Πατερικές αναφορές στο ΓΕΝΕΣΙΣ 30:30

Τώρα λοιπόν, πότε θα φτιάξω κι εγώ το δικό μου σπίτι; Και του είπε ο Λάβαν: Τι να σου δώσω; Και του είπε ο Ιακώβ: Δεν θα μου δώσεις τίποτα. Εάν μου κάνεις αυτό το πράγμα, θα βοσκήσω πάλι σήμερα τα πρόβατά σου και θα τα φυλάξω. Ας περάσουν όλα τα πρόβατά σου σήμερα, και ξεχώρισε από εκεί κάθε πρόβατο παρδαλό και στικτό, και κάθε σκουρόχρωμο ζώο ανάμεσα στα αρνιά.

Διότι, εάν πρόκειται, λέει, να διαχειρίζομαι τα δικά σου χωρίς μισθό και συνεχώς, πότε θα δημιουργήσω και εγώ τον δικό μου οίκο; Δηλαδή, πότε θα συγκεντρώσω τα απαραίτητα προς το ζην για τα δικά μου παιδιά, και θα ονομαστώ και εγώ κύριος οίκου; Αλλά αυτά μεν τα έλεγε ο Ιακώβ. Ο Λάβαν όμως προσπαθεί να τον κρατήσει ως καλό ποιμένα, και λέει ότι έχει ευλογηθεί με την άφιξή του. Και με κανέναν τρόπο δεν τον αφήνει να φύγει, αν και η καθορισμένη δουλεία για τις θυγατέρες του είχε φτάσει στο τέλος της.

Υπόσχεται δε να του χορηγήσει την αμοιβή που επιθυμεί. Εκείνος δε διαβεβαίωνε σαφώς ότι υπήρξε καλός και επιεικής και από τους πλέον υπομονετικούς, και μάλιστα ότι έγινε για αυτόν πρόξενος της ευλογίας του Θεού. Διότι είπε: «Σε ευλόγησε ο Θεός με το πόδι μου», χρησιμοποιώντας τη λέξη πόδι αντί για την άφιξη. Διότι αυτό το είχε πει προηγουμένως ο Λάβαν. Ζητά λοιπόν αμοιβή, και υπόσχεται να διαχωρίσει τα κοπάδια του Λάβαν, αφού απονεμηθούν και χωριστούν ξεχωριστά για τον ίδιο τα πιτσιλωτά, δηλαδή τα διάστικτα με λευκό και σταχτί. Όταν λοιπόν έγινε αυτό, ο Ιακώβ απομάκρυνε, μαζί με τα δικά του παιδιά, το κοπάδι που του παραχωρήθηκε, ενώ ο ίδιος συνέχισε να ποιμαίνει τα κοπάδια του Λάβαν. Είναι αναγκαίο, λοιπόν, να πούμε ποιο θα μπορούσε να είναι για εμάς το σαφές νόημα αυτών των πραγμάτων, αφού αναλυθεί με πνευματική λεπτομέρεια.

Εννοείται δε και διαφορετικά, καθώς με τις προσθήκες εκείνων που πιστεύουν κατά καιρούς φτάνει σε αμέτρητο πλήθος. Όμως πρόσεξε την παρατήρηση. Διότι ωφελεί πάρα πολύ η ακρίβεια σε αυτά: Η Λεία γέννησε πριν από τη Ραχήλ· έπειτα ενδιάμεσα δύο δούλες, η Βαλλά και η Ζελφά. Αλλά ο Ιακώβ ησύχαζε έως τότε, και δεν σκεφτόταν ακόμη να δημιουργήσει δικό του οίκο. Γέννησε η Ραχήλ τον Ιωσήφ, και πλέον επιθυμεί οίκο. «Πότε», λέει, «θα φτιάξω και εγώ δικό μου οίκο;». Διότι από τη μια η Συναγωγή των Ιουδαίων γέννησε αυτούς που βρίσκονταν στη δουλεία του νόμου. Αλλά ο Χριστός δεν ομολογούσε ακόμη σαφώς ότι είχε δικό Του οίκο. Διότι δεν αποδεχόταν ιδιαίτερα τον λίθινο ναό, τον οποίο έχτισε ο Σολομών. Και μάλιστα, στους Ιουδαίους που υπερηφανεύονταν υπερβολικά για αυτόν, σχεδόν τους επιπλήττει λέγοντας: «Ο ουρανός είναι θρόνος μου, και η γη υποπόδιο των ποδιών μου. Ποιον οίκο θα μου οικοδομήσετε, λέει ο Κύριος· ή ποιος είναι ο τόπος της αναπαύσεώς μου;». Αλλά ούτε ο Ισραήλ έγινε νοητός οίκος του Θεού. Διότι δεν κατοίκησε μέσα τους.

«Εσύ γνωρίζεις», λέει, «πώς σε υπηρέτησα και ποια ήταν τα κοπάδια σου που βρίσκονταν υπό την επίβλεψή μου. Διότι ήσαν λιγοστά όσα είχες πριν από εμένα, και αυξήθηκαν σε πλήθος, και ο Κύριος σε ευλόγησε με την άφιξή μου· τώρα, λοιπόν, πότε θα φτιάξω κι εγώ τον δικό μου οίκο;». Εσένα, λέει, επικαλούμαι ως μάρτυρα των κόπων μου. Διότι γνωρίζεις πώς, με αγαθή προαίρεση, έφερα εις πέρας όλα όσα εξαρτιόνταν από εμένα, και πώς, ενώ παρέλαβα τα θρέμματά σου ευάριθμα, με τη δική μου επιμέλεια και αγρυπνία τα έκανα να αυξηθούν σε πλήθος. Έπειτα, φανερώνοντας τη φιλοθεΐα του, λέει: «Διότι σε ευλόγησε ο Κύριος με τα βήματά μου· τώρα, λοιπόν, πότε θα φτιάξω κι εγώ τον δικό μου οίκο;». Το γνωρίζεις κι εσύ ο ίδιος ότι μετά τη δική μου παρουσία, η άνωθεν χάρη αύξησε την περιουσία σου. Τώρα, λοιπόν, επειδή κι εγώ προσέφερα από την πλευρά μου τα πάντα με κάθε αγαθή προαίρεση, έχοντας εκπληρώσει την υπηρεσία μου, και εφόσον η επέμβαση και η βοήθεια του Θεού έγινε φανερή, είναι δίκαιο να δημιουργήσω κι εγώ τον δικό μου οίκο. Τι σημαίνει, όμως, «να δημιουργήσω τον δικό μου οίκο»; Αντί του: να ζω στο εξής με ελευθερία και να αναλάβω τη φροντίδα της δικής μου οικογένειας. Ακούγοντας αυτά ο Λάβαν, του είπε: «Τι να σου δώσω; Ή τι επιθυμείς να σου δοθεί από εμένα; Πες το. Διότι κι εγώ το ομολογώ, και δεν θα μπορούσα να το αρνηθώ. Γνωρίζω, δηλαδή, όσα απέκτησα παρά του Θεού, και ότι ο Θεός με ευλόγησε με τον δικό σου ερχομό».