Πατερικές αναφορές στο ΓΕΝΕΣΙΣ 27:34

Το ότι λέει η Γραφή: «Εξεπλάγη δε ο Ισαάκ με έκπληξη πάρα πολύ μεγάλη», αυτό σημαίνει: θαύμασε ο Ισαάκ για το γεγονός, προορώνοντας ότι τα έθνη επρόκειτο μέσω του νεότερου υιού να ευλογηθούν από τον Θεό και να εισέλθουν στη διαθήκη της επαγγελίας των πατέρων. Γι' αυτόν τον λόγο, άλλωστε, και ο Ιακώβ, όταν γεννιόταν και εξήλθε τελευταίος από την κοιλιά της μητέρας του, κρατούσε τη φτέρνα του Ησαύ. Επειδή έμελλε ο έσχατος λαός, που ακολουθεί τα ίχνη των προφητών, να λάβει τα πρωτοτόκια στην Καινή Διαθήκη, ευρισκόμενος πλέον πρώτος. «Συνέβη δε, όταν άκουσε ο Ησαύ τα λόγια του Ισαάκ του πατέρα του, αναφώνησε με φωνή μεγάλη και πάρα πολύ πικρή και είπε: Ευλόγησε λοιπόν και εμένα, πατέρα. Εκείνος δε του είπε: Ήλθε ο αδελφός σου με δόλο και έλαβε την ευλογία σου».

Κυριεύθηκε δε ο Ισαάκ από πάρα πολύ μεγάλη έκπληξη και είπε: «Ποιος είναι λοιπόν αυτός που κυνήγησε για μένα θήραμα και μου το έφερε, και έφαγα από όλα πριν έρθεις εσύ, και τον ευλόγησα, και ας είναι ευλογημένος;» Δες πώς ο δίκαιος, αν και βρέθηκε σε απορία διηγούμενος σε αυτόν το συμβάν, πρόσθεσε εντούτοις, δίνοντάς του καίριο χτύπημα, το: «Και τον ευλόγησα, και ας είναι ευλογημένος». Αυτό δε το έπραξε ο δίκαιος επειδή η σοφία του Θεού καθοδηγούσε τη γλώσσα του, ώστε εκείνος (ο Ησαύ), αφού τα μάθει όλα με ακρίβεια, να γνωρίζει ότι τίποτα απολύτως δεν θα κερδίσει πλέον ούτε από τα πρωτοτόκια ούτε από το κυνήγι. Όταν δε τα άκουσε αυτά ο Ησαύ, λέει, έβγαλε μια κραυγή πάρα πολύ μεγάλη και πικρή. Τι σημαίνει, «Κραυγή πάρα πολύ μεγάλη και πικρή»; Με τη φράση αυτή υπαινίχθηκε τον θυμό και την υπερβολή της οργής, από την οποία πλημμύρισε όταν έμαθε αυτά τα γεγονότα.

Και είπε: «Ευλόγησε λοιπόν και εμένα, πατέρα». Εκείνος όμως του είπε: «Ήρθε ο αδελφός σου με δόλο και πήρε την ευλογία σου». Προλαβαίνοντας, λέει, ο αδελφός σου, απέσπασε ολόκληρη την ευλογία με πολλή αφθονία. Και για να κατανοήσεις ότι η άνωθεν χάρη ήταν αυτή που συνέργησε ώστε να απατηθεί ο δίκαιος, δες πώς ο ίδιος το ομολογεί αυτό λέγοντας: «Ήρθε ο αδελφός σου με δόλο», σχεδόν απολογούμενος στο παιδί του, και εξηγώντας του ότι: «Εν αγνοία μου έδωσα σε εκείνον τις ευλογίες, και ήμουν έτοιμος να τις δώσω σε εσένα· αλλά εκείνος, αφού ήρθε με δόλο, πήρε την ευλογία σου· αυτά που είχαν ετοιμαστεί για εσένα, εκείνος τα έλαβε· αυτό όμως δεν έγινε με δική μου υπαιτιότητα». Και είπε, αναφέρει το κείμενο, ο Ησαύ: «Δικαίως ονομάστηκε Ιακώβ· διότι με υποσκέλισε ήδη για δεύτερη φορά· και τα πρωτοτόκιά μου είχε πάρει, και τώρα πήρε την ευλογία μου». Όχι μάταια, λέει, έλαβε αυτήν την ονομασία· διότι το όνομά του ερμηνεύεται ως υποσκελισμός, πράγμα το οποίο αυτός έπραξε εις βάρος μου, αποστερώντας με και από τα πρωτοτόκια και από την ευλογία.

Και αν ο Ησαύ, επειδή έχασε τα πρωτοτόκια και την ευλογία του πατέρα του Ισαάκ, λυπήθηκε τόσο πολύ ώστε έβγαλε μια πολύ πικρή και φοβερή κραυγή: «Όταν άκουσε ο Ησαύ... ανεβόησε με φωνή μεγάλη και εξαιρετικά πικρή»· πώς εσύ, τρισάθλιε, να μη φωνάξεις μέχρι τον ουρανό; Πώς εσύ, ταλαίπωρε, να μην αναστενάξεις από τα βάθη της καρδιάς σου, επειδή έχασες τόσες υπερφυσικές ευλογίες και χάριτες του ουράνιου Πατέρα σου;

«Διότι προτού να φθάσεις εσύ από τον αγρό στη σκηνή, μου έφερε φαγητό». Όταν δε άκουσε αυτούς τους λόγους, ο Ησαύ έβγαλε φωνή οδύνης, κραυγάζοντας και λέγοντας: «Σπεύσε να ευλογήσεις και εμένα, πατέρα, όπως εκείνον, και δώρισε επάξια και σε εμένα τη χάρη σου, και είθε ο Ύψιστος από τον ουρανό να παράσχει ευλογία σε εμάς». Ακούγοντας αυτά τα λόγια ο Ισαάκ, αναφώνησε: «Ήλθε πρωτύτερα ο αδελφός σου ο Ιακώβ με δόλο και έλαβε εκείνος την ευλογία σου».