Πατερικές αναφορές στο ΓΕΝΕΣΙΣ 27:45

«Και κατοίκησε μαζί του μερικές ημέρες, έως ότου αποστραφεί ο θυμός και η οργή του αδελφού σου, και ξεχάσει όσα του έπραξες. Τότε θα στείλω μήνυμα και θα σε φέρω πίσω από εκεί, για να μη στερηθώ και τους δυο σας σε μία ημέρα.» Έπειτα εξασφάλισε για τον γιο της μια εύλογη αφορμή για την αποδημία του, και πηγαίνοντας προς τον Ισαάκ, του είπε: «Απηύδησα με τη ζωή μου εξαιτίας των θυγατέρων των υιών του Χετ. Εάν ο Ιακώβ πάρει γυναίκα από τις θυγατέρες αυτής της γης, ποιο το νόημα να ζω;» Διότι, προκειμένου να μην πραγματοποιήσει ο μακάριος Ιακώβ την αποδημία του ενάντια στη θέληση του πατέρα του και καταστεί πρόξενος λύπης και οργής, η γυναίκα πείθει με επιδεξιότητα τον γέροντα να επιτρέψει στον γιο του να αποδημήσει. «Διότι αφού προσκάλεσε», αναφέρει, «ο Ισαάκ τον Ιακώβ, τον ευλόγησε και του έδωσε εντολή λέγοντας: "Δεν θα λάβεις σύζυγο από τις θυγατέρες της Χαναάν. Σήκω και αναχώρησε για τη Μεσοποταμία, στον οίκο του Βαθουήλ, του πατέρα της μητέρας σου, και πάρε για τον εαυτό σου γυναίκα από εκεί, από τις θυγατέρες του Λάβαν, του αδελφού της μητέρας σου. Και ο Θεός μου είθε να σε ευλογήσει, να σε αυξήσει και να σε πληθύνει, και να γίνεις σύναξη εθνών. Και είθε να δώσει σε εσένα την ευλογία του πατέρα σου Αβραάμ, σε εσένα και στο σπέρμα σου μετά από εσένα, ώστε να κληρονομήσεις τη γη της παροικίας σου, την οποία έδωσε ο Θεός στον Αβραάμ."» β΄.

Έτσι λοιπόν και τώρα ο Ησαύ, βλέποντας τον αδελφό του να λαμβάνει τις ευλογίες από τον πατέρα του, και ωθούμενος σε φόνο από τον θυμό και τον φθόνο, σχεδίαζε τη δολοφονία του αδελφού του. Αλλά η θαυμαστή μητέρα, αντιλαμβανόμενη τούτο, επιδεικνύει και πάλι τη μητρική της φιλοστοργία για το παιδί και του προσφέρει συμβουλή ικανή να τον διασώσει από τα χέρια του αδελφού του. Διότι, αφού κάλεσε, λέει, τον νεότερο υιό της, του είπε: Ιδού, ο αδελφός σου ο Ησαύ σε απειλεί ότι θα σε σκοτώσει. Τώρα λοιπόν άκουσε τη φωνή μου. Η πείρα ας σε διδάξει, λέει, ότι σε συμβουλεύω αυτά που σε ωφελούν, και όπως ακριβώς επειδή άκουσες ήδη τη φωνή μου απέσπασες εκείνες τις μεγάλες ευλογίες από τον πατέρα σου, έτσι λοιπόν και τώρα άκουσε τη φωνή μου, για να μπορέσεις να διαφύγεις από τα χέρια του αδελφού σου. Διότι έτσι θα ελευθερώσεις τον εαυτό σου από τους κινδύνους, αλλά και εμένα από το πένθος. Επειδή είναι επόμενο εκείνος, εάν τολμούσε κάτι τέτοιο, να τιμωρηθεί, και έτσι να αυξηθεί από παντού για μένα η ένταση της οδύνης. Άκουσε λοιπόν τη φωνή μου, και σήκω να φύγεις προς τον αδελφό μου τον Λάβαν στη Χαρράν, και κατοίκησε μαζί του μερικές ημέρες, μέχρι να απομακρυνθεί από εσένα ο θυμός και η οργή του αδελφού σου, και να ξεχάσει όσα του έκανες· και έπειτα θα στείλω ανθρώπους να σε φέρουν από εκεί, για να μη στερηθώ και τους δυο σας σε μία μόνο ημέρα. Πήγαινε, λέει, προς τον αδελφό μου τον Λάβαν, και μείνε εκεί μαζί του.

Διότι είναι φυσικό και ο χωρισμός και ο χρόνος που θα μεσολαβήσει να επιδράσουν περισσότερο, και να καταπραΰνουν το πάθος, και να κοπάσει ο φθόνος, και να επέλθει σε αυτόν λήθη των όσων του έκανες σχετικά με την κλοπή της ευλογίας. «Και να λησμονήσει», λέγει, «αυτά που του έπραξες». Δικαιολογημένα, λέγει, οργίζεται· γι' αυτό αρμόζει να αποφύγεις την ορμή του, ώστε, όταν με την πάροδο του χρόνου επέλθει σε αυτόν η λήθη, να μπορέσεις πλέον με ασφάλεια να κατοικήσεις και πάλι εδώ. Και για να μη δυσαρεστηθεί το παιδί, επειδή εξαναγκάζεται να αναχωρήσει σε ξένο τόπο, δες πώς παρηγορεί την ψυχή του νέου, λέγοντας πρώτα: «Πήγαινε στον Λάβαν τον αδελφό μου». Διότι, μήπως σε πιέζω να φύγεις σε κάποιον ξένο, λέγει; Στον αδελφό μου (να πας), «και κατοίκησε μαζί του για μερικές ημέρες».

Για λίγο χρονικό διάστημα, λέει, για λίγες ημέρες, έως ότου καταπαύσει η οργή. Διότι τώρα, λέει, βρίσκεται στην ακμή του ο θυμός του, και ούτε δείχνει κάποιον σεβασμό προς τον πατέρα, αφού κυριαρχείται ολοκληρωτικά από το πάθος, ούτε φέρνει στον νου του την αδελφική στοργή, αλλά αποβλέπει σε ένα μόνο πράγμα, στο να ικανοποιήσει τον θυμό του. Και θα στείλω να σε φέρουν γρήγορα πίσω από εκεί, λέει. Θα σε επαναφέρω. Αναχώρησε, λοιπόν, με θάρρος, διότι θα στείλω να σε φέρουν πίσω· επειδή ο αγώνας μου αφορά τα πάντα, και φοβάμαι και για τους δύο, μήπως τυχόν στερηθώ και τους δυο σας. Παρατήρησε τη σύνεση της μητέρας· πώς, ενεργώντας από δική της πρωτοβουλία, ή μάλλον υπηρετώντας και τώρα την πρόρρηση του Θεού, συμβουλεύει στο παιδί της εκείνα ακριβώς που ο Χριστός προέτρεπε στους μαθητές, συμβουλεύοντάς τους να μην έρχονται σε ευθεία αντιπαράθεση με τους κινδύνους, αλλά με την αναχώρηση να καταπραΰνουν τη μανία του πάθους. Αυτό, λοιπόν, εισηγείται και αυτή στο παιδί της· και αφού πρώτα τον συμβούλευσε και ενθάρρυνε τον λογισμό του, ώστε να μη δυσανασχετήσει με τον χωρισμό, τότε πλέον επιθυμεί να προσδώσει και μια εύλογη αφορμή για την αποδημία του, ώστε να μη φανεί ολοφάνερα ότι αναχωρεί εξαιτίας του φθόνου του αδελφού του, και για να μη μάθει ο πατέρας την αληθινή αιτία της αναχώρησης, ούτε την αγανάκτηση του Ησαύ εναντίον του.

Και αυτό μάλιστα με ευφραίνει ιδιαίτερα, το να μη στασιάζετε μεταξύ σας. Διότι, όπως ακριβώς μία φιλόστοργη μητέρα, έτσι και ο Θεός τα πάντα κάνει και μηχανεύεται, ώστε να μην αποκοπεί κανείς από τον άλλον. Για να κατανοήσεις δε σαφέστερα με παράδειγμα αυτό που λέω, φέρε στο μυαλό σου τη Ρεβέκκα να θορυβείται και να τρέχει παντού, όταν το μεγαλύτερο παιδί πολεμούσε το νεότερο. Διότι, αν και αγαπούσε τον Ιακώβ, ωστόσο ούτε τον Ησαύ αποστρεφόταν· γι' αυτό και έλεγε: «Να μη μείνω άτεκνη και από τους δυο σας σε μία ημέρα». Γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο και ο Θεός έλεγε τότε: «Αμάρτησες; Ησύχασε, προς εσένα θα είναι η υποταγή του», αναστέλλοντας εκ των προτέρων τη σφαγή και επιζητώντας την ειρήνη και των δύο. Επειδή όμως εκείνος τον έσφαξε, ούτε και έτσι εγκατέλειψε την πρόνοιά Του για αυτόν, αλλά πάλι αποκρίνεται με πραότητα στον αδελφοκτόνο, λέγοντας: «Πού είναι ο Άβελ ο αδελφός σου;», ώστε έστω και με αυτόν τον τρόπο να εξομολογηθεί. Εκείνος όμως προσθέτει στα προηγούμενα, επιδεικνύοντας μεγαλύτερη και βαρύτερη αναισχυντία.