Λοιπὸν, φησὶν, ἐπέραστος ἔσομαι κἀγὼ ἀνδρί μου· ἔτεκον γὰρ ἓξ υἱούς. Διὰ τοῦτο ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ζαβουλών. Ἔτεκε δὲ καὶ θυγατέρα, καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτῆς Δεῖνα. Ἐμνήσθη δὲ ὁ Θεὸς, φησὶ, τῆς Ῥαχὴλ, καὶ ἐπήκουσεν αὐτῆς, καὶ ἤνοιξεν αὐτῆς τὴν μήτραν. Καὶ συνέλαβε, καὶ ἔτεκε τῷ Ἰακὼβ υἱόν. Εἶπε δὲ Ῥαχήλ· Ἀφεῖλέ μου ὁ Θεὸς τὸ ὄνειδος.
Μετάφραση
«Λοιπόν», λέγει, «θα γίνω κι εγώ επιθυμητή στον άνδρα μου· διότι γέννησα έξι υιούς». Γι' αυτό του έδωσε το όνομα Ζαβουλών. Γέννησε δε και μία θυγατέρα, και της έδωσε το όνομα Δείνα. Ενθυμήθηκε δε ο Θεός, αναφέρει το κείμενο, τη Ραχήλ, και την εισάκουσε, και άνοιξε τη μήτρα της. Και συνέλαβε, και γέννησε στον Ιακώβ υιό. Είπε δε η Ραχήλ: «Ο Θεός αφαίρεσε το όνειδός μου».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες