Πατερικές αναφορές στο ΓΕΝΕΣΙΣ 25:28

3 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

ἠγάπησε δὲ ᾿Ισαὰκ τὸν ῾Ησαῦ, ὅτι ἡ θήρα αὐτοῦ βρῶσις αὐτῷ· Ρεβέκκα δὲ ἠγάπα τὸν ᾿Ιακώβ.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–3 από 3

Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Γλαφυρά εἰς τὴν Πεντάτευχον
Καὶ ἦν Ἡσαῦ ἄνθρωπος εἰδὼς κυνηγεῖν ἄγροικος. Ἰακὼβ δὲ ἄνθρωπος ἄπλαστος, οἰκῶν οἰκίαν. Ἠγάπησε δὲ Ἰσαὰκ τὸν Ἡσαῦ, ὅτι ἡ θήρα αὐτοῦ βρῶσις αὐτῷ. Ῥεβέκκα δὲ ἠγάπα τὸν Ἰακώβ. Ἥψησε δὲ Ἰακὼβ ἕψημα. Ἦλθε δὲ Ἡσαῦ ἐκ τοῦ πεδίου ἐκλείπων. Καὶ εἶπεν Ἡσαῦ τῷ Ἰακώβ· Γεῦσόν με ἀπὸ τοῦ ἑψήματος τοῦ πυῤῥοῦ τούτου, ὅτι ἐκλείπω ἐγώ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και ο Ησαύ ήταν άνθρωπος που γνώριζε να κυνηγά, άνθρωπος της υπαίθρου. Ο δε Ιακώβ ήταν άνθρωπος απλός, που κατοικούσε στο σπίτι. Και ο Ισαάκ αγαπούσε τον Ησαύ, διότι το κυνήγι του ήταν η τροφή του. Η δε Ρεβέκκα αγαπούσε τον Ιακώβ. Κάποτε ο Ιακώβ ετοίμασε ένα μαγειρευτό φαγητό. Και ήλθε ο Ησαύ από την ύπαιθρο εξαντλημένος. Και είπε ο Ησαύ στον Ιακώβ: Δώσε μου να γευθώ από αυτό το κοκκινωπό φαγητό, διότι είμαι εξαντλημένος.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Γλαφυρά εἰς τὴν Πεντάτευχον
Αὐτοὶ δὲ τὸ χρῆμα ταῖς σφῶν κεφαλαῖς οἷά τινα στέφανον ἀναπλέκοντες ἁλοῖεν ἂν, καὶ μὴν καὶ εὐημερίας καταλογιζόμενοι τρόπον. Ταύτῃτοί φασι, ποτὲ μὲν, ὅτι «Ηὐφράνθην ἐπὶ τοῖς εἰρηκόσι μοι· Εἰς οἶκον Κυρίου πορευσώμεθα·» ποτὲ δὲ αὖ, «Μίαν ᾐτησάμην παρὰ Κυρίου, ταύτην ζητήσω.» Καὶ τί τὸ αἴτημα; ποία δὲ καὶ ἡ μία χάρις; «Τὸ κατοικεῖν με ἐν οἴκῳ Κυρίου, φησὶ, πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς μου, τοῦ θεωρεῖν με τὴν τερπνότητα Κυρίου, καὶ ἐπισκέπτεσθαι τὸν ναὸν τὸν ἅγιον αὐτοῦ.» Ἀκούεις ὅπως ἐν τάξει χάριτος λαμπρᾶς καὶ ἐξῃρημένης καταλογεῖσθαί φησι τὸ κατοικεῖν ἐν οἴκῳ Θεοῦ, καὶ ἐν αὐλαῖς ταῖς θείαις ποιεῖσθαι τὰς διατριβάς; Ἡ δέ γε οἴκησις οὐ σωματικὴ, νοοῖτο δ᾽ ἂν μᾶλλον ὡς ἐν ἑδραιότητι γνώμης καὶ ἐναρέτου ζωῆς. Ἀλλ᾽, «Ἠγάπα, φησὶν, ὁ Ἰσαὰκ τὸν Ἡσαῦ, ὅτι ἡ θήρα αὐτοῦ βρῶσις αὐτῷ.» Ἠξίωτο γὰρ ἀγάπης τῆς ἄνωθεν ὁ πρωτότοκος Ἰσραὴλ, ὅτι τῆς ἐν νόμῳ πολιτείας τὴν κατόρθωσιν, καὶ τοὺς ἐπὶ τῷδε πόνους, τροφὴν ὥσπερ τινὰ προσεκόμιζε τῷ Θεῷ. Γεγόνασι γὰρ ἅγιοι καὶ ἐν Ἰσραὴλ, φιλόθεοί τε καὶ νομοφύλακες. Καὶ γοῦν ὁ προφήτης Ἡσαΐας ἐταλάνιζε μὲν ὡς πεπορνευμένην τὴν Ἱερουσαλήμ. Ἔφη δὲ ὅτι δικαιοσύνη κατὰ καιροὺς ἐκοιμήθη ἐν αὐτῇ, τουτέστιν, ἀνεπαύσατο, καὶ κατέλυσε, διά τοι τὸ ἐν αὐτῇ γενέσθαι πολλοὺς τῆς ἐν νόμῳ πολιτείας ἀνειλημμένους τὰ αὐχήματα.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αυτοί όμως θα διαπιστωνόταν ότι πλέκουν αυτό το πράγμα στα κεφάλια τους σαν ένα είδος στεφανιού, και μάλιστα το θεωρούν ως τρόπο ευημερίας. Γι' αυτόν τον λόγο λένε, πότε μεν: «Ευφράνθηκα για εκείνους που μου είπαν: Ας πορευτούμε στον οίκο του Κυρίου», πότε πάλι: «Ένα πράγμα ζήτησα από τον Κύριο, και αυτό θα επιζητώ.» Και ποιο είναι το αίτημα; Και ποια είναι αυτή η μία χάρη; «Το να κατοικώ, λέει, στον οίκο του Κυρίου όλες τις ημέρες της ζωής μου, για να αντικρίζω την τερπνότητα του Κυρίου, και να επισκέπτομαι τον άγιο ναό του.» Ακούς πώς αναφέρει ότι συγκαταλέγεται στην τάξη μιας λαμπρής και εξαιρετικής χάρης το να κατοικεί κανείς στον οίκο του Θεού και να διατρίβει στις θείες αυλές; Αυτή δε η κατοίκηση δεν νοείται σωματικά, αλλά μάλλον ως σταθερότητα του φρονήματος και της ενάρετης ζωής. Αλλά, «Ο Ισαάκ», λέει, «αγαπούσε τον Ησαύ, επειδή το κυνήγι του ήταν τροφή γι' αυτόν.» Διότι ο πρωτότοκος Ισραήλ είχε αξιωθεί της άνωθεν αγάπης, επειδή προσέφερε στον Θεό, σαν ένα είδος τροφής, τα κατορθώματα της κατά τον νόμο πολιτείας και τους κόπους που συνδέονταν με αυτήν. Επειδή έχουν αναδειχθεί άγιοι και μέσα στον Ισραήλ, φιλόθεοι και τηρητές του νόμου. Και βέβαια ο προφήτης Ησαΐας θρηνούσε για την Ιερουσαλήμ ως εκπορνευμένη. Είπε όμως ότι η δικαιοσύνη κατά καιρούς αναπαύθηκε μέσα σε αυτήν, δηλαδή εγκαταστάθηκε και διέμεινε, εξαιτίας του γεγονότος ότι υπήρξαν σε αυτήν πολλοί που είχαν οικειοποιηθεί τα καυχήματα της κατά τον νόμο πολιτείας.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὴν Γένεσιν
Ἁλλόμενοι γὰρ οἱ παῖδες ἐν τῇ γαστρὶ καὶ σκιρτῶντες, ἤδη προανεφώνουν ἅπαντα μετὰ ἀκριβείας· καὶ λοιπὸν ἐμάνθανεν ἡ γυνὴ, οὐχ ὅτι δύο μόνον τέξεται παῖδας, ἀλλ᾽ ὅτι καὶ εἰς ἔθνη οὗτοι ἐκταθήσονται, καὶ ὅτι ὁ ἐλάσσων κυριεύσει τοῦ μείζονος. Καὶ ὅτε, φησὶν, ἤγγισεν ὁ καιρὸς τοῦ τόκου, Ἐξῆλθεν ὁ πρωτότοκος πυῤῥάκης, ὡσεὶ δορὰ, δασύς· ἐπωνόμασε δὲ τὸ ὄνομα αὐτοῦ, Ἡσαῦ. Καὶ μετὰ ταῦτα ἐξῆλθεν ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ, καὶ ἡ χεὶρ αὐτοῦ ἐπειλημμένη τῆς πτέρνης Ἡσαῦ· καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ, Ἰακώβ· μονονουχὶ ἤδη καὶ ἐκ προοιμίων δεικνύντος τοῦ Θεοῦ, ὅτι περιέσται, κατὰ τὰ ῥηθέντα, ὁ ἐλάττων τοῦ μείζονος. Κατεῖχε γὰρ φησὶ, τῇ χειρὶ τὴν πτέρναν Ἡσαῦ, ὅπερ ἦν σημεῖον καταγωνιζομένου τὸν ἰσχυρὸν εἶναι δοκοῦντα. Καὶ σκόπει μοι τὴν θείαν Γραφὴν, ὅπως διὰ τὰ μέλλοντα ὕστερον συμβήσεσθαι, ἤδη προαναφωνεῖ, καὶ δείκνυσιν ἡμῖν ἄνωθεν καὶ ἐξ ἀρχῆς ἑκάστου τὸ ἐπιτήδευμα· καὶ ὅτι ὁ μὲν περὶ τὸ κυνηγεῖν ἠσχολεῖτο, ὁ δὲ ἄγροικος ἦν ἄνθρωπος, ἄπλαστος, οἰκίαν οἰκῶν. Διὸ ἡ μὲν Ῥεβέκκα ἠγάπα τὸν Ἰακὼβ, ὁ δὲ Ἰσαὰκ τὸν Ἡσαῦ, Ἐπειδὴ ἡ θήρα αὐτοῦ, φησὶ, βρῶσις ἦν αὐτῷ. Ὅρα πῶς τοὺς παῖδας διενείμαντο· καὶ ἡ μὲν διὰ τὸ ἐπὶ τῆς οἰκίας διατρίβειν ὁρῶσα τοῦ παιδὸς τὸ ἄπλαστον, πλείονα τὴν εὔνοιαν περὶ αὐτὸν ἐπεδείκνυτο· ὁ δὲ πατὴρ διά τε τὸ πρωτότοκον ἐκεῖνον γεγενῆσθαι, καὶ διὰ τὴν θήραν ἠγάπα τὸν Ἡσαῦ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι, καθώς τα βρέφη αναπηδούσαν και σκιρτούσαν μέσα στην κοιλιά, ήδη προανήγγελλαν τα πάντα με ακρίβεια· και έτσι η γυναίκα πληροφορούνταν όχι μόνο ότι θα γεννήσει δύο παιδιά, αλλά και ότι αυτά θα πληθυνθούν και θα γίνουν έθνη, καθώς και ότι ο μικρότερος θα κυριαρχήσει στον μεγαλύτερο. Και όταν, λέει, πλησίασε ο καιρός του τοκετού: «Εξήλθε ο πρωτότοκος κοκκινωπός, τριχωτός σαν δέρμα· και του έδωσε το όνομα Ησαύ». Και μετά από αυτόν εξήλθε ο αδελφός του, και το χέρι του ήταν πιασμένο από τη φτέρνα του Ησαύ· και του έδωσε το όνομα Ιακώβ. Με αυτόν τον τρόπο ο Θεός σχεδόν εξ αρχής και εκ προοιμίου έδειχνε ότι, σύμφωνα με όσα είχαν ειπωθεί, ο μικρότερος θα επικρατήσει του μεγαλύτερου. Διότι, λέει, κρατούσε με το χέρι του τη φτέρνα του Ησαύ, πράγμα που αποτελούσε σημάδι ότι θα κατατροπώσει εκείνον που φαινόταν ισχυρός. Και παρατήρησε τη θεία Γραφή πώς, ενόψει όσων επρόκειτο να συμβούν αργότερα, ήδη προαναφωνεί και μας δείχνει άνωθεν και εξαρχής τις ασχολίες του καθενός· και ότι ο μεν ένας ασχολούνταν με το κυνήγι, ενώ ο άλλος ήταν άνθρωπος αγροτικός, απλός, που έμενε στο σπίτι. Γι' αυτό η μεν Ρεβέκκα αγαπούσε τον Ιακώβ, ο δε Ισαάκ τον Ησαύ, «Επειδή», λέει, «το κυνήγι του ήταν τροφή γι' αυτόν». Δες πώς μοιράστηκαν τα παιδιά ανάμεσά τους· και η μεν μητέρα, βλέποντας την απλότητα του παιδιού επειδή διέτριβε στο σπίτι, του έδειχνε μεγαλύτερη εύνοια· ο δε πατέρας αγαπούσε τον Ησαύ, τόσο επειδή εκείνος είχε γεννηθεί πρωτότοκος όσο και για το κυνήγι του.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες