Πατερικές αναφορές στο ΓΕΝΕΣΙΣ 28:21

«Εάν αυτά, λέγει, μου δοθούν στην ξένη γη, και με επιστρέψει σώο στον οίκο του πατέρα μου, όπως ακριβώς υποσχέθηκε· τότε ο Κύριος θα είναι για εμένα Θεός, και αυτός ο λίθος, τον οποίο έστησα ως στήλη, θα γίνει για εμένα οίκος Θεού· και από όλα όσα μου δώσεις, θα σου προσφέρω το δέκατο». Παρατήρησε την ευγνωμοσύνη του δικαίου. Όταν υπέβαλλε το αίτημά του, δεν καταδέχθηκε να ζητήσει τίποτε το πολυτελές, παρά μόνο άρτο και ιμάτιο· όταν, όμως, έδινε ο ίδιος υπόσχεση στον Δεσπότη, γνωρίζοντας τη γενναιοδωρία Του στις δωρεές, και ότι με τις ανταποδόσεις Του υπερβαίνει τις δικές μας αντιλήψεις, λέγει: «Και αυτή τη στήλη θα την έχω ως οίκο Θεού, και από όλα όσα μου χορηγήσεις, θα σου προσφέρω το δέκατο». Είδες φιλόθεο φρόνημα;

Έπειτα, όταν το εμπεδώσει αυτό ακριβώς, σε μια άλλη πάλι βραδιά θα του πεις: «Πες μου τη διήγηση για εκείνους τους δύο αδελφούς». Και αν αρχίσει να λέει την ιστορία του Κάιν και του Άβελ, απότρεψέ τον και πες του: «Δεν ζητώ αυτό, αλλά εκείνο για τους άλλους δύο, όπου έδωσε την ευλογία του ο πατέρας». Και να του αναφέρεις τα γνωρίσματα· διότι να μην αναφέρεις ακόμη τα ονόματα. Όταν πια διηγηθεί τα πάντα, πρόσθεσε τα εξής λέγοντας: «Άκου λοιπόν τι έγινε μετά από αυτά. Αυτός ζητούσε πάλι να σκοτώσει τον αδελφό του, όπως εκείνος ο προηγούμενος, και περίμενε τον θάνατο του πατέρα. Όταν το άκουσε η μητέρα και φοβήθηκε, φυγάδευσε το παιδί». Έπειτα ακολουθεί πολλή φιλοσοφία που υπερβαίνει μεν τη διάνοια του παιδιού, η οποία όμως μπορεί μέσω της συγκατάβασης να εμφυτευτεί και στην απαλή παιδική διάνοια, εάν χειριστούμε κατάλληλα τη διήγηση. Έτσι λοιπόν θα του πούμε: «Αυτός ο αδελφός αναχώρησε και έφτασε σε κάποιον τόπο, χωρίς να έχει κανέναν μαζί του, ούτε δούλο, ούτε τροφό, ούτε παιδαγωγό, ούτε κανέναν άλλον. Φτάνοντας σε κάποιον τόπο προσευχήθηκε και είπε: "Κύριε, δώσε μου άρτο και ένδυμα και διάσωσέ με". Έπειτα, αφού είπε αυτά, αποκοιμήθηκε από τη λύπη του».