Πατερικές αναφορές στο ΓΕΝΕΣΙΣ 33:3

Έπειτα προσθέτει λέγοντας: «Γίνε κύριος του αδελφού σου, και θα σε προσκυνήσουν οι υιοί του πατέρα σου». Τον μεν Ιακώβ ούτε τον προσκύνησε κανείς, ούτε έγινε κύριος του αδελφού του, του Ησαύ· αλλά αντιθέτως, αυτός τον φοβήθηκε και έφυγε, και μάλιστα πρώτος αυτός τον προσκύνησε επτά φορές. Επομένως, ο λόγος αυτός εκπληρώνεται στον Σωτήρα. Διότι έγινε κύριος και δεσπότης αυτών που θεωρούνταν κατά σάρκα αδελφοί Του, ώστε να προσκυνηθεί από αυτούς ως βασιλιάς. Γι' αυτό λέγει: «Εκείνος που σε καταράται είναι επικατάρατος, και εκείνος που σε ευλογεί είναι ευλογημένος».

Και μοίρασε ο Ιακώβ τα παιδιά στη Λεία, στη Ραχήλ και στις δύο δούλες. Και τοποθέτησε τις δύο δούλες και τους γιους τους πρώτους, έπειτα τη Λεία και τα παιδιά της πίσω, και τελευταίους τη Ραχήλ και τον Ιωσήφ. Ο ίδιος δε προχώρησε μπροστά τους και προσκύνησε έως το έδαφος επτά φορές, μέχρι που πλησίασε τον αδελφό του. Δες πώς, αφού έκανε τον διαχωρισμό, ο ίδιος πριν από όλους πραγματοποιεί τη συνάντηση. Και προσκύνησε, λέει, έως το έδαφος επτά φορές, μέχρι που πλησίασε τον αδελφό του, ελκύοντας την εύνοια του αδελφού του προς το πρόσωπό του τόσο με τη στάση του όσο και με την προσκύνηση· πράγμα το οποίο πράγματι και συνέβη. Διότι, όπως λέει, έτρεξε προς το μέρος του ο Ησαύ, τον αγκάλιασε, τον φίλησε και έπεσε στον τράχηλό του· και έκλαψαν και οι δύο.

Να τα απεικονίζεις όλα και με τον λόγο και με τα χρώματα. Μη φοβάσαι, μη δειλιάζεις· γνωρίζω τη διαφορά των προσκυνήσεων. Προσκύνησε κάποτε ο Αβραάμ τους γιους του Εμμώρ, όταν αγόρασε το διπλό σπήλαιο ως κτήμα για τάφο, άνδρες ασεβείς και πάσχοντες από άγνοια του Θεού. Προσκύνησε ο Ιακώβ τον αδελφό του Ησαύ και τον Φαραώ, έναν Αιγύπτιο άνδρα, αλλά προσκύνησε ακόμη και στο άκρο της ράβδου του· προσκύνησαν μεν, αλλά δεν λάτρευσαν. Προσκύνησαν ο Ιησούς του Ναυή και ο Δανιήλ άγγελο του Θεού, αλλά δεν λάτρευσαν.

Αν όμως με κατηγορείς λέγοντας ότι προσκυνώ το ξύλο του σταυρού ως Θεό, γιατί δεν κατηγορείς τον Ιακώβ που προσκύνησε στο άκρο της ράβδου του Ιωσήφ; Αλλά είναι ολοφάνερο ότι δεν προσκύνησε τιμώντας το ξύλο, αλλά μέσω του ξύλου προσκύνησε τον Ιωσήφ, όπως ακριβώς κι εμείς μέσω του σταυρού προσκυνούμε τον Χριστό. Επειδή και ο Αβραάμ προσκύνησε και έκλινε το γόνυ στη γη ενώπιον των ασεβών ανδρών που του πούλησαν τον τάφο, αλλά δεν τους προσκύνησε ως θεούς. Και πάλι ο Ιακώβ ευλόγησε τον Φαραώ, αν και ήταν ασεβής και ειδωλολάτρης, καθώς και τον Ησαύ επτά φορές, αλλά όχι ως θεό. Δες πόσους ασπασμούς και πόσες προσκυνήσεις σου απέδειξα, που μαρτυρούνται στις Γραφές αλλά είναι και φυσικές, οι οποίες δεν επιδέχονται κατηγορία. Εμένα όμως, όταν με δεις να προσκυνώ την εικόνα του Χριστού ή της πανάγνου Μητέρας Του ή κάποιου αγίου, αμέσως αγανακτείς, βλασφημείς, οπισθοχωρείς και με αποκαλείς ειδωλολάτρη, και δεν αισχύνεσαι, δεν φρίττεις και δεν ερυθριάζεις, βλέποντάς με καθημερινά σε όλη την οικουμένη να καταλύω ναούς ειδώλων και να ανεγείρω ναούς μαρτύρων. Αν προσκυνούσα τα είδωλα, γιατί τιμώ τους μάρτυρες που κατέστρεψαν τα είδωλα; Αν πάλι δοξάζω τα ξύλα, όπως ισχυρίζεσαι, πώς τιμώ τους αγίους που κατέκαψαν τα ξύλινα ξόανα των δαιμόνων; Και αν δοξάζω τους λίθους, πώς δοξάζω τους αποστόλους που συνέτριψαν τα λίθινα είδωλα;