Πατερικές αναφορές στο ΓΕΝΕΣΙΣ 27:11

Και ο μεν Ησαύ «ήταν όλος κοκκινωπός»· διότι έχει γραφτεί ως εξής: «Και δασύτριχος σαν δέρμα»· ο δε Ιακώβ ήταν άνδρας λείος. Το κοκκινωπό χρώμα, λοιπόν, αποτελεί σύμβολο του θυμού και της οργής, αφού είναι αλήθεια ότι πάντοτε γίνεται κάπως ερυθρό το χρώμα όσων κυριεύονται από οργή. Και το ότι η πυκνή τριχοφυΐα και το δασύτριχο δέρμα προσιδιάζει σε θηρίο, πώς θα μπορούσε κανείς να το αμφισβητήσει; Καθένας, νομίζω, θα μπορούσε να διακρίνει τον Ισραήλ να έχει υιοθετήσει τέτοιου είδους συμπεριφορές· να καθοδηγείται από τον θυμό και όχι από τον πρέποντα λογισμό, και να έχει αποκλίνει πάρα πολύ προς το θρασύ και το ανήμερο. Γι' αυτόν τον λόγο, άλλωστε, και σκότωσαν μεν τους αγίους προφήτες, και ασέβησαν στους έσχατους καιρούς και απέναντι στον ίδιο τον Εμμανουήλ. Η λειότητα, αντίθετα, είναι σαφής ένδειξη μιας όψης που ταιριάζει σε άνθρωπο. Και είναι πάρα πολύ ήπιος, και αποβλέπει σε μεγάλο βαθμό προς το ήμερο, ο νέος λαός που ζει εν πίστει. Διότι η κομψότητα της μορφής θα αποτελεί σαφή απόδειξη του νοητού και εσωτερικού κάλλους. Όπως ακριβώς, βεβαίως, και στην περίπτωση του Ησαύ, θεωρήσαμε ότι το δασύτριχο και το ερυθρό είναι σημάδι αγριότητας.

Το ότι δε εκείνη είπε, «πάρε για μένα από εκεί δύο ερίφια τρυφερά και καλά», φανέρωσε τις δύο κλήσεις που έγιναν μέσω του ευαγγελίου· διότι ήμασταν μεν ερίφια από την αρχή, επειδή όλοι ήμασταν αμαρτωλοί, γινόμαστε όμως τρυφεροί και καλοί μέσω της υπακοής, δικαιούμενοι με την πίστη στον Χριστό, και δεν κρινόμαστε πλέον ως ερίφια, αλλά προσφερόμαστε ως πρόβατα σε «οσμή ευωδίας» με καθαρή θυσία στον Θεό, <και προετοιμαζόμαστε ως πνευματική τροφή από τον Λόγο>, ο οποίος, επιτελώντας τα παρόμοια μέσω του ευαγγελίου, έλεγε στους μαθητές του: «Εγώ έχω τροφή να φάω, την οποία εσείς δεν γνωρίζετε». «Είπε δε ο Ιακώβ προς τη Ρεβέκκα τη μητέρα του: ο αδελφός μου είναι άνδρας δασύτριχος, ενώ εγώ είμαι άνδρας λείος· μήπως με ψηλαφήσει ο πατέρας μου και βρεθώ ενώπιόν του να τον καταφρονώ και επιφέρω στον εαυτό μου κατάρα και όχι ευλογία.» Πόσο ξεκάθαρα εδώ ο Ιακώβ επέδειξε τη δική του ευλάβεια. Διότι, έχοντας μάθει αυτό που συνέβη από τον Χαμ, ο οποίος βλέποντας τον Νώε γυμνωμένο περιγέλασε τη γύμνια του πατέρα του και επισύναψε στον εαυτό του κατάρα, πρόσεξε με ευλάβεια μήπως και ο ίδιος θεωρηθεί ότι εκπειράζει τον πατέρα του και πέσει υπό κατάρα· ήταν δε και αυτό που ειπώθηκε από τον ίδιο αληθές, ότι μεν «ο Ησαύ ο αδελφός μου είναι άνδρας δασύτριχος», δηλαδή αμαρτωλός, «εγώ δε άνδρας λείος», με το οποίο δεικνύεται το άσπιλο και αναμάρτητο της σάρκας του Κυρίου.

Και αφού πήρε, αναφέρει, η Ρεβέκκα την καλή στολή του μεγαλύτερου γιου της, η οποία βρισκόταν στο σπίτι υπό τη φύλαξή της, έντυσε με αυτήν τον Ιακώβ, τον νεότερο γιο της. Και έβαλε τα δέρματα των κατσικιών γύρω από τους βραχίονές του και στα γυμνά μέρη του λαιμού του, και έδωσε τα εδέσματα και τα ψωμιά, που είχε ετοιμάσει, στα χέρια του Ιακώβ, του γιου της, και εκείνος τα έφερε στον πατέρα του. Παρατήρησε εδώ, μαζί με τη φιλοστοργία της Ρεβέκκας, και την πολλή της σοφία. Διότι, επειδή αναφέρθηκε προηγουμένως ότι ο μεν ένας ήταν δασύτριχος, ενώ ο άλλος λείος, τον έντυσε, λέει, με τη στολή του Ησαύ και του φόρεσε τα δέρματα, και, αφού τον μεταμφίεσε από παντού, ώστε να τεθεί σε εφαρμογή το σχέδιο, δίνοντάς του τα εδέσματα και τα ψωμιά στα χέρια, τον προετοίμασε για να παρουσιαστεί στον πατέρα του.

Και με άλλον τρόπο ο Ισαάκ λαμβάνεται ως τύπος του Θεού· αυτός απέκτησε δύο υιούς, τον γραπτό και τον πνευματικό νόμο. Και ο μεν ένας ήταν δασύς και τραχύς, ο δε άλλος λείος. Διότι ο νόμος είχε πολλές και αναρίθμητες διατάξεις και μισήθηκε σύμφωνα με τον Ησαΐα, επειδή «τις εορτές σας και τα σάββατα μισεί η ψυχή μου»· ο δε άλλος αγαπήθηκε, διότι ήταν λείος· επειδή το Ευαγγέλιο είναι λείο και συνοπτικό, καθώς απαιτεί ειλικρινή πίστη στον Θεό και αγαθή συνείδηση προς τον πλησίον. [Περί του ιδίου με άλλον τρόπο] Ή και σύμφωνα με την ερμηνεία των ονομάτων έχει μισηθεί από τον Θεό κάθε 〈εξουθενωτής〉 και φαύλος ως προς την ευσέβεια· διότι αυτό σημαίνει η ερμηνεία του ονόματος Ησαύ· έχει αγαπηθεί δε κάθε 〈πτερνιστής〉 της κακίας, το οποίο ακριβώς σημαίνει η ερμηνεία του ονόματος Ιακώβ.

Ο Ησαύ, μητέρα, είναι άνδρας τριχωτός από τη φύση του· εγώ δε, πάλι, ως άνδρας άτριχος ντρέπομαι· μήπως με αναγνωρίσει ο πατέρας μου και βρεθώ απέναντί του με ντροπή ως κάποιος που τον περιφρόνησε· και θα επιφέρω στον εαυτό μου μάλλον κατάρα, και δεν θα με ευλογήσει, αλλά θα με καταστρέψει.