Πατερικές αναφορές στο ΓΕΝΕΣΙΣ 28:22

«Εάν αυτά, λέγει, μου δοθούν στην ξένη γη, και με επιστρέψει σώο στον οίκο του πατέρα μου, όπως ακριβώς υποσχέθηκε· τότε ο Κύριος θα είναι για εμένα Θεός, και αυτός ο λίθος, τον οποίο έστησα ως στήλη, θα γίνει για εμένα οίκος Θεού· και από όλα όσα μου δώσεις, θα σου προσφέρω το δέκατο». Παρατήρησε την ευγνωμοσύνη του δικαίου. Όταν υπέβαλλε το αίτημά του, δεν καταδέχθηκε να ζητήσει τίποτε το πολυτελές, παρά μόνο άρτο και ιμάτιο· όταν, όμως, έδινε ο ίδιος υπόσχεση στον Δεσπότη, γνωρίζοντας τη γενναιοδωρία Του στις δωρεές, και ότι με τις ανταποδόσεις Του υπερβαίνει τις δικές μας αντιλήψεις, λέγει: «Και αυτή τη στήλη θα την έχω ως οίκο Θεού, και από όλα όσα μου χορηγήσεις, θα σου προσφέρω το δέκατο». Είδες φιλόθεο φρόνημα;

Εγώ είμαι ο Θεός που σου εμφανίστηκε στον τόπο, όπου μου άλειψες στήλη και μου έκανες τάμα. Του υπενθυμίζει το τάμα και την υπόσχεση που έδωσε. Και ποιο ήταν το τάμα; Ότι «από όλα όσα μου δώσεις, θα σου προσφέρω το δέκατο». Επειδή, λοιπόν, τότε δεν είχε απολύτως τίποτε μαζί του, αλλά οδοιπορούσε σαν φυγάς όταν έταξε αυτά, γι' αυτό του λέει: Όταν σου εμφανίστηκα, μου έκανες τάμα, λέγοντας: «Από όσα μου δώσεις, το δέκατο θα σου προσφέρω», προαναγγέλλοντας μέσω του τάματος και της υπόσχεσης τη δική μου δύναμη, και βλέποντας από πριν με τα μάτια της πίστεως τη μελλοντική ευπορία που επρόκειτο να αποκτήσεις· τώρα λοιπόν που πρέπει να γίνουν πράξη όσα είπα, έφτασε και ο καιρός που απαιτεί να εκπληρωθεί το τάμα σου. Επίστρεψε λοιπόν τώρα, του λέει, σήκω και βγες από αυτή τη γη, και πήγαινε στη γη της γεννήσεώς σου, και εγώ θα είμαι μαζί σου. Εγώ θα είμαι παντού μαζί σου, και εγώ θα καταστήσω την οδοιπορία σου εύκολη, και δεν θα υποστείς καμία βλάβη από κανέναν, αφού η δεξιά μου θα γίνεται παντού σκέπη για σένα. Ακούγοντας αυτά η Ραχήλ και η Λεία του είπαν: «Μήπως υπάρχει πλέον για εμάς μερίδιο ή κληρονομιά στο σπίτι του πατέρα μας; Δεν θεωρούμαστε πια ξένες γι' αυτόν; Διότι μας έχει πουλήσει και έχει καταναλώσει εντελώς τα χρήματά μας. Και όλον τον πλούτο και τη δόξα, που αφαίρεσε ο Θεός από τον πατέρα μας, τα έδωσε σε σένα. Τώρα, λοιπόν, πράξε όλα όσα σου έχει πει ο Θεός σου».

Πόσο φοβερός είναι αυτός ο τόπος! Αυτό δεν είναι τίποτε άλλο παρά οίκος Θεού, και αυτή είναι η πύλη του ουρανού. Και σηκώθηκε ο Ιακώβ το πρωί· και πήρε τον λίθο που είχε βάλει εκεί κάτω από το κεφάλι του, και τον έστησε ως στήλη, και έχυσε λάδι στο επάνω μέρος της, και ονόμασε εκείνον τον τόπο οίκο Θεού. Στα οποία προσθέτει μετά από λίγο: και αυτός ο λίθος, τον οποίο έστησα ως στήλη, θα είναι για μένα οίκος Θεού. Τι λοιπόν; Απαγορεύει αυτά ο Θεός, όπως νομίζει ο Ευσέβιος; Σε καμία περίπτωση, αλλά και τα δέχεται και τα επιδοκιμάζει· και είναι φανερό από όσα του αποκαλύπτει μετά από αυτά: Διότι έχω δει, λέει, όσα σου κάνει ο Λάβαν. Εγώ είμαι ο Θεός που σου εμφανίστηκε στον τόπο του Θεού, όπου μου έχρισες εκεί στήλη και μου έκανες ευχή. Σε σχέση με αυτά, τι λέει ο μέγας Γρηγόριος από τους δικούς μας ιερομύστες; Ο Ιακώβ βέβαια είδε σε όραμα κάποια ψηλή κλίμακα και την άνοδο αγγέλων, και αλείφει μυστικά μια στήλη (ίσως για να προτυπώσει τον λίθο που χρίστηκε για χάρη μας), και δίνει σε κάποιον τόπο την ονομασία 'Είδος Θεού' προς τιμήν Εκείνου που εμφανίστηκε. Και αναφέρει λεπτομερώς πόσα άλλα εγκώμια εδώ· αλλά στα αλήθεια 'αυτός είναι ο Θεός μας, και δεν θα λογιστεί κανένας άλλος ίσος με Αυτόν', αναφωνεί σε εμάς εν Πνεύματι κάποιος από τους θεοφόρους.