Πατερικές αναφορές στο ΓΕΝΕΣΙΣ 27:38

«Σήκω, κάθισε και φάγε από το κυνήγι μου, ώστε να με ευλογήσει η ψυχή σου». Αφού δε ο γέροντας έφαγε αυτό που του προσκομίστηκε, είπε στον νέο: «Πλησίασέ με και φίλησέ με, τέκνο μου». Και αφού πλησίασε, τον φίλησε· και μύρισε την οσμή των ενδυμάτων του, τον ευλόγησε και του είπε: «Ιδού, η οσμή του υιού μου είναι ως οσμή αγρού πλήρους, τον οποίο ευλόγησε ο Κύριος. Και είθε να σου δώσει ο Κύριος από τη δροσιά του ουρανού και από την ευφορία της γης, πλήθος σίτου και οίνου. Και ας σε δουλεύσουν έθνη, και ας σε προσκυνήσουν άρχοντες, και γίνε κύριος του αδελφού σου, και θα σε προσκυνήσουν οι υιοί του πατέρα σου. Όποιος σε καταράται, ας είναι επικατάρατος, και όποιος σε ευλογεί, ευλογημένος». Επομένως, ο Ιακώβ πρόλαβε και κέρδισε από πριν την ευλογία του πατέρα του· έπειτα, δεύτερος, έρχεται από τους αγρούς πίσω του ο Ησαύ, έχοντας πιάσει το κυνήγι. Όταν το προσέφερε στον πατέρα του, ήταν πλέον περιττός, και πληροφορήθηκε το γεγονός. Διότι άκουσε αμέσως: «Ήλθε ο αδελφός σου με δόλο και έλαβε την ευλογία σου». Όταν δε εκείνος είπε με δάκρυα, «Μήπως έχεις μόνο μία ευλογία, πατέρα; Ευλόγησε λοιπόν και εμένα», είπε πάλι ο Ισαάκ: «Ιδού, από την ευφορία της γης θα είναι η κατοικία σου, και από τη δροσιά του ουρανού άνωθεν, και με τη μάχαιρά σου θα ζήσεις, και θα δουλεύεις στον αδελφό σου. Θα έλθει όμως καιρός που θα επαναστατήσεις και θα αποτινάξεις τον ζυγό του από τον τράχηλό σου».

Όταν δε κατανύχθηκε ο Ισαάκ, ο Ησαύ φώναξε δυνατά και έκλαψε». Το ότι λοιπόν κατανύχθηκε ο Ισαάκ, σημαίνει ότι ο Λόγος σπλαχνίστηκε για το παράπτωμα του λαού. Διότι και ο Σωτήρας, προσευχόμενος υπέρ αυτών, έλεγε: «Πατέρα, συγχώρεσέ τους, διότι δεν γνωρίζουν τι κάνουν».

Τίποτα άλλο πλέον δεν έχει απομείνει· εάν τον έκανα κύριό σου, και όλους τους αδελφούς του δούλους του, και του εξασφάλισα με την ευχή μου την αφθονία των αναγκαίων αγαθών, τι άλλο πλέον υπολείπεται; Είπε δε ο Ησαύ προς τον πατέρα του: «Μήπως μία μόνο ευλογία έχεις, πατέρα; Ευλόγησε λοιπόν και εμένα». Επειδή άκουσε τον πατέρα να λέει «Και τον ευλόγησα, και ευλογημένος θα είναι», και έπειτα του κατέστησε φανερή όλη την ευλογία, τότε λέει: «Ευλόγησε λοιπόν και εμένα, πατέρα· διότι, μήπως μία μόνο ευλογία έχεις; Μήπως δεν είσαι ικανός να αξιώσεις και εμένα της ευλογίας σου, εμένα που τόσο αγαπάς, τον πρωτότοκο, αυτόν που έστειλες για το κυνήγι;» Με τα λόγια αυτά τάραξε τον πατέρα. Διότι, λέει η Γραφή, καθώς κατανύχθηκε ο Ισαάκ, ο Ησαύ φώναξε με δυνατή φωνή και έκλαψε. Είδε τον πατέρα να βρίσκεται σε αμηχανία, και να μην μπορεί, ούτε να καταδέχεται να ανατρέψει όσα ήδη είχαν γίνει· και εκείνος πρόσθεσε στην κραυγή και κλάμα, θέλοντας να παρακινήσει τον πατέρα σε μεγαλύτερη συμπάθεια. Αφού λοιπόν τον σπλαχνίστηκε ο Ισαάκ, του είπε: «Ιδού, από την ευφορία της γης θα είναι η κατοικία σου, και από τη δροσιά του ουρανού άνωθεν, και με το σπαθί σου θα ζήσεις, και θα γίνεις δούλος του αδελφού σου· θα έρθει όμως η ώρα που θα αποτινάξεις και θα λύσεις τον ζυγό του από τον τράχηλό σου».

Επειδή λοιπόν όπου υπάρχουν τα πράγματα, εκεί ταιριάζουν και τα όσα λέγονται κατάλληλα για αυτά, είναι φανερό ότι δεν απευθύνεται μόνο στους Ιουδαίους, αλλά και σε όλους όσους αμαρτάνουν εκουσίως, πρώτοι από τους οποίους είναι αυτοί που λέγουν ότι μετά το βάπτισμα δεν υπάρχει μετάνοια και γι' αυτό το λόγο αυθαίρετα πλέον παρασύρονται και εργάζονται την ανομία, φέρνοντας ως μαρτυρία και τα όσα έχουν ειπωθεί για τον Ησαύ, εναντιωνόμενοι στον εαυτό τους από κάθε πλευρά. Διότι και η Θεία Γραφή μέμφεται τον Ησαύ επειδή δεν μετανόησε για την αμαρτία της βεβήλωσης των πρωτοτοκίων και της συνουσιαστικής επιμιξίας με τα έθνη, λέγοντας: «Μήπως υπάρχει κανένας πόρνος ή βέβηλος όπως ο Ησαύ, ο οποίος αντί για μια τροφή πούλησε τα πρωτοτοκιά του. Διότι γνωρίζετε ότι και μετέπειτα, όταν θέλησε να κληρονομήσει την ευλογία, αποδοκιμάστηκε, αν και την αναζήτησε με δάκρυα· διότι δεν βρήκε τόπο μετανοίας.» Για την ευλογία λοιπόν λέει ότι την αναζήτησε με δάκρυα, όχι για τη μετάνοια. Και αυτό είναι αληθές, επειδή και στη Γένεση βρήκαμε ότι για την ευλογία έκλαψε και την ζήτησε με δάκρυα, ενώ για την αμαρτία δεν μετανόησε πουθενά, αλλά μάλλον πρόσθεσε κιόλας λέγοντας: «Θα έρθουν οι ημέρες του πατέρα μου, και θα σκοτώσω τον αδελφό μου Ιακώβ.»

«Τι λοιπόν να κάνω; Πώς να σε υπακούσω σε αυτό;» Ο Ησαύ τότε είπε προς τον πατέρα του: «Πράγματι και δικαίως ονομάστηκε αυτός Ιακώβ, και στα λόγια και στις πράξεις· διότι ήδη για δεύτερη φορά με υποσκέλισε· τα πρωτοτόκια αυτός μου τα αφαίρεσε, και τώρα, όπως έμαθα, έλαβε αυτός και την ευλογία του πατέρα μου· με αποστέρησε για δεύτερη φορά εκ κοιλίας μητρός· αλλά, παρακαλώ, παράσχε μας ευλογία από τον ουρανό.» Νικημένος ο Ισαάκ από τα σπλάχνα του και ηττημένος, φώναζε προς τον Ησαύ λέγοντας: «Άκουσε, τέκνο μου· αν παρείχα την εξουσία στον αδελφό σου, αν γέμισα τον οίκο του με σιτάρι και οίνο, σε σένα τώρα τι να κάνω, τέκνο μου, πες μου.» Πάλι αποκρίθηκε ο Ησαύ στον πατέρα του, και κλαίγοντας έλεγε τα εξής: «Μία και μόνη ευλογία έχεις;»

«Από αυτήν που κράτησες, ευλόγησε και εμένα.» Τότε συγκινήθηκε βαθύτατα ο πατέρας Ισαάκ και αναφώνησε με δάκρυα: «Με ευλογία θα σε ευλογήσει όπως βούλεται ο Φιλάνθρωπος· από τον ουρανό χορηγεί σε εμάς την ευλογία.» Όταν έπαυσε να θρηνεί, ο γέροντας άπλωσε το χέρι του και ευλόγησε τον Ησαύ, λέγοντας τα εξής: «Ιδού, από τη δροσιά των υψωμάτων και από την παχύτητα της γης θα είναι η κατοικία σου, και με το σπαθί σου θα τραφείς, και τον αδελφό σου θα υπηρετείς πάντοτε πρόθυμα, και θα ευφραίνεσαι.»