ΞΘ. ΜΑΡΩΝΙ. Περὶ γαστριμαργίας, καὶ ὅτι μήτηρ ἐστὶ τῶν ἀλόγων παθῶν· καὶ ὅτι διὰ νηστείας καὶ χαμευνίας κολάζειν χρὴ τὸ σῶμα. Πειρῶμαι πολλοὺς τρόπους νουθεσιῶν ἀνιχνεύειν, δι’ ὧν οὐ μόνον βούλομαι, ἀλλὰ καὶ εὔχομαι ἀνενεγκεῖν σε τῆς μέθης. Εἰπὲ τοίνυν, εἰπὲ τοίνυν, ὦ τᾶν, πρὸς αὐτῆς τῆς τοῦ Θεοῦ ἀληθείας. οὐ γαστριμαργία τοὺς πρώτους ἀνθρώπους τῆς τρυφῆς ἐξεώσατο; Οὐ κόρος τὸν Ἡσαῦ καὶ πρωτοτοκίων καὶ ἐλευθερίας ἐγύμνωσεν; Οὐ βρῶσις βοῶν καὶ προβάτων περιττὴ τὸν Σαοὺλ καὶ τῆς βασιλείας καὶ τῆς ζωῆς ἐξωστράκισεν;
Μετάφραση
ΞΘ΄. ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΜΑΡΩΝΑ. Περί γαστριμαργίας και ότι είναι μητέρα των άλογων παθών· και ότι πρέπει να καταστέλλουμε το σώμα με νηστεία και χαμευνία. Προσπαθώ να αναζητήσω πολλούς τρόπους νουθεσίας, με τους οποίους όχι μόνο θέλω, αλλά και εύχομαι να σε επαναφέρω από τη μέθη. Πες μου λοιπόν, πες μου λοιπόν, φίλε μου, στο όνομα της ίδιας της αλήθειας του Θεού. Δεν ήταν η γαστριμαργία που έδιωξε τους πρώτους ανθρώπους από την τρυφή του Παραδείσου; Δεν ήταν ο κορεσμός που απογύμνωσε τον Ησαύ και από τα πρωτοτόκια και από την ελευθερία; Δεν ήταν η περιττή βρώση βοδιών και προβάτων που εξοστράκισε τον Σαούλ και από τη βασιλεία και από τη ζωή;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες