Στοιχεῖον Ε. Ἀπὸ τῆς Γενέσεως. Ἐδέμ (Gen 2, 8). ὁ τοῦ θείου παραδείσου τόπος εἰς ἀνατολάς. ἑρμηνεύεται δὲ τρυφή. Εὐειλάτ (Gen 2, 11f.), «οὗ ἐστι τὸ χρυσίον» καὶ «ὁ ἄνθραξ καὶ ὁ λίθος ὁ πράσινος». χώρα πρὸς ἀνατολάς, 〈ἣν〉 προϊὼν ἐκ παραδείσου Φισὼν κυκλοῖ, ὁ παρ᾽ Ἕλλησι Γάγγης, «ἐπὶ τὴν Ἰνδικὴν φερόμενος». καὶ ἑνὸς δὲ τῶν ἀπογόνων Νῶε ἦν ὄνομα Εὐειλάτ, ὃν σὺν τοῖς ἀδελφοῖς Ἰώσιππος «ἀπὸ Κωφῆνος ποταμοῦ τῆς Ἰνδικῆς καὶ τῆς πρὸς 〈αὐτῇ〉 Σηρίας» κατοικῆσαι ἱστορεῖ. Ἰσμαὴλ δὲ λέγεται κατοικῆσαι ἐπὶ τῆς ἐρήμου Εὐιλά, ἥν φησιν ἡ γραφὴ μεταξὺ εἶναι ἐρήμου Σοὺρ τῆς «κατὰ πρόσωπον Αἰγύπτου», καὶ παρατείνειν μέχρι τῆς Ἀσσυρίων γῆς.
Μετάφραση
Γράμμα Ε. Από τη Γένεση. Εδέμ (Γέν. 2, 8). Ο τόπος του θείου παραδείσου στα ανατολικά. Ερμηνεύεται δε ως τρυφή. Ευειλάτ (Γέν. 2, 11 κ.εξ.), «όπου υπάρχει το χρυσίον» και «ο άνθραξ και ο πράσινος λίθος». Χώρα προς τα ανατολικά, την οποία περικυκλώνει ο Φισών προερχόμενος από τον παράδεισο, ο γνωστός στους Έλληνες ως Γάγγης, «κατευθυνόμενος προς την Ινδική». Ευειλάτ ήταν επίσης το όνομα ενός από τους απογόνους του Νώε, για τον οποίο ο Ιώσηπος εξιστορεί ότι κατοίκησε μαζί με τους αδελφούς του ξεκινώντας «από τον ποταμό Κωφήνα της Ινδικής και της παρακείμενης σε αυτήν Σηρίας». Ο Ισμαήλ λέγεται ότι κατοίκησε στην έρημο Ευιλά, για την οποία η Γραφή αναφέρει ότι βρίσκεται ανάμεσα στην έρημο Σουρ, που είναι «απέναντι από την Αίγυπτο», και εκτείνεται μέχρι τη γη των Ασσυρίων.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες