Πατερικές αναφορές στο ΓΕΝΕΣΙΣ 27:32

Το να πει όμως ο Ιακώβ στον πατέρα του: «έκανα σύμφωνα με όσα μου είπες», σημαίνει την παντοτινή υπακοή του Λόγου προς τον Πατέρα. Όπως λέει και στον Ιεζεκιήλ: «έπραξα σύμφωνα με όσα με προσέταξε». Είπε τότε σε αυτόν ο Ισαάκ: «ποιος είσαι εσύ;». Και εκείνος απάντησε: «εγώ είμαι ο γιος σου, ο πρωτότοκος Ησαύ». Ο προφήτης δεν ρωτά τον Ιακώβ από άγνοια, διότι βλέπει πνευματικά τα όσα συμβαίνουν. Ούτε άλλωστε ο Ιησούς του Ναυή, όταν ρωτούσε τους Γαβαωνίτες, αγνοούσε το πανούργημα που είχαν τεχνηέντως σκαρφιστεί, αλλά εν γνώσει του το επέτρεψε, ώστε τα έθνη, μετανοώντας και πιστεύοντας στον Ιησού, να σωθούν. Έτσι λοιπόν πρέπει να κατανοήσουμε τα πράγματα και εδώ. «Πλησίασέ με, λέει, να σε ψηλαφήσω, παιδί μου, για να δω αν εσύ είσαι ο γιος μου ο Ησαύ ή όχι. Και τον πλησίασε. Εκείνος, αφού τον ψηλάφησε, είπε: η μεν φωνή είναι φωνή Ιακώβ, αλλά τα χέρια είναι χέρια Ησαύ».

Λέει λοιπόν προς αυτόν: «Πλησίασέ με, τέκνο μου, και φίλησέ με. Και αφού πλησίασε, τον φίλησε. Και οσμίστηκε την ευωδία των ενδυμάτων του, και τον ευλόγησε και είπε». Και αυτό το προμήνυε σαφώς ο προφήτης, ότι κανένας από τους ανθρώπους δεν θα προσφέρει άγιο στόμα στον πατέρα παρά μόνο ο πρωτότοκος Υιός που γεννήθηκε από την παρθένο. «Διότι», λέει, «εγώ είμαι ο υιός σου, ο πρωτότοκος». Αμέσως λοιπόν πρόσθεσε την ευλογία ο προφήτης και λέει: «Ιδού, η ευωδία των ενδυμάτων του υιού μου είναι σαν ευωδία αγρού γεμάτου, τον οποίο ευλόγησε ο Κύριος. Και είθε ο Θεός να σου δώσει από τη δροσιά του ουρανού και από την παχύτητα της γης πλήθος σίτου και οίνου. Και ας σε δουλεύσουν έθνη, και ας σε προσκυνήσουν άρχοντες, και γίνε κύριος του αδελφού σου, και θα σε προσκυνήσουν οι υιοί του πατέρα σου. Εκείνος που σε καταράται ας είναι επικατάρατος, και εκείνος που σε ευλογεί ας είναι ευλογημένος».

Είπε λοιπόν ο Ησαύ: «Ας σηκωθεί ο πατέρας μου και ας φάει από το κυνήγι του γιου του, για να με ευλογήσει η ψυχή σου». Πόσο υπερήφανος είναι ο λόγος και γεμάτος έπαρση στην καρδιά· διότι και μέχρι σήμερα οι εκ περιτομής καυχώνται με τον ίδιο τρόπο, ότι είναι οι μόνοι δικαιωμένοι. Ο μακάριος Ιακώβ όμως, έχοντας υιοθετήσει ύφος ευλαβές και ταπεινόφρον, έλεγε στον πατέρα του: «Έπραξα σύμφωνα με όσα μου είπες»· ενώ ο Ησαύ δεν έκανε έτσι, αλλά είπε: «Ας σηκωθεί ο πατέρας μου και ας φάει από το κυνήγι του γιου του, για να με ευλογήσει η ψυχή σου». Ο δε Ισαάκ του είπε: «Ποιος είσαι εσύ;». Και αυτός απάντησε: «Εγώ είμαι ο γιος σου, ο πρωτότοκος, ο Ησαύ». Ο Ισαάκ κυριεύθηκε από πάρα πολύ μεγάλη έκσταση και είπε: «Ποιος είναι λοιπόν αυτός που κυνήγησε για μένα θήραμα και μου το έφερε, και έφαγα από όλα πριν έρθεις εσύ και τον ευλόγησα; Και ευλογημένος θα είναι». Πόσο αγρύπνησε εδώ το πνεύμα του προφήτη. Διότι, επειδή κατά την ευλογία, συνομιλώντας με τον Ιακώβ, του είπε: «Εκείνος που σε ευλογεί είναι ευλογημένος· και εκείνος που σε καταράται, επικατάρατος», για τον λόγο αυτόν διασφάλισε για δεύτερη φορά και επισφράγισε την πρώτη ευλογία, λέγοντας: «Τον ευλόγησα και ευλογημένος θα είναι». Διότι αυτό που έγινε από τον Ιακώβ ήταν μυστήριο οικονομίας που προτύπωνε τον Χριστό, ο οποίος, γεννημένος ευλογημένος από τον Πατέρα, παραμένει ευλογημένος εις τους αιώνας.

Αφού έφθασε δε, λέγει, ετοίμασε και αυτός φαγητά, τα προσέφερε στον πατέρα του και είπε: «Ας σηκωθεί ο πατέρας μου και ας φάει από το κυνήγι του υιού του, για να με ευλογήσει η ψυχή σου». Πρόσεξε πάλι τον δίκαιο να περιέρχεται σε ταραχή και να διαταράσσεται ο λογισμός του. Διότι αφού άκουσε, λέγει, είπε: «Ποιος είσαι εσύ;» Και εκείνος απάντησε: «Εγώ είμαι ο υιός σου ο πρωτότοκος, ο Ησαύ». Πρόσεξε πώς, υπερηφανευόμενος για το γεγονός, δεν αρκέσθηκε στο να πει, «Εγώ είμαι ο Ησαύ», αλλά προσέθεσε, «Ο πρωτότοκος».

Αυτόν, λοιπόν, ας ικετεύσουμε, τον εύσπλαχνο και φιλάνθρωπο: «Εξ ουρανού ευλογία παράσχε σε μας». Λόγια ευχαριστίας δεν έπαυε διόλου και ο Ισαάκ να αναπέμπει, έως ότου γέμισε η ψυχή του με μεγάλη χαρά, και λέει στη Ρεβέκκα: «Τώρα ο Θεός μας επισκέφθηκε, και από τα ύψιστα επέβλεψε τη γη, για να δωρίσει ως Κύριος την ευλογία Του στους αγίους· και μας έδωσε παιδιά για να μας τιμήσει, και δίνει χάρη, εκχέοντας πλούσια τη χάρη του Πνεύματος, όταν θα ευδοκήσει να σώσει το γένος αφού ενανθρωπήσει· διότι τώρα προτύπωσε τα μέλλοντα με τη χάρη: εξ ουρανού ευλογία μας παρέχει». Καθώς, λοιπόν, μιλούσε ο Ισαάκ στη σύζυγό του τέτοια λόγια, ο Ησαύ το παιδί τους επέστρεψε από το κυνήγι, και ετοίμασε και αυτός φαγητά για τον πατέρα του· τα πρόσφερε δε στον πατέρα του για να τα γευτεί, λέγοντας: «Ω πατέρα, άκουσέ με, και από το κυνήγι του γιου σου ευφράνθητι, και μέσα από αυτό να με ευλογήσεις». Είπε δε τότε ο γέροντας Ισαάκ προς τον γιο του: «Ποιος είσαι εσύ, φανέρωσέ το».

Εκείνος δε αποκρίθηκε λέγοντας: «Εγώ είμαι, γεννήτορα, ο Ησαύ ο υιός σου· έχω γεννηθεί ως ο πρωτότοκός σου από τα σπλάχνα σου· αλλά, σε παρακαλώ, παράσχε μας ευλογία από τον ουρανό». Μετά τα λόγια του παιδιού και τις ικεσίες του, ο γέροντας εξεπλάγη σφόδρα με μεγάλη έκσταση, λέγοντας: «Ποιος είναι λοιπόν αυτός που μου έφερε το θήραμα, και, αφού ευφράνθηκα από όλα, εκείνον ευλόγησα, και ευλογημένος θα είναι στα πάντα;»