γʹ. Μὴ τοίνυν τοῦτο σκόπει, ὅτι ψεῦδος ἦν τὰ λεγόμενα παρὰ τοῦ Ἰακὼβ, ἀλλ᾽ ἐκεῖνο ἐννόει, ὅτι βουλόμενος ὁ Θεὸς εἰς ἔργον τὴν πρόῤῥησιν αὐτοῦ ἀγαγεῖν, ἅπαντα οὕτως ᾠκονόμησε γενέσθαι. Καὶ ἵνα μάθῃς ὅτι ὁ Θεὸς ἦν ὁ πάντα ἐξευμαρίζων, καὶ τὰ δύσκολα εὔκολα ποιῶν, ὅρα πῶς ὁ δίκαιος οὐκ ἠδυνήθη συνιδεῖν τὴν ἀπάτην, ἀλλὰ καὶ πείθεται τοῖς παρὰ τοῦ Ἰακὼβ ῥηθεῖσι, καὶ ἀπολαύσας τῶν ἐδεσμάτων ἀμείβεται αὐτὸν ταῖς εὐλογίαις. Καὶ οὐ πρότερον παραγίνεται ἀπὸ τῆς θήρας ὁ Ἡσαῦ, μέχρις ὅτε πάντα τέλος ἔλαβεν, ἵνα διὰ πάντων γνῶμεν ὅτι κατὰ Θεοῦ γνώμην τὸ γινόμενον ἦν. Εἶπε δὲ, φησὶν, Ἰσαάκ· Τί τοῦτο, ὅτι ταχὺ εὗρες, ὦ τέκνον; Ὁ δὲ εἶπεν· Ὃ παρέδωκε Κύριος ὁ Θεός σου ἐναντίον ἐμοῦ. Ἔτι ἐναγώνιος εἱστήκει ὁ Ἰακὼβ, καὶ ηὔξετο αὐτῷ τὰ τοῦ φόβου, καὶ πάντα ἐγίνετο, ἵνα μάθωμεν δι᾽ αὐτῶν ὅτι ὁ φιλάνθρωπος Δεσπότης οὐχ ἁπλῶς τὴν οἰκείαν ἐπιδείκνυται πρόνοιαν, ἂν μὴ πολλὴν ἴδῃ καὶ τὴν παρ᾽ ἡμῶν θερμότητα γινομένην. Μὴ γάρ μοι παραδράμῃς, ἀγαπητὲ, τοῦτον νῦν τὸν ἀγῶνα, ἀλλὰ σκόπει ὅτι περὶ τοῦ παντὸς ἦν αὐτῷ ὁ κίνδυνος, καὶ ἐδεδοίκει καὶ ἔτρεμε μὴ δι᾽ εὐλογίαν κατάρας ὑπεύθυνος γένηται.
Μετάφραση
γʹ. Μην εξετάζεις, λοιπόν, αυτό, ότι δηλαδή ήταν ψεύδη τα όσα λέχθηκαν από τον Ιακώβ, αλλά να έχεις στον νου σου εκείνο, ότι ο Θεός, επειδή ήθελε να κάνει πράξη την πρόρρησή Του, τα οικονόμησε όλα να γίνουν με αυτόν τον τρόπο. Και για να μάθεις ότι ο Θεός ήταν Εκείνος που τα διευκόλυνε όλα και έκανε τα δύσκολα εύκολα, παρατήρησε πώς ο δίκαιος δεν μπόρεσε να αντιληφθεί την απάτη, αλλά πείθεται στα όσα ειπώθηκαν από τον Ιακώβ, και, αφού απόλαυσε τα εδέσματα, τον ανταμείβει με τις ευλογίες. Και δεν επιστρέφει ο Ησαύ από το κυνήγι, παρά μόνο όταν όλα είχαν λάβει τέλος, ώστε να γνωρίσουμε μέσα από όλα αυτά ότι αυτό που γινόταν ήταν σύμφωνα με το θέλημα του Θεού. Και είπε, αναφέρει η Γραφή, ο Ισαάκ: «Πώς έγινε αυτό, ώστε να το βρεις τόσο γρήγορα, παιδί μου;». Εκείνος δε απάντησε: «Είναι αυτό που παρέδωσε ενώπιόν μου Κύριος ο Θεός σου». Στεκόταν ακόμη με αγωνία ο Ιακώβ, και ο φόβος του αυξανόταν, και συνέβαιναν όλα αυτά, για να μάθουμε μέσα από αυτά ότι ο φιλάνθρωπος Δεσπότης δεν επιδεικνύει απλώς τη δική Του πρόνοια, εάν δεν δει να υπάρχει και από τη δική μας πλευρά πολλή θέρμη. Γι' αυτό, αγαπητέ, μην προσπεράσεις βιαστικά τώρα αυτόν τον αγώνα, αλλά αναλογίσου ότι ο κίνδυνος γι' αυτόν αφορούσε το παν, και φοβόταν και έτρεμε μήπως, στην προσπάθειά του για την ευλογία, καταστεί υπόλογος κατάρας.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες