Πατερικές αναφορές στο ΓΕΝΕΣΙΣ 33:19

Βεβαίως, ω Παλλάδιε. Διότι έτσι έχει γραφτεί στο βιβλίο της Γενέσεως: «Και ήλθε ο Ιακώβ στη Σαλήμ, πόλη των Σικίμων, η οποία βρίσκεται στη γη Χαναάν, όταν επέστρεψε από τη Μεσοποταμία της Συρίας, και στρατοπέδευσε απέναντι από την πόλη, και αγόρασε το τμήμα του αγρού, όπου έστησε εκεί τη σκηνή του, από τον Εμμώρ, τον πατέρα του Συχέμ, αντί εκατό αμνών, και έστησε εκεί θυσιαστήριο, και επικαλέστηκε τον Θεό του Ισραήλ. Εξήλθε δε η Δείνα, η θυγατέρα της Λείας, την οποία είχε γεννήσει στον Ιακώβ, για να γνωρίσει τις θυγατέρες των εγχωρίων, και την είδε ο Συχέμ, ο υιός του Εμμώρ του Ευαίου, ο άρχοντας της γης. Και αφού την πήρε, κοιμήθηκε μαζί της. Και την ταπείνωσε. Και προσκολλήθηκε στην ψυχή της Δείνας, της θυγατέρας του Ιακώβ. Και αγάπησε την παρθένο, και της μίλησε σύμφωνα με τα συναισθήματα της παρθένου.» Παρατήρησε, λοιπόν, ότι όσο βρισκόταν και διέμενε ακόμη στη σκηνή του πατέρα της, στην οποία είχε επικαλεστεί τον Θεό του Ισραήλ και είχε ανεγερθεί σεπτό θυσιαστήριο, ήταν ακόμη αμόλυντη και μέσα στα καυχήματα της παρθενίας της.

Ομιλία ΝΘ΄. Και ήλθε ο Ιακώβ στη Σαλήμ, πόλη των Σηκίμων, και αγόρασε το τμήμα του αγρού από τον Εμώρ, τον πατέρα του Συχέμ, αντί εκατό αμνών, και έστησε εκεί θυσιαστήριο, και επικαλέστηκε τον Θεό του Ισραήλ. Α΄. Είδατε χθες και την υπερβάλλουσα φιλανθρωπία του κοινού Δεσπότη των πάντων, και τη φιλοσοφία των μαθητών, και την αγνωμοσύνη των Ιουδαίων.

Αφού λοιπόν ο δίκαιος βρέθηκε πλέον σε ασφάλεια και ελευθερώθηκε από κάθε αγωνία, «ήλθε», λέγει, «στην πόλη των Σηκίμων, και απέκτησε το μερίδιο του αγρού από τον Εμώρ, τον πατέρα του Συχέμ, αντί εκατό αμνών· και έστησε εκεί θυσιαστήριο, και επικαλέστηκε τον Θεό του Ισραήλ». Ας μην προσπερνούμε επιπόλαια όσα αναφέρονται στις θείες Γραφές. Διότι, εάν εκείνοι που εξορύσσουν τα ψήγματα του χρυσού από τη γη υπομένουν κάθε κόπο και ανέχονται όλες τις δυσκολίες, ώστε να μπορέσουν να διαχωρίσουν τον χρυσό από το χώμα, πολύ περισσότερο δίκαιο θα ήταν να ερευνούμε εμείς με προσοχή τα λόγια του Πνεύματος και, αφού καρπωθούμε την ωφέλεια που προέρχεται από αυτά, έτσι να αναχωρούμε από εδώ. Αναλογίσου, λοιπόν, τη φιλοσοφία αυτού του θαυμαστού ανδρός, πώς, ενώ απολάμβανε τόση άνωθεν προστασία και έβλεπε την περιουσία του να αυξάνεται —εννοώ τα ποίμνιά του— και έχοντας γύρω του ένα τόσο μεγάλο πλήθος παιδιών, δεν παραδόθηκε στην κατασκευή λαμπρών οικοδομημάτων, ούτε έσπευσε να αγοράσει αγρούς και χωριά που να μπορούν να επαρκέσουν για να τα μοιράσει στα παιδιά του.

Διότι αυτά και τα παρόμοια μας προβάλλουν ως δικαιολογίες οι σημερινοί άνθρωποι, και πολλές φορές κάποιος, ενώ έχει αποκτήσει έναν μόνο γιο, φροντίζει με ζήλο να συγκεντρώσει αμέτρητα τάλαντα χρυσού, να αγοράσει αγρούς και να κατασκευάσει λαμπρά οικοδομήματα. Και μακάρι να συγκέντρωνε αυτήν την περιουσία από δίκαιους κόπους και χωρίς να αδικεί. Αλλά το πιο βαρύ και φοβερό από όλα είναι ότι, αρπάζοντας από τους άλλους, πλεονεκτώντας και μηχανορραφώντας, μεταβιβάζει έτσι στον εαυτό του τις περιουσίες των άλλων. Και εάν κάποιος τον ρωτήσει: «Για ποιον λόγο υπάρχει αυτή η τόσο μεγάλη μανία για τα χρήματα;», αμέσως προβάλλει το παιδί του, και ισχυρίζεται ότι τα διαπράττει αυτά εξαιτίας της αγάπης του προς αυτό. Και αυτός βέβαια, έστω κι αν προβάλλει το παιδί του, δικαιολογείται μάταια και άσκοπα. Υπάρχουν όμως και κάποιοι που, ενώ δεν έχουν καν παιδιά, έχουν καταληφθεί από μανία για τη συγκέντρωση χρημάτων, και θα προτιμούσαν χίλιες φορές να υποστούν ανήκεστα δεινά, παρά να προσφέρουν έστω κι έναν οβολό σε κάποιον από αυτούς που έχουν ανάγκη. Όμως αυτός ο δίκαιος δεν σχεδίασε τίποτε τέτοιο, ούτε καν το διανοήθηκε, αλλά και όταν χρειάστηκε να αγοράσει έναν μικρό αγρό, δίνοντας εκατό αμνούς, αγόρασε με αυτόν τον τρόπο το μερίδιο του αγρού από τον Εμώρ, τον πατέρα του Συχέμ. Και πρόσεξε τη φιλοθεΐα του ανδρός, και για ποιον λόγο φρόντισε να αποκτήσει τον αγρό. Και έστησε εκεί, λέει η Γραφή, θυσιαστήριο, και επικαλέστηκε τον Θεό του Ισραήλ· και αγόρασε το μερίδιο του αγρού για κανέναν άλλο λόγο, παρά μόνο για να αναπέμψει τις ευχαριστίες του στον κοινό Δεσπότη των πάντων.

Ποιους θρήνους, λοιπόν, δεν θα άξιζαν τέτοιοι άνθρωποι, οι οποίοι φροντίζουν να τα πράττουν όλα εναντίον του εαυτού τους, και θέλουν να τα συσσωρεύουν αυτά προς όλεθρο της δικής τους ψυχής; Αλλά, αν συμφωνείτε, ας τους αφήσουμε αυτούς, ας επανέλθουμε στην ιστορία του δικαίου, και ας δούμε την ακολουθία των γεγονότων. Έστησε, λέει, θυσιαστήριο στο τμήμα του αγρού, και επικαλέστηκε τον Θεό του Ισραήλ, και τελικά αποφάσισε να στήσει την κατοικία του στα Σίκιμα. Αλλά δες πάλι πώς ο δίκαιος και εδώ επιδεικνύει τη χαρακτηριστική του επιείκεια. Τι συνέβη, δηλαδή; Βγήκε έξω, λέει, η Δείνα, η θυγατέρα της Λείας, για να δει τις θυγατέρες των ντόπιων. Και βλέποντάς την ο Συχέμ, ο γιος του Εμώρ, κοιμήθηκε μαζί της, και αγάπησε, λέει, την παρθένο, και της μίλησε σύμφωνα με τη διάνοια της παρθένου. Είδες πόσο μεγάλο κακό είναι η νεότητα, όταν δεν έχει ως χαλινάρι της τον ευσεβή λογισμό; Διότι είδε, λέει, την κόρη, και αφού από την όψη της κυριεύθηκε ολόκληρος από έρωτα, έκανε την επιθυμία πράξη, «και της μίλησε σύμφωνα με τη διάνοια της παρθένου».