οὕτως οὖν ἐπὶ τοῦ Ἀβραὰμ εἴρηται «τὸν ἀγρὸν» «ὃν ἐκτήσατο Ἀβραάμ», ἀνθ᾽ οὗ τὸ Ἑβραϊκὸν 〈κανα〉 περιέχει, τῆς αὐτῆς λέξεως κειμένης παρ᾽ Ἑβραίοις καὶ ἐν τῷ «κύριος ἔκτισέν με ἀρχὴν ὁδῶν αὐτοῦ εἰς ἔργα αὐτοῦ». καὶ ἐνταῦθα γὰρ κειμένης τῆς 〈κανα〉 λέξεως, τὸ «ἐκτήσατο» πάντες συμφώνως ἐκδεδώκασιν οἱ ἑρμηνευταί· τὸ δὲ «ἔκτισεν» παραλέλεκται παρ᾽ Ἑβραίοις, ὅπερ οὐ κεῖται ἐπὶ τῆς προκειμένης γραφῆς. πλείστη δ᾽ ἂν γένοιτο τοῦ «ἔκτισεν» καὶ τοῦ «ἐκτήσατο» διαφορὰ τῷ τὴν μὲν κτίσιν κατὰ τὴν κοινοτέραν διάνοιαν τὴν ἐκ τοῦ μὴ ὄντος εἰς τὸ εἶναι πάροδον σημαίνειν, τὴν δὲ κτῆσιν τοῦ προϋπάρχοντος ἰδιάζουσαν οἰκειότητα πρὸς τὸν κτώμενον. λέγων τοίνυν ὁ υἱὸς τοῦ θεοῦ τὸ «κύριος ἐκτήσατο με ἀρχὴν ὁδῶν αὐτοῦ εἰς ἔργα αὐτοῦ», ὁμοῦ καὶ τὴν προΰπαρξιν αὐτοῦ ἐδήλου καὶ τὴν ἰδιάζουσαν πρὸς τὸν πατέρα οἰκειότητα, ὁμοῦ καὶ τὸ χρήσιμον καὶ ἀναγκαῖον τῆς οἰκείας περὶ τὰ πατρῷα ἔργα προνοίας τε καὶ διοικήσεως. διὸ ἑξῆς ἐπάγει «πρὸ τοῦ αἰῶνος ἐθεμελίωσέν με, ἐν ἀρχῇ πρὸ τοῦ τὴν γῆν ποιῆσαι, πρὸ τοῦ προελθεῖν τὰς πηγὰς τῶν ὑδάτων, πρὸ τοῦ ὄρη ἑδρασθῆναι, πρὸ δὲ πάντων βουνῶν γεννᾷ με»· δι᾽ ὧν ἁπάντων τὸ ἐξ αὐτοῦ λυσιτελὲς καὶ ἀναγκαῖον τοῖς πᾶσιν ἐνδείκνυται, ὅτι τε ἦν καὶ προῆν καὶ τοῦ σύμπαντος κόσμου προϋπῆρχέν τε καὶ καθηγεῖτο ἀναγκαίως διδάσκων.
Μετάφραση
Έτσι λοιπόν και στην περίπτωση του Αβραάμ έχει ειπωθεί «τον αγρό» «τον οποίο απέκτησε (ἐκτήσατο) ο Αβραάμ», αντί του οποίου το εβραϊκό κείμενο περιέχει το «κανα», ενώ η ίδια λέξη υπάρχει στους Εβραίους και στο «ο Κύριος με έκτισε αρχή των οδών του για τα έργα του». Διότι, επειδή και εδώ υπάρχει η λέξη «κανα», όλοι οι ερμηνευτές ομόφωνα την έχουν αποδώσει ως «έκτησατο»· ενώ το «έκτισεν» έχει αποδοθεί λανθασμένα από τους Εβραίους, πράγμα το οποίο δεν υπάρχει στην προκείμενη Γραφή. Θα υπήρχε δε τεράστια διαφορά μεταξύ του «έκτισεν» και του «έκτησατο», επειδή η μεν κτίση, κατά την πιο κοινή έννοια, σημαίνει τη μετάβαση από το μη ον στο είναι, ενώ η κτήση υποδηλώνει την ιδιαίτερη οικειότητα του προϋπάρχοντος προς αυτόν που το αποκτά. Λέγοντας, λοιπόν, ο Υιός του Θεού το «ο Κύριος με απέκτησε (ἐκτήσατο) αρχή των οδών του για τα έργα του», φανέρωνε ταυτόχρονα και την προΰπαρξή του και την ιδιαίτερη οικειότητά του προς τον Πατέρα, καθώς και το χρήσιμο και αναγκαίο της δικής του πρόνοιας και διοίκησης γύρω από τα πατρικά έργα. Γι' αυτό στη συνέχεια προσθέτει: «πριν από τον αιώνα με θεμελίωσε, στην αρχή πριν να δημιουργήσει τη γη, πριν να προέλθουν οι πηγές των υδάτων, πριν να εδραιωθούν τα όρη, και πριν από όλους τους λόφους με γεννά»· μέσω όλων αυτών αποδεικνύεται το επωφελές και αναγκαίο που πηγάζει από αυτόν για τα πάντα, διδάσκοντας αναγκαστικά ότι και υπήρχε και προϋπήρχε, καθώς και ότι προϋπήρχε ολόκληρου του σύμπαντος κόσμου και τον καθοδηγούσε.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες