μια στιγμή του χρόνου σφετερίζονται τα υπάρχοντα όλων των άλλων και επεκτείνουν παντού, τρόπον τινά, την επιθυμία της πλεονεξίας τους, και ας μιμηθούν τον πατριάρχη, ο οποίος δεν είχε ούτε πού να εναποθέσει το λείψανο της Σάρρας, μέχρι τη στιγμή που, ωθούμενος από την ίδια την ανάγκη, αγόρασε τον αγρό και το σπήλαιο από τους υιούς του Χετ.